Featured Posts

  • Prev
  • Next

Οδηγώντας στη Δυτική Ελλάδα.

Posted on : 10-09-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , , ,

0

Φυσικά και θα γράψω το “οδοιπορικό” μου. Και θα μεταφέρω και τις εμπειρίες μου από την οδήγηση.

Ξεκινώντας από Αθήνα φτάσαμε στο Ρίο και περάσαμε στο Αντίρριο μέσω γέφυρας. Εδώ ένα σημείο που θέλει προσοχή.  Φτάνοντας στην έξοδο στο Αντίρριο έχει τα διόδια. Εκεί λοιπόν μια θυρίδα γράφει e-pass. Μη μπερδευτείτε ΔΕΝ είναι το ίδιο με της Αττικής Οδού. Εγώ τη πάτησα. Πήγα ο δικός σου μεσ’ στη καλή χαρά να περάσω και φυσικά δεν άνοιξε τίποτα. Ευτυχώς δεν είχα άλλο πίσω και έτσι οπισθοχώρησα και όταν μπήκα σε θυρίδα με υπάλληλο μου είπε ότι έχει δικό της e-pass. Με συγχωρείτε κύριοι… δώστε ένα άλλο ονοματάκι τέλος πάντων… Όλα τα άλλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους. Εύκολα τη πατάς. Να ξέρουμε και εμείς που πάμε.

Μετά τη γέφυρα δεν έχει αλλάξει τίποτα μέχρι το Αιτωλικό. Η μαγεία της φύσης σε όλο της το μεγαλείο. Θα την απολαύσετε οπωσδήποτε γιατί είναι μάλλον απίθανο να μην έχετε νταλίκα μπροστά. Άρα η καλύτερη λύση είναι η καλή παρέα (ναι εγώ το είχα αυτό το προνόμιο) και η υπομονή ( Ε! εντάξει και από αυτό έχω). Και φυσικά απολαύσαμε τη διαδρομή. Μετά το Αιτωλικό όμως μετά από μια πρόχειρη “πλατεία” φεύγεις για Αγρίνιο σε ένα δρόμο Μ Α Γ Ε Ι Α. 21 χιλιόμετρα διαδρομής με τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση, ίσιος, χωρίς λακκούβες ή “εκπλήξεις”. Και εκεί “ξεκαπνίζεις” και εσύ και το αυτοκίνητο. Δεν ξέρω πόσα γλυτώνεις αλλά και μόνο που δεν μπαίνεις στη Κλεισούρα και είσαι σε κάμπο φτάνει. Μεγαλείο.

Μετά πάλι στα ίδια. Κατεβαίνεις Αμφιλοχία  και αρχίζεις να ανεβαίνεις πάλι τα στροφιλίκια του Αμβρακικού μέχρι το Μενίδι της Αρτας. Μετά μπαίνεις στο κάμπο της Άρτας και πριν μπεις στην Άρτα έρχεται το δεύτερο “μπόνους”. Ο περιφερειακός της Άρτας. Μικρότερος αλλά εξίσου καλός σε βγάζει μετά τη Φιλιππιάδα.  Πολύ καλός και γρήγορος δρόμος. Μετά δεν έχει άλλο. Αρχίζει ο ανήφορος για Γιάννενα. Στην αρχή είναι ωραία και γραφικά μια και είσαι δίπλα στη κοιλάδα του Λούρου με τα πλατάνια και τις έντονες φωτοσκιάσεις.Μετά από αυτό ξεραΐλα. Ανεβαίνεις όλο το δρόμο και τέλος ανάμεσα από τα δύο “αυγά” (Δυο λόφοι Μικρό και Μεγάλο Αβγό) μπαίνεις μέσα στο οροπέδιο των Ιωαννίνων.

Δεν ξέρω άν θα κάνουν όλη τη διαδρομή όπως αυτά τα δύο κομμάτια. Πάντως σκάβουν σε διάφορα μέρη. Ελπίζω στην επόμενη συνάντηση να έχει περισσότερα κομμάτια και να μειωθεί ακόμα περισσότερο η διαδρομή.  (Τουλάχιστον χρονικά). Πάντως με τη γέφυρα και τα δυο αυτά κομμάτια ο χρόνος διαδρομής έχει μειωθεί στις 5.5 ώρες από τις 7 και, που κάναμε σαν φοιτητές.

Γυρνώντας η παρέα ήταν εξίσου καλή αλλά μεγαλύτερη. Έτσι αποφασίσαμε κατεβαίνοντας να “τσιμπήσουμε” λιγάκι και σταματήσαμε στην Αμφιλοχία. Αλλά προσοχή όχι στο κομμάτι που περνάνε το λεωφορεία και έχει τουριστικά εστιατόρια… Μετά τη πλατεία βγήκαμε λίγο παραλία και φτάσαμε στο κέντρο “Κραβασαράς” (που είναι το παλιό όνομα της Αμφιλοχίας – Καραβάν Σεράι). Εκεί οι γαρίδες λαδορίγανη είχαν τη τιμητική τους και όχι μόνο. Μετά από μιάμιση ώρα συνειδητοποιήσαμε δύο πράγματα. Αφενός μεν ότι περνάει γρήγορα η ώρα, άρα περνάει καλά και έπρεπε να ξεκινήσουμε μπας και φτάσουμε κάποια ώρα στην Αθήνα.

Τις “πληρώσαμε” τις γαρίδες μια και μας έπιασε μια φοβερή βροχή έξω από  την Αθήνα στα Μέγαρα και το ρίξαμε στο σημειωτόν μέχρι να μπούμε Αθήνα.

Τη καλησπέρα μου.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 4 και τελευταίο)

Posted on : 30-08-2009 | By : manaliss | In : Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , , ,

0

Σήμερα νομίζω ότι πρέπει να το κλείσω το θέμα. Πρέπει να ασχοληθώ και λίγο με τη δουλειά μου. Τη Τρίτη επιστρέφουμε στα θρανία – οι καθηγητές – και έχουμε και μερικούς ανεξεταστέους, οπότε πρέπει να βγουν και θέματα και να οργανωθούμε λίγο.

