Featured Posts

  • Prev
  • Next

Ο Αττικός ουρανός…

Posted on : 19-02-2010 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Κοινωνικά

Tags: , , ,

0

…έστω και με αφρικάνικη σκόνη σε φτιάχνει.

Δηλαδή ξυπνάς το πρωί και βλέπεις το γαλάζιο χρώμα και αμέσως σου φεύγουν όλα. Μαύρες σκέψεις, κρίσεις ηλικίας, απογοήτευση για το γνωστό διαζύγιο και τη βεβαιότητα για τη ματαιότητα των πραγμάτων που σου προκαλεί, όλα μα όλα φεύγουν.

Όλα ξεκίνησαν το πρωί που πηγαίνοντας στη λαϊκή βλέπω ένα τύπο ξαπλωμένο στο γκαζόν, με το κινητό του να μιλάει. Δεν ξέρω αν έλυνε κάποιο πολύ σοβαρό θέμα, πάντως από τη στάση του και μόνο έδειχνε πολύ χαλαρός και άνετος. Λιαζόταν και απολάμβανε το γρασίδι και την ηρεμία. (δεν θέλω συνειρμούς με αγελάδες ή σκύλους… μου το χαλάτε).

Η αλήθεια είναι ότι τέτοια άνεση έχω να την αισθανθώ από φοιτητής… δηλαδή… μόλις 10 χρόνια πριν… (άντε πάλι γελάκια…. τσκ τσκ τσκ). Ζήλεψα λοιπόν και πήγα να βρω φρέσκο γκαζόν. Καλά εντάξει, μια καφετέρια βρήκα με καλό προσανατολισμό και απόλαυσα ένα παγωμένο καφέ, κλείνοντας πότε πότε τα μάτια και κοιτάζοντας ψηλά προς τον ήλιο, προσπαθώντας να μην αφήσω ούτε μια ακτίνα του να πάει χαμένη.

Και μετά σκέφτηκα τη χθεσινή εγγραφή. Και θυμήθηκα τη λίστα. Και το σχόλιο της Αμαλίας. Τελικά είναι πολύ εύκολο να σε πάρει από κάτω. Βλέπεις, ψάχνεις, ζητάς, μετράς, βγαίνεις ανικανοποίητος, ψυχοπλακώνεσαι και … σε παίρνει από κάτω. Χαζό είναι τελικά και χάνεις αυτό που πραγματικά έχεις και δεν αξιοποιείς: χρόνο για να περάσεις καλά. Τελικά…

Θυμήθηκα τον φίλο μου τον Τάκη που είχε πει κάποτε ότι έχουμε τα πιο όμορφα πράγματα τσάμπα και δεν το ξέρουμε. Το πρώτο που είχε αναφέρει ήταν ο ήλιος, το δεύτερο η θάλασσα και το τρίτο η Ελλάδα, που μπορεί μέσα σε μια ώρα να σε πάει από βουνό στη θάλασσα. Είχε δίκιο πάντως. Εμείς δεν τα βλέπουμε. Ας τα δούμε για να τα εκτιμήσουμε…

Τη καλησπέρα μου.

Τριήμερο… τι να σημαίνει άραγε!!!

Posted on : 12-02-2010 | By : manaliss | In : Γενικά

Tags: , , ,

2

Τι να σημαίνει άραγε ένα τριήμερο. Για να το σκεφτούμε λίγο.

Όλοι οι εργαζόμενοι κάθε μέρα στη ρουτίνα και στη δουλειά περιμένουν ένα τριήμερο για να ξεκουραστούν λιγάκι. Ευκαιρία είναι λοιπόν να πάρουν μια ανάσα

Το έχουν μυριστεί λοιπόν το τριήμερο από την αρχή του χρόνου. Έχουν κάνει όλους τους προγραμματισμούς, έχουν κλείσει τα ξενοδοχεία που χρειάζονται, έχουν βρει τη κατάλληλη παρέα και είναι έτοιμοι.

Ένα μικρό προβληματάκι μόνο. Την ίδια ιδέα την είχαν και ένα εκατομμύριο άλλοι συνέλληνες. Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Όλοι μαζί στους δρόμους για καινούργιες γνωριμίες. Όλοι φεύγουν σαν δαιμονισμένοι και δυστυχώς αρκετοί δεν θα φτάσουν. Και καλά να είναι μόνο “φαναρτζοδουλειά” Αν μπει και νοσοκομείο στη δουλειά τότε χαλάνε όλα.  Για να μη μιλήσω για τα χειρότερα. Την διαδρομή των δυόμιση ωρών τη κάνουν πέντε ώρες αλλά δεν πειράζει. Μπορεί να χρειαστούν άλλες τόσες στην επιστροφή -αν όχι παραπάνω αλλά δεν πειράζει. ( οι παραπάνω οφείλονται σε αυτούς που θα φύγουν αύριο και θα προστεθούν στους προηγούμενους). Αλλά θα πάνε. Όλοι μαζί και όλοι στο ίδιο μέρος.

