Από την Α’ στη Β’ Λυκείου

Είναι αρκετός καιρός τώρα που έχω αποκτήσει μια απόσταση από το blog μου. Έχουν γίνει πολλά αυτό το καιρό που σίγουρα δεν είναι ούτε της στιγμής ούτε για το χώρο.

Αυτό το οποίο με έχει προβληματίσει αυτό το καιρό είναι η αλλαγή στο σύστημα προαγωγής στη Α λυκείου και κυρίως κατά πόσο έχει γίνει κατανοητό από όλο το κόσμο μικρούς και μεγάλους, γονείς και καθηγητές. Εδώ θα προσπαθήσω μέσα από τις δύο εγκυκλίους να δώσω τη διαφορά στο τρόπο με τον οποίο προάγονται οι μαθητές.

Ξεκινάμε από το παλιό σύστημα. Ήταν έτσι φτιαγμένο που για να μείνεις, έπρεπε να “κάνεις αίτηση” και μάλιστα από νωρίς… δηλαδή να μη διαβάσεις και να μη γράψεις τίποτα όλο το χρόνο και αν έμενες θα έμενες σε 7-8 μαθήματα μαζεμένα. Ποτέ σε ένα μάθημα. Για να δούμε τι έλεγε :

…Ο Γενικός Μέσος Όρος του στην αντίστοιχη τάξη είναι ίσος ή μεγαλύτερος του εννέα και πέντε δέκατα (9,5). Ο Γενικός Μέσος Όρος υπολογίζεται από το σύνολο των βαθμών των γραπτώς εξεταζομένων μαθημάτων, συνυπολογιζομένου και του προφορικού βαθμού, είτε αυτά εξετάζονται σε εθνικό επίπεδο, είτε σε επίπεδο σχολικής μονάδας    ” 

Δεν έμπαινε κανένας περιορισμός η διάκριση στα μαθήματα. Και μιλούσε για όλα τα μαθήματα. Χωρίς διάκριση. Όλα τα μαθήματα μπορούσαν να συμπληρώσουν το 9,5 ΜΟ και να προαχθεί ο μαθητής.

Τώρα το σύστημα αλλάζει και στα κριτήρια προαγωγής. Για να δούμε τι λέει τώρα το αντίστοιχο κομμάτι :

Απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή του μαθητή αποτελεί:

(α) η επίτευξη γενικού βαθμού ίσου ή ανώτερου του δέκα (10)

και

(β) Μ.Ο. προφορικής και γραπτής βαθμολογίας κατά διακριτό γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων: Ελληνικής γλώσσας, Μαθηματικών τουλάχιστον δέκα (10)

και

τουλάχιστον οκτώ (8) σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. “

Η λέξη κλειδί είναι το “και”.Αυτό πιθανόν δεν έχει γίνει κατανοητό και επίσης δεν έχει γίνει κατανοητή η σημασία του. Αν σε κάποιο από τα μαθήματα ο μαθητής έχει κάτω από 8 μέσο όρο προφορικών και γραπτών, μένει στο μάθημα ή στο κλάδο. Αν  δεν πληρεί τα (α ) και (β), επαναλαμβάνει τη τάξη Εδώ πλέον γίνεται φανερό ότι δεν χρειάζεται να κάνεις αίτηση για να μείνεις. Αλλά αντίθετα μένεις πολύ εύκολα.

Αυτό με δεδομένο το ότι οι μαθητές της  λυκείου, δεν έχουν την εμπειρία του Λυκείου (προφανώς αφού πέρυσι ήταν Γ γυμνασίου) και επέλεγαν θέματα από τα 9 τα έξι και είχαν περιγραφικά και όχι υπολογιστικά θέματα (τουλάχιστον σε τέτοια βαθμό) θα οδηγήσει ένα μεγάλο αριθμό μαθητών στο “ραντεβού τον Σεπτέμβρη”.

Κινδυνολογώ λέτε; Ίσως. Συζητώντας με διάφορους συναδέλφους όλοι και σε διάφορα μαθήματα εντόπισαν το πρόβλημα. Υπάρχουν κατά περίπτωση αρκετοί μαθητές οι οποίοι θα έχουν πρόβλημα σε κάποιο μάθημα.

Κάποιοι σκέφτηκαν τον βαθμολογικό πληθωρισμό, γιατί με αυτό το τρόπο θα δώσουν σε ένα μεγάλο αριθμό μαθητών τη βαθμολογικό πλεονέκτημα που είναι απαραίτητο για να περάσουν το μάθημα τους. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι περνάνε μεν στην επόμενη τάξη αλλά ουσιαστικά μεταθέτουν το πρόβλημα.

Δεν θέλω να επεκταθώ σε λεπτομέρειες. Λίγο να το σκεφτεί ο καθένας μας και μια ματιά να ρίξει στους μαθητές του θα μπορέσει να εντοπίσει εκείνους τους μαθητές που θα δυσκολευτούν να γράψουν στο μάθημα τους. Επίσης θα υπάρχει συνωστισμός στις 4 πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, μια και τα μαθήματα φέτος θα ανοίξουν στις 5 του Σεπτέμβρη.