Πάμε άλλη μια εκδρομούλα; Αυτή τη φορά πάμε ανάποδα. Από Σκάλα και Πόρο θα πάμε στη Σάμη και θα κάνουμε μπάνιο στην Αντισαμο και θα κάτσουμε κάτω από το πεύκα που έκατσε ο Nicolas Cage και έπαιζε το μαντολίνο του. Ξεκινάμε πάλι από Λουρδάτα αλλά πάμε για Πόρο τώρα. Στη διασταύρωση (μετά 7-8 χιλιόμετρα)μπορείτε να πάτε από Σκάλα και παραλία κάνοντας καμιά 10ριά χιλιόμετρα παραπάνω με λίγο καλύτερη θέα. (Να εύχεστε να μην έχετε αυτοκινούμενο ή φορτηγό μπροστά γιατί τότε θα την απολαύσετε είτε θέλετε είτε όχι.) Αλλιώς πάρτε τον ορεινό δρόμο που έχει στροφές αλλά μάλλον λιγότερη κίνηση και 10 χιλιόμετρα λιγότερα (το είπαμε αυτό). Δείτε λίγο το χάρτη.

Η νοτιο-ανατολική πλευρά της Κεφαλλονιάς.

Η νοτιο-ανατολική πλευρά της Κεφαλλονιάς.

Μετά το Πόρο η διαδρομή συνεχίζει για λίγο στη παραλία και μετά μπαίνει “μέσα” στο νησί.  Θάλασσα ξαναβλέπετε στη Σάμη.  Θέλει το χρόνο του και ο δρόμος δεν είναι ο καλύτερος. Βουνίσιος. Και φτάσαμε στη Σάμη. Ωραία είναι αλλά εμείς πηγαίναμε για Αντίσαμο. Αλλά πριν το μπάνιο είπαμε να πάμε στο σπήλαιο της Μελισσάνης. Πολυδιαφημισμένο αλλά προσοχή. Κατά τις 10-12 είναι ίσως η καλύτερη ώρα. Μετά γίνεται χαμός από κόσμο και καθυστερείς.  Εκεί οι υπάλληλοι θα σου προτείνουν να επιστρέψεις μετά τις 4 που θα έχει πολύ λιγότερο κόσμο αλλά δεν σου λένε το “μυστικό”. Το φως πέφτει μέσα στο σπήλαιο 2-3 ώρες μόνο (11-2) περίπου οπότε το υπέροχα χρώματα για το οποίο είναι γνωστό το σπήλαιο τα βλέπεις τότε.  Εμείς που ακολουθήσαμε τις υποδείξεις και πήγαμε πρώτα για μπάνιο, και επιστρέψαμε αργότερα (Η αρχική επίσκεψη ήταν 12.30 και όντως γινότανε χαμός – ξαναγυρίσαμε 4.30 και είμασταν μόνοι μας). Αλλά νομίζω ότι τα 7 € ήταν πολλά για μια απλή βαρκάδα στο λημνο – σπήλαιο.  Ωραία τα γαλαζοπράσινα νερά αλλά από πανδαισία χρωμάτων… χάσαμε.

Ένα μυστικό ακόμα. Να φοράτε καπελλάκι και ας έχει σκιά. Το σπήλαιο στάζει νερό λόγω υγρασίας και εξάτμισης. (Η μορφή του είναι σαν ένα τεράστιο “μπρίκι”. Φαρδιά βάση – στενό άνοιγμα.  Πάνω ψηλά λοιπόν στο άνοιγμα κάθονται και πουλάκια. Οπότε μπορεί αυτό που πέφτει να μην είναι σταγόνα νερό. Σε εμάς αστοχήσανε πάντως αν με εννοείτε τι εννοώ. Ρίξτε μια ματιά και εσείς.

Σπήλαιο Μελισσάννης

Σπήλαιο Μελισσάννης

Για τα άσπρα στίγματα δίπλα στη βάρκα μιλάω.

Και πάμε για Αντίσαμο. Και φτάσαμε.Και ναι… βρήκαμε να παρκάρουμε γιατί το πάρκινγκ ήταν τεράστιο. Να κάτσουμε δεν βρίσκαμε. Ευτυχώς έφυγε μια οικογένεια και χωθήκαμε και εμείς. (!!!) Από ψηλά η παραλία είναι φανταστική. Πιστεύω ότι συμφωνείτε και εσείς.

Η παραλία της Αντίσαμου από ψηλά.

Η παραλία της Αντίσαμου από ψηλά.

Γενικά οι πολυδιαφημισμένες παραλίες νομίζω έιναι όμορφες από ψηλά μόνο γιατί μαζεύουν πάαααρα πολύ κόσμο.

Φεύγοντας από Αντίσαμο – Σάμη και με κατεύθυνση την Αγ. Ευφημία περνάμε στη μισή περίπου διαδρομή την Αγία Παρασκευή. Μια οργανωμένη παραλία, με αρκετό κόσμο αλλά πάλι άνετη. Εκεί μπορείτε να κάτσετε ή αν ακολουθήσετε τις αρχικές οδηγίες για σάντουιτς μαγιό κλπ θα βρείτε πολλά ανοίγματα (εγώ πρόλαβα να δω 5-6) ανάμεσα στους βράχους με πλάτος ακτής 20-30 μέτρα όχι παραπάνω. Καρφώνετε την ομπρέλα και είστε έτοιμοι. Δεν θα είστε μόνοι… Αυτό ξεχάστε το. Αλλά είναι “οικογενειακή”  παραλία. Στην Αγία Ευφημία έχει πολλά φαγάδικα να διαλέξετε.

Αυτά τα ολίγα από Κεφαλλονιά. Έχει πολλά μέρη. Όρεξη να έχει κανένας. Αυτή τη στιγμή τα φαινόμενα λένε ότι θα ξαναπάω γιατί έχω αφήσει “γραμμάτια”. ΠΧ δεν πέρασα καθόλου από Ληξούρι μεριά.

