Featured Posts

  • Prev
  • Next

Πηγαίνοντας στο συνέδριο…

Posted on : 30-06-2015 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ

0

11350687_10153019581212843_1161476364595077763_n

Το προηγούμενο τριήμερο βρέθηκα στη Σύρο. Συμμετείχα στο 8ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη χρήση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση.

Πρωτοπήγα στο συνέδριο το 2009 κυρίως από περιέργεια. Για να γίνω πιο σαφής… διάβασα την ανακοίνωση και είπα να στείλω μια εργασία για τη ΒΔΕΛΛΑ ( Τη πρώτη την αρχική ). Το θέμα ήταν η χρήση του blog στην εκπαίδευση. Από τότε πέρασαν 6 χρόνια και κάθε χρόνο “κατεβαίνω” στη Σύρο με παρουσίαση εργασίας. Έχω παρουσιάσει για το blog, για τις χρήσεις του νέφους στην εκπαίδευση και…

Φέτος παρουσίασα τα webinars που κάνω για τους μαθητές μου. Η παρουσίαση αυτή καθεαυτή ήταν περισσότερο εντοπισμένη στο πρακτικό κομμάτι της δημιουργίας ενός διαδικτυακού σεμιναρίου.

Έχοντας την εικόνα των προηγούμενων ετών θα έλεγα ότι υπάρχει μία κάμψη στον αριθμό. Από τα 800 και άτομα του πρώτου συνεδρίου που παρακολούθησα, φέτος ήμασταν περίπου 300 και με δεδομένο ότι είχαμε περίπου 180 παρουσιάσεις, νομίζω ότι εύκολα βγαίνουν τα νούμερα. Πολύ λίγο κοινό και κυρίως στις ομαδικές εργασίες, οι περισσότεροι ήταν οι συγγραφείς.

Εμείς με όλες τις εργασίες του κλάδου, βρεθήκαμε στο ΕΚΦΕ Σύρου. Το κοινό στη πλειοψηφία του ήταν οι προηγούμενοι ή οι επόμενοι ομιλητές. Οι ομιλίες – οι περισσότερες – ήταν χρήσιμες και ωφέλιμες και γενικά σε προκαλούσαν να ο δοκιμάσεις και εσύ. Από την άλλη το γεγονός ότι ήμασταν όλοι του κλάδου, μας βοήθησε να βρούμε κοινά σημεία συζήτησης και να ανταλλάξουμε στοιχεία επικοινωνίας, κάτι που άλλωστε είναι και ο στόχος των συνεδρίων.

Για εμένα η συμμετοχή στα συνέδρια έχει διπλό στόχο. Από τη μια να ανταλλάξω απόψεις με ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες με εμένα. Πολλοί από αυτούς έχουν δοκιμάσει τα πράγματα που σκέφτομαι να κάνω εγώ ή το αντίστροφο. Έτσι η ανταλλαγή απόψεων είναι από τα πιο θετικά σημεία του συνεδρίου. Και όπως γίνεται συνήθως, αυτό γίνεται στο φαγητό…

Το μεσημέρι του Σαββάτου, για μιάμιση ώρα, οι γυναικείος συνεταιρισμός της Σύρου “ΚΑΣΤΡΙ” μας κάνει το τραπέζι με καλομαγειρεμένα φαγητά.  Εκεί λοιπόν για περίπου μιάμιση ώρα, συζητάμε, πλησιάζουμε τους συναδέλφους που μας άρεσαν οι εργασίες τους, λύνουμε απορίες, προτείνουμε λύσεις. Από τις καλύτερες στιγμές του συνεδρίου.

