Featured Posts

  • Prev
  • Next

Συνέδριο ΕΛ – ΛΑΚ στα Χανιά και άλλες ιστορίες – Μέρος δεύτερο

Posted on : 25-05-2015 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Οι περίεργες καταστάσεις συνεχίζονται. Ο υπολογιστής δουλεύει και βγάζει DVD και εγώ αφού όλο το απόγευμα έβγαζα σημειώσεις, τώρα ξεκουράζομαι γράφοντας στο blog μου. Και συνεχίζουμε :

Οι απόφοιτοι.

Κατεβαίνοντας στα Χανιά είχα κλείσει ραντεβού με τη Μαρία για μια ξενάγηση στο Μουσείο Τυπογραφίας. Βρέθηκα εκεί στις 12.00 το μεσημέρι της Παρασκευής και είχα μια λεπτομερή ξενάγηση στο μουσείο. Αυτό που θα πω είναι ότι το μουσείο είναι Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο.  Σε ξεκινάει από το αντίγραφο του Γουτεμβέργιου ( ένα από τα έξι γνήσια πιστοποιημένα αντίγραφα της εκτυπωτικής μηχανής του Γουτεμβέργιου ) και σε πάει βήμα βήμα στη σημερινή εποχή. Είναι καταπληκτικό γιατί εμείς την τυπογραφία την έχουμε γνωρίσει από το print του εκτυπωτή μας. Ρίξτε μια ματιά στο μουσείο :

IMG_20150508_133434Δεν έχω πολλές φωτογραφίες γιατί τη βιντεογραφούσα σε όλη τη διάρκεια της ξενάγησης οπότε θα της δώσω σαν αναμνηστικό ένα αντίγραφο αυτής της καταπληκτικής ξενάγησης.  Από τι είδα αυτές τις ημέρες γιορτάζουν τα 10χρονα του μουσείου και έχουν καταπληκτικές εκδηλώσεις . Μπορείτε να ενημερώνεστε στο σύνδεσμο του μουσείου :

https://www.facebook.com/MouseioTypographias

Πριν ταξιδέψω για Κρήτη είχα πει για το συνέδριο και εκεί βρέθηκε ότι ο παλιός μου μαθητής ο Κωνσταντίνος ήταν στα Χανιά και διάβασε τη συζήτηση και ο Νίκος που μένει στο Ηράκλειο και πολύ σύντομα κανονίσαμε Σάββατο αργά το απόγευμα να πάμε για καφέ. Όπως και έγινε. Κατά τις 6.30 – 7.00 βρεθήκαμε στις αλυσίδες που δεν υπήρχαν αλλά όλοι τις ξέραν, και πήγαμε για καφέ. Ο Κωνσταντίνος ήρθε με τη γυναίκα του και ο Νίκος ήρθε από το Ηράκλειο μόνο και μόνο για να βρεθούμε. Η ώρα πέρασε ευχάριστα… μιλήσαμε για τα πάντα, ξεκινώντας από το κοινό σημείο αναφοράς μας… το σχολείο.  Πολύ γρήγορα είδαμε ότι δεν ήταν πια ώρα για καφέ και έτσι βγήκαμε βόλτα στο λιμάνι… Τελικά καταλήξαμε στις “γλωσσίτσες” στην άκρη του λιμανιού με καταπληκτικούς ψαρομεζέδες( εκεί ήταν και το πιλάφι με τη σουπιά που λέγαμε ) και κάποια στιγμή γύρω στα μεσάνυχτα είπαμε να το “διαλύσουμε”  Όσο έφεγγε βγάλαμε και μια φωτό… δεν είναι selfie.. η Δήμητρα μας έβγαλε.

IMG_20150509_204046

 

Μια καταπληκτική βραδιά με πολύ γέλιο και καλή κουβέντα.

Στη βόλτα μου ακούω εκείνο το… “κύριε καθηγητά” δηλαδή όχι ακριβώς… το όνομά μου άκουσα και βλέπω τη Σεμέλη.Είχα να τη δω από όταν τελείωσε το σχολείο. Είχε τελειώσει το τμήμα της Ωκεανογραφίας ( ή κάπως έτσι ) στο Πανεπιστήμιο Χανίων, είχε τελειώσει το μεταπτυχιακό της και είχε κολλήσει “χανιίτιδα”  δηλαδή δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από τα Χανιά. Τα είπαμε “στο  πόδι” αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε χρόνος για να ξαναβρεθούμε. Όμως κανονίσαμε όταν ξανακατέβω στα Χανιά να τα πούμε.

Δεν πρόλαβα να πάω στην έκθεση της Άννας Χατζηνάσιου στη βιβλιοθήκη Χανίων… από αφηρημάδα. Είχε την επιμέλεια της έκθεσης φωτογραφίας αλλά το Σαββατοκύριακο είχε περιορισμένο ωράριο και εγώ ήμουν στο Πολυτεχνείο εκείνες τις ώρες.

Και φτάσαμε στο τρίτο μέρος…το συνέδριο.

Το απόγευμα της Παρασκευής βρέθηκα στο συνέδριο όπου έκανα την εγγραφή και πήγα να παρακολουθήσω. Ήταν γύρω στις 5.00 όταν ξεκίνησε. Αλλά ο κόσμος ελάχιστος. Εκτός από την οργανωτική επιτροπή ( καμιά 10ριά άτομα ήταν άλλοι 20 – 25 σύνεδροι ) Πολύ λίγος κόσμος. Παρακολούθησα τις κεντρικές εισηγήσεις με πολύ ενδιαφέρουσα την εισήγηση του Σπύρου Παπαδάκη που είχε ακριβώς το θέμα της χρήσης του ΕΛ-ΛΑΚ στην εκπαίδευση.

Κατά τις 8.00 έφυγα για Σπλάντζια  ενώ είχε μείνει μια εισήγηση και δυστυχώς μόνο ο εισηγητής.

Σάββατο πρωί βρέθηκα στο συνέδριο και ο κόσμος ήταν ακόμα λιγότερος.

IMG_20150509_105343

Οι δύο μπροστά ήταν οι επόμενοι εισηγητές… Κρίμα Έκατσα μέχρι το μεσημέρι, πήγα για καφεδάκι στη Κουκουβάγια και το απόγευμα μετά στις παράλληλες συνεδρίες που είχαν περιεχόμενο για νηπιαγωγείο και δημοτικό, έφυγα για το καφέ στο λιμάνι.

Τη Κυριακή είχα εργαστήριο και ήμουν ο μόνος “μαθητής” σύνεδρος. Οι άλλοι ήταν είτε της οργανωτικής ή 2-3 μεταπτυχιακοί φοιτητές της έδρας.

Το εργαστήριο ήταν καλό… πολύ καλό. Με δυο λόγια αφορούσε μια πλατφόρμα επικοινωνίας για τα μέλη του σχολικού δικτύου – όπως το skype – που θα δώσει τη δυνατότητα δωρεάν επικοινωνίας ανάμεσα στο μέλη, και τα σχολεία και όποιον γενικά έχει πρόσβαση στο σχολικό δίκτυο… πολύ καλό. Μόνο ίντερνετ χρειάζεσαι. Βολεύει το WiFi αλλά δουλεύει και με 3G αν έχεις καλό πακέτο.

Κατά τις 12.00 πήγαμε στη κεντρική ομιλία στο αμφιθέατρο… ( μη βάλω άλλη φωτογραφία… δεν έχει διαφορά από τη προηγούμενη ) και μετά το κλείσαμε… δηλαδή εγώ έφυγα γιατί είχε τη βράβευση του διαγωνισμού Scratch και μετά τη λήξη.

Τώρα να το πω… γιατί μου βγαίνει αυθόρμητα… Βρε παιδιά… ανοικτό λογισμικό ήταν το θέμα του συνεδρίου, έπρεπε να είναι όλες οι παρουσιάσεις σε Power Point!!!!!! ΆραWindows και Office… και ένα Apple αν θυμάμαι καλά. Για Linux ή Open Office δεν νομίζω να είδα τίποτα. Δεν ξέρω… δεν μου άρεσε.

