Featured Posts

  • Prev
  • Next

Το νέο Λύκειο…(μέρος 1ο : Η παρουσίαση)

Posted on : 02-10-2010 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά

Tags: , , ,

0

Το διάβασα σήμερα στην Ημερησία του Σαββάτου και έπαθα ένα κάτι τις…Το ξαναδιάβασα και πάλι έμεινα στο κάτι τις…Το κοιτούσα και δεν καταλάβαινα… Μετά πρόσεξα τη φράση…”Σύμφωνα με πληροφορίες της ΗτΣ…” και σκέφτηκα… “Μακάρι να κάνουν λάθος γιατί αν δεν κάνουν λάθος, τότε θάβουν το Λύκειο και υπονομεύουν τις φυσικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια.”

Μέσα από τ άρθρο φαίνεται η ελαφρότητα, με την οποία αντιμετωπίζουν στο υπουργείο Παιδείας το θέμα “Σχολική Μεταρρύθμιση” και το μέλλον των παιδιών μας αλλά και το μέλλον των Πανεπιστημίων μας και της Βιομηχανία ας μας. Δηλαδή όλων μας. Ειλικρινά εύχομαι όταν ανακοινωθεί το νέο Λύκειο, να μην έχει σχέση με αυτό που σας παρουσιάζω αμέσως τώρα.

Σας παρουσιάζω τα βασικά σημεία. Όσοι θέλουν λεπτομέρειες υποθέτω ότι μπορούν να το βρουν στο ΙΝΤΕΡΝΕΤΙ. Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε κάποιες σκέψεις συναδέλφων ΕΔΩ μαζί με συνημμένο ένα πίνακα που δείχνει τη δομή του Νέου Λυκείου.

Το Λύκειο στην Β και Γ Λυκείου χωρίζεται σε δύο μεγάλα τμήματα :

1. Υποχρεωτικά :

Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία : 4+2 = 6 ώρες.

Αγγλικά : 3 ώρες

Φυσική Αγωγή : 3 ώρες

Δραστηριότητα : 2 ώρες (Νέο “μάθημα” που έχει σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές και κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα και να τους ωθήσει σε εθελοντικές δράσεις)

ΣΥΝΟΛΟ : 14 ώρες (Ξεκινάμε με δεδομένο 5Χ7 = 35 ώρες άλλα υπόλοιπο για “μοίρασμα” 21 ώρες)

2. Επιλογής :

Εδώ εμφανίζονται 6 ομάδες μαθημάτων χωρισμένα σε τρίωρα και εξάωρα. Τα τρίωρα θεωρούνται ότι παρέχουν επαρκείς δεξιότητες στο μάθημα, ενώ τα εξάωρα “εις βάθος γνώση του αντικειμένου”. Ο μαθητής καλείται να επιλέξει ένα εξάωρο και 5 τρίωρα ένα από κάθε ομάδα. Δηλαδή (1Χ6 + 5Χ3 = 21 ώρες και κλείσαμε). Δείτε τις ομάδες και μετά σχολιάζουμε μέσα από παραδείγματα.

Α. ΑΡΧΑΙΟ-ΓΝΩΣΙΑ

1. Αρχαία ελλ. Γλώσσα &  γραμματεία. (6 ώρες)

2. Αρχαία ελληνική γραμματεία (3 ώρες)

3. Αρχαία Ιστορία (3 ώρες)

4. Ιστορία των ιδεών (3 ώρες)

Β. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

1. Μαθηματικά υψηλού επιπέδου (6 ώρες)

2. Μαθηματικά βασικού επιπέδου (3 ώρες)

Γ. ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

1. Φυσική (6 ώρες)

2. Χημεία (3 ώρες)

3. Βιολογία (3 ώρες)

4. Περιβαλλοντικές επιστήμες (3 ώρες)

Δ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

1. Οικονομία ( 6 ώρες )

Οικονομία (3 ώρες)

Πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες (3 ώρες)

Ευρωπαϊκή ιστορία (3 ώρες)

Ψυχολογία (3 ώρες)

Αρχές Ηθικής και Φιλοσοφίας (3 ώρες)

Θρησκευτικά (3 ώρες)

Ε. ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ

Λατινικά ( 6 ώρες)

Γαλλικά ( 3 ή 6 ώρες)

Γερμανικά (3 ή 6 ώρες)

Ισπανικά (3 ή 6 ώρες)

Ιταλικά (3 ή 6 ώρες)

ΣΤ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

1. Εικαστικά (3 ώρες)

2. Μουσική (3 ώρες)

3. Θέατρο και Κινηματογράφος ( 3 ώρες)

Λοιπόν αυτό είναι… Καλό φαίνεται αλλά λειτουργεί; Για να δούμε.

