Featured Posts

  • Prev
  • Next

Living in the past… μέρος 2ο.

Posted on : 04-10-2009 | By : manaliss | In : Μνήμες

Tags: , , , , , , , ,

0

Χθες μιλούσαμε με τη Βίκυ, φίλη και συνάδελφο από το πανεπιστήμιο. Το θέμα ήταν η επέτειος του πολυτεχνείου και η εκδήλωση που είχε αναλάβει να οργανώσει στο σχολείο. Προσφέρθηκα λοιπόν να βοηθήσω, βγάζοντας από το αρχείο ό,τι υλικό έχω. Έτσι τα “πέταξα” όλα σε ένα φάκελο για να είναι μαζεμένα, και άρχισα να δουλεύω στο μυαλό μου τι θα μπορούσα να φτιάξω, πάντα με βάση τη συζήτηση ώστε να είναι όσο γίνεται πιο σωστό, αντικειμενικό και προκλητικό. Ναι προκλητικό. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν τι είναι το Πολυτεχνείο. Ότι δεν είναι “γιορτή” ή μια ακόμα σχολική αργία. Ότι κάτι έγινε εκείνο το καιρό που ήταν παραπάνω από αυτό που συνήθως φαίνεται.

Τη δικιά μου την εμπειρία από το Πολυτεχνείο την έχω γράψει στη ΒΔΕΛΛΑ πριν δύο χρόνια. Αν δεν βαριέστε περάστε μια βόλτα να τη δείτε.

Σήμερα θα σταθώ στο φοιτητικό μου “Πολυτεχνείο”. Βρέθηκα στα Γιάννενα το 1979 πρωτοετής φοιτητής. Το πολιτικό κλίμα ήταν έντονο, άσχετα αν εγώ ήμουν ένα ζώο. (Χωρίς εισαγωγικά εδώ όπως είδατε). Χαρούμενος και χαμένος. Μόνος με όλες τις ευθύνες πάνω μου με ένα φίλο συμμαθητή τον Φραγκίσκο, μοναδικό στήριγμα στις πρώτες αυτές φάσεις. Έψαχνα να βρω τι κάνω και που είμαι, και ήμουν αρκετά “αντιδραστικός” ώστε να μη θέλω να μπω αμέσως σε νεολαίες.  Έκατσα λοιπόν “λίγο παραπέρα και έβλεπα.” Όχι απλά έβλεπα, αλλά μετρούσα, άκουγα έκρινα. Έψαχνα να βρω τι μου κάνει. Θεωρούσα δεδομένο ότι κάπου θα πάω, αλλά ήθελα να πάω εγώ. Δεν ήθελα να με πάνε.

Πέρασε ο καιρός και μέσα από τη διαδικασία που περιέγραψα βρέθηκα και εγώ στον “χώρο”.Δεν έκατσα πολύ γιατί το καιρό εκείνο, η παρέμβαση των “κομματικών” ήταν  έντονη και οι απόψεις που με αφορούσαν όταν έρχονταν “άνωθεν” μου την έδιναν. Δεν βαριέσαι το είδα και αυτό.

Σε αυτό το διάστημα όμως πήρα μέρος σε όλες εκείνες τις διαδικασίες που καταλήγουν σε μια κατάληψη.

Δεν θα ξεχάσω τη πρώτη μου κατάληψη που “συμμετείχα” το 1979. Ήταν παραμονές Χριστουγέννων (10-12 Δεκέμβρη) όταν ψηφίστηκε και η επόμενη μέρα με βρήκε στην Αθήνα. Ήταν σίγουρο ότι το είχαμε κλείσει για τα Χριστούγεννα, άρα δεν υπήρχε λόγος να μείνω.

Την επόμενη χρονιά, πάλι περίπου την ίδια περίοδο, έγινε ξανά κατάληψη. Τότε θεώρησα καθήκον μου να μείνω. Φορώντας ένα μπουφάν που το έλεγα “sleeping bag με μανίκια” έμεινα όλο το βράδυ μέσα και κοιμήθηκα στα έδρανα των προκάτ (όσοι ξέρουν ξέρουν). Ήταν τα μόνα που δεν είχαν διαχωριστικά ανάμεσα στις θέσεις. Ξύπνησα καταπιασμένος και μόνος… Την είχαν κοπανήσει όλοι οι άλλοι. Το μεσημέρι ήμουν Αθήνα.