Και καλά εμένα, αν δεν με φιλοξενούσαν, ουσιαστικά περιορίζοντας το κόστος στου συνεδρίου στα εισιτήρια και την εγγραφή, δεν θα κατέβαινα… αν και τα Χανιά είναι πάντα ένας καλός λόγος για να πας στο συνέδριο. Και εντάξει… δύσκολοι καιροί… δεν έχουμε χρήματα κλπ κλπ κλπ…αλλά ούτε οι Χανιώτες ή οι Ρεθυμνιώτες, έστω σε ημερήσια εκδρομή, χωρίς διανυκτέρευση… για να βρεθούν στο συνέδριο κάποιες ώρες… Δεν ξέρω… πολύ λίγος κόσμος. Κάτι ακούστηκε για μια άλλη εκδήλωση που απασχόλησε τους καθηγητές αλλά δεν νομίζω ότι ήταν αυτός ο λόγος. Δεν ξέρω. Θα σας πω στο τέλος Ιουνίου. Θα έχω εισήγηση στο συνέδριο της Σύρου και  θα έχω άλλη μία εικόνα. Αλλά νομίζω ότι κάτι πρέπει να γίνει με τα Συνέδρια. Προσωπικά και για όσο μπορώ τα κυνηγάω γιατί έχω την ευκαιρία να δω τις τάσεις στην εκπαίδευση και τις καινοτομίες που εμφανίζονται Αν και πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι είναι deja vu… σε κάποια σημεία τουλάχιστον. Οι μάχιμοι καθηγητές συνήθως έχουν κάτι να πουν γιατί το ψάχνουν και πειραματίζονται και δουλεύουν. Έχουν να μοιραστούν. Πολλοί όμως από τους κλασσικούς ομιλητές συνήθως μένουν σε ένα θέμα με πολλές παραλλαγές. Θα δω και τη Σύρο και θα σας πω.

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου… ( εννοείται ότι θα τα ξαναπούμε μέχρι τότε )

 

Big Data – SaaS – Internet of Things : Άγνωστες λέξεις… ακόμα.

Posted on : 24-11-2014 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Προ ημερών βρέθηκα στην ετήσια εκδήλωση της ORACLE. Oracle day 2014 λεγόταν η εκδήλωση. Μια εκδήλωση όπου μπορείς να πάρεις κλεφτές ματιές στο μέλλον, και αν αφεθείς, να ονειρευτείς και εσύ, όσο μπορείς, πως μπορεί να είναι τα πράγματα στο μέλλον.

Δεν θεωρώ ότι δικαιούμαι τον χαρακτηρισμό του μάντη ( oracle ) αλλά τουλάχιστον μπορώ να πω τι είδα…και να μοιραστώ κάποιες σκέψεις…

Word Cloud "Big Data"

Big Data : Πρωτοάκουσα τον όρο πέρυσι από τον Θεόδωρο Βασιλακη που ήρθε και μίλησε στο σχολείο μας. Τι είναι… μα αυτό που λέει το όνομά τους : μεγάλος όγκος δεδομένων.  Μάλλον δεν το έχουμε σκεφτεί γιατί συνήθως σαν δεδομένα έχουμε στο μυαλό μας τα αρχεία, τα βίντεο, τις παρουσιάσεις, και όλα όσα εμείς ανεβάζουμε στο διαδίκτυο. ΛΑΘΟΣ!!!! Για σκεφτείτε… πόσες αποδείξεις κόβονται καθημερινά στα σούπερ μάρκετ, και αυτές μεταφέρονται στα λογιστήρια των εταιρειών για επεξεργασία, πόσα αυτοκίνητα περνάνε τα διόδια και πόσα τηλέφωνα δουλεύουν ταυτόχρονα. Πήρα μερικά απλά παραδείγματα για να μη βάλω άλλα όπως κάμερες ασφαλείας, ειδήσεις, φατσοβιλίο και mail και… και… και…. Όλα αυτά περνάνε μέσα από υπολογιστές και είναι πληροφορίες (data) που μεταφέρονται και επεξεργάζονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Κάπου πάνε, κάπου αποθηκεύονται ( σε φάρμες υπολογιστών !!!! ώραίος όρος ) και κάποιοι υπολογιστές τα επεξεργάζονται!!! Εκατομύρια και δισεκατομμύρια bytes ανα δευτερόλεπτο ( για να μη πω Gigabytes ή Terabytes…) Όπως και να έχει ένας τεράστιος όγκος δεδομένων πρέπει να αποθηκευτεί, να επεξεργαστεί, να καταχωριστεί και να αξιοποιηθεί σε τελική ανάλυση.  Αυτά είναι τα big data με δυο λόγια. Σε όλα υπάρχει ένα τεράστιο πλέγμα όπου όλα είναι μαζί και χώρια… Το βλέπουμε ( απέξω απέξω ) στις διάφορες σειρές αστυνομικού τύπου NCIS όπου υπάρχει πρόσβαση σε κάμερες, κινητά, υπολογιστές κλπ… κλπ… κλπ… Εκεί αν παρατηρήσουμε θα δούμε κάποια από αυτά που συζητάμε εδώ.

images

SaaS : Software as a Service Και εδώ έχουμε κάτι καινούργιο πάλι… κάποτε αγοράζαμε το πρόγραμμα, το εγκαθιστούσαμε, πάλιωνε, το “αναβαθμίζαμε”, κάποιες φορές δεν έτρεχε ή είχε πρόβλημα με άλλα παρόμοια προγράμματα ( conflicts )… και άλλα τέτοια όμορφα. Ωραία… Ξεχάστε τα. Σε λίγο καιρό – όχι μακριά χρονικά – θα μπαίνετε στο διαδίκτυο και θα αποκτάτε πρόσβαση σε κάποια προγράμματα στο “σύννεφο” ( = cloud ) και θα πληρώνετε ότι και όσο χρησιμοποιείτε… κάτι σαν τη ΔΕΗ ( !!!) αλλά με ένα μικρό κόστος το μήνα – γιατί θα απευθύνεται σε πολλούς – θα μπορούμε να έχουμε πάντα τη τελευταία έκδοση, που θα τρέχει όσο γρήγορα τρέχει το ιντερνέτ μας, θα έχουμε ασφάλεια στη χρήση και άλλα τέτοια. Όμως οι βασικές λειτουργίες θα είναι δωρεάν ( ήδη ισχύει πχ στο google apps και στα office 365 ) και αν θες κάτι παραπάνω θα πρέπει να πληρώσεις… το κάτι τις σου… Αυτό ακούγεται ενδιαφέρον, και ίσως να λύνει κάποια προβλήματα… βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση το Ιντερνετ παντού με όσα θετικά ή αρνητικά σημαίνει αυτό. Για Ελλάδα…θα αργήσει. Αλλά και στο εξωτερικό όποτε έχω βρεθεί και εκεί τα ίδια. Θα έλεγα ότι εμείς είμαστε πιο large στο ιντερνετ. Στα ξενοδοχεία πχ δωρεάν και αξιοπρεπέστατο, ενώ όπου βρέθηκα στο εξωτερικό μόνο στην είσοδο στους δικούς τους υπολογιστές. Αν ήθελες WiFi πληρώνεις… Από την άλλη έχω μάθει από παλιούς μου μαθητές ότι το κόστος στα σπίτια και οι ταχύτητες είναι έξω από την Ελληνική πραγματικότητα (πολύ μικρό κόστος και πολύ μεγάλες ταχύτητες πάντα σε σύγκριση με την Ελλάδα ). Τέλος πάντων.

the-internet-of-things

Και πάμε sτο Internet of things. Εδώ το πράγμα δείχνει μακρινό… μοιάζει με εκείνη τη διαφήμιση γνωστής εταιρείας οικιακών συσκευών που έβαζες μακαρόνια και έπαιρνες παστίτσιο έτοιμο. Τι σημαίνει αυτό… Ας πάρουμε ένα έξυπνο ψυγείο, που από το bar code ή από ένα αισθητήρα στη συσκευασία ξέρει τι έχεις μέσα πότε το πήρες και με κάποιο τρόπο ξέρει πότε τελειώνει… οπότε ή σου βγάζει μηνυμα σε κάποια οθόνη, ή σου βγάζει λίστα για ψόνια ή αν το “εκπαιδεύσεις” στέλνει τη λίστα στο σούπερ μάρκετ και σου έρχονται στο σπίτι… Καλό; Ίσως, Δεν ξέρω τι “ευελιξία έχει” αν δεν βρει κάτι να πάρει κάτι άλλο για παράδειγμα. Όπως και να έχει αυτό είναι απλό παράδειγμα… ίσως όχι εντελώς αντιπροσωπευτικό, αλλά σίγουρα κάτι που μπορούμε να καταλάβουμε. Σκεφτείτε τώρα πρακτικά ένα μεγάλο πλήθος συσκευών που επικοινωνούν, συνεργάζονται και “παίρνουν” τις αποφάσεις που τους έχουμε πει να πάρουν. Εδώ το κινητό τηλέφωνο συνήθως γίνεται το κέντρο ελέγχου όλων αυτών των συσκευών.

Εικόνες από το μέλλον… για να το παίξω και λίγο Ασίμωφ, με τις προβλέψεις του – λέω εγώ τώρα… ότι μετά από κάποια χρόνια… το Ιντερνετ θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος του… ( δηλαδή των δεδομένων του ). Κάποιος, κάπου… κάποτε θα βρει αυτή την εγγραφή… αν υπάρχει ακόμα σε κάποιον σέρβερ…ή όπως αλλιώς θα το λένε τότε… και εκεί θα δείξει αν πέτυχα τίποτα…

Πάντως σίγουρα ο κόσμος που έρχεται θα είναι διαφορετικός… δεν μπορώ να κρίνω αν θα είναι καλύτερος ή χειρότερος… σίγουρα διαφορετικός.