Αυτά τα ολίγα σήμερα. Κυρίως για τη καταγραφή, και για προβληματισμό. Ίσως μέσα από τα σχόλια σας να γίνει μια εποικοδομητική συζήτηση.

Τη καλησπέρα μου.

Με μια βόμβα στα σπλάχνα…

Μετά το ξεσκόνσμα και το άνοιγμα των παραθύρων για να πάρει  λίγο αέρα (κοντά ένα μήνα κλειστό ήταν) είπα να κάνω και μια μικροανανέωση στην εικόνα. Λίγο ρετρό, λίγο χρώμα παραπάνω… έτσι να σπάσει το τετράγωνο που είχα τόσο καιρό.

Είναι μια βδομάδα τώρα που είμαι αποδιοργανωμένος. Ο πατέρας μου έκανε μια πολύ σοβαρή εγχείριση και είμαστε συνέχεια στους δρόμους και την αγωνία. Ένα μικρό ιστορικό μια και δεν είναι αυτό το θέμα της εγγραφής. Τη προηγούμενη Τετάρτη λοιπόν ο πατέρας μου είχε “αιματουρία” (αυτό που λέει το όνομα) και πήγαμε στα εφημερεύοντα. Εκεί είδαμε ότι άλλη ήταν η αιτία : ένα τεράστιο ανεύρυσμα στην αριστερή λαγωνιαία αρτηρία και ένα μικρότερο στη κοιλιακή. Η κατάσταση χαρακτηρίστηκε κρίσιμη μια και η λαγωνιαία  από 1,5 – 2 εκατοστά που είναι η φυσιολογική διάμετρος,  ήταν πάνω από 7 και η κοιλιακή από 4 ήταν στα 5,5. Η πρώτη ήταν θέμα τύχης που ένα μικρό μέρος από το αίμα πέρασε στα ούρα και μας ειδοποίησε. Το βράδυ στις 11.00 ήταν ήδη στο χειρουργείο.  Αυτό είναι το ιστορικό.

Χειρουργήθηκε στο ΚΑΤ και κατά τα λεγόμενα των γιατρών πήγε  καλά. Όμως η μεγάλη ηλικία, και οι παράπλευρες ασθένειες (καρδιά, πίεση, και διάφορα άλλα μαζί με τα 81 χρόνια)  κάνανε τη κατάσταση πολύ επικίνδυνη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι (ακόμα ) το αναπνευστικό και αυτό είναι και ο λόγος που ακόμα είναι σε θάλαμο εντατικής. Έτσι ελπίζοντας στο καλύτερο περιμένουμε.

Για το νοσοκομείο, ότι και να λέμε, οι γιατροί δίνουν αγώνα ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Εγώ δεν μπορώ να γνωρίζω, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα  ότι όποτε και να πηγαίναμε ήταν εκεί. Από την άλλη υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση, πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση. Και το ΚΑΤ είναι και απόμερο. Στα κεντρικά (Ευαγγελισμός – Γεννηματάς – Λαϊκό… γίνεται χαμός). Λόγω του επείγοντος της κατάστασης δεν μας ζητήθηκε αίμα και οι ανάγκες καλύφθηκαν από το στοκ. Μετά βέβαια ζητήθηκε να αναπληρωθούν  (όπως είναι και το σωστό). Εκεί έκανα κάτι που δεν είχα ξανακάνει.

Επειδή εδώ και αρκετά χρόνια, καθημερινά “παίρνω τα χάπια μου” δεν μπορώ πλέον να είμαι αιμοδότης ( η πρώτη κάρτα είχε αριθμό μητρώου 20, η δεύτερη 40.278 και η τρίτη πλέον δεν γράφανε αριθμό). Και έγραψα στο facebook ότι χρειαζόμουν αίμα. Πραγματικά με συγκίνησε το ενδιαφέρον του κόσμου. Πολύ σύντομα  άρχισαν να έρχονται μηνύματα όπου με ρωτούσαν ποια ακριβώς ήταν η ανάγκη και τι έπρεπε να κάνουν. Σε τέτοιες δύσκολες στιγμές είναι σημαντικό να βλέπεις ότι υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας, ανεξάρτητα αν δώσατε αίμα η όχι. Και μόνο τα μηνύματά σας ήταν σημαντικά.

Γενικά μιλώντας η αλληλεγγύη μεταξύ μας ίσως είναι λύση στις δύσκολες αυτές μέρες. Και όχι μόνο. Και το άλλο που λέμε… όταν εμείς κάνουμε σχέδια, κάποιος γελάει… Έτσι και εμείς τη Τρίτη λέγαμε για το Πάσχα και τη Τετάρτη τρέχαμε να προλάβουμε.

Όπως και να έχει και πάλι ευχαριστώ όλους σας και σας εύχομαι

pasxa

Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση.