Featured Posts

  • Prev
  • Next

Έχω μερικές απορίες.

Posted on : 11-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά

Tags: , , , , , , , ,

0

Είναι μερικά πράγματα που δεν τα καταλαβαίνω και θα τα γράψω εδώ, μπας και τα καταλάβει κανείς και μου λύσει καμία απορία.

Κάθε πρωί που κατεβαίνω στο κέντρο με το μηχανάκι, παρατηρώ σε ένα δρόμο στο Παγκράτι ένα κάδο απορριμάτων μέσα στη μέση του δρόμου. Τη πρώτη φορά πρόλαβα να δω μόνο το κάδο, την επόμενη μέρα όμως κοίταξα “παραμέσα” και είδα ένα φορτηγό να έχει κλείσει το δρόμο και να ξεφορτώνει σε ένα σουπερμάρκετ. Θα μου πείτε τη δουλειά τους κάνουν. Από μια μεριά εντάξει αλλά από την άλλη τι φταίω εγώ, που επίσης πάω στη δουλειά μου, να βρίσκομαι αντιμέτωπος με το κάδο στη μέση του δρόμου; Και γιατί να ψάχνω για εναλλακτική διαδρομή. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει αλλά νομίζω ότι ο δρόμος πρέπει να μένει ανοικτός.  Ας μου απαντήσει κάποιος.

Άλλο τώρα. Σήμερα ήμουν στον περιφερειακό, στο ύψος της Καισαριανής. Ένας τύπος λοιπόν με ένα σκούτερ – χωρίς κράνος είχε καμπουριάσει πάνω από το τιμόνι, πήγαινε με 40 έχοντας σχηματίσει μια τεράστια ουρά πίσω του. Όταν πήγα να τον προσπεράσω είδα ότι οδηγούσε με το ένα χέρι (δεξί που έχει γκάζι και μπροστινό φρένο μόνο) ενώ με το αριστερό μιλούσε στο κινητό.  Αν για οποιοδήποτε λόγο έπρεπε να φρενάρει είχε απλωθεί και ξαπλωθεί στην άσφαλτο. Και καλά αν έπρεπε να απαντήσει γιατί δεν έκανε δεξιά να ανέβει στο δρόμο – πεζοδρόμιο που έχει δεξιά να μιλήσει με την ησυχία του και κυρίως την ασφάλεια του. Και αν κάποιος τον πλησίαζε λίγο παραπάνω ή τρόμαζε ή έπεφτε σε μια από  – τις εξαιρετικά σπάνιες πρέπει να το πω –  λακκούβες που έχουν οι δρόμοι και τον χτυπούσε το αυτοκίνητο που ακολουθούσε τότε τι έφταιγε ο άτυχος που ακολουθούσε να τραβιέται για την μ@…κία του “σκουτεράκια”. ( Και εγώ σκούτερ οδηγάω αλλά δεν απαντάω στο κινητό. Όποιος θέλει ας ξαναπάρει.) Ας μου απαντήσει κάποιος.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Η περίφημη γρίπη που ξεκίνησε από γρίπη των γουρουνιών, αλλά επειδή τα συμπαθή τετράποδα μέσω των φορέων των χοιροτρόφων εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για το όνομα, μετονομάστηκε σε Η1Ν1.