Έχουμε ένα μαθητή που θέλει να πάει Ιατρική.

Σε ποια μαθήματα νομίζετε ότι θα έπρεπε να έχει βαθιά γνώση;…

Υποθέτω ότι το μυαλό σας πήγε στην Βιολογία και μετά στην Χημεία. Ωραία κανένα από τα δύο δεν έχει 6ωρο για βαθιά γνώση. Αναγκαστικά λοιπόν διαλέγει…Φυσική. Ναι αλλά δεν θα μπορέσει να πάρει ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ από την ομάδα αυτή. Οπότε πάει η χημεία και η βιολογία. Ας δούμε κάτι άλλο στον ίδιο μαθητή…Ποιο άλλο κύριο μάθημα (6ωρο) θα μπορούσε να πάρει… Μάλλον Μαθηματικά… είναι το μόνο που κολλάει “κάπως” αν και οι γιατροί δεν νομίζω ότι φημίζονται για την καλή σχέση τους με τα μαθηματικά…Ωραία λοιπόν… έστω Μαθηματικά. Και πάλι από το πακέτο των πειραματικών επιστημών μπορεί να πάρει μόνο ένα …Φυσική δεν μπορεί είναι εξάωρο, Μένουν Χημεία, Βιολογία και Περιβαλλοντικές επιστήμες.

Για να δούμε ένα άλλο παράδειγμα…

Ένας μαθητής θέλει να πάει στο Πολυτεχνείο…Να μη πω χημικούς μηχανικούς (εκεί δεν πάει με τίποτα…) αλλά ας πούμε …Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς. Αντιμετωπίζει το εξής δίλημμα : Κύριο  ( 6ωρο μάθημα ) : Φυσική ή Μαθηματικά. Αν είναι Φυσική εντάξει αλλά μαθηματικά θα αποκτήσει τις Βασικές γνώσεις (τρίωρο) ενώ αν είναι ανάποδα και διαλέξει μαθηματικά αναγκαστικά θα πάρει χημεία ή βιολογία από την ομάδα των πειραματικών επιστημών.

Νομίζω γίνεται φανερό ότι θα προχωρήσει με περιορισμένες γνώσεις προκειμένου να σπουδάσει αυτό που θέλει.

Πάμε τώρα στα φιλολογικά : Ένας μαθητής θέλει να πάει για Φιλοσοφική…

Μπορεί να επιλέξει βασικό μάθημα : Είτε Αρχαία είτε Λατινικά. Μετά στα τρίωρα :

Για Αρχαία επιλογή : Μαθηματικά / Περιβαλλοντικές επιστήμες / πολιτικές ή κοινωνικές επιστήμες ή Ευρωπαϊκή ιστορία ή Ψυχολογία ή Αρχές ηθικής και φιλοσοφίας ή Θρησκευτικά / κάποια δεύτερη ξένη γλώσσα / κάποιο πολιτιστικό αντικείμενο.

Καλό πακέτο. Χωρίς προβλήματα και πλήρες.

Αν επιλέξει Λατινικά θα έχει Αρχαία Ελληνική γραμματεία (3ωρο) και όλα τα άλλα όπως έχουν εκτός από την ξένη γλώσσα μια και τα Λατινικά θεωρούνται ξένη γλώσσα (!!!) και είναι σε άλλο πακέτο επιλογών. Και εδώ πλήρες πακέτο. Τυχαίο ;;;;; Δεν νομίζω.

