Παρασκευή πρωί…
Πέντε λεπτά πριν τις 8 στην Αγίου Ιωάννου στην Αγία Παρασκευή μπροστά από μια τράπεζα…
Το μηχανάκι ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο, ο αναβάτης του, ένας ψηλός δεμένος τύπος με μαύρα γυαλιά και κράνος κατεβαίνει, βγάζει το κράνος και στέκεται σε απόσταση από τη μοναδική κυρία που περίμενε επίσης τη τράπεζα να ανοίξει.
Το πεντάλεπτο περνάει, η υπάλληλος ανοίγει την πόρτα και ο τύπος υποχωρεί ώστε να περάσει μπροστά η κυρία, η οποία άλλωστε προηγείτο. Η κυρία περνάει παρακάμπτει το διάδρομο των ταμείων και κάθεται σε μια καρέκλα. Ο τύπος τη ρωτάει αν περιμένει κάτι συγκεκριμένο η κυρία απαντάει ναι και ο τύπος προσπερνάει και πάει στο ταμείο πληρώνει ένα λογαριασμό και φεύγοντας βλέπει τη κυρία να σηκώνεται και να πηγαίνει στο ταμείο μετά από αυτόν.
Δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ που έχουμε φτάσει. Το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ είναι ότι φοβήθηκε. Και αν είναι ληστής…. Άσε καλύτερα να είμαι στη γωνία ήσυχα ήσυχα, να “τελειώσει” και βλέπουμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω καταφέρει να τρομοκρατηθώ τόσο πολύ. Προσέχω στα ΑΤΜ, δεν λέω αλλά γενικά δεν είμαι προσεκτικός. Ίσως το παρουσιαστικό μου τους απωθεί (ένας ψηλός δεμένος τύπος με μαύρα γυαλιά και κράνος). Από τηνάλλη δεν δείχνω ιδιαίτερα γρήγορος στις αντιδράσεις. Πάντως δεν έχω ταμπέλα στο κούτελο. Πολύ προβληματίστηκα πάντως. Σε λίγο θα περπατάμε και θα κοιτάμε πάνω από τον ώμο μας ποιος μας παρακολουθεί. Άσχημα πράγματα γιατί δεν έχω μάθει έτσι.
Τέλος πάντων. Τη καλησπέρα μου.
ΥΓ : Άσχετο. Δυο μέρες τώρα δεν μπορώ να μπω στον ΠΑΘ. Είναι δικό μου ή είναι άλλουνού το πρόβλημα; Παρακαλώ να μου πειτε αν το έχει και άλλος.