Τη καλησπέρα μου…

Κάνοντας μάθημα από το σπίτι…

Posted on : 01-11-2014 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

webinar_0

Μερικές φορές υπάρχει η ανάγκη να κάνουμε ένα μάθημα… παραπάνω. Αυτό φυσικά μπορεί να γίνει στις τάξεις. Τι γίνεται όμως αν δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στη τάξη, ή αν χρειάζεται να συνγκεντρώσεις μαθητές από διάφορες περιοχές; Εκεί τη λύση την δίνει το διαδίκτυο.

Μια πολύ χρήσιμη εφαρμογή είναι τα Webinar. Συγχώνευση των λέξεων Web seminar ή με άλλα λόγια “διαδικτυακό σεμινάριο”. Ένα μάθημα από το σπίτι λοιπόν. Τόσο για τον καθηγητή όσο και για τον μαθητή. Τι χρειάζεται;  Ένας υπολογιστής και φυσικά σύνδεση στο Ιντερνετ.

Πως γίνεται; Μάλλον απλό.

Χρειαζόμαστε ένα περιβάλλον εργασίας ή μια “διαδικτυακή αίθουσα”. Υπάρχουν πολλοί πάροχοι που δίνουν αυτές τις δυνατότητες. Μπορεί αν θέλετε να έχετε μέχρι 10 μαθητές ή και μέχρι 250 (!). Ανάλογα με το αν επιλέγετε δωρεάν εφαρμογή ή επί πληρωμή.

Στη περίπτωση τη δική μου χρησιμοποιώ το Big Marker που μπορεί να δεχτεί μέχρι 250 μαθητές, απαιτεί εγγραφή μόνο από τον εισηγητή ( και όχι από τους ακροατές – αν δεν θέλουν ) και δεν χρειάζεται να κατεβάσεις κάποια προγράμματα… εκτός από τη Java φυσικά.

Το μάθημα γίνεται όπως κάθε μάθημα…. με πίνακα, βιβλίο, σημειώσεις, power point, ή ότι άλλο εσείς θέλετε. Μπορείτε να έχετε μέχρι 12 βιντεοκάμερες… Εγώ θα έλεγα ότι αν δεν έχετε κάμερα δενέχετε ενοχλεί… Σε πολλά σεμινάρια που έχω παρακολουθήσει, οι ανοικτές κάμερες, δημιουργούν κωμικές καταστάσεις, γιατί πολλοί ξεχνάνε ότι “τους βλέπει όλος ο κόσμος” και έτσι εμφανίζονται διάφορα στις οθόνες μας. Έτσι μάλλον καλύτερα είναι οι κλειστές κάμερες, ή αν έχουμε μια συζήτηση τότε εντάξει, εφόσον όλου έχουμε τις βιντεοκάμερες μας ανοικτές και συζητάμε.

Αύριο έχω το πρώτο μάθημα της χρονιάς στη Χημεία της Α Λυκείου. Έφτιαξα ένα βίντεο με τις βασικές οδηγίες για να μπορέσει κάποιος να δουλέψει και μπορείτε να το βρείτε εδώ. Είναι ένα αρχείο που παίζει σε οποιοδήποτε browser χρησιμοποιείτε χωρίς να κατεβάσετε κάποιο συγκεκριμένο αρχείο.

Αν έχετε τη διάθεση να βρεθείτε στο “κοινό” της τάξης, αύριο στις 8 το βράδυ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον σύνδεσμο που βρίσκεται εδώ.

Θα δημοσιευθεί και αντίστοιχος σύνδεσμος στο facebook. Αν εσείς δεν θέλετε αλλά έχετε ένα μαθητή της Α Λυκείου που θα ενδιαφερόταν να παρακολουθήσει, ενημερώστε τον σχετικά.

Καλό μήνα και φυσικά… τη καλησπέρα μου.

Μοιράζοντας τον θησαυρό…

Posted on : 18-05-2014 | By : manaliss | In : Γενικά, Κοινωνικά, Υπολογιστές

0

Η ιστορία ξεκίνησε τη Τρίτη των Τριών Ιεραρχών. Tο Σάββατο στο καφέ των αποφοίτων του Λύκειου Αρρένων Βύρωνα ( έτσι λεγόταν το 1979 που ξεσχολίσαμε), ο Κώστας μας έφερε το νέο. Κλέψανε το σχολείο μας. Καλό έτσι μετά από 35 χρόνια και ακόμα είναι το σχολείο μας. Και από ότι φαίνεται πάντα θα είναι το σχολείο μας.

Ρωτήσαμε λεπτομέρειες και μας είπε ότι ξημερώνοντας 30 Ιανουαρίου μπήκαν στο σχολείο και πήραν ότι βρήκαν μπροστά τους: υπολογιστές, Notebooks, προτζέκτορες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Μάθαμε ότι εκείνες τις ημέρες “φορτώνανε” και αλλού.  Άραγε το κόστος αντικατάστασης πόσοι μισθοί σχολικών φυλάκων είναι ; Τέλος πάντων. Η ουσία ήταν ότι το σχολείο δεν είχε ούτε ένα υπολογιστή για να δουλέψει.

Το σκεφτήκαμε και αποφασίσαμε να βάλουμε ρεφενέ και να πάρουμε ένα υπολογιστή για το σχολείο. Το κάναμε και πήραμε αντί 220 € ένα “ανακατασκευασμένο”  DELL. Ψάχνοντας λίγο είδα ότι αυτοί οι υπολογιστές στη πλειοψηφία τους είναι dummies ( = βλάκες) δηλαδή υπολογιστές μικρών σχετικά δυνατοτήτων που ανήκουν σε δίκτυο που ελέγχεται από ισχυρούς server. Με τις αναβαθμίσεις που κάνουν οι εταιρείες αυτοί βγαίνουν κατά δεκάδες εκτός χρήσης και εταιρείες αναλαμβάνουν την “ανακατασκευή” και διοχέτευση στην αγορά. Αποτελούν λύση ανάγκης για κάποιον με συγκεκριμένες ανάγκες – εννοείται όχι “ακραίες”. Την ιδέα αλλά και την πραγματοποίησή της, την ανέλαβε ο Κώστας Λεράκης και μετά από ένα μήνα ο υπολογιστής παραδόθηκε στο σχολείο φορτωμένος με προγράμματα κατά την άποψή μου – μια και εγώ τα φόρτωσα – χρήσιμα και όλα από το sxoleio.eu (κρατήστε τη διεύθυνση είναι θησαυρός. Πάνω από 700 προγράμματα για όλες τις χρήσεις δωρεάν και νόμιμα).

Πέρασε ο καιρός και πριν το Πάσχα, ακούω ότι θα αλλάξουμε τους υπολογιστές στον τέταρτο όροφο του σχολείου ακολουθώντας ένα πρόγραμμα σταδιακής αντικατάστασης. Αυτό σημαίνει καμιά 15αριά υπολογιστές διαθέσιμοι. Έχοντας την προηγούμενε εμπειρία πάω κατευθείαν στον Eric Rouget υπεύθυνο μηχανογράφησης του σχολείου μου και τον ρωτάω…

- Τι θα τα κάνουμε τα μηχανήματα αυτά;

- Είναι παλιά, δεκαετίας και, και πάνε για ανακύκλωση.

- Τι έχουν μέσα; (σύνθεση δηλαδή…)

Μου λέει και κάθε άλλο παρά για πέταμα τη βρίσκω. Μη κάνεις τίποτα του λέω και θα σου πω. Φεύγω για τη διευθύντρια μου Ζωή Πολυμεροπούλου, που την ενημερώνω για την ιδέα μου να μοιράσω τους υπολογιστές αυτούς σε σχολεία (σαν δωρεά της Σχολής) αφού τους “καθαρίσω” και αν συμφωνεί να το πω στο Γενικό Διευθυντή. Παίρνω το ΟΚ και πάω στο Γενικό Διευθυντή κ. Bernard Luyckx όπου του εξηγώ τι θα κάνω και παίρνω και από εκεί το ΟΚ και ξεκινάω.

Αναφέρω όλα τα ονόματα, γιατί τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει αν κάποιος από όλους όσους αναφέρω δεν βοηθούσε με το τρόπο του το πρόγραμμα.