Μη τολμήσει κανείς να κάνει σχόλια για αγωνιστικότητα ή οτιδήποτε άλλο, γιατί θα “τσακωθούμε” εντάξει;

Πάμε στη τρίτη χρονιά. Να μη το σχολιάσουμε ποια εποχή έγινε η κατάληψη… Ωραία αλλά τότε κάτι άλλαξε. Τα αμφιθέατρα είχαν γεμίσει.

Το αμφιθέατρο σε συνέλευση. Ο κόσμος συμμετείχε ουσιαστικά.

photo084

Εϊχα μιλήσει τότε και στη Γενική συνέλευση του Πανεπιστημίου.

Πριν την ψηφοφορία της κατάληψης.

Πριν την ψηφοφορία της κατάληψης.

Και μετά βγήκαμε στους δρόμους. Να διεκδικήσουμε τα αιτήματά μας.

Η πορεία προς τη πόλη.

Και φτάσαμε στη Νομαρχία.

Μπροστά στη Νομαρχία.

Αυτά είναι εμπειρίες που όπως και να τα δεις σε “σημαδεύουν”.  Είναι καταστάσεις που μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες. Σαφώς και δεν μπορούν οι “απλές” φοιτητικές κινητοποιήσεις να συγκριθούν με το Πολυτεχνείο. Θες όμως γιατί κάτι θέλαμε να δείξουμε ότι μπορούμε να κάνουμε και εμείς, θες γιατί οι εποχές ήταν τέτοιες που απαιτούσαν κάποια δράση, και οι δικές μας δυνατότητες ήταν περιορισμένες, είχαμε ένα μερίδιο από κινητοποιήσεις που έπρεπε να βγουν προς τα έξω.

Οι μαθητές μας λοιπόν πρέπει να μάθουν τι έγινε τότε. Μετά από 36 χρόνια, μέσα από το φίλτρο του χρόνου, πολλά έχουν αλλοιωθεί και έχουν ξεχαστεί. Εμείς οι μεγαλύτεροι πρέπει να τους βάλουμε μέσα στη λογική των καιρών, για να μπορούν να έχουν μνήμες. Όχι δικές τους σίγουρα, αλλά μνήμες σωστές, αντικειμενικές, που να λένε τα πράγματα όπως έγιναν.

Αυτά. Μη ξεχνάτε ψηφίζουμε σήμερα. Είναι ημέρα αποφάσεων και ο καθένας μας θα ψηφίσει έχοντας μια εικόνα στο μυαλό του για το τι θα ξημερώσει αύριο. Μάλλον όλοι θα είναι κερδισμένοι το βράδυ. (τουλάχιστον έτσι θα δηλώνουν). Εύχομαι να μην είμαστε εμείς χαμένοι αύριο.

Τη καλημέρα  μου σε όλους.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 4 και τελευταίο)

Posted on : 30-08-2009 | By : manaliss | In : Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , , ,

0

Σήμερα νομίζω ότι πρέπει να το κλείσω το θέμα. Πρέπει να ασχοληθώ και λίγο με τη δουλειά μου. Τη Τρίτη επιστρέφουμε στα θρανία – οι καθηγητές – και έχουμε και μερικούς ανεξεταστέους, οπότε πρέπει να βγουν και θέματα και να οργανωθούμε λίγο.

Πάμε άλλη μια εκδρομούλα; Αυτή τη φορά πάμε ανάποδα. Από Σκάλα και Πόρο θα πάμε στη Σάμη και θα κάνουμε μπάνιο στην Αντισαμο και θα κάτσουμε κάτω από το πεύκα που έκατσε ο Nicolas Cage και έπαιζε το μαντολίνο του. Ξεκινάμε πάλι από Λουρδάτα αλλά πάμε για Πόρο τώρα. Στη διασταύρωση (μετά 7-8 χιλιόμετρα)μπορείτε να πάτε από Σκάλα και παραλία κάνοντας καμιά 10ριά χιλιόμετρα παραπάνω με λίγο καλύτερη θέα. (Να εύχεστε να μην έχετε αυτοκινούμενο ή φορτηγό μπροστά γιατί τότε θα την απολαύσετε είτε θέλετε είτε όχι.) Αλλιώς πάρτε τον ορεινό δρόμο που έχει στροφές αλλά μάλλον λιγότερη κίνηση και 10 χιλιόμετρα λιγότερα (το είπαμε αυτό). Δείτε λίγο το χάρτη.