Τη καλησπέρα μου.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 3)

Posted on : 29-08-2009 | By : manaliss | In : Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , ,

0

Πάμε μια βόλτα… στο Φισκάρδο. Πριν από αυτό όμως οφείλω μια απάντηση στο “κουίζ”. Δεν είδα να απαντάτε. Εκτός από τη Βιβή που έκανε δηλώσεις ότι γνωρίζει… πέραν τούτου ουδέν. Τέλος πάντων. Ας το πάρει το “ποτάμι”. Η δουλειά που με βασανίζει όπως κάθε χρόνο τα τρία τελευταία χρόνια είναι το πρόγραμμα διδασκαλίας του σχολείου.  Ένα πολύ δύσκολο παζλ που δεν  κολλάνε όλα τα κομμάτια και συχνά πυκνά πρέπει να ξεκινάει από την αρχή μέχρι να βρεθεί μια λύση. Τώρα κάτι έχει γίνει αλλά δεν ξέρω πόσο θα αντέξει. Θα δείξει.

Λοιπόν πάμε για Φισκάρδο. Ξεκινώντας από Λουρδάτα, πάμε για Αργοστόλι και ακολουθούμε τα σήματα. Εδώ πραγματικά ένας καλός συνοδηγός βοηθάει γιατί χάνονται εύκολα οι διασταυρώσεις. Τέλος πάντων Πριν το Αργοστόλι έχει διασταύρωση από όπου πας δεξιά και φεύγεις για “πάνω” έχοντας αριστερά το Αργοστόλι και δεξιά βουνό. Και πας και πας και πας… και μπαίνεις στα βουνά και χάνεις τη θάλασσα και προχωράς και προχωράς…Δείτε λίγο τη διαδρομή…

Από το Αργοστόλι στο Μύρτο.

Από το Αργοστόλι στο Μύρτο.

Λίγο πάνω από τα Διβαράτα έχει μερικούς εξώστες. Μην αγχώνεστε όλοι εκεί σταματάνε και θα τους δείτε. Και κοιτάνε κάτω τη παραλία. Εσείς πήρατε μια ιδέα πριν τρεις μέρες στην αρχική καταχώρηση για τη Κεφαλλονιά. Μπορείτε να δείτε καλύτερα τι γίνεται.

Και όμως είναι άλλη φωτό.Αλλά μια και έχει τραβηχτεί από την ίδια θέση με τη προηγούμενη...είναι η ίδια.

Και όμως είναι άλλη φωτό.Αλλά μια και έχει τραβηχτεί από την ίδια θέση με τη προηγούμενη...είναι η ίδια.

Και λέτε ωραία είναι, να πάω να δω και από κοντά. Και πας…Φτάνεις μετά από μισή ώρα περίπου μια και όλοι έχουν παρκάρει δεξιά αριστερά και χωράει μόνο ένα αυτοκίνητο.Οπότε σε κάθε πλάτωμα περιμένεις να φύγει ο άλλος για να προχωρήσεις και φτάνεις στη παραλία. Και συνειδητοποιείς ότι δεν έχει χώρο να παρκάρεις παρά ψηλά στο δρόμο. Και αφήνεις τους άλλους και τα πράγματα και πας για να βρεις που θα αφήσεις το αυτοκίνητο. Μην αφήσετε μόνο του τον οδηγό. Έχει ανάγκη από άλλον ένα. Να τον βοηθήσει στο παρκάρισμα αλλά και για παρέα. Εμείς μπήκαμε σε ένα χωματένιο πάρκινγκ και πιάσαμε μια ζεστή θέση. Μόλις έφευγε ο άλλος μπήκαμε εμείς. Και έτσι γλύτωσα την πεζοπορία. Και πάμε για μπάνιο…

Χμ!!! Ανοικτή θάλασσα στο Ιόνιο με τα ποντοπόρα και το αεράκι…Χμ!!! Μεγάλα κυματάκια και “γλίτσα” να επιπλέει – τουλάχιστον τη μέρα που πήγαμε-. Πολύ ωραία ολοστρόγγυλα βότσαλα (Εμ!!! με τόσο κύμα που να αντέξει γωνιά σε πέτρα). Τέλος πάντων το είδαμε και αυτό και φεύγοντας είπαμε να σταματήσουμε για να τσιμπήσουμε κάτι. Σταματήσαμε στη τελευταία ταβέρνα φεύγοντας δεξιά. Πριν βγούμε στο κεντρικό δρόμο. Καλή, πολύ καλή θα έλεγα. Α! Το θυμήθηκα. Το πόδι μακριά από το συμπλέκτη στην ανάβαση. Η κλίση είναι πολύ μεγάλη και θα τον κάψετε. (πατινάρισμα τρελό).

Αν καταλάβατε δεν ενθουσιάστηκα από το Μύρτο. Αλλά κατενθουσιάστηκα από τον Άσο. (με ένα σ τελικά). Δείτε μια άλλη άποψη.

Η μικρή παραλία του Άσου. Υπάρχει και άλλη μεγαλύτερη.

Η μικρή παραλία του Άσου. Υπάρχει και άλλη μεγαλύτερη.

Αν δεν έχετε φάει, ρίξτε βουτιά εκεί. Για φαγητό δεν ξέρω τι γίνεται. Εμείς είχαμε φάει και έτσι ήπιαμε καφεδάκι μόνο..και βλέπαμε ζηλεύοντας.  Στο κέντρο της φωτογραφίας πάνω ψηλά είναι ένα ζευγάρι που κοιμάται σε φουσκωτή πολυθρόνα πάνω στα κύματα κάτω από τη σκιά του πεύκου. Έχουν και αγκυροβόλιο μη τους βγάλει το κύμα έξω. Δεν έχω δει πιο “προκλητικό” ζευγάρι.

Και φύγαμε και φτάσαμε στο Φισκάρδο απογευματάκι (6-7 η ώρα). Μια εικόνα της μεταπολεμικής Κεφαλλονιάς έλεγαν οι οδηγοί. Αυτό που είδα δεν θύμιζε μεταπολεμική Κεφαλλονιά. Πείτε μου και εσείς.