Ο δεύτερος στόχος είναι να γνωρίσω νέο κόσμο. Και φέτος γνώρισα καινούργιους συναδέλφους. Με ωραίες ιδέες για το μάθημα τους, καλές πρακτικές και διάθεση να μοιραστούν τις γνώσεις τους, συζητήσαμε και ανταλλάξαμε απόψεις και γνώσεις. Έμαθα από πρώτο χέρι… τον Μιχάλη Παρασκευά, τα νέα εργαλεία του Σχολικού Δικτύου… Το ένα καλύτερο από το άλλο. Μακάρι να μπορέσουν να εγκατασταθούν καλά και να τρέξουν σωστά για να μπορέσουν να αξιοποιηθούν από όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο.  ΑΛΛΑ… αυτό το άτιμο “αλλά” : Πόσοι είναι οι εκπαιδευτικοί που έχουν τη διάθεση και τη γνώση να εφαρμόσουν αυτά τα νέα εργαλεία; Βλέπουμε ότι η ανάγκη επιμόρφωσης, είναι απαραίτητη για όλο το κόσμο. Πάντως εγώ υποσχέθηκα στο Μιχάλη Παρασκευά, να κάνει κάνω “crash test” σε όσες εφαρμογές μπορώ και μου ζήτησε να του στείλω την “αναφορά μου”.

Φυσικά δεν έχασα την ευκαιρία να δω τη Σύρο. Ένα μοναδικά όμορφο νησί με πολύ ωραίες παραλίες σε μικρές αποστάσεις… και πολύ ωραία μαγαζιά.

Το συνέδριο δεν είναι φτηνή υπόθεση μια και η συμμετοχή ( 40 € ) και το πήγαινε έλα ( 70 € )μαζί με τη διαμονή ( 50 € ) κοστίζει τουλάχιστον 150 €. Και από εκεί και μετά ότι “φας”. Οι μετακινήσεις είναι ακριβές με περίπου 4-5 € το ταξί ( δεν έχει τακτικό λεωφορείο και κυρίως δεν έχει αστικό).  Αν είναι 2-3 άτομα συμφέρει το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο ( προσοχή… τιμή 30 € στην αρχή του μήνα και 40 € στο τέλος του. Συγχύστηκα για αυτή την αυθαίρετη και αναιτιολόγητη αύξηση της τιμής ενοικίασης, η οποία δυστυχώς δείχνει ότι η “αρπαχτή” υπάρχει. Το Σαββατοκύριακο είχε 2 συνέδρια και μια μεγάλη επίδειξη χορού τάνγκο στη Ποσειδωνία.). Το αυτοκίνητο το έκλεισα σε “νεκρό” χρόνο (= ενάμιση μήνα πριν) και με ερώτηση για κάτι καλύτερο πήρα τιμή 25 € / ημέρα. Η χαμηλή τιμή διαμονής (2Χ25 € = 50 € ) οφείλεται στο ότι επέλεξα ενοικιαζόμενα δωμάτια εκτός Ερμούπολης ( στην Αζόλιμνο). Αυτό μικρή σημασία είχε μια και ο συνεδριακός χώρος είναι στο μισό της απόστασης Ερμούπολης – Αζόλιμνου, οπότε όπως και να είχε το ταξί θα το χρησιμοποιούσα.Μετρώντας τις μετακινήσεις βγαίνει τελικά ότι το ενοικιαζόμενο απόσβεσε και με το παραπάνω. Το συμπέρασμα είναι τελικά, ότι αφού γνωρίζεις τις ημερομηνίες καλό θα είναι να κλείσεις από νωρίς. Έτσι έχεις περιθώρια διαπραγμάτευσης και χρόνο να δεις τι επιλογές σου.

Κλείνοντας θα έλεγα ότι πλέον είναι δύσκολο να παρακολουθήσεις ένα αποκεντρωμένο συνέδριο. Από την άλλη είναι ένας τρόπος για να διαχυθεί η γνώση. Αξίζει να το προγραμματίζει κανείς για να βρεθεί στο συνέδριο. Είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος και τόπος για να μπορέσει κανείς να ανταλλάξει απόψεις και να ενημερωθεί για τις νέες τάσεις στην εκπαίδευση.

Τη καλησπέρα μου.

Συνέδριο ΕΛ – ΛΑΚ στα Χανιά και άλλες ιστορίες – Μέρος δεύτερο

Posted on : 25-05-2015 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Οι περίεργες καταστάσεις συνεχίζονται. Ο υπολογιστής δουλεύει και βγάζει DVD και εγώ αφού όλο το απόγευμα έβγαζα σημειώσεις, τώρα ξεκουράζομαι γράφοντας στο blog μου. Και συνεχίζουμε :

Οι απόφοιτοι.

Κατεβαίνοντας στα Χανιά είχα κλείσει ραντεβού με τη Μαρία για μια ξενάγηση στο Μουσείο Τυπογραφίας. Βρέθηκα εκεί στις 12.00 το μεσημέρι της Παρασκευής και είχα μια λεπτομερή ξενάγηση στο μουσείο. Αυτό που θα πω είναι ότι το μουσείο είναι Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο.  Σε ξεκινάει από το αντίγραφο του Γουτεμβέργιου ( ένα από τα έξι γνήσια πιστοποιημένα αντίγραφα της εκτυπωτικής μηχανής του Γουτεμβέργιου ) και σε πάει βήμα βήμα στη σημερινή εποχή. Είναι καταπληκτικό γιατί εμείς την τυπογραφία την έχουμε γνωρίσει από το print του εκτυπωτή μας. Ρίξτε μια ματιά στο μουσείο :

IMG_20150508_133434Δεν έχω πολλές φωτογραφίες γιατί τη βιντεογραφούσα σε όλη τη διάρκεια της ξενάγησης οπότε θα της δώσω σαν αναμνηστικό ένα αντίγραφο αυτής της καταπληκτικής ξενάγησης.  Από τι είδα αυτές τις ημέρες γιορτάζουν τα 10χρονα του μουσείου και έχουν καταπληκτικές εκδηλώσεις . Μπορείτε να ενημερώνεστε στο σύνδεσμο του μουσείου :

https://www.facebook.com/MouseioTypographias

Πριν ταξιδέψω για Κρήτη είχα πει για το συνέδριο και εκεί βρέθηκε ότι ο παλιός μου μαθητής ο Κωνσταντίνος ήταν στα Χανιά και διάβασε τη συζήτηση και ο Νίκος που μένει στο Ηράκλειο και πολύ σύντομα κανονίσαμε Σάββατο αργά το απόγευμα να πάμε για καφέ. Όπως και έγινε. Κατά τις 6.30 – 7.00 βρεθήκαμε στις αλυσίδες που δεν υπήρχαν αλλά όλοι τις ξέραν, και πήγαμε για καφέ. Ο Κωνσταντίνος ήρθε με τη γυναίκα του και ο Νίκος ήρθε από το Ηράκλειο μόνο και μόνο για να βρεθούμε. Η ώρα πέρασε ευχάριστα… μιλήσαμε για τα πάντα, ξεκινώντας από το κοινό σημείο αναφοράς μας… το σχολείο.  Πολύ γρήγορα είδαμε ότι δεν ήταν πια ώρα για καφέ και έτσι βγήκαμε βόλτα στο λιμάνι… Τελικά καταλήξαμε στις “γλωσσίτσες” στην άκρη του λιμανιού με καταπληκτικούς ψαρομεζέδες( εκεί ήταν και το πιλάφι με τη σουπιά που λέγαμε ) και κάποια στιγμή γύρω στα μεσάνυχτα είπαμε να το “διαλύσουμε”  Όσο έφεγγε βγάλαμε και μια φωτό… δεν είναι selfie.. η Δήμητρα μας έβγαλε.

IMG_20150509_204046

 

Μια καταπληκτική βραδιά με πολύ γέλιο και καλή κουβέντα.

