Τα καταργημένα μου…

Είμαι μόλις 34 χρόνια στην εκπαίδευση. Σπούδασα Χημικός, αλλά πάντα μου άρεσαν πολλά πράγματα και ασχολούμουν με διάφορα. Σε όλα αυτά τα χρόνια εκτός από χημεία δίδαξα και άλλα μαθήματα, Γεωγραφία στο Γυμνάσιο, πειράματα χημείας και Φυσικής στο Δημοτικό… Σε κάθε περίπτωση τα μαθήματα που δίδαξα τα “δούλεψα” και επένδυσα σε αυτά.

Τέσσερα από αυτά καταργήθηκαν. Προσωπικά το θεωρώ λάθος, όχι γιατί ήταν δικά μου μαθήματα ή ότι έχασα ώρες ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Απλά ήταν μαθήματα μοναδικά τα οποία δίνανε στους μαθητές κάτι διαφορετικό, θεωρώ και μέσα από αυτά αποκτούσαν δεξιότητες μοναδικές. Να τα πάρουμε ένα ένα:

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Μάθημα προσανατολισμού της Β Λυκείου στον θετικό προσανατολισμό που μπήκε με την μεταρρύθμιση Αρσένη το 1999.

Εδώ υπάρχει παρασκήνιο… Στο τέλος της χρονιάς 1998-99 με ενημερώνει η διευθύντρια μου ότι υπάρχει ένα καινούργιο μάθημα που λέγεται Τεχνολογία Επικοινωνιών και θεωρούσε ότι είναι ένα μάθημα που θα το βρω ενδιαφέρον και είναι μέσα στις δυνατότητες μου. Το είχαμε σαν κλάδος (ΠΕ04) και δεύτερη ανάθεση. Τι είναι αυτό την ρωτάω και μου δείχνει μια πάρα απλή περιγραφή που είχε η σχετική εγκύκλιος. Μα πάρα πολύ απλή. Δεν έλεγε πρακτικά τίποτα. Ξεκινάω λοιπόν και πάω στο παιδαγωγικό Ινστιτούτο – τότε ήταν Μεσογείων. Ψάχνω να βρω ένα αντίγραφο του βιβλίου για να δω τι θα κάνω. Πληροφορήθηκα ότι τι βιβλίο “δεν έχει ακόμα εκδοθεί” και θα πρέπει να περιμένω. Σε ερώτηση μου “και εγώ τι θα κάνω στη τάξη από τον Σεπτέμβρη” η απάντηση ήταν ότι όταν θα εκδοθεί θα σας το στείλουμε. Αλλά είναι εδώ οι συγγραφείς – μεταφραστές. Πάω λοιπόν να τους βρω. Δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι με εντελώς άλλη λογική. Ο ένας μου λέει κοφτά : τι είναι αυτά που λέτε, δεν μπορείτε να δείτε το βιβλίο (επτασφράγιστο μυστικό και απόρρητο έγγραφο !!!).Του λέω δώστε μου τα περιεχόμενα να ξέρω τι έχει μέσα και θα βρω τι θα κάνω. Καμία απάντηση και ευγενικά μου έδειξε την πόρτα. Ο άλλος συν-συγγραφέας ( κ Παλαιοκρασσάς στο όνομα), με το που του εξήγησα τι ακριβώς ήθελα, και αφού με ρώτησε δυο πράγματα για να δει αν όντως είμαι καθηγητής και σε ποιο σχολείο, αμέσως μου έδωσε το αντίγραφο με τις διορθώσεις, το οποίο μου φωτοτύπησε ο ίδιος, ζητώντας μου συγγνώμη που είχε τις διορθώσεις πάνω και που δεν ήταν κανονικό βιβλίο (πως να μη θυμάμαι το όνομα μετά είκοσι χρόνια). Τον ευχαρίστησα θερμά και έφυγα. Αποτέλεσμα : τον πρώτο χρόνο διδασκαλίας τους μαθήματος το βιβλίο βγήκε τον Απρίλιο και φυσικά δεν εξετάστηκε στο τέλος αν και μάθημα κατεύθυνσης. Το δεύτερο χρόνο επίσης δεν εξετάστηκε γιατί αν και είχαμε βιβλία δεν βρίσκανε καθηγητές να το κάνουν. Ίσως ήμασταν το μόνο σχολείο Πανελλαδικά που το δίδασκε κανονικά τα δύο αυτά χρόνια.