Η νοτιο-ανατολική πλευρά της Κεφαλλονιάς.

Η νοτιο-ανατολική πλευρά της Κεφαλλονιάς.

Μετά το Πόρο η διαδρομή συνεχίζει για λίγο στη παραλία και μετά μπαίνει “μέσα” στο νησί.  Θάλασσα ξαναβλέπετε στη Σάμη.  Θέλει το χρόνο του και ο δρόμος δεν είναι ο καλύτερος. Βουνίσιος. Και φτάσαμε στη Σάμη. Ωραία είναι αλλά εμείς πηγαίναμε για Αντίσαμο. Αλλά πριν το μπάνιο είπαμε να πάμε στο σπήλαιο της Μελισσάνης. Πολυδιαφημισμένο αλλά προσοχή. Κατά τις 10-12 είναι ίσως η καλύτερη ώρα. Μετά γίνεται χαμός από κόσμο και καθυστερείς.  Εκεί οι υπάλληλοι θα σου προτείνουν να επιστρέψεις μετά τις 4 που θα έχει πολύ λιγότερο κόσμο αλλά δεν σου λένε το “μυστικό”. Το φως πέφτει μέσα στο σπήλαιο 2-3 ώρες μόνο (11-2) περίπου οπότε το υπέροχα χρώματα για το οποίο είναι γνωστό το σπήλαιο τα βλέπεις τότε.  Εμείς που ακολουθήσαμε τις υποδείξεις και πήγαμε πρώτα για μπάνιο, και επιστρέψαμε αργότερα (Η αρχική επίσκεψη ήταν 12.30 και όντως γινότανε χαμός – ξαναγυρίσαμε 4.30 και είμασταν μόνοι μας). Αλλά νομίζω ότι τα 7 € ήταν πολλά για μια απλή βαρκάδα στο λημνο – σπήλαιο.  Ωραία τα γαλαζοπράσινα νερά αλλά από πανδαισία χρωμάτων… χάσαμε.

Ένα μυστικό ακόμα. Να φοράτε καπελλάκι και ας έχει σκιά. Το σπήλαιο στάζει νερό λόγω υγρασίας και εξάτμισης. (Η μορφή του είναι σαν ένα τεράστιο “μπρίκι”. Φαρδιά βάση – στενό άνοιγμα.  Πάνω ψηλά λοιπόν στο άνοιγμα κάθονται και πουλάκια. Οπότε μπορεί αυτό που πέφτει να μην είναι σταγόνα νερό. Σε εμάς αστοχήσανε πάντως αν με εννοείτε τι εννοώ. Ρίξτε μια ματιά και εσείς.

Σπήλαιο Μελισσάννης

Σπήλαιο Μελισσάννης

Για τα άσπρα στίγματα δίπλα στη βάρκα μιλάω.

Και πάμε για Αντίσαμο. Και φτάσαμε.Και ναι… βρήκαμε να παρκάρουμε γιατί το πάρκινγκ ήταν τεράστιο. Να κάτσουμε δεν βρίσκαμε. Ευτυχώς έφυγε μια οικογένεια και χωθήκαμε και εμείς. (!!!) Από ψηλά η παραλία είναι φανταστική. Πιστεύω ότι συμφωνείτε και εσείς.

Η παραλία της Αντίσαμου από ψηλά.

Η παραλία της Αντίσαμου από ψηλά.

Γενικά οι πολυδιαφημισμένες παραλίες νομίζω έιναι όμορφες από ψηλά μόνο γιατί μαζεύουν πάαααρα πολύ κόσμο.

Φεύγοντας από Αντίσαμο – Σάμη και με κατεύθυνση την Αγ. Ευφημία περνάμε στη μισή περίπου διαδρομή την Αγία Παρασκευή. Μια οργανωμένη παραλία, με αρκετό κόσμο αλλά πάλι άνετη. Εκεί μπορείτε να κάτσετε ή αν ακολουθήσετε τις αρχικές οδηγίες για σάντουιτς μαγιό κλπ θα βρείτε πολλά ανοίγματα (εγώ πρόλαβα να δω 5-6) ανάμεσα στους βράχους με πλάτος ακτής 20-30 μέτρα όχι παραπάνω. Καρφώνετε την ομπρέλα και είστε έτοιμοι. Δεν θα είστε μόνοι… Αυτό ξεχάστε το. Αλλά είναι “οικογενειακή”  παραλία. Στην Αγία Ευφημία έχει πολλά φαγάδικα να διαλέξετε.