Στη βόλτα μου ακούω εκείνο το… “κύριε καθηγητά” δηλαδή όχι ακριβώς… το όνομά μου άκουσα και βλέπω τη Σεμέλη.Είχα να τη δω από όταν τελείωσε το σχολείο. Είχε τελειώσει το τμήμα της Ωκεανογραφίας ( ή κάπως έτσι ) στο Πανεπιστήμιο Χανίων, είχε τελειώσει το μεταπτυχιακό της και είχε κολλήσει “χανιίτιδα”  δηλαδή δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από τα Χανιά. Τα είπαμε “στο  πόδι” αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε χρόνος για να ξαναβρεθούμε. Όμως κανονίσαμε όταν ξανακατέβω στα Χανιά να τα πούμε.

Δεν πρόλαβα να πάω στην έκθεση της Άννας Χατζηνάσιου στη βιβλιοθήκη Χανίων… από αφηρημάδα. Είχε την επιμέλεια της έκθεσης φωτογραφίας αλλά το Σαββατοκύριακο είχε περιορισμένο ωράριο και εγώ ήμουν στο Πολυτεχνείο εκείνες τις ώρες.

Και φτάσαμε στο τρίτο μέρος…το συνέδριο.

Το απόγευμα της Παρασκευής βρέθηκα στο συνέδριο όπου έκανα την εγγραφή και πήγα να παρακολουθήσω. Ήταν γύρω στις 5.00 όταν ξεκίνησε. Αλλά ο κόσμος ελάχιστος. Εκτός από την οργανωτική επιτροπή ( καμιά 10ριά άτομα ήταν άλλοι 20 – 25 σύνεδροι ) Πολύ λίγος κόσμος. Παρακολούθησα τις κεντρικές εισηγήσεις με πολύ ενδιαφέρουσα την εισήγηση του Σπύρου Παπαδάκη που είχε ακριβώς το θέμα της χρήσης του ΕΛ-ΛΑΚ στην εκπαίδευση.

Κατά τις 8.00 έφυγα για Σπλάντζια  ενώ είχε μείνει μια εισήγηση και δυστυχώς μόνο ο εισηγητής.

Σάββατο πρωί βρέθηκα στο συνέδριο και ο κόσμος ήταν ακόμα λιγότερος.

IMG_20150509_105343

Οι δύο μπροστά ήταν οι επόμενοι εισηγητές… Κρίμα Έκατσα μέχρι το μεσημέρι, πήγα για καφεδάκι στη Κουκουβάγια και το απόγευμα μετά στις παράλληλες συνεδρίες που είχαν περιεχόμενο για νηπιαγωγείο και δημοτικό, έφυγα για το καφέ στο λιμάνι.

Τη Κυριακή είχα εργαστήριο και ήμουν ο μόνος “μαθητής” σύνεδρος. Οι άλλοι ήταν είτε της οργανωτικής ή 2-3 μεταπτυχιακοί φοιτητές της έδρας.

Το εργαστήριο ήταν καλό… πολύ καλό. Με δυο λόγια αφορούσε μια πλατφόρμα επικοινωνίας για τα μέλη του σχολικού δικτύου – όπως το skype – που θα δώσει τη δυνατότητα δωρεάν επικοινωνίας ανάμεσα στο μέλη, και τα σχολεία και όποιον γενικά έχει πρόσβαση στο σχολικό δίκτυο… πολύ καλό. Μόνο ίντερνετ χρειάζεσαι. Βολεύει το WiFi αλλά δουλεύει και με 3G αν έχεις καλό πακέτο.

Κατά τις 12.00 πήγαμε στη κεντρική ομιλία στο αμφιθέατρο… ( μη βάλω άλλη φωτογραφία… δεν έχει διαφορά από τη προηγούμενη ) και μετά το κλείσαμε… δηλαδή εγώ έφυγα γιατί είχε τη βράβευση του διαγωνισμού Scratch και μετά τη λήξη.