Και πάμε στο μάθημα…Το βιβλίο ήταν η αρχαία ιστορία των υπολογιστών. Διδασκόταν το 2000 και ήταν σύγγραμμα του 1986, αμερικάνικο, μεταφρασμένο για τις ανάγκες του μαθήματος στα Ελληνικά μετά από 11 χρόνια. Παράδειγμα ΠΧ μιλούσε για οπτικούς δίσκους 12 ιντσών (!!) και την τάση να αναπτυχθεί αυτή η τεχνολογία. Όμως στα εισαγωγικά μαθήματα υπήρχαν έννοιες σημαντικές για την επικοινωνία σε διάφορα επίπεδα. Κάτι που όπως ίσως έχουμε διαπιστώσει σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, γενικά έχουμε ένα θέμα επικοινωνίας.

Από τη στιγμή που δεν εξεταζόταν το μάθημα έπρεπε να βρω ένα σημείο ενδιαφέροντος να κρατήσω τους μαθητές. Τη πρώτη χρονιά δημιουργήσαμε ραδιοφωνικό σταθμό : ΥΑΚ FM με όλη την υποδομή. Διαφημιστικό τμήμα, τμήμα προγραμματισμού τεχνικό τμήμα. Κάποιοι μαθητές που χειρίζονταν κολλητήρι με τη καθοδήγησή μου φτιάξανε ένα σταθμό 1,5 W στα FM. Πήγα στο ΕΣΡ και ρώτησα τι χρειάζεται για να λειτουργήσει ο σταθμός, και λες και τους έλεγα ότι θα κάνω σταθμό Εθνικής Εμβέλειας με δεν ξέρω και εγώ τι και μου δώσανε μια λίστα με 1500 πράγματα…Κάποιος κατάλαβε κάποια στιγμή τι γίνεται και μου είπε ότι αν είναι για εκπαιδευτικό σκοπό , μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Αν όμως υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για παρεμβολές θα κλείσει άμεσα. Εννοείται συμφώνησα και ο ΥΑΚ FM ήταν γεγονός. Ξεκινήσαμε τις εργασίες. Το διαφημιστικό τμήμα έβγαλε αφίσες – για το σχολείο – το τμήμα προγραμματισμού έβγαλε πρόγραμμα εκπομπών για όλους τους μαθητές σε ζευγάρια με θέματα ελεύθερα : παρουσίαση είδους μουσικής, ταινίας, βιβλίων, έρευνα και άλλα. Καταθέσαμε το πρόγραμμα στη διεύθυνση και αρχίσαμε τις εκπομπές. Δυστυχώς το πρόγραμμα έληξε άδοξα γιατί κάποιοι “παραγωγοί” δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι σημαίνει μικρόφωνο και σωστή συμπεριφορά και έκφραση, και έτσι παρά τις συστάσεις, τελικά σταμάτησαν οι εκπομπές. Αργότερα έγινα πάλι μια προσπάθεια αλλά αυτή τη φορά μέσα από ένα site. Έτσι δημιουργήσαμε site στο Google sites. Ο σύνδεσμος είναι εδώ : https://sites.google.com/site/commutechlfh/

Κάποια χρόνια αργότερα το μάθημα καταργήθηκε…Και έτσι οι μαθητές δεν μαθαίνουν πλέον τις βασικές αρχές της επικοινωνίας.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Άλλο καταπληκτικό μάθημα. Δεν το ήθελε κανείς. Προσωπικά το λάτρεψα. Έδινε τη δυνατότητα στους μαθητές να καταλάβουν την εξέλιξη της σκέψης. Ότι τα πράγματα που βλέπουν σήμερα και θεωρούν δεδομένα, πέρασαν μέσα από πολλές αμφισβητήσεις, αναθεωρήσεις μέχρι να φτάσουν στη τελική μορφή. Μάθανε για ανθρώπους που η συμβολή τους στην επιστήμη ήταν καθοριστική. ΠΧ τον Κέπλερ τον ξέρουν οι περισσότεροι, τον Tycho Brahe που αν δεν έκανε επί σειρά ετών συστηματική μελέτη και καταγραφή των κινήσεων των αστεριών ο Κέπλερ δεν θα έκανε τίποτα, δεν τον ξέρουν παρά ελάχιστοι. Τον ρόλο του Τέσλα στον σημερινό μας κόσμο επίσης λίγοι γνωρίζουν.

