Να φιλήσω στέρεο έδαφος. Επιτέλους. (Σμακ!!! – όπως λένε και στα Μίκυ Μαους 😉 )
Άντε χρόνια πολλά σε όλους. Σε πείσμα των καιρών χαμογελάτε και γελάτε, ακόμα καλύτερο είναι. Περάστε καλά. Θυμηθείτε φίλους και γνωστούς. Ρίξτε το έξω, όχι για να πέσετε σε βαθιά κατάθλιψη μετά αλλά γιατί έτσι σας αρέσει.
Δεν φταίτε εσείς για όλα αλλά δεν είστε και το θύμα ολονών. Δεν φταίνε οι άλλοι για ό,τι παθαίνετε. Πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας. Κοιτάξτε στο καθρέπτη και αγαπήστε αυτό που βλέπετε. (Ε! ψιτ να είστε μόνοι μπροστά στο καθρέπτη όχι… με παρέα και μετά λέτε ότι σας βάζω ιδέες εντάξει;) Καινούργια χρονιά έρχεται. Είπαμε για τα παιδιά το παρελθόν πέρασε και το αύριο είναι μακριά. Ας γίνουμε λοιπόν για λίγο παιδιά.
Αχ!!!! Τα φώναξα και ξεθύμανα. Τα έχω γράψει κατά καιρούς – κυρίως στη ΒΔΕΛΛΑ – και σχεδόν πάντα τέτοιες εποχές μου έρχονται. Αν θέλετε ψάξτε να τα βρείτε.
Να είστε όλοι καλά.
Τη καλημέρα μου.