  • Γιατί κανείς δεν θυμάται τα περίφημα εμβόλια που κατά καιρούς έχουν εξαγγελθεί ότι δίνουν ελπίδα σε πάρα πολύ κόσμο για δύσκολες ασθένειες θα κυκλοφορήσουν όλα μετά από 5 με 10 χρόνια από την εξαγγελία, ενώ τους φαίνεται λογικό το εμβόλιο της γρίπης να βγει σε ένα εξάμηνο;
  • Γιατί ενώ τα ερευνητικά εργαστήρια θέλουν να κάνουν κλινικές έρευνες … στις οδοντόπαστες (για να δείξουν ότι είναι καλές και δεν χαλάνε τα δόντια),  για το εμβόλιο αυτό οι έρευνες γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες; (Από όσο μπορούμε φυσικά εμείς να γνωρίζουμε ότι γίνονται κλινικές έρευνες και κατά πόσο γίνονται).
  • Γιατί ενώ κάθε χρόνο πεθαίνουν 5000 άνθρωποι (έκανα λάθος τα νούμερα είναι πολύ μεγαλύτερα 250.000-500.000 άτομα το χρόνο – όπως φαίνεται από το σύνδεσμο – (ευχαριστώ Μαριάννα για την πληροφορία)) από τη κοινή γρίπη και όλοι λένε ότι ο ιός κάθε χρόνο είναι διαφορετικός και δεν πιάνουν τα αντιβιοτικά – “άρα μη τα παίρνετε και περιμένετε να σας περάσει” – τώρα με 500 νεκρούς μιλάνε για πανδημία (όχι ότι είναι λίγοι αλλά να το βάλω σε μια κυνική βάση… για να μη ξεχνιόμαστε “ένα καλοκαίρι στους Ελληνικούς δρόμους είναι”. Χοντρό; Ίσως.) και το αντιβιοτικό ΤΑΜΙΦΛΟΥ πουλιέται σαν καραμέλα. (Και το τελευταίο για την σύγκριση των θυμάτων ακούγεται μόνο τελευταία.)
  • Τι θα γίνει στο πρώτο σχολείο που θα εμφανιστεί η γρίπη; (αυτό είναι απορία της φίλης μου της Έφης). Μήπως παρατηρήσατε τι έγινε στο Γαλλικό θερινό σχολείο; Μπορείτε να αναπλάσετε μια παρόμοια εικόνα σε ένα ελληνικό σχολείο; Μήπως μπορείτε να σκεφτείτε πόσα παιδιά θα πάνε για μάθημα, την επόμενη μέρα μόλις μαθευτεί ότι υπάρχει ασθενής;  Και καλά εντάξει είμαστε σε μια “ευπαθή ομάδα” μια και μαζευόμαστε πολλοί σε μια αίθουσα.
  • Αλλά τις παρενέργειες του εμβολίου τις ξέρουμε; Και αν – από όσο θυμάμαι ότι γίνονται τα εμβόλια με “εξασθενημένο” στέλεχος του ιού που ενεργοποιεί τον οργανισμό και παράγει αντισώματα, ώστε αν τελικά προσβληθεί από κανονικό ιό να μπορεί να τον αντιμετωπίσει – αν λοιπόν το στέλεχος αυτό βρεθεί σε ένα ήδη εξαντλημένο οργανισμό και αρρωστήσει αυτός; (Δεν ξέρω, γιατρός δεν είμαι αλλά έχω μερικές απορίες).
  • Γιατί αισθάνομαι σαν πειραματόζωο; Συμμετέχω επί 15 χρόνια στο πείραμα με τα κινητά – σαν πειραματόΖΩΟ εννοείται αλλά εδώ θα με “μπολιάσουν” κιόλας. Πρέπει να ξαναγίνω πειραματόζωο;
  • Και αν αρνηθώ να εμβολιαστώ, γιατί δεν είμαι σίγουρος για την ασφάλεια του εμβολίου, τι θα είμαι; Εχθρός της κοινωνίας; Ανεύθυνος; Υπεύθυνος για τυχόν ασθένεια κάποιου του περιβάλλοντός μου που “μάζεψε” τον ιό δεν ξέρω από που;
  • Και τα παιδιά μου (τα φυσικά μου παιδιά αλλά και οι μαθητές μου) τι θα κάνουν όταν έρθουν στο σχολείο οι βεβαιώσεις ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο και πως θα γίνει για τα εμβόλια;

Και ένα ακόμα καλό … Ακούστηκε ότι θα χρησιμοποιηθεί στην ανάγκη η εκπαίδευση από απόσταση(!!!!).

  • Πως θα γίνει αυτό; Με τι υποδομές; Και ποιοι θα το κάνουν; Και τι ακριβώς θα κάνουν;

Και το ακούσαμε όλοι και ησυχάσαμε ότι έχουμε και εναλλακτικές λύσεις, αν ζορίσουν τα πράγματα. Όμως δεν βλέπουμε τι πραγματικά έχουμε χάσει. Την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε. Την ικανότητά μας να κρίνουμε. Δεχόμαστε ότι μας σερβίρουν σαν δεδομένο και δεν σκεφτόμαστε το απλό : Τι… είπε τώρα; Και αυτό που είπε τι σημαίνει; Ας μου το ερμηνεύσει κάποιος. Ας μου απαντήσει κάποιος.