Αυτά τα ολίγα από Κεφαλλονιά. Έχει πολλά μέρη. Όρεξη να έχει κανένας. Αυτή τη στιγμή τα φαινόμενα λένε ότι θα ξαναπάω γιατί έχω αφήσει “γραμμάτια”. ΠΧ δεν πέρασα καθόλου από Ληξούρι μεριά.

Τη καλησπέρα μου.

Κεφαλλονιά – Οδοιπορικό (μέρος 3)

Posted on : 29-08-2009 | By : manaliss | In : Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , ,

0

Πάμε μια βόλτα… στο Φισκάρδο. Πριν από αυτό όμως οφείλω μια απάντηση στο “κουίζ”. Δεν είδα να απαντάτε. Εκτός από τη Βιβή που έκανε δηλώσεις ότι γνωρίζει… πέραν τούτου ουδέν. Τέλος πάντων. Ας το πάρει το “ποτάμι”. Η δουλειά που με βασανίζει όπως κάθε χρόνο τα τρία τελευταία χρόνια είναι το πρόγραμμα διδασκαλίας του σχολείου.  Ένα πολύ δύσκολο παζλ που δεν  κολλάνε όλα τα κομμάτια και συχνά πυκνά πρέπει να ξεκινάει από την αρχή μέχρι να βρεθεί μια λύση. Τώρα κάτι έχει γίνει αλλά δεν ξέρω πόσο θα αντέξει. Θα δείξει.

Λοιπόν πάμε για Φισκάρδο. Ξεκινώντας από Λουρδάτα, πάμε για Αργοστόλι και ακολουθούμε τα σήματα. Εδώ πραγματικά ένας καλός συνοδηγός βοηθάει γιατί χάνονται εύκολα οι διασταυρώσεις. Τέλος πάντων Πριν το Αργοστόλι έχει διασταύρωση από όπου πας δεξιά και φεύγεις για “πάνω” έχοντας αριστερά το Αργοστόλι και δεξιά βουνό. Και πας και πας και πας… και μπαίνεις στα βουνά και χάνεις τη θάλασσα και προχωράς και προχωράς…Δείτε λίγο τη διαδρομή…

Από το Αργοστόλι στο Μύρτο.

Από το Αργοστόλι στο Μύρτο.

Λίγο πάνω από τα Διβαράτα έχει μερικούς εξώστες. Μην αγχώνεστε όλοι εκεί σταματάνε και θα τους δείτε. Και κοιτάνε κάτω τη παραλία. Εσείς πήρατε μια ιδέα πριν τρεις μέρες στην αρχική καταχώρηση για τη Κεφαλλονιά. Μπορείτε να δείτε καλύτερα τι γίνεται.

Και όμως είναι άλλη φωτό.Αλλά μια και έχει τραβηχτεί από την ίδια θέση με τη προηγούμενη...είναι η ίδια.

Και όμως είναι άλλη φωτό.Αλλά μια και έχει τραβηχτεί από την ίδια θέση με τη προηγούμενη...είναι η ίδια.

Και λέτε ωραία είναι, να πάω να δω και από κοντά. Και πας…Φτάνεις μετά από μισή ώρα περίπου μια και όλοι έχουν παρκάρει δεξιά αριστερά και χωράει μόνο ένα αυτοκίνητο.Οπότε σε κάθε πλάτωμα περιμένεις να φύγει ο άλλος για να προχωρήσεις και φτάνεις στη παραλία. Και συνειδητοποιείς ότι δεν έχει χώρο να παρκάρεις παρά ψηλά στο δρόμο. Και αφήνεις τους άλλους και τα πράγματα και πας για να βρεις που θα αφήσεις το αυτοκίνητο. Μην αφήσετε μόνο του τον οδηγό. Έχει ανάγκη από άλλον ένα. Να τον βοηθήσει στο παρκάρισμα αλλά και για παρέα. Εμείς μπήκαμε σε ένα χωματένιο πάρκινγκ και πιάσαμε μια ζεστή θέση. Μόλις έφευγε ο άλλος μπήκαμε εμείς. Και έτσι γλύτωσα την πεζοπορία. Και πάμε για μπάνιο…