Ήταν σημαντικό να μπορούν να βλέπουν πως εξελίχθηκαν οι μεγάλες ιδέες. τη σημασία της αμφισβήτησης και την διαμόρφωση των τελικών μορφών για κάθε ιδέα.

Κάποια στιγμή και αυτό το μάθημα “χάθηκε” και εξαφανίστηκε.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΦΥΣΙΚΏΝ ΠΟΡΩΝ

Μάθημα επιλογής της Β Λυκείου που βρέθηκε στην Α Λυκείου. Δεν ξέρω γιατί αλλά θεωρώ ότι ήταν λάθος. Είχε ορολογίες χημείας που τα παιδιά στην Β Λυκείου θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν, στην Α λυκείου όμως όχι γιατί δεν τις είχαν ακούσει ποτέ. Είναι απλό. Από την άλλοι οι συγγραφείς – κατά την άποψη μου – χρησιμοποίησαν πάρα πολλές πληροφορίες γεωλογικού χαρακτήρα, όπως πχ για την κοκκομετρική ανάλυση των διαφόρων πετρωμάτων (!!!). και άλλα τέτοια που εγώ απλά τα προσπέρασα. Στάθηκα πολύ στην έννοια του Φυσικού πόρου και στην έννοια της διαχείρισης. Μετά τους έδωσα τη δυνατότητα στο δεύτερο τετράμηνο να παραδώσουν εργασία με θέματα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, την οποία θα παρουσίαζαν στη τάξη και θα συζητάγαμε όλοι μαζί. Ο ρόλος του νερού, η αξιοποίηση του εδάφους – υπερκαλλιέργεια, υπεραλίευση, λιπάσματα και ευτροφισμός, και άλλα τέτοια θέματα που θα τους έβαζαν λιγάκι να ψάξουν. Μια ώρα επιλεγμένα θέματα από το βιβλίο και μια ώρα εργασίες τις οποίες παρουσίαζαν και παρέδιδαν εργασία και την παρουσίαση, για το Β Τετράμηνο. Και από φέτος μας τελείωσε και αυτό. Καταργήθηκε.

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Τα έχω ήδη γράψει και τα αντιγράφω εδώ.

Ήταν το μόνο μάθημα που αν γινόταν σωστά έδινες μοναδικές δεξιότητες στους μαθητές.

1. Κριτική σκέψη

2. Δυνατότητα σύνθεσης στην συγγραφή της εργασίας

3. Εργασία σε ομάδα

4. Χρήση ημερολόγιου ομάδας.

5. Δημιουργία παρουσίασης.

6. Ομιλία – Παρουσίαση της εργασίας μπροστά σε κοινό.

7. Συγγραφή εργασίας με βάση συγκεκριμένη δομή και πρότυπο.

8. Απαγόρευση copy – paste.

9. Επιλογή θέματος εργασίας με καταιγισμό ιδεών (brainstorming).

10. Επιλογή ερευνητικού ερωτήματος.Και πολλά άλλα που τώρα πλέον ΔΕΝ θα τα μάθουν σε κανένα μάθημα.