Δεν περιμένω πολλά όμως ήθελα να τα γράψω για να υπάρχουν κάπου. Το πρόβλημα των ημερών είναι αν θα κάνουμε εκλογές ή όχι και πότε, και ποιοι έπλυναν τα πόδια τους που, και ο Μήτσος είναι με τη Καίτη η όχι. Χ…στήκαμε. Καμιά απάντηση μπορεί να μου δώσει κάποιος; Και να σκεφτεί κανείς ότι είμαστε…

ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Ε ρε γέλια όταν ανοίξει το μαγαζί. Τη καλημέρα μου (όσο μπορώ να το λέω ακόμα).

Η Σύρος είναι εκεί.

Posted on : 14-07-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , , ,

0

Οι πληροφορίες μου επιβεβαιώθηκαν. Η Σύρος παραμένει στη θέση της και μάλιστα σε καλή θέση. Μόλις 3 ώρες και 45 λεπτά από την Αθήνα ή 2,5 ώρες αν πάρετε ταχύπλοο. Αυτά τα έχουμε ξαναγράψει εδώ. Σήμερα λοιπόν θα το δούμε λίγο διαφορετικά. Ένα σχόλιο πριν. Αν πάτε προτιμήστε να δώσετε ένα 10€ παραπάνω (δεν είναι λίγα στα 27 € που έχει το οικονομικό) αλλά έχετε σίγουρη θέση στο σαλόνι μπροστά και συνήθως μια μεγαλύτερη άνεση. Υπάρχει και η λύση των αεροπορικών καθισμάτων.  Τώρα για θέση με κρεββάτι για 4 ώρες ταξίδι… τι να πω. Αν είναι απαραίτητο, υπάρχει και αυτό.

Με περισσότερο ταξιδιωτική διάθεση λοιπόν και περιηγητική θα πάμε Σύρο. Εξοπλισμένος με το μηχανάκι μου (σκούτερ 150 κυβικά), μια βιντεοκάμερα που δεν έβγαλα ούτε λεπτό και το κινητό μου που το λύσσαξα σε βίντεο και φωτογραφίες, ένα σακ σακβουαγιάζ για δύο και ένα σακίδιο ώμου φύγαμε.

Η Σύρος δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω για τις μετακινήσεις. Η μέγιστη μετακίνηση ήταν περίπου 10 χιλιόμετρα.Το μόνο κακό, είναι ο ήλιος. Τα χέρια μου ψήθηκαν.Έχουν τουλάχιστον 2-3 φορές πιο σκούρο χρώμα από τα πόδια και σε σχέση με το σώμα είναι λευκός με μαύρα χέρια. Τέλος πάντων. Δεν το υπολόγισα καλά. Η Χριστίνα πέταξε “ηλιόσπυρα” και μόλις βρέθηκε κάτω από τον Αττικό ήλιο υποχώρησαν. Μήπως η κάπνα από τα αυτοκίνητα τελικά απορροφούν ορισμένες συχνότητες και όταν φύγουμε από Αθήνα δεν αντέχεται ο ήλιος; Δεν ξέρω.

Φτάσαμε λοιπόν και μετά από 10 λεπτά φτάσαμε στην Αζόλιμνο.

Αζόλιμνος με συννεφιά

Πήγαμε στο δωμάτιό μας και βολευτήκαμε.

Οι παραλίες γενικά στη Σύρος δεν είναι μεγάλες, αλλά είναι κυρίως αμμουδερές με ομαλό βάθος. Όυτε οι κουραστικές ρηχές αλλά ούτε και οι απότομες που βουλιάζεις με τη μία.

Γυρίσαμε όλες τις παραλίες που φτάνει ο δρόμος και ίσως και λίγο ακόμα. Δηλαδή έξω από τις παραλίες που είναι στο κεντρικό δρόμο έχει και αρκετές που είναι παραέξω . Όλοι οι δρόμοι ήταν τσιμεντωτοί ή άσφαλτοι αλλά όχι ιδιαίτερα ασφαλείς. Απότομες κλίσεις και μάλλον στενοί. Για εμάς που δεν τους ξέρουμε θέλουν ιδιαίτερη προσοχή, ΚΥΡΙΩΣ τα βράδια. Οι Συριανοί γενικά είναι σωστοί στην οδηγική τους συμπεριφορά και αυτοί που τρέχανε συνήθως οδηγούσαν νοικιασμένα αυτοκίνητα, αν με εννοείτε τι εννοώ. Σε μερικές περιπτώσεις αξίζει γιατί η θέα είναι μοναδική όπως στο  Σα Μιχάλη που  βλέπεις πολύ μακριά και λογικά θα έχει υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Αλλά δεν έκατσα να τον δω γιατί λογικά θα γυρνούσαμε βράδυ και τη φοβήθηκα τη διαδρομή αλλά το πράγμα έδειξε από ότι μπορείτε να δείτε στη φωτογραφία.