Χμ!!! Ανοικτή θάλασσα στο Ιόνιο με τα ποντοπόρα και το αεράκι…Χμ!!! Μεγάλα κυματάκια και “γλίτσα” να επιπλέει – τουλάχιστον τη μέρα που πήγαμε-. Πολύ ωραία ολοστρόγγυλα βότσαλα (Εμ!!! με τόσο κύμα που να αντέξει γωνιά σε πέτρα). Τέλος πάντων το είδαμε και αυτό και φεύγοντας είπαμε να σταματήσουμε για να τσιμπήσουμε κάτι. Σταματήσαμε στη τελευταία ταβέρνα φεύγοντας δεξιά. Πριν βγούμε στο κεντρικό δρόμο. Καλή, πολύ καλή θα έλεγα. Α! Το θυμήθηκα. Το πόδι μακριά από το συμπλέκτη στην ανάβαση. Η κλίση είναι πολύ μεγάλη και θα τον κάψετε. (πατινάρισμα τρελό).

Αν καταλάβατε δεν ενθουσιάστηκα από το Μύρτο. Αλλά κατενθουσιάστηκα από τον Άσο. (με ένα σ τελικά). Δείτε μια άλλη άποψη.

Η μικρή παραλία του Άσου. Υπάρχει και άλλη μεγαλύτερη.

Η μικρή παραλία του Άσου. Υπάρχει και άλλη μεγαλύτερη.

Αν δεν έχετε φάει, ρίξτε βουτιά εκεί. Για φαγητό δεν ξέρω τι γίνεται. Εμείς είχαμε φάει και έτσι ήπιαμε καφεδάκι μόνο..και βλέπαμε ζηλεύοντας.  Στο κέντρο της φωτογραφίας πάνω ψηλά είναι ένα ζευγάρι που κοιμάται σε φουσκωτή πολυθρόνα πάνω στα κύματα κάτω από τη σκιά του πεύκου. Έχουν και αγκυροβόλιο μη τους βγάλει το κύμα έξω. Δεν έχω δει πιο “προκλητικό” ζευγάρι.

Και φύγαμε και φτάσαμε στο Φισκάρδο απογευματάκι (6-7 η ώρα). Μια εικόνα της μεταπολεμικής Κεφαλλονιάς έλεγαν οι οδηγοί. Αυτό που είδα δεν θύμιζε μεταπολεμική Κεφαλλονιά. Πείτε μου και εσείς.

Θέα προς τη θάλασσα στο Φισκάρδο.

Θέα προς τη θάλασσα στο Φισκάρδο.

Είχε βέβαια κάποιες όμορφες γωνιές…

Μπαλκόνι στο Φισκάρδο.

Μπαλκόνι στο Φισκάρδο.

αλλά όσο μπορούσε να δει το μάτι σου έβλεπες κατάρτια και φουσκωτά. Για δε τη παραλία έπρεπε να προσπαθείς συνέχεια να αποφύγεις τα τραπεζάκια και τους άλλους περιπατητές. (Πολύ κλειστοί σχηματισμοί).  Και έτσι φύγαμε και σε 5 λεπτά δρόμο μέσα σε ένα ελαιώνα είδαμε το Φώκι. Όπου κάναμε “δεξιά” και βουτήξαμε.

Παραλία Φώκι λίγο έξω από το Φισκάρδο.

Παραλία Φώκι λίγο έξω από το Φισκάρδο.

Τα πεύκα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα αλλά η πρόσβαση γίνεται μέσα από ένα ελαιώνα. (20-30 μέτρα απόσταση).

Φύγαμε και κλείσαμε το κύκλο και γυρίσαμε γύρω στις 10 στη βάση από τις 11 το πρωί που ξεκινήσαμε. Κουρατική διαδρομή. Είχε ωραία μέρη όμως.

Πριν τον Ασο πάλι έχει εξώστες πάνω στο δρόμο με πολύ ωραία θέα. Υποθέτω ότι εκεί θα έχει και πολύ ωραία ηλιοβασιλέματα. Εμείς τα χάσαμε γιατί περάσαμε μισή ώρα και, αφού είχε βυθισθεί ο ήλιος στη θάλασσα.

Λοιπόν αυτά για σήμερα. Τη καλησπέρα μου.

Καλοκαιρινή ιδέα – blogoπαίγνιδο (;) (UPDATE 2 και τελευταίο)

Posted on : 14-08-2009 | By : manaliss | In : Γενικά, Ταξιδιωτικά

Tags: , , , , , , ,

0

Τα κατάφερα μια χαρά. Σας ξεσήκωσα και ακόμα δεν είμαι έτοιμος. Δεν πειράζει όμως. Βγάλτε εσείς τις φωτογραφίες, μαζευτείτε με το καλό… και θα το κανονίσουμε. Κάπως θα το κάνουμε. Ήδη μου έχουν απαντήσει από την εταιρεία με το myphotoalbum ότι το ερώτημα μου έχει πάει παραπάνω (κάνω καλή δουλειά πάντως στο ανακάτεμα… μη μου πείτε) για να δουν πως ακριβώς θα λυθεί το πρόβλημα και… θα μου πουν. (Τους έβαλα δύσκολα 🙂 )Η Μαλίνα ήδη έδωσε μια εξήγηση στο ΑΣΜΠΕΤΑ στα σχόλια. Από την άλλη ήδη έχω στήσει ένα άλμπουμ στο flickr με το όνομα ASMPETA (προσέξτε έχει διαφορά γραφής από το προηγούμενο.) και κωδικό τον ίδιο… που θα μου τον ζητήσετε.

Τώρα για την “απειλή” του κατεβάσματος, έχει να κάνει με όσα κυκλοφορούν εδώ και λίγο έως πολύ τα έχουμε δει και στα σχόλια μας. Αρα δεν υπάρχει λόγος να μας χαλάσει την εικόνα που θέλουμε να φτιάξουμε κανείς. Αν δεν θέλει να συμμετέχει ας πάει παρακάτω. Το psw πολύ γρήγορα θα ξεφύγει – δεν είναι ανάγκη άλλωστε να είναι και σε “στενό κύκλο” οι αναρτήσεις- . Νόημα έχει να μην είναι εντελώς χύμα και να βάζει ο καθένας ό,τι θέλει.  Η ιδέα ξεκίνησε έχοντας στο μυαλό μου κάτι σαν το ΙδιογράφΩΣ αλλά σε φωτογραφίες. Μήπως να φτιάξουμε και εμείς ένα blog μόνο με φωτογραφίες, κάτι που ξέρουμε όλοι καλά να χειριζόμαστε; Και να μην είναι 5 αλλά 2 ή 3 για να μη παραφορτωθεί, οι καλύτερες που τραβήξαμε φέτος; Θα έλυνε σίγουρα πολλά προβλήματα. Βέβαια από ένα σημείο και μετά θα ήταν δύσκολο να το δεις όλο (θα παραμεγάλωνε με τις συνεχείς εγγραφές).

Καλά. Δύσκολο τριήμερο – μια και πολλοί θα φύγουν (αν δεν έχουν ήδη φύγει) ή πολλοί θα επιστρέψουν. Εγώ θα φύγω αμέσως μετά μέχρι τις 22/8 – όπως έχω προαναγγείλει. Μέχρι τότε θα το ψάχνω και ίσως φτιάξω και blog. Πιθανότατα θα έχω και απάντηση από τη MyPhotοAlbum. Γυρνώντας αποφασίζουμε τι θα κρατήσουμε και τι θα πετάξουμε. Μέχρι τότε να βγάζετε φωτογραφίες.

Είπα για τοπία, χωρίς πρόσωπα, για να αποφύγουμε προβλήματα του τύπου “και ποιος σου είπε να ανεβάσεις τη φωτογραφία μου…”  Μπορούμε όμως και λουλούδια και λεπτομέρειες και … και… και…

Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να βρω μια “φόρμουλα” ώστε να μπορέσει να κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο χωρίς προβλήματα και όσο το ψάχνω τόσο πιο πολύπλοκα γίνονται. Νομίζω θα γυρίσω στα απλά …

Βγάλτε καλές φωτογραφίες και όταν γυρίσουμε τις ανεβάζουμε. Δικές μας θα είναι, ότι θέλουμε τις κάνουμε.-

Τη καλημέρα μου.