Επιστροφή στον Eric και των ρωτάω πόσα κομμάτια είναι: από 15 έως 20 μου λέει, και τον ρωτάω πως θα μπορούσα να το κάνω. Και μου λέει φτιάξε τον πρώτο, όπως εσύ νομίζεις, και φέρε τον εδώ. Θα κάνω αντιγραφή τον σκληρό του δίσκο και θα τους φτιάξω όλους πανομοιότυπους.  Όπερ και εγένετο. Ο πρώτος, με την ίδια λογική του πρώτου υπολογιστή που αγοράσαμε για το Λύκειο Βύρωνα, γέμισε προγράμματα και προετοιμάστηκε κατάλληλα. Επιστράφηκε στο σχολείο και εξήγησα τι είχα κάνει. Ο Eric μου λέει ότι θα με ενημερώσει. Και πράγματι σε 3 μέρες μου λέει έτοιμοι (!!!). Το αυτοκίνητο μου γίνεται φορτηγό και το σαλόνι μου Μοναστηράκι. Η γυναίκα μου έπαθε επιλεκτική όραση και δεν έβλεπε τίποτα που να την ενοχλεί. Και αυτό σημαντικό όμως δεν νομίζετε…

Δείτε μερικές φωτό για να καταλάβετε τι εννοώ :

IMG_4050 SMALL

Το σαλόνι με έτοιμους 9 υπολογιστές.

IMG_4054 SMALL

Η είσοδος του σπιτιού μου

IMG_4056 SMALL

Η σκάλα ανεβαίνοντας.

Ευτυχώς μένω σε μονοκατοικία και ο κουνιάδος μου επίσης δείχνει υπομονή στη κατάσταση.

Και συνεχίζω. Κάνω ένα έλεγχο σε κάθε ένα μηχάνημα και παίρνει αυτοκόλλητο “περιεχομένων” και φεύγει για δόσιμο. Ναι δεν έγινε μόνο του ήθελε το χρόνο του. Και αρχίζει το μοίρασμα. Χρησιμοποίησα τις γνωριμίες μου σε φίλους εκπαιδευτικούς και ρώτησα αν υπήρχαν ανάγκες ή όχι και αν θα τους ενδιέφεραν τα συγκεκριμένα μηχανήματα; Εγώ ήθελα μια επιστολή αποδοχής που να λέει ότι πήρε τόσα μηχανήματα…ώστε να εξηγήσω ότι τα έδωσα σε σχολεία και όχι αλλού. 

Οι απαντήσεις δεν ήταν όλες καταφατικές. Όμως οι δέκα πρώτοι υπολογιστές έφυγαν σε τρεις μέρες σε δύο σχολεία της Αττικής.  Επιστρέφω τα γράμματα στη διεύθυνση και συνεχίζω…

O Eric μου λέει ότι θα σου βγάλω άλλους 10 υπολογιστές αλλά δεν έχω μόνιτορ και πληκτρολόγια και ποντίκια. Μόνο κεντρικές μονάδες.

Εδώ λοιπόν μπαίνει το διαδίκτυο : Σε έκκληση που κάνω υπήρξε άμεση ανταπόκριση :

Ο Θοδωρής Παπασωτηρίου με μόνιτορ και ποντίκια.

Η Ελένη Καρούλα με ένα μόνιτορ και ένα printer.

Ο Γιάννης Κούβαλης με μόνιτορ, πληκτρολόγια και laser printer.

Ο Σταύρος Σιακαβάρας με μόνιτορ και πληκτρολόγια.

Όλοι προσέφεραν τα μηχανήματα, τα οποία σε συνδυασμό με τις κεντρικές μονάδες τελικά έδωσαν άλλα 11 μηχανήματα πλήρη.

Τα πέντε ήδη έφυγαν σε ένα σχολείο ακόμα και έχουν μείνει τα έξι τελευταία. Τα έχω “κλείσει” και αυτά και περιμένω τις τελευταίες συνεννοήσεις.

Έτσι τέσσερα σχολεία, θα μπορέσουν να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Τα μηχανήματα δεν είναι καινούργια αλλά επειδή είναι μηχανήματα δικτύου μπορούν πολύ εύκολα να χρησιμοποιηθούν για σερφάρισμα στο διαδίκτυο, και να χρησιμοποιηθούν για παράδειγμα σαν ένα μίνι εργαστήριο πληροφορικής για τις ερευνητικές εργασίες για παράδειγμα με 4-5 ομάδες και να μαζεύουν υλικό από το διαδίκτυο. Θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε εργαστήρια φυσικών επιστημών για να εγκατασταθούν προσομοιώσεις εργαστηρίων. Η για χρήση με ένα προτζέκτορα για προβολή…ή… ή… βρείτε εσείς τις χρήσεις.

Από ότι φαίνεται πολλά μπορούν να γίνουν. Αλλά σίγουρα θέλει χρόνο. Πολύ χρόνο. Και φυσικά δεν μπορείς να τα κάνεις μόνος σου. Θέλει να βοηθήσουν όλοι, όπως έγινε φανερό εδώ. Όπως και να έχει μπορούμε να βοηθήσουμε, και δεν είναι ανάγκη πάντα να πληρώνεις. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι.

Τη καλησπέρα μου.

Συνέδρια… γιατί να συμμετέχω;

Posted on : 01-07-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

imagesΌπως συνηθίζω μετά από κάθε συνέδριο ακολουθούν κάποιες εγγραφές σχετικές με τα συνέδρια. Συνήθως υπάρχουν και τουριστικές εγγραφές αλλά και άλλες με πρακτικές και χρηστικές οδηγίες. Η προσπάθεια είναι η εμπειρία και η πληροφορία να διαχυθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Σήμερα θα προσπαθήσω να δώσω κάποια κίνητρα σε όλους να συμμετέχουν σε ένα Συνέδριο ή μια ημερίδα, μεταφέροντας σας τις δικές μου σκέψεις και τον προβληματισμό γύρω από τη συμμετοχή σε ένα συνέδριο.

Στην αρχή συνειδητοποιείς ότι κάπου χρειάζεσαι κάτι παραπάνω, και αρχίζεις να αναρωτιέσαι… και γιατί όχι… να πάω να παρακολουθήσω μία ημερίδα ή ένα συνέδριο… και αρχίζεις και ψάχνεις. Είναι εύκολο να βρεις μια και πολύ συχνά γίνονται τέτοιες δραστηριότητες από διάφορους φορείς. Από σχολεία, διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πανεπιστήμια και άλλα… Συνολικά κάποιος που ενδιαφέρεται μέσα σε ένα χρόνο μπορεί να παρακολουθήσει από 5 έως 10 εκδηλώσεις κάθε χρόνο. Βέβαια οι περισσότερες γίνονται “εκτός ωραρίου” και πολύ συχνά αν είναι ημερίδες ή διημερίδες και Συνέδρια γίνονται Σαββατοκύριακα.  Συνήθως υπάρχει κόστος στις ημερίδες και διημερίδες, που καλύπτει τις βασικές ανάγκες υποδομής. Το κόστος αυτό είναι από 20 έως 50 €. Αν τα βάλεις όλα, στη χειρότερη περίπτωση φτάνουν τα 500 €, εφόσον δεν βάλεις μετακινήσεις, καφέδες ή ότι άλλο “υποστηρικτικό”  καταναλώσεις. Καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, κυρίως στους καιρούς που ζούμε. Συνήθως οι επιμορφώσεις από δημόσιους φορείς είναι δωρεάν και γίνονται σε δημόσιους χώρους, μειώνοντας το κόστος. Κάποια στιγμή το βαριέσαι και λες… θα τα μάθω μόνος μου…

Και περνάς στο επόμενο στάδιο… που είναι το Ίντερνετ. Και αρχίζεις και κατεβάζεις μετά μανίας… και τυπώνεις… και μαζεύεις… ό,τι σχετικό και άσχετο. Και αρχίζεις και διαβάζεις… και διαβάζεις και… διαβάζεις… και αρχίζεις και “θολώνεις”.

Και εκεί πλέον φτάνεις στο τρίτο στάδιο… της επιλογής. Δεν πάει έτσι… κάπου πρέπει να διαλέξω τι θα διαβάζω. Και αρχίζεις και βάζεις “φίλτρα” και ξεδιαλέγεις τι κατεβάζεις στον υπολογιστή σου… αλλά πάλι πολλά είναι. Αρχίζεις πλέον και θέλεις κάποιο τρόπο οργάνωσης και επεξεργασίας. Γιατί οι γνώσεις “χορεύουν” μέσα στο μυαλό σου, χύμα και σου έρχονται φλασιές και ιδέες για να κάνεις κλπ κλπ κλπ και μετά ξανά από την αρχή… Από την άλλη οι επιμορφώσεις, τα συνέδρια και το διάβασμα έχουν φτιάξει μια βάση για να μπορείς να πατήσεις και να δεις πιο μακριά.

Έχεις πλέον φτάσει στο… να βγεις μπροστά και να μιλήσεις. Θεωρείς ότι πλέον μπορείς και εσύ να πεις πράγματα σε άλλους. Αυτό όμως έχει και ένα άλλο αποτέλεσμα. Έχεις πλέον στόχο στη μελέτη σου.  Δεν διαβάζεις ότι πέσει στα χέρια σου. Αλλά έχεις αντικείμενο και θέμα. Για να καταλάβετε τι εννοώ, θα σας μεταφέρω τη φετινή μου εμπειρία.