Θέα προς τη θάλασσα στο Φισκάρδο.

Θέα προς τη θάλασσα στο Φισκάρδο.

Είχε βέβαια κάποιες όμορφες γωνιές…

Μπαλκόνι στο Φισκάρδο.

Μπαλκόνι στο Φισκάρδο.

αλλά όσο μπορούσε να δει το μάτι σου έβλεπες κατάρτια και φουσκωτά. Για δε τη παραλία έπρεπε να προσπαθείς συνέχεια να αποφύγεις τα τραπεζάκια και τους άλλους περιπατητές. (Πολύ κλειστοί σχηματισμοί).  Και έτσι φύγαμε και σε 5 λεπτά δρόμο μέσα σε ένα ελαιώνα είδαμε το Φώκι. Όπου κάναμε “δεξιά” και βουτήξαμε.

Παραλία Φώκι λίγο έξω από το Φισκάρδο.

Παραλία Φώκι λίγο έξω από το Φισκάρδο.

Τα πεύκα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα αλλά η πρόσβαση γίνεται μέσα από ένα ελαιώνα. (20-30 μέτρα απόσταση).

Φύγαμε και κλείσαμε το κύκλο και γυρίσαμε γύρω στις 10 στη βάση από τις 11 το πρωί που ξεκινήσαμε. Κουρατική διαδρομή. Είχε ωραία μέρη όμως.

Πριν τον Ασο πάλι έχει εξώστες πάνω στο δρόμο με πολύ ωραία θέα. Υποθέτω ότι εκεί θα έχει και πολύ ωραία ηλιοβασιλέματα. Εμείς τα χάσαμε γιατί περάσαμε μισή ώρα και, αφού είχε βυθισθεί ο ήλιος στη θάλασσα.

Λοιπόν αυτά για σήμερα. Τη καλησπέρα μου.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 2)

Posted on : 28-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , ,

1

Ερώτηση : Μα καλά τι καίει τόσες μέρες η πυρκαγιά στη Κάρυστο; (Μια βδομάδα τώρα…)

Απάντηση : Τις παραιτήσεις των υπευθύνων… ( 🙂 )

(Είπαμε έχω κάποια κολλήματα)

Συνεχίζουμε τη βόλτα μας στη Κεφαλλονιά.

Πριν τα Λουρδάτα (ονομάστηκε έτσι από τους Άγγλους λόρδους που έμεναν εκεί όταν το νησί το είχαν οι Αγγλοι), έχουμε τη μονή Σισσίου με – κατά τους οδηγούς – καλή παραλία. (Δεν πήγα). Όμως μετά τα Λουρδάτα έχουμε μια άλλη παραλία. Το Τραπεζάκι.  Φεύγοντας από Λουρδάτα μετά το γεφύρι ξεκινά στα αριστερά ένας λοξός δρόμος – άσφαλτος – που φεύγει προς παραλία. Ο δρόμος αυτός όταν …τελειώσει σε βγάζει δίπλα στο Μαρινόπουλο και απέναντι στο Βασιλόπουλο και πριν το LIDL, (ορίστε τους έβαλα όλους για να μη κατηγορηθώ για μαύρη διαφήμιση ή ότι τα παίρνω) στον περιφερειακό δρόμο πριν το Αργοστόλι. Έχει δυο καλά. Πρώτον δεν είναι βουνίσιος (άρα λιγότερες στροφές και σε κάποια σημεία καινούργιος και φαρδύς – μην ενθουσιάζεστε όμως, πάλι θέλει προσοχή) και δεύτερο δεν έχει νταλίκες και φορτηγά, γιατί δεν είναι ο κύριος δρόμος σύνδεσης Πόρου – Αργοστολίου. Το ότι είναι και 6-7 χιλιόμετρα πιο “κοντός” εντάξει μετράει αλλά όχι όσο τα άλλα.

Σε αυτό το δρόμο λοιπόν 2-3 χιλιόμετρα μετά τη διασταύρωση φεύγεις αριστερά και μετά από 1-1,5 χιλιόμετρο φτάνεις στη παραλία. Αμμουδερή όχι βαθιά θάλασσα και πολύ ωραία. Εγώ πήγα στη πρώτη. 100 μέτρα παρακάτω είναι η άλλη του ιδίου στυλ. Μπορείτε να τη δείτε και μόνοι σας.

Μιά άποψη από τη παραλία. Είναι πρωινή γιαυτό είναι άδεια.

Μιά άποψη από τη παραλία. Είναι πρωινή γιαυτό είναι άδεια.

Και η άλλη άποψη της παραλίας.

Και η άλλη άποψη της παραλίας.

Από εκεί προχωρώντας έχει πολλά μέρη τα οποία είδα μέσα από το αυτοκίνητο. Ρίξτε μια ματιά στο χάρτη…

Χάρτης της Νότιας Κεφαλλονιάς.

Χάρτης της Νότιας Κεφαλλονιάς.

Επιτέλους τον έφερα στα μέτρα μου. Λοιπόν στο κέντρο  και λίγο αριστερά η Λακήθρα. Από πάνω οι Μηνιές – παραλία δίπλα στον διάδρομο του αεροδρομίου – την είδα. Όμορφη. Τα Κομποθεκράτα – αν θυμάμαι καλά – είναι ένας οικισμός αναπαλαιωμένος και πολύ όμορφος.  Δεν τα κατάφερα. Την επόμενη όμως…

Το “άσπρο” που βλέπετε πάνω από τις Μηνιές  είναι ορυχεία ασβέστη. Δηλαδή άσβσετου ασβέστη (CaO – μέχρι εδώ δεν συνεχίζω μη τρομάζετε). Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ότι υπάρχουν ορυχεία. Έμαθα όμως ότι έχουν μεγάλη παραγωγή.

Τα Λουρδάτα είναι βλέποντας στο χάρτη η μεγάλη δεξιά παραλία ενώ η παραλία του μοναστηριού των Σισσίων είναι η πρώτη από δεξιά που φαίνεται μισή.