Για να δούμε μια άλλη εκδοχή. Οι άλλοι που δεν πάνε πουθενά, Μένουν στο σπίτι, για να ξεκουραστούν και να φορτίσουν τις μπαταρίες τους. Να δούνε μια Αθήνα άδεια, να πάρουν κανένα τηλέφωνο σε φίλους – αν είναι εδώ – να βγουν να πάνε σε κανένα κέντρο. Γυρνώντας να έχουν τα νεύρα τους για την ποιότητα της εξυπηρέτησης που είχαν και για το πόσο πολλά πλήρωσαν για αυ΄το που τους παρείχαν σαν υπηρεσία.

Τελικά τι είναι ένα τριήμερο; Μακάρι και να ήξερα. Τρεις μέρες στη σειρά είναι μια καλή ερμηνεία.

Τι μπορείς να κάνεις σε ένα τριήμερο; Μα ό,τι θέλεις.  Όπως πάντα άλλωστε. Θες να βγεις εκτός Αθηνών και να “διασκεδάσεις”; Κάνε το αλλά μη ζητάς τα ρέστα που την ίδια ιδέα είχαν και όλοι οι άλλοι. Θες να πας “έξω”. Κάνε το αλλά να θυμηθείς ότι αυτές τι μέρες ξεκαθαρίζουν τα ψυγεία, βγαίνουν τα στραβά έξοδα, και την ίδια ιδέα έχει πολύς κόσμος. Μα πάρα πολύς κόσμος. Άρα μη ζητάς τα ρέστα που δεν ευχαριστήθηκες.

Μήπως να κανονίσεις να μαζέψεις δυο φίλους στο σπίτι; Εντάξει έχει λίγη δουλειά παραπάνω, αλλά για να θυμηθείς πόσες φορές έχεις φέρει φίλους στο σπίτι και κυρίως πόσες φορές το έχετε διασκεδάσει.

Αν μπορούσα να διαλέξω θα διάλεγα το τρίτο, αλλά τώρα πρέπει να κοιμηθώ νωρίς γιατί έχω δρομολόγιο αύριο. Βλέπετε είμαι πονηρός εγώ και θα τους πιάσω στον ύπνο. Και μετά ξύπνησα. Τέλος πάντων

Να περάσει ο καθένας όπως επιλέξει και κυρίως να ευχαριστηθεί με όποια παρέα επιλέξει και να περάσει καλά. Η επόμενη αργία είναι η 25 Μαρτίου και είναι Πέμπτη (άσχετη μέρα για τριήμερο).

Τη καλησπέρα μου σε όλους.

Η συνωμοσία του Σαββατοκύριακου.

Posted on : 23-10-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , ,

1

Ήταν 6 Αυγούστου όταν έφυγα το καλοκαίρι από το Αίγιο. Πρώτη φορά έφευγα τόσο νωρίς. Ήταν ότι ο τότε φαντάρος γιος έπρεπε να πάρει το απολυτήριο (10/8), η Κεφαλλονιά περίμενε (17/8) οπότε “ξεκουβαλήσαμε” και μαζευτήκαμε Αθήνα.

Από τότε δεν ξαναπήγα στο Αίγιο αλλά θα πάω αύριο. Και πάνω  που το αποφάσισα θα γίνει ο κακός χαμός στο καιρό αρχίζοντας από τα ορεινά στς δυτικά (οποία ευτυχία για τα βουνά μου λεει).

Όμως δεν το βάζω κάτω. Θα πάω, να μαζέψω το καρύδια μου (ξέρετε τι γυμναστική είναι αυτή και τι επικύψεις θα κάνω… Αχ η μεσούλα μου… και μόνο στη σκέψη), τα ακτινίδια μου (ναι φέτος έχω περισσότερα από ένα (καμιά δεκαριά κομμάτια, μη φανταστείτε καμιά τεράστια παραγωγή…)  αλλά έχω καλό γείτονα που δεν τρώει τα δικά του ακτινίδια… (χε χε!!!)) Εδώ η γυμναστική είναι ακροστασία, πρόταση, τέντωμα (stretch επί το ελληνικότερον). Μετά θα κάνω δοκιμή καύσης στη σόμπα (ναι πρέπει να γίνει και αυτό γιατί την επόμενη φορά που θα πάω σίγουρα πρέπει να είναι έτοιμη). Θα βάλω τα χαλάκια (τα βασικότερα, εκεί που έχει πολύ πράμα θα … προσπεράσω).

Αλλά με πουλήσαν όλοι… μικροί – μεγάλη… Όμως δεν μασάμε. Έχω δουλειά να κάνω, να σκεφτώ να προγραμματίσω. Αν και γενικά μου τη δίνει μόνος. Έχω μάθει σε γεμάτο σπίτι, έστω και να δεν είμαστε συνέχεια όλοι μαζί αλλά ο καθένας “στη φωλιά” του. Οταν είμαι μόνος δεν το φχαριστιέμαι. Τέλος πάντων εγώ θα τη κάνω.

Αν έχει και κανένα τριανταφυλλάκι ακόμα – δεν αποκλείεται γιατί δεν έχει κάνει ακόμα κρύα, θα σας φέρω τουλάχιστον μία φωτογραφία, έτσι για να πάρει λίγο χρώμα το blog.

Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν τη καλησπέρα μου.