Πέρυσι βλέπω για ένα συνέδριο στο ΠαΠει με θέμα τις ΤΠΕ στην εκπαίδευση και καταληκτική ημερομηνία κάπου στα μέσα Ιουλίου. Ξεκινάω μετά το Πάσχα και βάζω θέμα : “Την επιμέλεια του ψηφιακού υλικού στην εκπαίδευση”. Αφορμή η ενασχόληση μου με τις  ψηφιακές εφημερίδες στο paper.li και στο scoop.it. Οι τρεις πρώτες είναι στον “αυτόματο” :  “Τα καθημερινά“,  “Τα Καθημερινά – Γενική Έκδοση” και “Οι σύνδεσμοι του εκπαιδευτικού“. Με κατάλληλες ρυθμίσεις μαζεύουν υλικό από το διαδίκτυο, “μόνες τους” και το δημοσιεύουν κάθε μέρα οι δύο πρώτες και κάθε Σάββατο βράδυ η τελευταία.  Η τελευταία “Τα Νέα του LFH” είναι χειροποίητη και μου παίρνει αρκετό χρόνο κάθε μέρα. Ανανεώνεται κάθε φορά που ανεβάζω ένα άρθρο με μια λογική blog. Αυτή την εμπειρία θέλησα να μοιραστώ με τους συναδέλφους που με παρακολούθησαν και όχι μόνο. Και κάθισα και μελέτησα, κατέθεσα την εργασία και όλο το καλοκαίρι ασχολήθηκα με αυτή την εργασία. Έμαθα πολλά και κυρίως τακτοποίησα πολλά στο μυαλό μου. Για το συνέδριο έγραψα εδώ όπως συνηθίζω άλλωστε και ανέβασα την εργασία και την παρουσίαση σε δύο χωριστά βίντεο εδώ και εδώ… για όποιον θέλει να τη παρακολουθήσει. Έτσι η μελέτη μου είχε ένα στόχο. Πέρασε το καλοκαίρι και  στα τέλη Σεπτέμβρη, εξαγγέλθηκε το Συνέδριο της Σύρου. Νέα πρόκληση… Νέο διάβασμα… για να δούμε τι θα είναι αυτή τη φορά…

Τον Απρίλιο του 2012, είχα βρεθεί σε μία ημερίδα της ORACLE για το Cloud computing και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στο e-learning που φέτος έγινε στο Ευγενίδειο, υπήρχαν πολλές αφορμές για σκέψη… οπότε ήταν αρκετά εύκολο να επιλεγεί το θέμα… : Το υπολογιστικό νέφος. Ωραία αλλά πως; Άρχισα να διαβάζω, προσπαθώντας και εγώ να καταλάβω τι ακριβώς είναι… εκεί λοιπόν συνειδητοποίησα ότι… το ξέρω. Και μάλιστα καλά, γιατί πολλές εφαρμογές του – σε δωρεάν μορφή, τις χρησιμοποιώ καθημερινά. Και εσείς διαβάζοντας αυτό το κείμενο, κάνετε ακριβώς αυτό το πράγμα. Και έτσι μπήκε μπροστά η κεντρική ιδέα… το νέφος και η εκπαίδευση. Μετά άρχισα να γράφω σε χαρτί… ναι παραδοσιακά… και να σκέφτομαι τι θα πω. Τι θα μπορούσε να ενδιαφέρει τους καθηγητές που θα μαζευτούν να ακούσουν… Θα τους ενδιέφεραν θεωρητικά θέματα… μπλα μπλα μπλα… που λένε ή κάτι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν; Μάλλον το δεύτερο. Αλλά αν δεν ξέρουν τι είναι το νέφος; Δεν πρέπει να υπάρχει μια εισαγωγή; Κάποια σημεία αναφοράς… για να ξέρουν για τι μιλάμε… Και έτσι η εργασία χωρίστηκε στα δύο. Ένα θεωρητικό και ένα πρακτικό.  Και πάλι δεν μου άρεσε. Δηλαδή… μου έλειπε η προηγούμενη εμπειρία… που δεν υπήρχε. Μήπως είχαν άλλες χώρες; Και μπήκε μια ακόμα παράμετρος… τι έχουν κάνει άλλες χώρες… ευρωπαϊκές και μη. Υπήρξε υλικό από διάφορα συνέδρια του εξωτερικού αλλά και από την UNESCO και Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οπότε έκλεισε η δομή.

1. Εισαγωγή γενική.

2. Εμπειρία άλλων χωρών με χρήση νέφους στην εκπαίδευση και γενικές “πολιτικές” από διάφορους φορείς.

3. Χρήση στην εκπαίδευση.

Και τότε άρχισα να γράφω στον υπολογιστή. Μου πήρε περίπου ένα τρίμηνο από Οκτώβρη μέχρι το Χριστούγεννα με διάφορες μορφές και προσθήκες – αφαιρέσεις… προσπαθώντας να μείνω στο θέμα.  Μέσα Γενάρη έκλεινε η πρώτη προθεσμία παράδοσης, (γιατί δόθηκαν παρατάσεις) και η εργασία έφυγε για αξιολόγηση. Μετά από ένα μήνα περίπου επιστράφηκε με σχόλια και υποδείξεις διόρθωσης και συμπλήρωσης… Άντε πάλι “τα κεφάλια μέσα…”. Και μετά από 10 ημέρες, αφού πέρασε γενικό λίφτινγκ ξαναέφυγε για έγκριση ή απόρριψη τελική. Και τελικά εγκρίθηκε για παρουσίαση. Οπότε περάσαμε στην αναμονή…  ήταν τέλη Φλεβάρη του 13. Όταν ορίστηκαν οι ημερομηνίες δημιουργήθηκε άλλο θέμα… ο χρόνος παρουσίασης. Μικρός… πολύ μικρός. Και για εμένα που έχω μάθει να λέω πολλά… ακόμα μικρότερος. Τι να πω και τι να αφήσω…

Και πάμε στο τελευταίο μέρος του θέματος συνέδριο : η ομιλία και η παρουσίαση. Οι αποφάσεις πάρθηκαν… το νέφος θα “φαγωθεί” για να ακουστούν οι εφαρμογές.Όποιος θέλει το διαβάζει… περισσότερο ενδιαφέρον έχουν οι χρήσεις στη τάξη. Όπερ και εγένετο. Ξανά χαρτί και μολύβι… Η εργασία μπροστά και μέτρημα…

-Αυτό το λέω… διαφάνεια 1.

Αυτό όχι, αυτό όχι, αυτό όχι…

Αυτό ναι… διαφάνεια 2… και πάει λέγοντας.

Και βγήκε η παρουσίαση… στο χαρτί. Τώρα πρέπει να φτιαχτεί και να ειπωθεί. Και έτσι το Πάσχα έφτιαξα την παρουσίαση… να μαζέψω τις φωτό, να φτιάξω τη σειρά το χρόνο κλπ κλπ. Και μετά άρχισαν οι εξετάσεις… και μετά τελείωσαν οι εξετάσεις (έτσι γίνεται συνήθως).

Τελευταία φάση είναι να πούμε την παρουσίαση… Το χρονόμετρο να μετράει… και πάμε….19 λεπτά… Πολλά (15 λεπτά είναι ο χρόνος).. Θέλει κόψιμο…Για να δούμε τι μπορούμε να κόψουμε… Ξανά… 17 λεπτά… ξανά…15 λεπτά…(καλά είμαστε αλλά ρυθμός πολυβόλο).  Για να δω… άσε δεν μπορώ να κόψω άλλο. Θα το βιάσω λίγο…και θα έρθει στα ίσα του.

Έτοιμος… και έτσι το Σάββατο στις 22 του Ιουνίου σε μια τεράστια πολυγωνική αίθουσα… με καμιά 20-ριά άτομα… παρουσίασα την εργασία μου. Κανείς δεν ήξερε τι είχε κρυμμένο μέσα της… μόνο εγώ (και όλοι εσείς τώρα πια). Χρόνος…. 17 λεπτά περίπου… Δεν τα κατάφερα να μείνω μέσα στα όρια…Μπορείτε να τη παρακολουθήσετε σε δύο δόσεις στα βίντεο που ακολουθούν :

Παρουσίαση μέρος πρώτο

Παρουσίαση μέρος δεύτερο

Η κάμερα ήταν στατική γιαυτό δεν μπορείτε να δείτε το υπόλοιπο κοινό…

Η εργασία

και η παρουσίαση είναι στο σύνδεσμο που ακολουθεί : PAROYSIASH SYROY (εδώ οι διαφάνειες αλλάζουν με το πάτημα του διαστήματος ή του ENTER. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες διαφάνειες που “λογοκρίθηκαν” για τη μείωση του χρόνου. Τις άφησα γιατί περιέχουν τη δομή του νέφους για όποιον θέλει.)

Για όλους τους παραπάνω λόγους συμμετέχω στα συνέδρια. Και κάθε φορά επενδύω το πολυτιμότερο που έχω… χρόνο από τον εαυτό μου. Γιαυτό με είδατε και με ενόχλησε στη προηγούμενη εγγραφή η απουσία των ομιλητών και ο τρόπος που δεν ενημέρωσαν όσοι δεν ενημέρωσαν και η παρουσίαση δι’ αντιπροσώπου. Επειδή όμως ο χρόνος που επενδύω είναι και για τον εαυτό μου, δεν νομίζω να σταματήσω… τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Ήδη ψάχνω το θέμα για τη Νάουσσα το 2014….Θα εξαγγελθεί το Σεπτέμβριο αλλά ήδη 19-20-21 Οκτώβρη έχουμε συνέδριο, πριν μια ημερίδα, μετά μια άλλη… Κάτι θα βρεθεί και φέτος… δεν νομίζω να βαρεθώ.

Από ότι καταλάβατε έκλεισαν τα σχολεία και έτσι εξηγούνται οι μεγάλες εγγραφές.

Τη καλησπέρα μου…

Πάντα κάτι φταίει…

Posted on : 31-03-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Σήμερα έφταιγε η Βίκυ.Την γνώρισα σήμερα την ήξερα περίπου 2 χρόνια, μέσα από συζητήσεις σχετικά με την εκπαίδευση και τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, μέσα από το διαδίκτυο. Πολλές συζητήσεις, για το τι μπορεί να κάνει κανείς.

Σήμερα βρέθηκα στην Αμερικάνικη ένωση, όπου είχε ένα διήμερο συνέδριο πάνω στους τρόπους κινητοποίησης των μαθητών μέσα από το διαδίκτυο και η ομιλία της Βίκυς είχε θέμα το blog και το γιατί να γράφει σε blog κανείς.

Βέβαια η παρουσίαση ήταν επικεντρωμένη στην εκπαίδευση, αλλά έβαλε ένα γενικότερο θέμα…το οποίο μεταθέτω σε εσάς…

“Γιατί να έχει ένα blog κάποιος; Τι να γράφει κανείς εκεί μέσα;”

Θα ήθελα λοιπόν τα σχόλιά σας, και θα ήθελα τις σκέψεις σας. Αν δεν έχετε και αυτό με ενδιαφέρει… γιατί δεν έχετε; Θα μπορούσατε να έχετε; Γενικά τι νομίζετε για τα blogs; Καθημερινά μπαίνετε 70-100 άτομα στο blog, βρείτε ένα πεντάλεπτο και γράψτε την άποψή σας.

Τη καλησπέρα μου…

Ψηφιακές δεξιότητες – τα γενικά

Posted on : 08-02-2013 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Εϊναι μια φράση που ακούγεται συνέχεια. “Ψηφιακές δεξιότητες” εδώ, ψηφιακές δεξιότητες εκεί… digital skills ο αγγλικός όρος. Τι είναι άραγε οι ψηφιακές δεξιότητες; Το έχουμε σκεφτεί;

Για να δούμε λιγάκι…

Είναι ψηφιακή δεξιότητα να ανοίγω τον υπολογιστή; Μπα δεν νομίζω, αλλά να βλέπω τα e-mail είναι. Να απαντάω στην αλληλογραφία είναι, να ανοίγω και να επισκέπτομαι sites είναι επίσης. Να γράφω κείμενο… μπα δεν νομίζω… αυτό είναι γραφομηχανή, αλλά να ανοίγω ένα αρχείο και να αποθηκεύω το κείμενο που έγραψα είναι ψηφιακή δεξιότητα. Να το διαμορφώνω σε μέγεθος και είδος γραμματοσειρών, να αλλάζω τη μορφή του με παραγράφους και κενά είναι. Να ανοίγω ένα πρόγραμμα είναι όπως και να το κλείνω είναι αλλά και να αποθηκεύω ένα αρχείο. Να εγκαθιστώ ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή, δεν το συζητάμε είναι ψηφιακή δεξιότητα.  Όπως επίσης και να αποεγκαθιστώ.

Τελικά πόσο μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι… Μάλλον για πολύ ακόμα, μια και συνέχεια ανεβάζομε το επίπεδο των γνώσεων. Θα μπορούσαμε τελικά να πούμε τι είναι ψηφιακές δαξιότητες;

Να προσπαθήσω να δώσω έναν ορισμό. Ψηφιακές δεξιότητες, θα μπορούσα να πω ότι είναι η ικανότητα, να δημιουργήσεις, διαμορφώσεις αποθηκεύσεις και μοιραστείς ένα ψηφιακό αρχείο.  Αυτό σημαίνει ότι όλες οι απαιτούμενες γνώσεις υποδομής, όπως εγκατάσταση προγράμματος, άνοιγμα αρχείου, χρήση του προγράμματος , αποθήκευση και τέλος εξαγωγή του προϊόντας με διάφορες μορφές για διαμοιρασμό είναι δεδομένες.

Τι γίνεται όμως με την εκπαίδευση; Η εκπαίδευση αλλάζει. Αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς και πολλές φορές με τρόπο που είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Τα σύγχρονα μοντέλλα εκπαίδευσης θέλουν τον μαθητή να συμμετέχει και τον καθηγητή δίπλα του. Θέλουν τον μαθητή να ανακαλύπτει και τον καθηγητή να κατευθύνει απλά και όχι να δίνει απαντήσεις.  Τα εκπαιδευτικά εργαλεία αλλάζουν. Την θέση του πρασινοπίνακα, έχει πάρει η οθόνη του υπολογιστή. Οι μαθητές είναι πολύ εξοικειωμένοι με το μέσον, οι καθηγητές όχι. Οι μαθητές είναι πολλές ώρες μέσα στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ αλλά όχι για να μελετήσουν. Περισσότερο για “να βρεθούν”. Αντίθετα οι καθηγητές δεν αξιοποιούν αυτές τις δυνατότητες. Το γραπτό κείμενο (texting) είναι κοινό χαρακτηριστικό στους νέους από τα SMS μέχρι τα chat – rooms. Αντίθετα οι εκπαιδευτικοί προτιμάνε να μιλάνε.

Θα λέγαμε ότι είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, παράλληλοι. Άρα δεν πρόκειται να τμηθούν και αυτό είναι κακό για την εκπαίδευση. Πρέπει να υπάρχουν κοινές προσεγγίσεις και κοινές πορείες. Πως θα μπορέσει να γίνει αυτό, με επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και εισαγωγή εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών μέσων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τους μαθητές για να μάθουν καλύτερα. Αυτό όμως δεν είναι εύκολο γιατί ο κπαιδευτικός συνήθως έχει ένα αναλυτικό πρόγραμμα να ακολουθήσει και αυτό συνήθως επιβάλλει συγκεκριμένες εκπαιδευτικές πρακτικές.

Το παλιό και γενικό “μάθε παιδί μου γράμματα” έχει εξειδικευθεί μια και η γνώση έχει τόσο πολύ αυξηθεί σε όγκο που η διαχείρηση όλης της πληροφορίας, είναι από μόνη της ένα τεράστιο κεφάλαιο.  Η εκπαίδευση προσεγγίζει τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δώσει στους μαθητές διεξοδους επαγγελματικές στη σημερινή κατάσταση. Η τεχνική εκπαίδευση είναι η λύση που προτεινεται αν και η Ελληνική κοινωνία – κυρίως λόγω παλαιότερης εμπειρίας – δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί τη χρησιμότητα της τεχνολογικής εκπαίδευσης.

Το διάγραμμα που βλέπετε συσχετίζει τις ψηφιακές δεξιότητες με διάφορους άξονες. Σε επόμενες εγγραφέςε θα προσπαθήσω να αναπτύξω κάθε ένα από αυτούς τους άξονες και να τους συσχετίσω με τις ψηφιακές δεξιότητες. Η ανάπτυξη αυτή θα βρίσκεται στη γενική γραμμή, “ψηφιακές δεξιότητες και εκπαίδευση”. Οπότε μείνετε συντονισμενοι και παρακολουθείστε τα βήματα. Και αν έχετε κάτι να σχολιάσετε, ευπροσδεκτο το σχόλιο.

Τη καλησπέρα μου.

 

Το μέλλον…

Posted on : 16-01-2013 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

…άδηλον.

Πόσα έχουν γραφτεί για το μέλλον. Πόσες ιστορίες έχουν γραφτεί για αυτούς που ξέρουν το μέλλον. Και πόσα χρήματα έχουν δοθεί για να μάθει κάποιος το μέλλον. Αύριο το σημερινό μέλλον θα είναι παρόν και κάτι άλλο θα είναι πάλι το μέλλον… και δώστου πάλι. Ένα συνεχές κυνηγητό το χρόνου και του… μέλλοντος.

Κάποιος που έχει κάποια χρονια πάνω στη Γη, μπορεί να σκεφτεί το παλιό “μέλλον” και να το συγκρίνει με αυτό που ζεί σήμερα… για να δει αν είχε προβλέψει καλά. Όχι ότι έχει καμία σημασία η πρόβλεψη, αλλά είναι ένα παιγνίδι που συχνά το κάνουμε.

Έτσι για να δω τι σκεφτόμουν το 1982 όταν καθόμουν μπροστά από τον Spectrum 48 K (Ναι συνολική μνήμη 48ΚΒ και ήταν υπολογιστής και είχε και προγράμματα… Τώρα το μέγεθος μνήμης αυτό είναι ξεχασμένο). Πόσο με ενθουσίαζε ο 8088 με τα 4,77 ΜΗz συχνότητα και την πράσινη οθόνη με κάρτα Hercules 64 KB… το πρώτο μου PC το 1986… και 26 χρόνια μετά κάποια GHz ταχύτητα, κάποια GB μνήμη και κάποια TB σκληροί δίσκοι… Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να τα φανταστώ. Και από το ξερό πρρρρπππρρρρριιιι του μόντεμ που πότε εύρισκε τη γραμμή και μπλόκαρε το τηλέφωνο με τα 12 Kbps στα 14 Mbps και πότε “μας πετούσε έξω” μέχρι την συνεχή και αδιάλειπτη σύνδεση στο διαδίκτυο… ούτε αυτό μπορούσα να το σκεφτώ ποτέ. Ότι στη τσέπη μου έχω το τηλέφωνο που ζυγίζει 130 γρμ και έχει δυνατότητες τάξεις μεγέθους ανώτερες από τον υπολογιστή που γέμιζε το γραφείο μου το 2000, ένα Pentium στα 1600 GHz, ήταν κάτι έξω από κάθε φαντασία…

Το 1986 που ξεκίνησα να διδάσκω : καινοτομία ήταν η χειρόγραφη σημείωση, προχωρώντας παραπέρα το 1990 καινοτομία έγινε η δακτυολγραφημένη σημείωση, ενώ το 1995 καινοτομία ήταν το διασκόπιο (κν overhead projector). Το 2000 αφού ξεπεράσαμε τον ιό, καινοτομία ήταν η εκπαιδευτική τηλεόραση, το 2005 καινοτομία έγινε το power point, το 2009 καινοτομία μας είπαν ότι  ήταν το netbook και φροντίσαμε να αποκτήσουν όλοι  οι νέοι μαθητές ενώ το 2010 πήρε τη σκυτάλη ο διαδραστικός πίνακας που θα μας έβαζε στην νέα εποχή της εκπαίδευσης. Τα χρόνια που ακολούθησαν δεν μπορούσαμε να ασχοληθούμε με καινοτομίες. Μέσα σε 26 χρόνια έγινε “κοσμογονία” στην εκπαίδευση. Άλλαξαν τα πάντα. Εκτός από ένα… την έδρα.

Το μάθημα εξακολουθεί να γίνεται μετωπικά και με διάλεξη. Μικρές αλλαγές. Είπαμε ο εκπαιδευτικός του 1900 σε μια τάξη του 2000 με πολύ μικρό χρόνο προσαρμογής θα μπορέσει να διδάξει. Έτσι τα netbook πολύ γρήγορα “χάλασαν” και έτσι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι καλό και πέσανε σε αχρησία. Οι διαδραστικοί πίνακες κουνήθηκαν, και χάλασαν οι ρυθμίσεις τους, χάθηκαν τα “μολυβάκια τους” και μείνανε να γεμίζουν το τοίχο. Στη καλύτερη περίπτωση γίνανε οθόνη προβολής κάποιου βίντεο ή παρουσίασης power point. Ναι αυτά τα είχα πει… και μάλιστα σε τρεις συνέχειες.

Και τώρα… ο εκπαιδευτικός τι ρόλο έχει στη τάξη; Και όλα αυτά που του  προσφέρονται με το ΙΝΤΕΡΝΕΤ τι θα τα κάνει; Πως θα τα αξιοποιήσει; Και οι μαθητές, που χαρακτηρίζονται ψηφιακοί ιθαγενείς, μια και μεγάλωσαν μέσα στο ψηφιακό κόσμό και δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι έξω από αυτόν, πως θα μπορέσουν να μάθουν και να εκπαιδευτούν; Μεγάλο θέμα. Και καλά οι μαθητές. Οι καθηγητές που χαρακτηρίζονται ψηφιακοί μετανάστες μια και προσπαθούν να μάθουν την νέα – ξένη – γλώσσα και να επικοινωνήσουν με πρωτογνωρους τρόπους, πως θα μπορέσουν; Πολλές απορίες.

Αυτές τις απορίες θα προσπαθήσουμε να λύσουμε σε μια συζήτηση στρογγυλού τραπεζιού που οργανώνεται από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και θα γίνει την Δευτέρα 21 Ιανουαρίου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Αμαλίας 8).

Να σας δείξω την πρόσκληση :

Μια ομάδα από πέντε συνομιλητές που καλύπτουν όλο το φάσμα της εκπαίδευσης θα μιλήσουμε για τις δεξιότητες στην εκπαίδευση, και επειδή θέλουμε την ενεργό συμμετοχή του κοινού στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, σας θέλουμε εκεί, αλλά προσέξτε… τηλεφωνείστε για κράτηση. Τα στοιχεία υπάρχουν όλα στη πρόσκληση.

Η συζήτηση στην οποία συμμετέχω ξεκινάει στις 4.30 το μεσημέρι και θα την συντονίζει ο δημοσιογράφος κ. Βασιλάκος από το in.gr. Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και στο Facebook στην αντίστοιχη σελίδα.

Ελάτε λοιπόν να συζητήσουμε για το που “πάει η εκπαίδευση” όπως θα λέγαμε αλλά αν είναι δυνατόν μέσα από τη κουβέντα να δώσουμε και μια άλλη διέξοδο, πιθανόν μια άλλη ματιά ή και μια άλλη πορεία, που κανείς μας δεν είχε φανταστεί.

Τη καλησπέρα μου.

Τα συνέδρια, εγώ και οι άλλοι…

Posted on : 07-09-2012 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Νομίζω μου γίνεται συνήθεια ο τίτλος… Δεν ξέρω πόσο μπορώ να τον διατηρήσω… Δεν έχω και ιδιαίτερες βλέψεις… όπως μου έρχεται κάθε φορά.

Όσοι με ξέρουν νομίζω ότι ξέρουν ότι έχω ένα “προβληματάκι”… μου αρέσει να μιλάω… Ναι το ήξερα ότι δεν περνούσε από το μυαλό σας και για αυτό το έγραψα αμέσως. Από την άλλη έχω ένα θέμα να ψάχνομαι… και να προσπαθώ να είμαι μέσα στα πράγματα… Το ήξερα ότι ούτε αυτό περνούσε από το μυαλό σας… οπότε το έγραψα και αυτό…

Παρασκευή λοιπόν σήμερα, η πρώτη Παρασκευή του σχολικού έτους, με αρκετό τρέξιμο και ήδη τρεις μέρες μάθημα… (το έχω ξαναγράψει ότι ξεκινάμε νωρίς…από τη Τετάρτη μπήκαμε σε τάξη για μάθημα) και είπα να λουφάρω λίγο από τον εαυτό μου, και να γράψω δυο αράδες… Το θέμα σήμερα είναι τα Συνέδρια…

Ας τα πάρουμε από την αρχή… και η αρχή είναι περίπου στο 2000. Τότε υπήρχαν κάποιοι “τύποι” οι οποίοι ονειρεύονταν μια αλλαγή στην εκπαίδευση… κάτι διαφορετικό. Σε αυτό το διαφορετικό άρχισε να παίζει ο υπολογιστής. Το καιρό εκείνο οι υπολογιστές δεν είχαν την ανάπτυξη που έχουν σήμερα και λίγοι μπορούσαν να προβλέψουν την διάδοση τους σε δώδεκα χρόνια. Από την άλλη η εκπαίδευση, ακολουθώντας ένα βιομηχανικό μοντέλο εκπαίδευσης περίπου 150 χρόνων, με συγκεκριμένο τρόπο και μέθοδο (ανεξάρτητα αν η παιδαγωγική και η διδακτική έχει αλλάξει η βασική δομή παραμένει). Αυτοί λοιπόν οι οραματιστές άρχισαν να μιάνε για e-learning, για μικτή μάθηση (blended learning) και άλλα τέτοια περίεργα πράγματα… Κάποιοι άκουσαν και μέσα σε αυτούς τους κάποιους ήμουνα και εγώ… Προσπάθησα λοιπόν να καταλάβω τι γίνεται και “που πάει το πράμα”… όπως λένε. Έκανα και εγώ τα δικά μου όνειρα και προσπάθησα να σκεφτώ τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να αλλάξω και εγώ κάποια πράγματα. Στην αρχή άκουγα… αλλά πολύ σύντομα άρχισα να λέω…