Η θέα από το Σα Μιχάλη

Δεξιά φαίνεται η Γυάρος,αριστερά η Κύθνος και στο βάθος ακριβώς κάτω από τον ήλιο η Τζιά. Αν έχει καλή μέρα βλέπεις και το Σούνιο ακόμα, μας είπαν…

Αξίζει πάντων να τη γυρίσεις.  Μπορείτε να πάτε στην Άνω Σύρο. Από ένα σημείο και μετά την περπατάτε. Ο λόγος είναι ότι είναι “καστροπολιτεία” δηλαδή με στενάκια, πολλά σκαλιά, μα πάρα πολλά σκαλιά αλλά και υπέροχη θέα. Για να καταλάβετε τι λέω κοιτάξτε τις φωτογραφίες.

Σοκάκι στην Άνω Σύρο

Η θέα από πάνω είναι εντυπωσιακή.

Απόγευμα στην Άνω Σύρο με θέα προς το λιμάνι.

Όσο έχεις διάθεση να περπατήσεις και να γυρίσεις θα βρεις πράγματα καινούργια και όμορφα. Έτσι πηγαίνοντας στο Κίνι είδα τον ήλιο να βουλιάζει στη θάλασσα και του έστησα καρτέρι. Το αποτέλεσμα το βλέπετε.

Ηλιοβασίλεμα στο Κίνι.

Αλλά και στο Γαλησσά “δεν του χαρίστηκα”, και τον φωτογράφισα κοιτάζοντας τον “κατάματα”. και πάλι το ΑΡΕΝΑ δεν με απογοήτευσε.

Ηλιοβασίλεμα στο Γαλησσά

Από ότι μπορείτε να δείτε η θάλασσα έχεικόσμο. Και είχε πάντα κόσμο. Ακόμα και στο “κατασκόταδο”.

Γενικά ήταν πολύ ωραία η όλη εμπειρία. Καιρό είχα να γυρίσω σε τόσα μέρη. Το γεγονός ότι δεν είναι μεγάλο νησί βόλευε. Και μπορέσαμε να το γυρίσουμε. Λίγο τουριστικά δεν λέω αλλά είδαμε πολλά μέρη.

Για την νυχτερινή ζωή δεν ξέρω. Σίγουρα η Ερμούπολη έχει και τα κλαμπάκια της και ότι άλλο “χρειάζεται” για ένα άγριο βράδυ.

Για το φαγητό το ξαναείπαμε. Όμως τώρα με το μηχανάκι γύρισα βαρύτερος. Βλέπετε δεν είχε σκαλιά και περπάτημα. Πάντως αν θέλετε μια ιδέα… κεντρικά πιάτα με ποικίλα περιεχόμενα και ο καθένας στο πιατάκι του.  Εκτός του ότι έχει πολλά ενδιαφέροντα πιάτα, η μερίδες είναι μεγαλοτεράστιες και ακόμα και τους “εκπαιδευμένους” θα τους δυσκολέψει. και το λέω εγώ. Οπότε… διαλέγετε και παίρνετε.

Νομίζω σας έδωσα μια καλή εικόνα. Αυτό το οποίο μου άρεσε ήταν οι άνθρωποι. Δεν ξέρω αν ήταν θέμα κουλτούρας ή κάτι άλλο αλλά δεν είχα εκείνη την αίσθηση ότι σε κοιτάνε στη τσέπη και “άντε να τελειώνεις να φεύγεις” για να έρθουν και οι άλλοι. Υπήρχε γενικά μια ανθρώπινη αντιμετώπιση και μου άρεσε. Η άλλη αντιμετώπιση είναι η “τουριστική” και νομίζω ότι καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.

Αυτά για σήμερα. Τη καλησπέρα μου και να περνάτε καλά όσοι είστε ακόμα εδώ. Εγώ έχω ακόμα καμιά δεκαριά μέρες… και μετά Αίγιο.

Το ξέχασα και επανέρχομαι. Μια ταβέρνα σε ενδιαφέρουσα τοποθεσία αλλά δεν ξέρω για φαγητό τι λέει είναι το Θαλάμι, πίσω από το κτίριο της Νομαρχίας. Η θέα είναι μοναδική γιατί είναι πάνω στη θάλασσα.

Η θέα της πόλης από την ταβέρνα Θαλάμι.

Αν έχει λίγο κύμα ίσως δεν είναι και πολύ καλή ιδέα. Και μάλλον καλύτερα θα είναι μεσημέρι. Το βράδι θα βλέπετε πολύ λιγότερα… αλλά και πάλι περί ορέξεως.

Σύρος : reload.

Posted on : 08-07-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , , ,

0

Ο ενθουσιασμός μου από την επίσκεψη μου στη Σύρο φάνηκε στις προηγούμενες εγγραφές στη βδέλλα. Επειδή όμως είχα πάντα την αίσθηση ότι κάτι “ξέχασα”, έτσι αποφασίσαμε να την κάνουμε (η σύζυξ και εγώ μόνο) και να πάμε για 5 μέρες να δω τι ξέχασα. Έτσι αύριο πρωί πρωί ξεκινάμε με το σκούτερ και ένα  σακβουαγιάζ να πάμε για Σύρο.

Η όλη φάση θυμίζει παλιμπαιδισμό γιατί κάπως έτσι το 1981 πήγαμε Σκιάθο, μετά Σίφνο, μετά Ζάκυνθο, μετά Γιάννενα, μετά …μετά …μετά. Το Χοντάκι τότε των 50 κυβικών είχε γράψει χιλιόμετρα. Άπειρα χιλιόμετρα μιλάμε. Μετά ήλθε το αυτοκίνητο στη ζωή μας. Ένα πεντακοσαράκι, ορίτζιναλ αλλά με 600άρα μηχανή και κάθε καλοκαίρι πετάγαμε τα πίσω καθίσματα και αλωνίζαμε. Η Πελοπόννησος και η Εύβοια αλώθηκαν και επί σειρά ετών οργώναμε, και με τα παιδιά επίσης αλλά με μεγαλύτερα αυτοκίνητα πια, και συνήθως station wagon. (Γιατί άραγε;)

Πάμε λοιπόν στο σήμερα όπου βρήκαμε ευκαιρία που τα παιδιά “μεγαλώσανε” και μπορούμε να τα αφήσουμε για λίγο και να πάμε για λίγο να ξαποστάσουμε. Βέβαια το τηλέφωνο θα είναι σε συνεχή ετοιμότητα και οι συγγενείς είναι “ενήμεροι”. Βέβαια πάντα υπάρχει μια αγωνία αλλά τα δείγματα από τη συμπεριφορά των παιδιών δείχνουν ότι μπορούν να μείνουν για λίγο μόνα.  Αν ήταν και ο Παναγιώτης εδώ θα είμασταν πολύ πιο σίγουροι αλλά … μας τα χάλασε ο Στρατός και η άδεια που είχε προγραμματίσει πήρε μια βδομάδα πίσω.  Έρχεται τη άλλη Παρασκευή κλείνοντας το κεφάλαιο Στρατός για αυτόν, μια και την επόμενη φορά που θα πάει Λήμνο θα είναι για να πάρει το απολυτήριο του.

Ξέφυγα. Να επανέλθω. Τι ξέχασα λοιπόν από Σύρο. Κάποια πράγματα στο κατάλογο (μενού) του Ραφογιάννη. Την Άνω Σύρο που περάσαμε απ΄έξω και δεν μπήκαμε μέσα στο κάστρο που όλοι λένε ότι είναι το κάτι άλλο. Τη βόρεια Σύρο που όλοι λέγανε ότι δενέχει τουριστικά μέρη κλπ κλπ. Έτσι λοιπόν για 5 μέρες το κλείνουμε το μαγαζί, από Δευτέρα με το καλό θα τα πούμε με πολλές φωτογραφίες. (Εδώ έχω καταχαρεί το ARENA – κινητό – με την 5άρα φωτογραφική του μηχανή και ελπίζω ότι θα το χαρείτε πολύ σύντομα και εσείς με αυτά που θα σας δείξω). Βιντεοκάμερες, φορτιστές, όχι netbook, για αποτοξίνωση, και καλή διάθσεη. Νομίζω τα πήραμε όλα.  Θα δείξει.

Τη καλησπέρα μου.