Το πρωτοδίδαξα όταν μπήκε στο πρόγραμμα. Αμέσως το κάναμε σε ζώνη δίωρο (τότε) και ορίσαμε τον μηχανισμό που θα γίνεται, με ολομέλεια στην αρχή, καταιγισμό ιδεών για τη θεματολογία, ομαδοποίηση των ιδεών, και ανάληψη από τους συμμετέχοντες την ομάδα θεμάτων πιο κοντά στο αντικείμενό του. Για εμένα σαν χημικό είχε να κάνει με περιβάλλον, οικολογία, ντοπάρισμα, ρύπανση, κλπ. Μετά ορίζαμε τις ομάδες με κλήρωση ( ο κ Ματσαγγούρας είχε πει ότι ήταν η χειρότερη μέθοδος επιλογής) αλλά εμάς μας εξυπηρετούσε γιατί “ανακάτευε” τις ομάδες και χώριζε τα παρεάκια. Και μετά αρχίζαμε. Τρεις εβδομάδες για τον καθορισμό του ερευνητικού ερωτήματος και τον καθορισμό του τρόπου εργασίας. Πέντε εβδομάδες για συλλογή υλικού και παράδοση εργασίας (προσχέδιο ) αρχές Δεκέμβρη.Διόρθωση επιστροφή με σχόλια από τον καθηγητή πριν τα Χριστούγεννα. Καθαρογραφή τα Χριστούγεννα και μετά είχαμε πρόβα παρουσίασης, και τελικά σχόλια. Στο τελευταίο μάθημα του τετραμήνου παρουσιαζόταν σε ολομέλεια της τάξης (4-5 διδακτικές ώρες) με αυστηρά δεκάλεπτη παρουσίαση που παρουσίαζαν όλοι 2 με 3 διαφάνειες.. Και κλείναμε με τα παραδοτέα. Ημερολόγιο, εργασία και παρουσίαση. Για του λόγου το αληθές μπορείς να δεις στους παρακάτω συνδέσμους :https://sites.google.com/site/projectlfh2014btal/https://sites.google.com/site/projectlfh2014btbl/

Το βασικό αρχείο με υλικό

https://sites.google.com/site/lfhprojecta12/home/yposterixe/ennoilogikoi-chartes

.com/site/lfhprojecta12/home/yposterixe/ennoilogikoi-chartes

και άλλες εργασίες – ενδεικτικά https://sites.google.com/site/projectlfh2013b/

(Έχουν καταγραφεί στο φατσοβιβλίο).

Αυτά λοιπόν είναι τα “καταργημένα” μου. Το καθένα με τα δικά του χαρακτηριστικά. Όλα όμως μαθήματα που ξεφεύγανε από τα συνηθισμένα αλλά καταργήθηκαν.

Σε κάνει να σκέφτεσαι… (1ο μέρος).

Για να σας προετοιμάσω, θα προσπαθήσω να καταγράψω τις σκέψεις που μου προκάλεσε αυτό το βιντεάκι. Αυτά τα είκοσι λεπτά ενός μονόλογου από ένα κάποιο κύριο (Sir) Ken Robinson. Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο. Ούτε ξέρω τι είναι και ποιος είναι. Οι Άγγλοι για να του δώσουν την προσφώνηση “Sir” κάτι σημαντικό έχει κάνει. Δεν με νοιάζει τι ακριβώς έχει κάνει και ποιος είναι. Εμένα με “προκάλεσε” και κάθε φορά που βλέπω το βιντεάκι κάτι καινούργιο ακούω και κάτι βλέπω που δεν είχα δει.

Είναι κάτι που με απασχολεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Ξεκινώντας το 1986 με φροντιστήρια, και μάλιστα στο φροντιστήριο που ήμουν μαθητής και έχοντας εργοδότες τους χθεσινούς μου καθηγητές και γίνανε οι πρώτοι μου μέντορες στο “επάγγελμα”, κλείνω φέτος 24 χρόνια διδακτικού έργου.

Μπήκα λοιπόν στη τάξη 7 χρόνια (σαν καθηγητής)  αφού βγήκα από αυτή (σαν μαθητής). Και μετά τη πρώτη ώρα διδασκαλίας – το θυμάμαι αξέχαστα – πάω τρέχοντας στο Χρήστο και τον ρωτάω πανικόβλητος… : “καλά τι γίνεται εδώ πέρα;;;;” Τι είχε γίνει; Είχα βρεθεί σε μια τάξη που κανείς δεν πρόσεχε, κανείς δεν ενδιαφερόταν για το μάθημα, κανένας δεν ασχολιόταν με τον καθηγητή.

Μέσα σε 7 χρόνια άλλαξε η νοοτροπία των μαθητών (!), άλλαξα εγώ (!) αλλάξαν όλα. Μέσα σε 7 χρόνια.

Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο το 1979 οι χημικοί διορίζοναν άμεσα στην εκπαίδευση – γιατί απλούστατα δεν πήγαιναν. Όταν κατέθεσα τα χαρτιά μου στην επετηρίδα – τότε – ο διορισμός γινότανε σε …42 χρόνια κάνοντας την  διαίρεση των 50 χημικών κατ΄έτος και του αριθμού 2212 που είχα (!), μέσα σε τέσσερα χρόνια (!).

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Για να καταλάβετε τι “έπαθα” όταν στο δεύτερο περίπου λεπτό της ομιλίας του λέει… ” Οι μαθητές που θα πάνε φέτος (2006) για πρώτη χρονιά σχολείο, θα βγουν στη σύνταξη το 2065″ και συνεχίζει…Δεν μπορούμε να προβλέψουμε πως θα είναι το μέλλον σε 5 χρόνια και καλούμαστε να προετοιμάσουμε τους ανθρώπους για τα επόμενα 60 (!) χρόνια.

Είναι συγκλονιστική σαν φράση αν την συνειδητοποιήσεις. Έχοντας παιδαγωγικά δεδομένα της … βιομηχανικής επανάστασης και εμπειρίες του προηγούμενου αιώνα, καλούμαστε να προετοιμάσουμε τους επιστήμονες του αύριο… που δεν ξέρουμε πως θα είναι.  Ούτε μπορούμε καν να  διανοηθούμε πως θα μοιάζει.  Και να τους δώσουμε τα εφόδια να προχωρήσουν…Ποια εφόδια, πως να προχωρήσουν; που να πάνε;

Προχθές πήρα ένα mail  από ένα  παλιό μου μαθητή (Γεια σου Μάνο), για το που βρίσκεται και τι κάνει… Πάντα ρωτάω όλα τα “παιδιά μου” γιατί πάντα έχω αγωνία τι κάνουν. Από την άλλη έχω και ένα πονηρό σχέδιο (χε χε !!!!) αν βρω δυο που μπορούν να ταιριάξουν στις δουλειές τους τους ενημερώνω και τους φέρνω σε επαφή. Τέλος πάντων…

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μέσα σε 14 χρόνια, έχει γυρίσει σχεδόν όλο το κόσμο σπουδάζοντας – και όχι μόνο – έχει επαναπροσδιορίσει τις σπουδές του τρεις ή τέσσερις φορές (αν μέτρησα καλά) και ακόμα ψάχνει τι θα κάνει μετά. Και πόσοι άλλοι υπάρχουν… και ακόμα περισσότερο πόσοι θα  υπάρξουν.

Και ο ρόλος του καθηγητή που είναι . Πάει η αυθεντία… πάει το κέντρο της τάξης… πάει η αυτοπροβολή… (για μερικούς)  πάει το βόλεμα… (για άλλους).

Έρχεται η αμφισβήτηση, έρχεται το “μαθητοκεντρικό” μοντέλο, έρχεται η συνεργατική μάθηση, έρχεται…. , έρχεται… Νέες λέξεις, νέοι όροι, νέα πράγματα… και πράγματα που μέσα στην άγνοιά μας, μας φοβίζουν. Τι είναι όλα αυτά, Τι πρέπει να κάνουμε εμείς, πως να προσαρμοστούμε; Και τα παιδιά πως θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα νέα δεδομένα; Πως θα μπορέσουμε να ελέγξουμε τη νέα τεχνολογία και να την αξιοποιήσουμε; Πόσα θα πρέπει να μάθουμε;. Γιατί να πρέπει να διαβάζω συνέχεια και να μη μπορώ να αξιοποιήσω αυτά που ξέρω. Πάλι από την αρχή;

Επίτηδες τα γράφω έτσι. Ο κόσμος αλλάζει. Μου το είχε πει ο Βασίλης πριν τρία χρόνια, σε μια “συζήτηση – κήρυγμα” όταν τους έλεγα ότι ο κόσμος αλλάζει… Μου είπε απλά…: Ο κόσμος άλλαξε κύριε (και εσείς δεν το πήρατε χαμπάρι). Εμείς το ξέρουμε μάθετέ το και εσείς. Και αυτό ήταν κάτι που όταν το σκέφτεσαι βλέπεις ότι έτσι είναι αλλά δεν θέλεις να το δεχτείς.

Πάντως όλες αυτές οι σκέψεις κυκλοφορούν στο μυαλό μου πολλά χρόνια τώρα. Πάντα ψαχνόμουνα για το πως θα μπορέσω να γίνω καλύτερος από αυτό που είμαι τώρα. Είχα τον υπολογιστή και πάντα αναρωτιόμουν πως θα μπορούσα να τον αξιοποιήσω καλύτερα. Τι θα μπορούσε να μου προσφέρει μέσα στη τάξη, Τι κάνουν οι άλλοι “στα εξωτερικά”. Άπειρες ώρες δουλειά, διαβάσματα, κατεβάσματα από το ΙΝΤΕΡΝΕΤΙ, βίντεο εικόνες, ό,τι… ό,τι… ό,τι… Το αποτέλεσμα είναι οι σκληροί δίσκοι να γεμίζουν. Τα 2,5 ΤΒ (!) είναι λίγα – ανήκουστο για μένα όταν ο πρώτος μου σκληρός ήταν 20 ΜΒ (Ναι ΜΒ στο 80286 το 1988). Και μετά το ξεδιάλεγμα. Να δούμε τι έχουμε και πως θα το αξιοποιήσουμε. Αλλά ψάχνω μόνος μου ( με τη βοήθεια λίγων καλών φίλων που επίσης ψάχνονται), και το κυριότερο χωρίς πρόγραμμα. Στηριζόμενος στην εμπειρία μου και στις αγωνίες μου ψάχνω. Δεν ξέρω τι, αλλά ψάχνω.

Το μόνο – άμεσα – που μπορώ τελικά να κάνω είναι να μπορέσω σε όλα αυτά τα παιδιά που περνάνε κάθε χρόνο από τα χέρια μου, να τους δώσω τη δυνατότητα να ξεκινήσουν το όνειρό τους. Να κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα τη δουλειά μου για να μπορέσουν να πετύχουν τον πρωταρχικό τους στόχο… και τουλάχιστον να είναι ψυλλιασμένοι για το μέλλον. Να καταλάβουν ότι οι σπουδές αυτές είναι η αρχή και να έχουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους ανοικτά. Να ενημερώνονται για τα νέα στο κλάδο τους. Να ακολουθούν τη καρδιά τους και τα δοκιμάζουν. Με αυτό το τρόπο θα μπορέσουν να προχωρήσουν σε ένα μέλλον που τελικά θα είναι αυτό που  θα διαμορφώσουν οι ίδιοι και κανένας δεν μπορεί να προβλέψει.

Το ξέρω ότι στην αρχή φαίνομαι “μηδενιστικός” αμφισβητώντας πάρα πολλά πράγματα. Πολλές φορές αισθάνομαι ότι δεν \μπορώ να τα προλάβω όλα. Τρέχω, γίνομαι “πολυσχιδής” (multitasking) και πάλι παρά την ισχύ του νευρωνικού υπολογιστή που έχω…  δεν φτάνω. Αρχίζω και ξεφεύγω γι’ αυτό καλύτερα να σταματήσω.

Δεν έχω τελειώσει… θα επανέλθω. Μέχρι τότε να μη ξεχάσω να πω χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν και φυσικά …

Τη καλησπέρα μου.

Σε κάνει να σκέφτεσαι…

Παλιό ταινιάκι, χιλιοειδωμένο, με κάποιες σκέψεις του sir Ken Robinson που σε βάζουν σε σκέψεις. Κυρίως για εμάς τους εκπαιδευτικούς και τον πολύμορφο ρόλο μας. Δείτε το και σε επόμενη φάση θα σας πω τις σκέψεις που μου προκάλεσε το συγκεκριμένο ταινιάκι.

Έχει και υπότιτλους αν θέλετε, αν και οι εκφράσεις στα αγγλικά δεν αποδίδονται με το καλύτερο τρόπο στον υποτιτλισμό. Με ένα κλικ δίπλα στο play επιλέγετε τους υπότιτλους που θέλετε.

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου…