Συχνά ακούμε να λένε : Πρόσεξε, τι γίνεται μη την πατήσεις. Πρόσεξε μη σε ρίξουν και χάσεις. Κοίταξε να τη κάνεις πρώτος εσύ με σε ρίξουν και χάσεις… ή τέλος πάντων κάποιες τέτοιες εκφράσεις που δείχνουν την ανταγωνιστικότητα της σημερινής κοινωνίας.
Με δυο λόγια πρέπει καθημερινή στους αγώνες της ζωής να βγαίνουμε νικητές. Με ποιο τρόπο όμως μπορεί να κερδίσει κανείς; Αλήθεια υπάρχουν τρόποι; Μπορώ να πω ναι αλλά δύσκολα τους βλέπεις πια.
Συνήθως όλοι βλέπουμε την μοναδική περίπτωση κερδίζω – χάνεις. (win – lose situation που λένε τα αμερικανάκια). Σε αυτές τις περιπτώσεις ο χαμένος μαζεύει τα κομμάτια του και απομακρύνεται να θεραπεύσει τις πληγές του. Ο δε νικητής θριαμβεύει πάνω από τα κομμάτια του χαμένου. Είναι ένας τρόπος. Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος αλλά πιθανότατα να είναι ο πιο συνηθισμένος. Είναι και ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Δηλαδή ο επόμενος στόχος, ανταγωνιστής ή ό,τι άλλο είναι μπροστά.
Μια άλλη περίπτωση όμως που πιθανώς αν μπορεί να γίνει να έχει καλύτερα αποτελέσματα είναι η κερδίζω – κερδίζεις (win – win situation). Αυτό είναι δύσκολο. Πως μπορεί να γίνει να είναι και οι δύο πλευρές κερδισμένες; Δεν ξέρω αναλόγως των συνθηκών και του προβλήματος θα μπορούσε ίσως να βρεθεί μια λύση τέτοια ώστε να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές.Ίσως όχι απόλυτα αλλά με κάποιο τρόπο ώστε να μην υπάρχουν απόλυτα νικητές και απόλυτα χαμένοι. Εδώ ο δρόμος έχει επιστροφή. Δίνεται δυνατότητα για μια νέα συνεργασία ή επαναδιαπραγμάτευση, αλλά έχει και κινδύνους. Η μη συντριβή του “άλλου” ίσως να εκληφθεί σαν έκφραση αδυναμίας και να μη καταλήξει τελικά σε ολοκλήρωση αλλά σε αποτυχία. Ή και σε μια νίκη της πρώτης μορφής.
Μια τρίτη περίπτωση είναι αυτή της θυσίας. Η περίπτωση χάνω – κερδίζεις. (lose – win situation). Εντάξει εδώ δεν κερδίζεις αλλά από το γεγονός ότι κερδίζει ο άλλος έχεις μια ικανοποίηση. Τώρα αυτό σε διαπροσωπικό επίπεδο … μάλλον δεν γίνεται εκτός και αν … τη βρίσκεις να είσαι μάρτυρας. Α! ναι σαφώς σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται μέσα στην οικογένεια και συνήθως από γονείς προς παιδιά χωρίς φυσικά αν αποκλείεται κάποιος άλλος συνδυασμός. Μια και το βλέπουμε από τη δικιά μας σκοπιά λοιπόν δεν έχουμε νίκη αλλά μια ικανοποίηση από την νίκη και ικανοποίηση του άλλου. Χμ !!! Δύσκολο το βλέπω αλλά τέλος πάντων.
Και η τελευταία περίπτωση είναιη χάνω – χάνεις (lose – lose situation) όπου εδώ δεν υπάρχει νικητής. Αλλά γιατί δεν υπάρχει νικητής; Γιατί συνήθως κανείς δεν υποχωρεί, συζητάει ψάχνει. Μένει “σθεναρά στις θέσεις του” ο καθένας και δεν αφήνει κανένα περιθώριο να ελιγμό. Έτσι έχουμε μια σταδιακή αύξηση της έντασης, η οποία συνήθως καταλήγει στη λήξη της συνεργασίας ή διαπραγματεύσεων. Αυτό δυστυχώς είναι πολύ κοινό στις διαπροσωπικές σχέσεις και ο λόγος είναι ότι πιεζόμαστε τόσο πολύ απ’ έξω που πρέπει να ξεδώσουμε “μέσα” στη σχέση, χωρίς να αφήνουμε χώρο για εκτόνωση ο ένας στον άλλο. Έτσι ανεβαίνουν οι εντάσεις και αυξάνονται οι αποστάσεις.
Εννοείται ότι δε σκοπεύω να κάνω κάποια βαθυστόχαστη ανάλυση ή τη φοβερή και τρομερή έρευνα. Αλλά να … ερωτήματα βάζω και απορίες εκφράζω. Για σκεφτείτε τα λίγο, και δείτε με ποιο τρόπο τελικά συμφέρει να κερδίζεις. Για μένα είναι ο δεύτερος. Γίνεται όμως; Δεν ξέρω. Σίγουρα θα άλλαζαν πολλά αλλά…
Ζέστη σήμερα. Αράξτε και ευχαριστηθείτε την ηρεμιά με καφέ με φίλους ή … και μόνοι με παρέα το κύμα ή το αεράκι.Εγώ το καφέ μου τον ήπια με τους φίλους μου – σε πλήρη σύνθεση σήμερα μια και σε δεκαπέντε μέρες έχουμε μάζωξη για τα τριαντάχρονα της αποφοίτησης και ήρθε να μας δει ο ρομαντικός διοργανωτής όλης της υπόθεσης ο Σπύρος. Για σκεφτείτε το να μαζευτούμε καμιά εκατοστή … σαρανταοχτάρηδες στο σχολείο, που δεν θα αναγνωρίσουμε. Γιατί μήπως θα αναγνωρίσουμε ο ένας τον άλλο; Αλλά λέμε τώρα… Χμ!!! ωραία ακούγεται αν και θα έχουμε “απουσίες” γμτ. Θα σας ενημερώνω σχετικά.
Τη καλησπέρα μου.