Featured Posts

  • Prev
  • Next

Μια μικρή αλλαγή…

Posted on : 05-12-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Η προηγούμενη εμφάνιση, για λόγους που μόνο αυτή γνωρίζει, είπε να αλλάξει από μόνη της μορφή. Είπα και εγώ λοιπόν να τη βοηθήσω να ξεκουραστεί μια και έτσι φαινότανε. Οπότε αλλάζω την μορφή του blog. Δεν ξέρω αν θα το κρατήσω…Minimal μορφή και απλή διάταξη…πράγματα που μου αρέσουν…Θα δείξει…

Εγγραφή άλλη φορά…Τώρα έχουν άλλα προτεραιότητα…

Τη καλησπέρα μου…

Είναι δύσκολο τελικά…

Posted on : 21-10-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Ο πάροχος που είχα στο Ιντερνετ το τελευταίο χρόνο ήταν καλός μεν αλλά το κόστος χρήσης που ζητούσε ήταν συγκριτικά ακριβό. Μέσα στα πλαίσια λοιπόν των περικοπών είπα να αξιοποιήσω έναν πάροχο που μου παρείχε τα αντίστοιχα με περίπου 30 % μικρότερο κόστος. Όλα πήγαν όπως είχα αρχικά προγραμματίσει εκτός από ένα…όταν συνδέθηκα… δεν συνδέθηκα ποτέ… Δεν μπορώ να καταλάβω τι πρέπει να γίνει ώστε όταν αγοράζεις μια υπηρεσία να είναι αυτή που σου λένε, να μπορείς να συνδεθείς απλά βάζοντας τα καλώδια και τη πρίζα  και να έχεις όλα όσα σου λένε και πληρώνεις για αυτά και δεν είναι και λίγα.

Έτσι μπήκα σε περιπέτειες πάλι. Έχω σύνδεση από γρυλλορούτερ όπως έλεγα παλιά ή από το γείτονα που έχει κάποιο ανοικτό ασύρματο.  Ρεζίλια όπως λέω. Η επίσημη άποψη είναι ότι θα το φτιάξουν. Να δω πως και με ποιο τρόπο…

Τσαντίζομαι γιατί είμαστε δέσμιοι των παρόχων και η παροχές τους δεν φημίζονται από αξιοπιστία. Να δω μέχρι πότε…

Σταματάω εδώ… γιατί δεν έχω καμία διάθεση πλέον…Τη καληνύχτα μου…

Καλημέρα και καλό μήνα…

Posted on : 01-09-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

– Γυναίκαααα (καλό έτσι; δυναμικό ακούγεται…)….. Που είναι η σάκα μου…

– Όπου την παράτησες τον Ιούνιο…

– Μα που την παράτησα…

– Ξέρω γω…Μα δεν ξέρεις που αφήνεις τα πράγματα σου…

– Και εσύ γιατί τα μαζεύεις….

– Έλα τώρα…Μην αρχίσουμε τα ίδια….

– Μα εγώ την είχα αφήσει εδώ… Α!!!! Νάτη…

– Που είναι η κασετίνα μου…

– Α!!!! Πας γυρεύοντας…

– Αύριο θα αργήσω… στο σχολείο…αν δεν τη βρω… έχω τα στυλό μου μέσα…Καλά θα τη βρω….

Πω πω τι άγχος και αυτό… Αύριο πρέπει να βρω τι ρούχα θα φορέσω…Μάλλον παντελόνι θα φορέσω…και πουκάμισο… Α!!! ναι και παπούτσια…Μένει να διαλέξω το χρώμα… Τζιν, πάει… Μετά το πουκάμισο… χμ θα δω. Δεν θέλω ακόμα σκούρα χρώματα…Μάλλον κάτι φωτεινό και ζωηρό.  Πωπω… άμα έχεις τόσες επιλογές, κουράζεσαι…

Τι άγχος και αυτό… 44 χρόνια σχολείο… Το ακούτε οι μαθητές… πάτε 12 και κουράζεστε… Εντάξει είχε ένα διάλειμμα αλλά ήμουνα στρατό… και κάνα δυο χρόνια φροντιστήριο (μόνο) αλλά μετά όλα τα άλλα χρόνια σχολείο. Από έξι χρονών…

Πρώτη μέρα σχολείο… Τι χαρά…Θα δω τους φίλους μου… (έτσι δεν λέμε συνήθως…) Τώρα γιατί κανείς δεν παίρνει τηλέφωνο τον άλλο μέσα στο δίμηνο… μάλλον είναι ψυχολογικό το θέμα… κάτσε να δεις….πως το λένε…Α!!!! Τάσεις φυγής…(μπορεί και Αλτσχάιμερ για μερικούς). Θα πούμε πως περάσαμε το καλοκαίρι…(Θα μαζέψω καμιά 40αριά “καλά” χωρίς πολλές λεπτομέρειες). Θα πούμε τι κάναμε…(Εντάξει… τίποτα το ιδιαίτερο… καλά ήταν… στο εξοχικό μου… στο πατρικό μου…) Οι γνωστές γενικότητες που με δυο λέξεις λένε τέλος πάντων… καλά πέρασα αλλά τελείωσε…Θα ξαναμπώ στις τάξεις μου…και θα ξαναδώ τους μαθητές μου… Άραγε θα είναι οι ίδιοι… Μάλλον, αλλά έχουμε και τους καινούργιους της Α Λυκείου. Εντάξει κάθε χρόνο έτσι γίνεται…

– Να σου πω…Να βάλω γραβάτα;

– Καλά μαζοχιστής είσαι… αύριο θα έχει ζέστη… δεν βλέπεις πως είναι το βράδυ σήμερα…

– Καλά…Άντε να δω πως θα κοιμηθώ σήμερα…Τέτοια αγωνία…

Καλημέρα…

Ημερίδα στις νέες τεχνολογίες και την εκπαίδευση…

Posted on : 24-06-2011 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές, Χωρίς κατηγορία

0

Είναι γνωστό ότι υπάρχει μια αγωνία για το θέμα. Οι απόψεις είναι πολλές και σε πολλά θέματα αντιφατικές. Άλλοι θεωρούν το διαδίκτυο τη λύση για το πρόβλημα της εκπαίδευσης. Άλλοι θεωρούν ότι το διαδίκτυο είναι υπερεκτιμημένο.

Το Υπουργείο θέλει να βάλει τις νέες τεχνολογίες στις τάξεις αλλά οι προτάσεις του μάλλον μπερδεύουν παρά οδηγούν σε αυτή τη κατεύθυνση. Έχει επιδοθεί σε ένα αγώνα δρόμου επιμορφώσεων και οι εκπαιδευτικοί τρέχουν από επιμόρφωση σε επιμόρφωση – εμού συμπεριλαμβανομένου  όπου μου επιτρέπουν – . Πολλοί φεύγουν απογοητευμένοι από την εμπειρία.

Κάποιοι έχουμε μια άποψη για το θέμα – πολλοί περισσότεροι από όσο περιμένουν κάποιοι – και θέλουμε να τη μοιραστούμε και κυρίως να τη συζητήσουμε. Το έχουμε προσπαθήσει αρκετές φορές, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (πέρυσι μόνο βρέθηκα Κόρινθο, Γιάννενα, Πάτρα, Σύρο με κίνητρο όλο αυτό που λέμε νέες τεχνολογίες). Ακόμα και στις διακοπές μου έχω “εντάξει” 2-3 συναντήσεις με φίλους για καφέ και συζήτηση με αυτά τα θέματα. Μάλλον θα παρατήσω την οικογένεια για κανένα μπανάκι και εγώ θα ψάχνω το Γιώργη και το Νικόλα.

Μέσα λοιπόν σε αυτή τη λογική του ψαξίματος την Τετάρτη 29 Ιουνίου του 2011 στο ΔΑΙΣ στο Μαρούσι θα γίνει μια ημερίδα από το “Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Επικοινωνίας” με θέμα την

“Ενημέρωση για την αξιοποίηση Διαδικτυακών Εργαλείων και Κοινοτήτων στον
τομέα της Εκπαίδευσης και της Δια Βίου Μάθησης”

μέσα στα πλαίσια της Δράσης “Μάθηση 2.0”

Σε απλά ελληνικά : πως μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα εργαλεία που παρέχει το WEB 2.0 στην εκπαίδευση αλλά και ποια είναι η μέχρι τώρα εμπειρία μας από αυτή την εφαρμογή. Όπως ίσως φαντάζεστε θα είμαι εκεί… με εισήγηση αλλά και απολογισμό και προβληματισμό. Είναι σημαντικό – όπως εγώ πιστεύω – τα βήματα να γίνονται προσεκτικά και σε κάθε φάση να παίρνουμε την κατάλληλη ανάδραση για το επόμενο βήμα. Ένα σημαντικό γεγονός που μάλλον θέλουμε να ξεχάσουμε είναι ότι έχουμε διπλάσια με τριπλάσια ηλικία από τους μαθητές μας και σκεφτόμαστε αλλιώς… Άρα αν νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα, το χάσαμε το παιγνίδι.

Έχει αναφερθεί πολλές φορές ότι είμαστε “ψηφιακοί μετανάστες” ενώ οι μαθητές μας είναι “ψηφιακοί ιθαγενείς”. Όλα αυτά αλλά και πολλά άλλα βάζει πάλι ο Sir Ken Robinson στην ομιλία του για τα παραδείγματα (Σας την δίνω με τη μορφή των σκίτσων από την RSA. Αν την θέλετε ολόκληρη υπάρχει και διαρκεί 55 λεπτά. Με τα σκίτσα διαρκεί 11 και λέει πολλά…πάρα πολλά. ) Δείτε την….

Και για να επανέλθουμε : Την Τετάρτη όσοι μπορούν – είναι δύσκολη μέρα και εργάσιμη αλλά – καλό θα είναι να παραβρεθούν στο χώρο. Όσοι επιθυμούν μπορούν να το δηλώσουν στην κ. Πέρσα Ιακωβίδου στο 210  3689413 και θα δοθεί και βεβαίωση παρακολούθησης. Η συνεννόηση είναι απαραίτητη για την καλύτερη οργάνωση. Το πρόγραμμα αναλυτικά μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ όπως και ένα κείμενο με χρήσιμους συνδέσμους για ενημέρωση.

Τη καλημέρα μου….

Εκδρομή στη Σικελία… (μέρα πρώτη)

Posted on : 13-04-2011 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά, Χωρίς κατηγορία

0

Όπως έχω προαναγγείλει θα έχουμε μια σειρά οδοιπορικών στη Σικελία… όπως την είδα εγώ. Θα ξεκινήσω λοιπόν ακολουθώντας το πρόγραμμα της εκδρομής και σε κάθε στάση θα τα λέμε…

Έτσι ξεκινήσαμε από Ελ. Βενιζέλος την Παρασκευή 8 Απριλίου του 11 στις 6.55 πρωί – ξάγρυπνοι… από τις 3.30 για να είμαστε στις 4.45 στο αεροδρόμιο. Μπήκαμε στο αεροπλάνο της Alitalia και φύγαμε για Φουμιτσίνο. Το πρωινό εντυπωσιακό… 2 μπισκοτάκια και ένας καφές… για περίπου 2 ώρες πτήση… και φτάσαμε στο Φουμιτσίνο… Κατεβήκαμε… λοιπόν τρέχοντας, και πήγαμε στη πύλη που έγραφε το εισιτήριο και “ΕΚΠΛΗΞΗ!!!!!!” είχε αλλάξει η πύλη για την ανταπόκριση…. Και έχοντας μόλις 45 λεπτά – στο πρόγραμμα – για την μετεπιβίβαση… με 38 παιδάκια σε ένα άγνωστο αεροδρόμιο… η αδρεναλίνη πήγε στα ουράνια… Μετά επιτέλους ρωτώντας – “τσατα πάτρα” που λένε στα Ιταλο- Αγγλικά βρήκαμε τη πύλη όπου φτάσαμε μόλις 10 λεπτά πριν ολοκληρωθεί η επιβίβαση…ΟΥΦ!!!! Το ηθικό δίδαγμα λοιπόν – ελέγχουμε οπωσδήποτε την πύλη μετεπιβίβασης πριν πάμε. Στο Φουμιτσίνο αλλάζουν συχνά (έγινε και στην επιστροφή).

Και ανεβήκαμε στη πτήση της Alitalia για Ρήγιο και το πρωινό εντυπωσιακό και πρωτότυπο :  2 κουλουράκια και καφές…

Και κατεβήκαμε στο Ρήγιο (Regio) της Καλαβρίας όπου βρήκαμε το Σωτήρη (Salvatore), τον οδηγό μας. Μας συνόδευε τις επόμενες 4 μέρες. Και πήγαμε να δούμε τους πολεμιστές του Ρήγιου που τους είδαμε “ξάπλα” μια και τους κάνανε σέρβις, έτσι είδαμε ένα μίνι μουσείο, αλλά μια πλήρως εξοπλισμένη αίθουσα συντήρησης. Ακόμα και έτσι όμως ήταν εντυπωσιακοί. Είδαμε και πως γίνεται η συντήρηση μια αρχαιότητας. Και μετά μια βολτίτσα στο παραλιακό δρόμο για gelato!!!.

Μετά περάσαμε μα καραβάκι και πιάσαμε Μεσίνα. Μπροστά μας η Σικελία και το στενό της Σκύλλας και της Χάρυβδης όπου πήγαμε μια βολτίτσα στη Piazza de Duomo  με τον εντυπωσιακό καθεδρικό ναό.

Εκεί είπαμε να δοκιμάσουμε Ιταλική πίτσα.Καλή… κυρίως  στο ζυμάρι…τέλος πάντων…

Και μετά… Ταορμίνα…

Στο Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο είχαμε μια εντυπωσιακή θέα και μετά η βόλτα στα σοκάκια της ήταν μοναδικά.

Και ολίγον από Αίτνα να ατμίζει…

Μετά από τη βόλτα μαζευτήκαμε στο ξενοδοχείο… Τώρα εδώ αρχίζει μια άλλη ιστορία.. Μάλλον πονεμένη αλλά δεν ξέρω αν θα αντέξω σήμερα να τη γράψω… Γι’ αυτό υπομονή μέχρι αύριο… ελπίζω να το προλάβω…

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου…

Οι σχολικές εκδρομές και εγώ…

Posted on : 12-04-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Πριν πολλά χρόνια όταν πρωτοπήγα πενθήμερη εκδρομή, ο καθηγητής μου και πρώτος μου μέντορας στην “διδακτική τέχνη” Γιώργος Χουρμέντης, ο φιλόλογός μου στο σχολείο (γεια σου δάσκαλε…από εκεί που βρίσκεσαι) με ρώτησε… “Πήγες ή σε στείλανε;” και του είπα ότι πήγα… Η απάντηση ήταν ένα ξερό… “Μπράβο σου…” χωρίς κάποιο άλλο σχόλιο.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Και πήγα πολλές εκδρομές. Άλλες μικρές άλλες μεγάλες, άλλες με διάρκεια λίγων ωρών, άλλες με διάρκεια ημερών. Κάθε, μα κάθε φορά συνειδητοποιούσα πόσο λίγο γνωρίζω τα παιδιά που συνόδευα. Πόσο λίγα ήξερα για το ποια πραγματικά είναι. Ποιες είναι οι ανησυχίες τους και οι αγωνίες τους. Ποιες είναι οι απόψεις τους για πολλά θέματα.

Μέσα από την εκδρομή, τα παιδιά αισθάνονται πιο απελευθερωμένα και εκφράζονται με μεγαλύτερη ειλικρίνειά και απλότητα. Και εκεί μπορείς να καταλάβεις τι γίνεται. Οι εκδρομές είναι ένα περιβάλλον, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι οι μαθητές μας εκτός από “μηχανές απομνημόνευσης” είναι και άνθρωποι, με θέσεις και άποψη.

Αλλά και τα παιδιά γνωρίζονται μεταξύ τους, μια και περνούν ελεύθερο χρόνο, κοντά το ένα στο άλλο και μιλάνε για ό,τι θέλουν και όχι γα τα μαθήματα της ημέρας.

Από την άλλη μεριά, είναι στο χέρι το δικό μας να κρατήσουμε τη θέση μας. Να είμαστε κοντά τους και να τα προστατεύουμε ώστε να αισθάνονται ασφαλή, αλλά και να απαιτούμε τον σεβασμό και την υπακοή σε κάποιες βασικές αρχές που θα ακολουθήσουν όλοι, για να μπορέσουμε να έχουμε μια εκδρομή αποδοτική για όλους.

Οι εκδρομές κατά την γνώμη μου πρέπει να γίνονται, αλλά πρέπει να οργανώνονται και να έχουν πρόγραμμα και στόχο. Ο αρχηγός της εκδρομής που έχει την ευθύνη να “βγει¨καλά η εκδρομή, αγωνίζεται να την οργανώσει σωστά. Αλλά από την άλλη είναι και υπεύθυνος για όλα όσα γίνονται στην εκδρομή… Ακούγεται παράλογο, να είσαι υπεύθυνος για το αν ένα παιδάκι κάνει μια βλακεία, και πάθει κάτι… και να είσαι υπεύθυνος εσύ… Αυτό είναι γεγονός όμως μια και το παιδί είναι ανήλικο και οι συνοδοί είναι υπεύθυνοι για αυτό. Γι αυτό είναι σημαντικό σε μια ομάδα συνοδών να υπάρχει σύμπνοια και να υπάρχει ενιαία γραμμή και αντιμετώπιση των προβλημάτων. Όλοι βοηθούμε μα αυτό το τρόπο την σωστή ολοκλήρωση της εκδρομής. Τα παιδιά πολλές φορές έχουν τη τάση να κάνουν όσα δεν μπορούν να κάνουν με τους γονείς τους.

Αυτά τα γράφω με αφορμή την τετραήμερη εκδρομή που τελείωσε σήμερα τις πρώτες πρωινές ώρες και για την οποία θα διαβάσετε αναλυτικά οδοιπορικά μέχρι το Πάσχα.. Υπομονή λοιπόν… (προδημοσίευση λέγεται…).

Τη καλησπέρα μου…

Νέα όψη…

Posted on : 06-04-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Μινιμάλ… λευκό… απλό… σαν περιοδικό. Το είδα και μου άρεσε… Μου θύμισε το περιοδικό που πάντα ήθελα να βγάζω.

Έτσι μια μικρή αλλαγή για να μη ξεχνιόμαστε. Όταν βρω χρόνο… θα το πειράξω λίγο….

Προς το παρόν όπως ήταν έτοιμο…

Τη καλησπέρα μου.

Όπου έρθει έρθει…

Posted on : 28-03-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Και έτσι το τριήμερο βρέθηκα στα Γιάννενα. Και για μια ακόμα φορά “μύρισα” το άρωμα των λουλουδιών στο Κάστρο, περπάτησα μέσα στα σοκάκια του,λιάστηκα μπροστά στη λίμνη. Και ΔΕΝ ήπια καφέ μπροστά στη λίμνη, στο Μώλο. Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί πλέον δεν σερβίρουν καφέ στο μώλο. Βλέπετε μόνο η “κυρά Φροσύνη” είναι στο Μώλο αλλά δεν μπορώ τη “γυάλα” (εκείνα τα γυάλινα κουτιά με τα παράθυρα που ανοίγουν…).

Και φυσικά ήταν όλοι εκεί. Όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που περάσαμε μαζί στα Γιάννενα τα φοιτητικά μας χρόνια και είναι γνωστό ότι είναι πάντα εκεί. Αυτό είναι ίσως η καλύτερη “αποζημίωση” για το μοναχικό ταξίδι. Οι ώρες με φίλους και ο καφές με κουβέντα απλή, καθαρή, είναι ίσως ό,τι χρειαζόμουνα, ενόψει των επερχόμενων εξετάσεων, αλλά και της επιμόρφωσης που παρακολουθώ και είναι απαιτητική και αρκετά κουραστική.

Η Αμαλία με τον Δημήτρη, ο Γιάννης με τη Κατερίνα, η Μαρία με τον Κώστα, ο Μιλτιάδης, ο Τάσος με την Άννα, ο Αντώνης… όλοι αυτοί ήταν εκεί και περάσαμε πολλές ώρες μαζί, λέγοντας, λέγοντας, λέγοντας… είπαμε πολλά και για πολλά, μιλήσαμε, σχεδιάσαμε, ονειρευτήκαμε.

Ένα υπέροχο τριήμερο που έγινε καλύτερο από τους φίλους μου που τους ευχαριστώ  που πέρασα τόσο καλά.

Να σας δείξω και μερικές φωτό…από Γιάννενα.

Τη καλησπέρα μου…

Σσσσσ….

Posted on : 17-03-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Έρχεται… Μη τη τρομάξετε.

Θυσία…

Posted on : 13-01-2011 | By : manaliss | In : Χωρίς κατηγορία

0

Τα κατάφερα πάλι. Είναι μια περίοδος τρελού τρεξίματος, με διαβάσματα, εργασίες, παρακολουθήσεις και όλα τα καλά. Και σαν να μην έφταναν αυτά άνοιξα πάλι το παλιό μου “στρατευμένο” blog … “Τα νέα του LFH” όπου γράφω για επικοινωνία με τους παλιούς μαθητές. Και αυτό γιατί έρχονται μια σειρά εκδηλώσεων με αφορμή τα 30 χρόνια του σχολείου. Έτσι αναγκαστικά “θυσιάζω” το χρόνο μου εδώ και έτσι σε αυτό το blog θα εμφανίζομαι πιο σπάνια. Αν θέλετε να με δείτε περάστε από εδώ.

Δεν θα ρημάξει από εδώ… αλλά να, θα περνάω πιο σπάνια.  Έχω κάποια καλά θεματάκια υπόψη για να γράψω. Υπομονή και τα λέμε.

Τη καλησπέρα μου…