Εδώ πρέπει να πούμε ότι το κάθε Πανεπιστήμιο θα πρέπει να επιλέξει ποια 2 (μόνο 2) από τα 4 μαθήματα που θα εξεταστούν οι μαθητές πρέπει να κατέχουν για να είναι υποψήφιοι σε αυτό. Αλλά είπαμε ότι το Λύκειο αποδεσμεύεται από το Πανεπιστήμιο…

Και ρωτάω …ο αφελής

Πως θα λειτουργήσει η βιομηχανία με απόφοιτους Πολυτεχνείου – αν καταφέρουν να τελειώσουν με βασικές γνώσεις Μαθηματικών – χημείας ή βιολογίας. (είπαμε η φυσική εμφανίζεται μόνο κύριο μάθημα – 6ωρο).

Πως θα μπορέσουν να λειτουργήσουν τα πανεπιστημιακά τμήματα της Φυσικομαθηματικής και του Πολυτεχνείου με φοιτητές που έχουν βασικές δεξιότητες στη Χημεία, Βιολογία, Φυσική ή Μαθηματικά (είπαμε ΔΕΝ μπορείς να τα πάρεις όλα) και ποιοι θα επανδρώσουν αύριο τις αντίστοιχες θέσεις στην παραγωγή;

Φυσικά θα ξέρουν Ξένες γλώσσες και εικαστικά, μουσική ή κινηματογράφο… Δεν τα υποτιμώ καθόλου αλλά αν έμπαινε θέμα επιλογής σε βάθος χρόνου για γνώση και εξέλιξη… μάλλον θα χάνανε. Δεν εξετάζω αν είναι καλό ή κακό, αλλά…

Δεν βάζω θέματα βιβλίων, αναλυτικού προγράμματος, ή υποδομών, (αιθουσών εργαστηρίων, καθηγητών, θρανίων, καρεκλών… αν με εννοείτε τι θέλω να πω). Δεν βάζω θέμα ενημέρωσης καθηγητών, (για επιμόρφωση… ούτε λόγος… δεν το συζητάμε). Αυτά είναι λυμένα. Πάλι κάποιοι θα τρέχουν…

Οι μαθητές προσπαθώντας να καταλάβουν τι γίνεται…

Οι καθηγητές για να μπορέσουν να δουν τι θα πουν και με ποιο τρόπο…

Οι γονείς για να πληρώνουν τα φροντιστήρια που θα δώσουν τις απαραίτητες γνώσεις υποδομής που τώρα πια το σχολείο όντως ΔΕΝ τις παρέχει.

Οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές για να μπορέσουν να κάνουν μάθημα με φοιτητές που δεν έχουν γνώσεις υποδομής.

Κλείνοντας…

Έτσι όπως δημοσιεύθηκε δεν δουλεύει…απλά. Έχουμε πρόβλημα στην παιδεία λέμε σήμερα… αύριο θα λέμε Δεν έχουμε παιδεία, γιατί θα την έχουμε διαλύσει. Ελπίζω να μην είναι το τελικό κείμενο αυτό αλλά “κάποιες σκέψεις…” ή να κατάλαβαν “λάθος” αυτοί που το άκουσαν.

Σήμερα το πρωί μαζευτήκαμε στην Ένωση Ελλήνων Χημικών και είπαμε το “αυτονόητο” (πολύ πέραση έχει η φράση)… ότι αυτό είναι έκτρωμα. Και κάναμε το αυτονόητο… σκεφτήκαμε (κάτι πολύ συνηθισμένο για εμάς…για άλλους δεν ξέρω…) και λειτουργήσαμε με τον αυτονόητο τρόπο… ακούσαμε και τους συναδέλφους καθηγητές (από την ένωση Φυσικών ήταν παρόντες, ενώ οι Βιολόγοι έστειλαν “χαιρετισμό”) και τους πανεπιστημιακούς και μάθαμε τι γίνεται… και όπως είναι αυτονόητο…. βγάλαμε και κάποια συμπεράσματα και έχουμε και προτάσεις…

Μήπως λοιπόν από το “Μαρούσι” πρέπει να κάνουν το αυτονόητο…να καλέσουν τις αντίστοιχες ενώσεις των φυσικών επιστημών, να συζητήσουν και κυρίως να τις ακούσουν… (ουσιαστικά). Να μη βγει άλλο ένα “ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ” στο ποδάρι με θύματα την Ελληνική Παιδεία, αλλά και την Ελληνική Οικονομία. Γιατί – τώρα το σκέφτηκα – αν θέλουμε να ανοίξουμε θέσεις για νέους επιστήμονες στην Ελληνική αγορά μάλλον είναι “στρέβλωση”, να κλείσουμε τα Ελληνικά Πανεπιστήμια για να έρθουν οι νέοι επιστήμονες από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Πολλά έγραψα. Διαβάστε τα, σκεφτείτε τα… πρόκειται για τα παιδιά μας αλλά και για εμάς τους ίδιους…

Μόλις μου έρθει το υλικό με κάποιες προτάσεις που ακούστηκαν από κάποιους συναδέλφους, θα τις δείτε και εσείς.

Τη καλησπέρα μου.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Μόλις έμαθα τον σύνδεσμο για το άρθρο της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ. Μπορείτε να το δείτε εδώ.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2 : Μόλις το διάβασα… Ορισμός της έννοιας Δεξιότητα : Ο όρος δεξιότητα καλύπτει την απόκτηση και δυνατότητα εφαρμογής από τον εκπαιδευόμενο τεχνικών γνώσεων και εμπειρίας, που απαιτούνται για την άσκηση ενός έργου ή εργασίας. (Δηλαδή διεκπεραιωτικά… χωρίς να είναι ανάγκη να υπάρχουν γνώσεις υποδομής.)

Το τέλμα και το δημιουργικό.

Posted on : 06-12-2009 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά

Tags: , , ,

0

Είναι φορές που με πιάνει μια άρνηση. Αρκετές φορές στο παρελθόν, και μάλλον σε τακτά διαστήματα – θα έλεγα – εμφανίζω μια τάση να μη κάνω τίποτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις βρίσκω ότι έχω πέσει σε ένα τέλμα και γενικά δεν κάνω διάθεση να βγω. Οι αφορμές πολλές. Μπορεί κάτι που έγινε στο σχολείο, μπορεί μια κουβέντα που μου είπαν φίλοι ή μια αποτυχία σε κάποια δουλειά που ανέλαβα.

Σε μια τέτοια κατάσταση ήμουνα εδώ και ένα μήνα περίπου. Για διάφορες μικροαφορμές, είχα σπαστεί και απλά δεν έκανα “δουλειές” που έπρεπε να κάνω. Και απλά περνούσε ο καιρός. Στις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις ήμουν συνεπής αλλά όχι όπως εγώ θα ήθελα. Η δουλειά και οι σημειώσεις που έδινα ήταν “ανακατασκευασμένες” σημειώσεις. Βέβαια αυτό στην πράξη δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο γιατί το βιβλίο είναι το ίδιο, η ύλη είναι η ίδια, οι απαιτήσεις είναι οι ίδιες. Άρα είναι λειτουργικά σωστές. Και επαρκείς. Αλλά εμένα ΔΕΝ μου άρεσαν.

Τη προηγούμενη βδομάδα με το κλειστό σχολείο, μάζεψα το μυαλό μου, όπως λένε και τα έβαλα κάτω. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά… Πήρα χαρτί και μολύβι και άρχισα το γράψιμο. Έτσι έχω μάθει να λειτουργώ. Αν δεν τα δω γραμμένα δεν μου λένε τίποτα. Αν δεν έχω χαρτί να μουτζουρώσω μπροστά μου δεν μου βγαίνει. Πήρα λοιπόν τα μπλοκάκια μου, τα έβαλα κάτω και έγραψα το DO’s και DONT’s που θα έλεγαν τα εγγλεζάκια. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία ανασκουμπώθηκα και voila!!!! σήμερα τελείωσα το πρώτο δωδεκασέλιδο εντελώς καινούργιων σημειώσεων. Ξεκίνησα από λευκό χαρτί. Και ακολούθησα τη λογική των παραδόσεων. Δηλαδή όπως κάνω το μάθημα μέσα στη τάξη, με ό,τι λέω και όσα παραδείγματα χρησιμοποιώ, τα έγραφα. Τελικά λέω πολλά, από ότι φαίνεται. Γιατί αυτές οι δώδεκα σελίδες είναι δυο ώρες διδασκαλίας, και φυσικά είναι “μονόλογος”. Δεν έχω την αλληλεπίδραση των μαθητών. Τις απορίες ή τις διευκρινήσεις. Βέβαια από την εμπειρία μου πέρασα όσες απορίες συνήθως ρωτάνε όλα αυτά τα χρόνια, προσπαθώντας να τις προλάβω. Αλλά πάντα στο “ζωντανό μάθημα” υπάρχει πρωτοτυπία. Μια άλλη ιδέα που πέρασε από το μυαλό μου ήταν με την άδεια των μαθητών να βγάλω το κινητό μου στην έδρα και να μαγνητοφωνώ όλο το μάθημα. Απομαγνητοφωνώντας το θα μπορούσα και με μεγαλύτερη ακρίβεια και σαφήνεια να απαντήσω στα ερωτήματα. Αλλά δεν ξέρω αν είναι “πρέπον”. Θα μπορούσε από την άλλη να χρησιμεύσει και σαν ένα ηχητικό αρχείο, επανάληψης για τους μαθητές. Ακόμα καλύτερα θα ήταν μια βιντεοκάμερα. Αλλά και πάλι δεν ξέρω.

Αυτές οι ιδέες μου “ήρθαν” όταν προ καιρού βρήκα στο διαδίκτυο μαγνητοσκοπημένες διαλέξεις από αμφιθέατρα κολλεγίων και πανεπιστημίων σε διάφορα θέματα, χημείας και βιολογίας. Ίσως το ηχητικό μαζί με τον διαδραστικό πίνακα να έδιναν μια λύση επανάληψης. Από την άλλη έχουμε το διαδίκτυο. Το MOODLE εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση αν και δεν μπαίνουν οι μαθητές όσο θα ήθελα. Σε ερώτηση γιατί, η απάντηση ήταν … Μα κύριε είναι σχολείο. Είμαστε όλο το πρωί, θα είμαστε και το απόγευμα; Αυτό δείχνει ότι δεν έχουμε πείσει ακόμα για κάποια πράγματα.

Πήρε μεγάλες διαστάσεις η συζήτηση της υπουργού παιδείας με τους μαθητές στο αμφιθέατρο του Υπουργείου παιδείας, Είδαμε και ακούσαμε πολλά. Πολλά από αυτά γνωστά σε όλους εμάς τους μάχιμους καθηγητές τάξης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί προκάλεσε έκπληξη η ειλικρίνεια των παιδιών. Αφού έτσι είναι. Αλλά από την άλλη είναι και πολλά παιδιά που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα ίδια τι θέλουν και πως θέλουν να κινηθούν. Δηλαδή μέσα στη τάξη οι συμπεριφορές διαφοροποιούνται. Κάποια παιδιά όντως διεκδικούν το καλύτερο – και καλά κάνουν – κάποια άλλα δεν έχουν καμία διάθεση για οτιδήποτε και δυναμιτίζουν το μάθημα. Εκεί  είναι αυτές οι ισορροπίες που πρέπει να κρατάει κάθε καθηγητής μέσα στη τάξη. Θα συμφωνήσω με την υπουργό ότι η διδασκαλία θέλει ταλέντο. Αλλά δεν φτάνει και μόνο αυτό. Για μένα μετά από 22 χρόνια, η διδασκαλία θέλει να ακούς, να μαθαίνεις να ελίσσεσαι και να κατέχεις το μάθημα. Να μπορείς να το “κατεβάσεις” στο επίπεδο του 15χρονου και να μπορεί να σε παρακολουθήσει. Αλλά επιμένω. Κυρίως να ακούς. Αν δεν μπορείς να αντιληφθείς τι γίνεται μπροστά σου, στη τάξη σου, με τους μαθητές σου το έχεις χάσει. Δηλαδή έχεις ξεμείνει μόνος πάνω στην ” έδρα” να σολάρεις με ένα αδιάφορο κοινό να χασμουριέται από κάτω, και εσύ απεγνωσμένα, να προσπαθείς να τραβήξεις το ενδιαφέρον με “αστεία” που μόνο εσύ καταλαβαίνεις, με αναφορές που μόνο εσύ μπορείς να ερμηνεύσεις. Ναι μπορεί να είναι πολύ σκληρή η τάξη αν δεν μπορείς να τη παρακολουθήσεις.

Διάβασα σήμερα ένα άρθρο για το ηλεκτρονικό βιβλίο. Είναι καλή ιδέα. Κυρίως λειτουργική. Αλλά εγώ δεν κατάλαβα. Όλος εκείνος ο κύκλος εργασιών με τα δεκάδες χιλιάδες βιβλία ανά μάθημα και ανα τάξη και ανά βαθμίδα τι θα γίνει; Δηλαδή για να γίνω σαφής. Πάρτε τα βιβλία των παιδιών σας και κοιτάξτε πόσες χιλιάδες βιβλιά έχουν βγει από το καθένα.  Και μετά σκεφτείτε αυτά το νούμερο Χ 12 για όλες τις τάξεις γυμνασίου – δημοτικού και θα έχετε χοντρικά το πλήθος των βιβλίων που τυπώνονται κάθε χρόνο (για παράδειγμα 6 τυχαία βιβλία που πήρα του γιού μου του μικρού – γ’ γυμνασίου- είχαν όλα τιραζ πάνω από 150.000 αντίτυπα). Ολόκληρο το καλοκαίρι, ένας ολόκληρος κόσμος δουλεύει και πληρώνεται για κάποια εκατομύρια αντίτυπα. Και αυτά θα αντικατασταθούν με ένα ηλεκτρονικό βιβλίο αξίας 250 € και ένα στικάκι με όλα τα βιβλία και πολλά παραπάνω. Μπορεί το πραγματικό κόστος να είναι περίπου το ίδιο με το βιβλίο, τη πρώτη φορά, με δεδομένο όμως ότι το βιβλίο e-book θα παραμείνει και για τις επόμενες χρονιές, θα έχουμε μια τεράστια εξοικονόμηση χρημάτων. Ακόμα και αν αντικατασταθούν τα σπασμένα e-books στο τέλος της χρονιάς (η έστω και με ένα κόστος συμμετοχής μικρότερο της αρχικής αγοράς- για να έχουμε και ένα κίνηρο να τα προσέξουν) , πάλι θα έχουμε εξοικονόμηση. Αυτά τα χρηματα που θα πάνε; Θα γυρίσουν στη παιδεία; Θα γίνουν υποδομές ή θα χαθούν σε κάποιο απύθμενο βαρέλι, από αυτά που έχει πάρα πολλά το ελληνικό δημόσιο. Γιατί εντάξει, να ελαφρύνουμε τη πλάτη των παιδιών από το φορτίο των βιβλίων. Να αναλάβουμε το κόστος της αγοράς και το κοινωνικό κόστος του κλάδου των εργαζομένων στην αναπαραγωγή των βιβλίων, αλλά κάπου πρέπει να δούμε και την ουσία των πραγμάτων. Δεν τα κάνουμε αυτά ώστε στις επόμενες εκλογές να κάνουμε απολογισμό για το τι κάναμε. Τα κάνουμε για να φέρουμε αποτελέσματα. Να κάνουμε τους μαθητές να ψάχνουν, να εργάζονται, να έχουν κίνητρο να μαθαίνουν. Όσο έρχονται στο σχολείο γιατί τους στέλνουμε και όχι γιατί θέλουν, το βλέπω δύσκολο.

Είναι πολλά πάρα πολλά. Σας έφτιαξα ένα “χαρμάνι” δεκαπέντε θεμάτων – που λεει ο λόγος – τα ανακάτεψα όλα. Ψάξτε τα και προβληματιστείτε. Εγώ θα επανέλθω ίσως με πιο συγκεκριμένες σκέψεις σε ορισμένα θέματα. Αυτό που ήθελα να πω ξεκινώντας είναι ότι αποφάσισα να ξεκολλήσω. Να αφήσω όλα εκείνα τα “μικρά” πράγματα που με ρίξανε πίσω, γιατί τελικά δεν αξίζει να ασχολείσαι, και να ξεκινήσω να φτιάχνω καινούργια πράγματα. Αρχίζοντας από τις “απαρχαιωμένες” σημειώσεις, όπως τις χαρακτήρισε κάποιος “μοντέρνος” συνάδελφος. Όσοι πιστοί προσέλθετε και συνεισφέρετε με τις απόψεις σας.

Μέχρι τότε χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα και γενικά στις μέρες που έρχονται. Τη καλησπέρα μου. Πάω για τηλέφωνα.