Στη πάνω αριστερή κορυφή υπάρχει μια μακριά παραλία…που λέγεται Μακρύς Γυαλός. Είναι η παραλία της περιοχής Λάσσης (όοοοοοοοχχχιιιιιι το σκυλάκι χα χα !!!! Πως σας πέρασε από το μυαλό. Έτσι λέγεται). Πήγαμε μεσημέρι και όπως λέμε γινόταν χαμός. Μα χαμός … αλλά όλοι έξω – ευτυχώς. Πολύ λίγοι μέσα. Ρίξτε μια ματιά να καταλάβετε τι εννοώ για τη παραλία.

Μακρυς Γυαλός - η μία άποψη...

Μακρυς Γυαλός - η μία άποψη...

Μακρύς Γυαλός. Η άλλη άποψη. Ίδια γεύση.

Μακρύς Γυαλός. Η άλλη άποψη. Ίδια γεύση.

Μετά πήγαμε για φαγητό στο Αργοστόλι. Χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο, καθίσαμε στο Αμπελάκι πάνω στο δρόμο του Λιμανιού. Απλά καλά.

Μια και είμαστε στο Αργοστόλι να κάνω μια αναφορά σε ένα δρόμο…

Τελειώνοντας το δρόμο του λιμανιού, αναγκαστικά στρίβεις αριστερά και μετά δεξιά και βρίσκεσαι σε μια διαδρομή … περίεργη. Με πεύκα από τη μια και θάλασσα από την άλλη. Είναι ο περιφερειακός δρόμος της Λάσσης (τα είπαμε έτσι;). Πολύ ωραία διαδρομή. (Βράδυ την έκανα – κυριολεκτικά – αλλά ήταν πολύ όμορφα). Δεξιά έχει και κέντρα για φαγητό. Δεν ξέρω τι “λένε”, αλλά από περιβάλλον είναι πολύ όμορφα.

Αυτά και σήμερα. Άντε να κάνω και καμιά δουλειά. (Για τους παλιούς φίλους και αναγνώστες ερώτηση : Ποια είναι η δουλειά που μου σπάει τα … νεύρα τέτοια εποχή;  Αν δεν ξέρετε την απάντηση να μας τη πείτε η λύση αύριο).

Τη καλημέρα μου.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 1)

Posted on : 27-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , , , ,

0

– Αφήστε με… αφήστε με σας λέω…

– Όχι δεν κάνει… Δεν κάνει…

– Μα γιατί φταίω… πρέπει να παραιτηθώ. Τα έκανα μαντάρα… Έκαψα τη μισή Αθήνα (την άλλη μισή την είχα κάψει σε δόσεις παλιότερα).

-Δεν κάνει… Δεν κάνει…

– Μα γιατί; Αφού φταίω…

– Κοίταξε να δεις… Είναι δύσκολοι καιροί. Δεν μπορούμε τώρα να δείξουμε ότι δεν τα κάνουμε καλά…Θα χαλάσει η εικόνα μας. Θα βρούμε κάποιον να φταίει…Να… ας πούμε … τα πεύκα. Κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα. Αυτά κάηκαν οπότε ποιος θα τα κατηγορήσει. Πλήρωσαν. Δεν υπάρχει λόγος να πληρώσει άλλος…

Μετά το ευχάριστο διάλειμμα επιστημονικής φαντασίας για να δούμε τη Κεφαλλονιά. Πέρασα από Κυλλήνη με κατεύθυνση τον Πόρο. Διάρκεια 1 ώρα και 25 λεπτά. Πολλά δρομολόγια σχεδόν κάθε ώρα και καράβι. Εμένα με εξυπηρέτησε των 11.45. Ξεκινώντας 6.30 από Αθήνα, χαλαρά και άνετα ήμουν στις 11 περίπου στη Κυλλήνη. Για να καταλάβετε τι σημαίνει χαλαρά, πέρασα μια βόλτα από Αίγιο, και πήρα φρέσκιες τυρόπιτες από το φούρνο του Κουτρόπουλου, έβαλα βενζίνη με 1,04  αντί 1,17 της εθνικής οδού (γέμισα ό,τι είχε κάψει), πήρα τα νεράκια μου και όλα αυτά πριν μπω στο κέντρο του Αιγίου. Όλα αυτά είναι μια παράκαμψη 10 λεπτών. Επιστροφή και ξανά εθνική οδός και συνεχίζουμε. (Τα βενζινάδικα του Αιγίου – δεν ξέρω για ποιο λόγο έχουν από τις φθηνότερες βενζίνες).  Αν δεν έχετε εισιτήριο θέλετε λίγο χρόνο παραπάνω. Αλλά υπάρχουν πολλά πρακτορεία που μπορούν να σας εξυπηρετήσουν και αν έχετε το εισιτήριο περνάτε κατευθείαν μέσα γλυτώνοντας άγχος και ένταση. Και έτσι φτάσαμε στο Πόρο…

Η πρώτη εικόνα είναι χαρακτηριστική της Κεφαλλονιάς. Καταπράσινο βουνό μέχρι τη θάλασσα. Δεξιά είναι η παραλία του Πόρου όπου παίρνετε μια ιδέα του τι σημαίνει γαλαζοπράσινα νερά και άσπρα βότσαλα. Πριν μπούμε στο δρόμο για Σκάλα, να πούμε δυο πράγματα για τους δρόμους.

