Featured Posts

  • Prev
  • Next

Τελικά είμαστε ένας βαθμός…

Posted on : 02-11-2009 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά

Tags: , , , ,

5

Έγινε σήμερα στο σχολείο και με έβαλε σε σκέψεις.

Μια μαθήτρια μου η Μαρία (όλες Μαρίες λέγονται και όλοι οι μαθητές μου Γιάννης) σήμερα μου φάνηκε πολύ σκεπτική. Μπαίνοντας λοιπόν στη τάξη τους χαιρέτησα και χαιρέτησα ειδικά τη Μαρία λέγοντας της…

– Γεια σου Μαρία με τα τρελά τα κέφια. Περίμενα να αντιδράσει με κάποιο σχόλιο, να τη βγάλω λίγο από τις σκέψεις και ίσως να χαμογελάσει.

Εκεί ήταν που την πάτησα. Αναλύεται σε κλάματα και γυρνάει “πλάτη”.  Τι τα θέλω τα “καλαμπούρια” μεσημεριάτικα. Άντε να δω πως θα το ελέγξω τώρα. Ντρεπόταν να κλάψει μπροστά μου και έτσι μέχρι να μπει στη τάξη “είχε συνέλθει”. Ρωτώντας έμαθα ότι τη προηγούμενη ώρα, δόθηκαν κάποια διαγωνίσματα και δεν είναι ότι δεν ήταν καλά, μάλλον ήταν τα σχόλια που δημιούργησαν τη κατάσταση. Γιατί σε κάποια φάση όταν ρώτησα τι έγινε η απάντηση που πήρα ήταν ότι “τελικά εμείς οι μαθητές είμαστε μόνο ένας βαθμός. Δεν είμαστε τίποτα.”

Μου έκανε εντύπωση η έκφραση. Δεν ξέρω τι ακριβώς ειπώθηκε ούτε και σε τι ύφος. Αλλά έχω ακούσει αρκετά συχνά και από πολλές πηγές – για διάφορα σχολεία ότι υπάρχει πρόβλημα στο πως εκφραζόμαστε απέναντι στα παιδιά.  Μπορεί κάποια από αυτά να είναι με ιδιαίτερη συμπεριφορά. Κάποια να μη ξέρουν τι θέλουν. Κάποια να μην μπορούν να εκφραστούν σωστά και να εμφανίζονται ανάγωγα και κακότροπα. Κάποια μπορεί και να είναι κάποια ή όλα αυτά. Αλλά εμείς “οι μεγάλοι” και “οι παιδαγωγοί” τους θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί, ανεκτικοί και κυρίως να μην “ανταγωνιζόμαστε” τα παιδιά. Και άφησα το καλύτερο για το τέλος. Είχα και εγώ γραπτά να δώσω. (Χμ ! το κερασάκι στη τούρτα). Ήταν Οργανική στη Γενική παιδεία.  Και φυσικά – όπως συνήθως – είχε όλα τα νούμερα. Από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο. Σε εμένα η Μαρία  είχε ένα εικοσάρι όλο δικό της γιατί εκτός των άλλων είναι και μια άριστη μαθήτρια. Εκεί χαμογέλασε, όμως και οι άλλοι που δεν χαμογελάσανε είχα κάτι να τους πω. Δηλαδή σε κάποιους αν και είχαν κάποια λάθη, αν είχαν κάνει κάποια καλή προσπάθεια, τους έλεγα ένα μπράβο για τη προσπάθεια. Ακόμα και σε κάποιους που είχαν μπερδευτεί και είχαν πιάσει το νόημα τους έλεγα ότι ναι μεν δεν πήραν τους βαθμούς που έπρεπε, αλλά φαινότανε ότι είχαν καταλάβει τι γίνεται. Δεν ξέρω αν τους κακομαθαίνω, αλλά μια απογοήτευση θα τους κάνει να μην ξανασχοληθούν. Κάποιοι βέβαια το κάνουν από μόνοι τους. Ακόμα και για αυτούς που δεν γράψανε γιατί δεν θέλανε, τους είπα ότι αν θέλανε είχανε τη δυνατότητα να προσπαθήσουν και να κάνουν κάτι.

Γιατί τα γράφω πάλι αυτά. Μα φυσικά για να τα σκεφτούμε και όποτε έχουμε νέους ανθρώπους απέναντί μας να προσέχουμε τι λέμε και πως το λέμε.

Τη καλησπέρα μου.