Το 2000 περίπου – δεν θυμάμαι ακριβώς – στη Σχολή κάναμε μια ημερίδα για την εκπαίδευση και εκεί είχα φτιάξει ένα excel – άκι, το οποίο βάζοντας τον όγκο και το ρΗ της μέτρησης, έβγαζε τη γραφική παράσταση… απλοϊκό για τα σημερινά δεδομένα, αλλά κάτι διαφορετικό.  Μετά άρχισαν οι ημερίδες από τους σχολικούς συμβούλους… και πάλι παρών με εισηγήσεις… το 2004 εισήγηση με θέμα τα λάθη στο Power Point, (τότε αυτό ήταν το must στην εκπαίδευση), το 2005 εισήγηση με θέμα την αξιολόγηση και τα συστήματα αξιολόγησης, και το 2006 εισήγηση με θέμα την οργάνωση διαθεματικού ερευνητικού προγράμματος για μεγάλες ομάδες μαθητών (τάξη 70-80 άτομων).  Τα χρόνια εκείνα τα περιβαλλοντικά προγράμματα και οι διαθεματικές εργασίες, ήταν η νέα άποψη στην εκπαίδευση. Μετά κάναμε στη Σχολή μια ημερίδα φυσικών επιστημών όπου η εργασία που παρουσίασα ήταν ουσιαστικά μια εργασία μικτής εκπαιδευσης (blended learning)  μια και μιλούσα για την χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην εκπαίδευση.

Τελείωσε η περίοδος την ημερίδων και των διημερίδων και περάσαμε στην περίοδο των συνεδρίων. Οι οργανώσεις των καθηγητών άρχισαν να οργανώνουν συνέδρια πανελλαδικά για να μπορέσουν οι ιδέες και οι απόψεις να διαδοθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Η αλήθεια είναι αυτό με φόβισε λιγάκι… Η ημερίδα σε τοπικό επίπεδο παρέχει μια ασφάλεια όταν μιλάς… αλλά να μιλάς σε κοινό από όλη την Ελλάδα… είναι κάπως σαν να λέμε “αλλαγή επιπέδου”.  Είπα λοιπόν να δοκιμάσω και… δοκίμασα το 2009 στη Σύρο όπου παρουσίασα μια εργασία πάνω στα blog. Ακολούθησε το 2010 το συνέδριο της Ημαθίας, όπου ναι μεν εγώ δεν είχα εισήγηση αλλά ο συνοδοιπόρος μου τα τελευταία χρόνια σε αυτή τη πορεία, καθηγητής της πληροφορικής, Κώστας Σχοινάς, κόλησε το “μικρόβιο” και παρουσίασε εισήγηση στη κεντρική καταληκτική συνεδρίαση πάνω στην ασφάλεια στο διαδίκτυο, μια εργασία η οποία του ζητήθηκε να παρουσιασθεί και σε άλλα δύο συνέδρια, κάτι που για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους δεν έγινε δυνατόν. Στο 2011 στη Σύρο πάλι παρουσίασα εργασία με θέμα “Πόσο έτοιμοι είμαστε για το διαδίκτυο”. Η εργασία στηρίχτηκε σε μία έρευνα που κάναμε με την φίλη και συνάδελφο από τα Πανεπιστημιακά χρόνια Έφη Λουκέρη, ανάμεσα σε μαθητές και καθηγητές, για το κατά πόσο μπορούμε να αξιοποιήσουμε το διαδίκτυο στην εκπαίδευση. Σε αυτό το συνέδριο πέρασα για πρώτη φορά και από την πλευρά των κριτών, μια διάκριση σημαντική.

Πέρυσι δεν είχε εισήγηση αλλά είχε παρακολούθηση συνεδρίων στη Κόρινθο και τη Πάτρα και φέτος αρχίζοντας από τον Οκτώβριο 5 – 6 – 7 του μήνα στον Πειραιά θα έχουμε διπλή εισήγηση και ο Κώστας και εγώ. Κοπιάστε να σας δούμε. Δεν σας λέω λεπτομέρειες για να σας έχω σε εγρήγορση. Ελάτε να δείτε και να κρίνετε.

Πολλά είπα για το εγώ… πάμε τώρα στο “οι άλλοι”.

Αυτό αναφέρεται σε δύο άξονες…

Πρώτα η Σχολή, η οποία έχοντας υιοθετήσει την πρακτική της παρακολούθησης των συνεδρίων, μας δίνει την πρακτική και οικονομική δυνατότητα, να συμμετέχουμε σε αυτά τα Συνέδρια… γιατί κακά τα ψέματα… είναι δύσκολοι καιροί και αυτές οι μετακινήσεις έχουν ένα υπολογίσιμο κόστος.

Μετά όλοι οι άλλοι συμμετέχοντες στα συνέδρια. Μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι ακόμα ονειρεύονται το καινούργιο, το διαφορετικό, το άλλο για τα παιδιά όλου του κόσμου. Άνθρωποι που έχουν βάλει σκοπό στη ζωή τους, να μπορέσουν να αξιοποιήσουν όλες αυτές τις νέες δυνατότητες που δίνει το διαδίκτυο, δυνατότητες που κανείς μας δεν θα μπορούσε να φανταστεί πριν μερικά χρόνια. Όλοι αυτοί οι εκπαιδευτικοί χαράζουν ένα καινούργιο δρόμο. Δυστυχώς είναι αρκετά μοναχικός μια και δεν υπάρχει κάποιος κεντρικός σχεδιασμός και φυσικά δεν υπάρχει κάποια υποστήριξη για να διαδοθεί παραπέρα σε περισσότερους συναδέλφους. Παρ’ όλα αυτά κάθε συνέδριο είναι μια γιορτή… οι άνθρωποι που συμμετέχουν έχουν μια θετική αύρα που είναι φανερή σε κάθε συγκέντρωση. Η διάθεση είναι θετική. Οι συζητήσεις δεν σταματάνε. Ο κύκλος των γνωριμιών διευρύνεται συνέχεια, και αυτό σημαίνει ότι σιγά σιγά γνωριζόμαστε και δίνονται μεγαλύτερες δυνατότητες να διαδοθούν αυτές οι νέες απόψεις.

Έτσι σε ένα μήνα από σήμερα, ελάτε να σας δούμε και να μας δείτε στο Πειραιά. Να βρεθείτε σε αυτή τη γιορτή της καινοτομίας, όπου προσπαθούμε να βρούμε τα σταθερά σημεία πάνω στα οποία θα πατήσουμε  για να κάνουμε το επόμενο βήμα. Ποιο θα είναι αυτό δεν είμαστε σίγουροι. Θα το δούμε όταν βρούμε που θα πατήσουμε.

Πιθανότατα να έχουμε και επόμενο γύρο τον Απρίλιο στη Σύρο. Θα δείξει… βλέπετε ότι με τις τρέχουσες συνθήκες δεν μπορούμε να κάνουμε μακρόπνοα σχέδια. Θα δείξει.

Ξέφυγα πάλι… σταματάω εδώ και σας περιμένουμε…

Καλό βράδυ και καλό σαββατοκύριακο.

Βίντεο χημείας…

Posted on : 17-03-2012 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Τη βδομάδα που πέρασε έφτιαξα κάποια βίντεο σε θέματα της Οργανικής χημείας για την Γ’ Λυκείου.

Μπορείτε να τα δείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν.

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ 1

http://youtu.be/EFNZCN15O-w

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

http://youtu.be/eVkmehUBzyk

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΑΝΑΓΩΓΗ ΓΕΝΙΚΑ

http://youtu.be/1Tuo8gGLgCM

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛΩΝ

http://youtu.be/N9UUpkGlRXA

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΚΑΡΒΟΝΥΛΙΚΩΝ

http://youtu.be/uSRFMud0Bds

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΚΑΡΒΟΝΥΛΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

http://youtu.be/Pzr7XRR9mUA

ΑΛΟΓΟΝΟΦΟΡΜΙΚΗ

http://youtu.be/kjerCCZaSew

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

http://youtu.be/JELXjw2VLdM

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ

http://youtu.be/vKXXRQuVUus

Επίσης επειδή είναι ανοικτά στο διαδίκτυο μπορείτε να ενημερώσετε όλους εκείνους που πιθανόν θα μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν. Στο κανάλι manaliss του YOU TUBE μπορείτε να βρείτε καμία εκατοστή εκπαιδευτικά βίντεο (χημείας φυσικά) από όλες τις τάξεις του Λυκείου. Επίσης μπορείτε να το πείτε σε όσους πιθανόν ενδιαφέροντα.

Οποιαδήποτε παρατήρηση, σχόλιο, πρόταση, είναι ευπρόσδεκτη.

Τη καλησπέρα μου…