Το νησί είναι ορεινό. Άρα μιλάμε για ορεινούς δρόμους. Σε απλά Ελληνικά : στενός δρόμος με στροφιλίκια. Και πάνω σε αυτούς κυκλοφορούν : τουρίστες Έλληνες και ξένοι με διαφορετικές οδηγικές συνήθειες. (Οι ξένοι είναι πιο αγχωμένοι και συνήθως πιο αργοί – όχι κατ’ ανάγκη προσεκτικοί). Οι προηγούμενοι ενοχλούν την δεύτερη κατηγορία που είναι οι Κεφαλλονίτες που πάνε με αυτόματο πιλότο και αν βρεθεί κανείς αργός, κολλάνε πίσω του μέχρι να τον προσπεράσουν. Η τελευταία πρακτική κάνει τα πράγματα χειρότερα. Τέλος στους δρόμους αυτούς κυκλοφορούν τα φορτηγά – που πρέπει να κυκλοφορήσουν και αυτά – και όταν βρεθείς πίσω από ένα…απλά περιμένεις. Συνήθως οι οδηγοί γνωρίζοντας τη κατάσταση, όπου βρουν πλάτωμα, καθυστερούν δεξιά και διευκολύνουν το δρόμο να αδειάσει πίσω τους. (Το κάνανε πολύ συχνά ομολογουμένως). Α! Ναι κυκλοφορούν και εκείνα τα ελαττωματικά αυτοκίνητα που δεν στρίβουν, και δεν έχουν φλας, με τους άκαμπτους οδηγούς στο τιμόνι που περιμένουν να δουν πως θα τους αποφύγεις. (Λίγοι ευτυχώς).  Ένα τελευταίο είναι – κλασσικό για επαρχία – ότι όποιος δει γνωστό απλά σταματάει (!!!) να τα πούνε. Και εσύ κολλάς στο παρμπρίζ, οι επιβάτες διπλώνονται στα δύο και το αυτοκίνητο κάνει κρασ τεστ στα λάστιχα. Α! Μπορεί (πιθανότητα όχι δυνατότητα) να ανάψει και το αλάρμ.

Πάμε λοιπόν για Σκάλα. 16 χιλιόμετρα παραλία. Από αυτά 2-3 γύρω από τη Σκάλα είναι “οργανωμένα” με ομπρέλες ξαπλώστρες κλπ κλπ.  Τα άλλα περνάς, βάζεις την ομπρελίτσα σου και αράζεις. Εδώ λοιπόν δεν έκατσα ούτε μια φορά. Πέρασα τρεις φορές αλλά έφυγα. Δεν μου έκανε κλικ, βαριόμουνα δεν ξέρω. Την άλλη φορά (ναι θα υπάρξει).

Α! το θυμήθηκα. Πηγαίνοντας για Σκάλα, περνάτε από ένα κέντρο που έχει αριστερά ένα “καράβι” και δεξιά το μαγαζί. Λέγεται Πηνελόπη. Αν δεν είναι ανάγκη, οποιουδήποτε τύπου, μη κάτσετε εκτός και αν έχετε να υφάνετε πέπλο. Δυο κοπελιές, η μια να μη μιλάει Ελληνικά η άλλη να μιλά Ελλήνικος, το σέρβις είπαμε του αργαλειού (το προλαβαίνετε το πέπλο ίσως και το νυφικό σεντόνι). Τέλος πάντων αν θέλετε να φανταστείτε ότι είστε “Οδυσσέας”  καθίστε με δική σας ευθύνη. (Εδώ εμβόλια κάνουμε με δική μας ευθύνη, δεν θα κάτσουμε να φάμε;) Πάρτε και μια ματιά από το “καράβι”. (Φυσικά και έκατσα, είπαμε μεταφέρω εμπειρίες).

Μερική θέα από το "καράβι" της Πηνελόπης...

Μερική θέα από το "καράβι" της Πηνελόπης...

Και μετά συνεχίζουμε, για αρκετό δρόμο μέσα από βουνά και στροφιλίκια, όχι παραλιακά, αλλά μερικές φορές ξεκλέβεις και καμιά ματιά στη παραλία. Και φτάνουμε στα Βλαχάτα. Εκεί υπάρχουν δύο διασταυρώσεις για Λουρδάτα και παραλία Λουρδά. Όπως έρχεστε από Σκάλα, προτιμείστε τη πρώτη διασταύρωση (πριν το βενζινάδικο που είναι η δεύτερη διασταύρωση). Έχει λιγότερες στροφές και είναι πιο σύντομη, αλλά περνάει “έξω” από τα Βλαχάτα, και τα σούπερ μάρκετ. Μη φοβηθείτε τη κατηφόρα, όπως επίσης και το χώμα που θα δείτε (είναι μόνο 25-30 μέτρα). Το χωριό είναι όμορφο και παρακάτω είναι η παραλία του Λουρδά. Πολύ μεγάλη με βότσαλο και κανονικό βάθος. Ρίξτε μια ματιά με φως αλλά και και σε ηλιοβασίλεμα.

Παραλία Λουρδά - η ανατολική πλευρά πριν το βουνό.

Παραλία Λουρδά - η ανατολική πλευρά πριν το βουνό.

Παραλία Λουρδά - Η δυτική πλευρά. Είδα και έπαθα να βάλω τον δρομέα μέσα στη σωστή θέση

Παραλία Λουρδά - Η δυτική πλευρά. Είδα και έπαθα να βάλω τον δρομέα μέσα στη σωστή θέση

Εδώ να πούμε μερικά πράγματα για τη διαμονή και τη διατροφή.

Διαμονή. Αν θες παραλία σε 10 μέτρα και να βλέπεις το κύμα, θα κοστίσει από 80 € έως 100 € (δωμάτιο – από ανταπόκριση). Αν θέλετε απέραντη θέα στο κόλπο μέχρι τη Ζάκυνθο – σε απλά Ελληνικά πάνω στο χωριό και όχι παραλία η τιμή πέφτει στα 60 με 80 €.  Πάντα σε συνάρτηση με τι προσφέρει (πισίνες, Ιντερνετ, αθλοπαιδιές κλπ κλπ).

Και πάμε στο φαγητό. Πολλά φαγάδικα. Δύο είναι αυτά που τίμησα.

Μπαίνοντας στο χωριό είναι ο Διόνυσος. Εδώ όσο και αν φαίνεται περίεργο να παραγγείλετε delivery. Πέντε μέρες έκατσα και τα έμαθα. Άμα το κατέχεις το σπορ… τα βρίσκεις εύκολα. Επειδή δουλεύει πολύ delivery το σέρβις στο μαγαζί είναι αργό αλλά με καλό φαγητό.

Στη παραλία αριστερά όπως φτάνουμε είναι η “Κλιματίς”. Εδώ προσέξτε. Οι μερίδες είναι πολύ μεγάλες έως τεράστιες. Άρα προσοχή στα “εισαγωγικά”, γιατί μετά που θα τα φέρουν θα τα κοιτάτε… απλά. Το φαγητό σε όλες τις περιπτώσεις ήταν περίπου 15 € ανά άτομο – όχι συντηρητικά στις παραγγελίες (δεν θέλω σχόλια σε αυτό το “ευαίσθητο θέμα”. Λοιπόν σταματάω εδώ γιατί ήδη έγραψα πολλά. Αύριο η συνέχεια.

Τη καλημέρα μου. Οι πρωινές εγγραφές θα είναι για λίγο ακόμα…

Καλοκαιρινή ιδέα – blogoπαίγνιδο (;)

Posted on : 12-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , ,

2

Μια ιδέα που μου ήρθε το πρωί και την ανεβάζω έτσι, απλά. Δεν είναι ακριβώς παιγνίδι αλλά μπορούμε εμείς να παίξουμε.

Η ιδέα: Όλοι θα βρεθούμε κάπου αυτό το καλοκαίρι. Ας βγάλουμε 5 φωτογραφίες – τοπία από το τόπο των διακοπών μας.  Σε αυτό το θέμα φυσικά συγκαταλέγεται και η Αθήνα, που έχει μια ομορφιά αυτές τις μέρες. Αυτές να τις ανεβάσουμε όπου θέλουμε και να φτιάξουμε ένα λεύκωμα με φωτογραφίες από την Ελλάδα. Έτσι θα μπορέσουμε όλοι να μοιραστούμε τις ομορφιές της Ελλάδας.

Μου ήρθε σαν ιδέα γράφοντας ένα σχόλιο σήμερα σε μια πολύ ωραία – περιγραφική εγγραφή. Φωτογραφίες βγάζουμε πολλές κάθε καλοκαίρι αλλά τώρα και με τα κινητά  είναι εξαιρετικά εύκολο σε ένα ωραίο τοπίο, να κάνουμε στην άκρη να βγάλουμε μια φωτογραφία, και να συνεχίσουμε.  Από όλες αυτές μπορούμε να διαλέξουμε τις 5 καλύτερες να βάλουμε δυο λόγια για το που τραβήχτηκαν και κάτω από ποιες συνθήκες, και να βρούμε με ποιο τρόπο και που μπορούμε να τις ανεβάσουμε. Δεν ξέρω που  μπορεί να γίνει αυτό και φυσικά κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη.

Λοιπόν τι λέτε το κάνουμε; Περιμένω τις σκέψεις σας.

Τη καλησπέρα μου.

Έχω μερικές απορίες.

Posted on : 11-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά

Tags: , , , , , , , ,

0

Είναι μερικά πράγματα που δεν τα καταλαβαίνω και θα τα γράψω εδώ, μπας και τα καταλάβει κανείς και μου λύσει καμία απορία.

Κάθε πρωί που κατεβαίνω στο κέντρο με το μηχανάκι, παρατηρώ σε ένα δρόμο στο Παγκράτι ένα κάδο απορριμάτων μέσα στη μέση του δρόμου. Τη πρώτη φορά πρόλαβα να δω μόνο το κάδο, την επόμενη μέρα όμως κοίταξα “παραμέσα” και είδα ένα φορτηγό να έχει κλείσει το δρόμο και να ξεφορτώνει σε ένα σουπερμάρκετ. Θα μου πείτε τη δουλειά τους κάνουν. Από μια μεριά εντάξει αλλά από την άλλη τι φταίω εγώ, που επίσης πάω στη δουλειά μου, να βρίσκομαι αντιμέτωπος με το κάδο στη μέση του δρόμου; Και γιατί να ψάχνω για εναλλακτική διαδρομή. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει αλλά νομίζω ότι ο δρόμος πρέπει να μένει ανοικτός.  Ας μου απαντήσει κάποιος.

Άλλο τώρα. Σήμερα ήμουν στον περιφερειακό, στο ύψος της Καισαριανής. Ένας τύπος λοιπόν με ένα σκούτερ – χωρίς κράνος είχε καμπουριάσει πάνω από το τιμόνι, πήγαινε με 40 έχοντας σχηματίσει μια τεράστια ουρά πίσω του. Όταν πήγα να τον προσπεράσω είδα ότι οδηγούσε με το ένα χέρι (δεξί που έχει γκάζι και μπροστινό φρένο μόνο) ενώ με το αριστερό μιλούσε στο κινητό.  Αν για οποιοδήποτε λόγο έπρεπε να φρενάρει είχε απλωθεί και ξαπλωθεί στην άσφαλτο. Και καλά αν έπρεπε να απαντήσει γιατί δεν έκανε δεξιά να ανέβει στο δρόμο – πεζοδρόμιο που έχει δεξιά να μιλήσει με την ησυχία του και κυρίως την ασφάλεια του. Και αν κάποιος τον πλησίαζε λίγο παραπάνω ή τρόμαζε ή έπεφτε σε μια από  – τις εξαιρετικά σπάνιες πρέπει να το πω –  λακκούβες που έχουν οι δρόμοι και τον χτυπούσε το αυτοκίνητο που ακολουθούσε τότε τι έφταιγε ο άτυχος που ακολουθούσε να τραβιέται για την μ@…κία του “σκουτεράκια”. ( Και εγώ σκούτερ οδηγάω αλλά δεν απαντάω στο κινητό. Όποιος θέλει ας ξαναπάρει.) Ας μου απαντήσει κάποιος.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Η περίφημη γρίπη που ξεκίνησε από γρίπη των γουρουνιών, αλλά επειδή τα συμπαθή τετράποδα μέσω των φορέων των χοιροτρόφων εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για το όνομα, μετονομάστηκε σε Η1Ν1.

  • Γιατί κανείς δεν θυμάται τα περίφημα εμβόλια που κατά καιρούς έχουν εξαγγελθεί ότι δίνουν ελπίδα σε πάρα πολύ κόσμο για δύσκολες ασθένειες θα κυκλοφορήσουν όλα μετά από 5 με 10 χρόνια από την εξαγγελία, ενώ τους φαίνεται λογικό το εμβόλιο της γρίπης να βγει σε ένα εξάμηνο;
  • Γιατί ενώ τα ερευνητικά εργαστήρια θέλουν να κάνουν κλινικές έρευνες … στις οδοντόπαστες (για να δείξουν ότι είναι καλές και δεν χαλάνε τα δόντια),  για το εμβόλιο αυτό οι έρευνες γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες; (Από όσο μπορούμε φυσικά εμείς να γνωρίζουμε ότι γίνονται κλινικές έρευνες και κατά πόσο γίνονται).
  • Γιατί ενώ κάθε χρόνο πεθαίνουν 5000 άνθρωποι (έκανα λάθος τα νούμερα είναι πολύ μεγαλύτερα 250.000-500.000 άτομα το χρόνο – όπως φαίνεται από το σύνδεσμο – (ευχαριστώ Μαριάννα για την πληροφορία)) από τη κοινή γρίπη και όλοι λένε ότι ο ιός κάθε χρόνο είναι διαφορετικός και δεν πιάνουν τα αντιβιοτικά – “άρα μη τα παίρνετε και περιμένετε να σας περάσει” – τώρα με 500 νεκρούς μιλάνε για πανδημία (όχι ότι είναι λίγοι αλλά να το βάλω σε μια κυνική βάση… για να μη ξεχνιόμαστε “ένα καλοκαίρι στους Ελληνικούς δρόμους είναι”. Χοντρό; Ίσως.) και το αντιβιοτικό ΤΑΜΙΦΛΟΥ πουλιέται σαν καραμέλα. (Και το τελευταίο για την σύγκριση των θυμάτων ακούγεται μόνο τελευταία.)
  • Τι θα γίνει στο πρώτο σχολείο που θα εμφανιστεί η γρίπη; (αυτό είναι απορία της φίλης μου της Έφης). Μήπως παρατηρήσατε τι έγινε στο Γαλλικό θερινό σχολείο; Μπορείτε να αναπλάσετε μια παρόμοια εικόνα σε ένα ελληνικό σχολείο; Μήπως μπορείτε να σκεφτείτε πόσα παιδιά θα πάνε για μάθημα, την επόμενη μέρα μόλις μαθευτεί ότι υπάρχει ασθενής;  Και καλά εντάξει είμαστε σε μια “ευπαθή ομάδα” μια και μαζευόμαστε πολλοί σε μια αίθουσα.
  • Αλλά τις παρενέργειες του εμβολίου τις ξέρουμε; Και αν – από όσο θυμάμαι ότι γίνονται τα εμβόλια με “εξασθενημένο” στέλεχος του ιού που ενεργοποιεί τον οργανισμό και παράγει αντισώματα, ώστε αν τελικά προσβληθεί από κανονικό ιό να μπορεί να τον αντιμετωπίσει – αν λοιπόν το στέλεχος αυτό βρεθεί σε ένα ήδη εξαντλημένο οργανισμό και αρρωστήσει αυτός; (Δεν ξέρω, γιατρός δεν είμαι αλλά έχω μερικές απορίες).
  • Γιατί αισθάνομαι σαν πειραματόζωο; Συμμετέχω επί 15 χρόνια στο πείραμα με τα κινητά – σαν πειραματόΖΩΟ εννοείται αλλά εδώ θα με “μπολιάσουν” κιόλας. Πρέπει να ξαναγίνω πειραματόζωο;
  • Και αν αρνηθώ να εμβολιαστώ, γιατί δεν είμαι σίγουρος για την ασφάλεια του εμβολίου, τι θα είμαι; Εχθρός της κοινωνίας; Ανεύθυνος; Υπεύθυνος για τυχόν ασθένεια κάποιου του περιβάλλοντός μου που “μάζεψε” τον ιό δεν ξέρω από που;
  • Και τα παιδιά μου (τα φυσικά μου παιδιά αλλά και οι μαθητές μου) τι θα κάνουν όταν έρθουν στο σχολείο οι βεβαιώσεις ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο και πως θα γίνει για τα εμβόλια;

Και ένα ακόμα καλό … Ακούστηκε ότι θα χρησιμοποιηθεί στην ανάγκη η εκπαίδευση από απόσταση(!!!!).

  • Πως θα γίνει αυτό; Με τι υποδομές; Και ποιοι θα το κάνουν; Και τι ακριβώς θα κάνουν;

Και το ακούσαμε όλοι και ησυχάσαμε ότι έχουμε και εναλλακτικές λύσεις, αν ζορίσουν τα πράγματα. Όμως δεν βλέπουμε τι πραγματικά έχουμε χάσει. Την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε. Την ικανότητά μας να κρίνουμε. Δεχόμαστε ότι μας σερβίρουν σαν δεδομένο και δεν σκεφτόμαστε το απλό : Τι… είπε τώρα; Και αυτό που είπε τι σημαίνει; Ας μου το ερμηνεύσει κάποιος. Ας μου απαντήσει κάποιος.

Δεν περιμένω πολλά όμως ήθελα να τα γράψω για να υπάρχουν κάπου. Το πρόβλημα των ημερών είναι αν θα κάνουμε εκλογές ή όχι και πότε, και ποιοι έπλυναν τα πόδια τους που, και ο Μήτσος είναι με τη Καίτη η όχι. Χ…στήκαμε. Καμιά απάντηση μπορεί να μου δώσει κάποιος; Και να σκεφτεί κανείς ότι είμαστε…

ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Ε ρε γέλια όταν ανοίξει το μαγαζί. Τη καλημέρα μου (όσο μπορώ να το λέω ακόμα).