Τώρα να το πω… γιατί μου βγαίνει αυθόρμητα… Βρε παιδιά… ανοικτό λογισμικό ήταν το θέμα του συνεδρίου, έπρεπε να είναι όλες οι παρουσιάσεις σε Power Point!!!!!! ΆραWindows και Office… και ένα Apple αν θυμάμαι καλά. Για Linux ή Open Office δεν νομίζω να είδα τίποτα. Δεν ξέρω… δεν μου άρεσε.

Και καλά εμένα, αν δεν με φιλοξενούσαν, ουσιαστικά περιορίζοντας το κόστος στου συνεδρίου στα εισιτήρια και την εγγραφή, δεν θα κατέβαινα… αν και τα Χανιά είναι πάντα ένας καλός λόγος για να πας στο συνέδριο. Και εντάξει… δύσκολοι καιροί… δεν έχουμε χρήματα κλπ κλπ κλπ…αλλά ούτε οι Χανιώτες ή οι Ρεθυμνιώτες, έστω σε ημερήσια εκδρομή, χωρίς διανυκτέρευση… για να βρεθούν στο συνέδριο κάποιες ώρες… Δεν ξέρω… πολύ λίγος κόσμος. Κάτι ακούστηκε για μια άλλη εκδήλωση που απασχόλησε τους καθηγητές αλλά δεν νομίζω ότι ήταν αυτός ο λόγος. Δεν ξέρω. Θα σας πω στο τέλος Ιουνίου. Θα έχω εισήγηση στο συνέδριο της Σύρου και  θα έχω άλλη μία εικόνα. Αλλά νομίζω ότι κάτι πρέπει να γίνει με τα Συνέδρια. Προσωπικά και για όσο μπορώ τα κυνηγάω γιατί έχω την ευκαιρία να δω τις τάσεις στην εκπαίδευση και τις καινοτομίες που εμφανίζονται Αν και πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι είναι deja vu… σε κάποια σημεία τουλάχιστον. Οι μάχιμοι καθηγητές συνήθως έχουν κάτι να πουν γιατί το ψάχνουν και πειραματίζονται και δουλεύουν. Έχουν να μοιραστούν. Πολλοί όμως από τους κλασσικούς ομιλητές συνήθως μένουν σε ένα θέμα με πολλές παραλλαγές. Θα δω και τη Σύρο και θα σας πω.

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου… ( εννοείται ότι θα τα ξαναπούμε μέχρι τότε )

 

Οι ζωές των άλλων…

Posted on : 16-01-2015 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ

0

Ήταν μια ταινία, δεν θυμάμαι 5-6 χρόνια πριν που μιλούσε για τη πάλαι ποτέ Ανατολική Γερμανία που η υπηρεσία ασφαλείας της εποχής, παρακολουθούσε τις ζωές των άλλων, δηλαδή όλου του κόσμου και προσπαθούσε να βρει τους εχθρούς του καθεστώτος. Δεν την έχω δει, αν και έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για τη ταινία. images 1

Πως μου ήρθε θα μου πείτε…

Με έπιασα στο facebook, να κατεβαίνω όλο και πιο κάτω… προσπαθώντας να μάθω νέα… των φίλων μου.

Η αλήθεια είναι ότι μια και πολλοί από τους φίλους μου είναι παλιοί μου μαθητές, μέσα απότο φατσοβιβλίο, μαθαίνω νέα τους. Γιατί; για να τα ανεβάσω στην εφημερίδα της σχολής, στο κομμάτι : Τι κάνουν οι απόφοιτοί μας σήμερα. Αλλά δεν είναι αυτό…. Έχω την αίσθηση ότι παρακολουθώ τις ζωές τους… Δεν είμαι σίγουρος αν είναι αυτό που μου αρέσει…

Είναι λίγο περίεργο αλλά έχουν ανεβάσει όλη τη ζωή τους στο διαδίκτυο. Τις προσωπικές τους στιγμές, τα παιδιά τους, τις διακοπές τους, τα πάντα… σε κοινή θέα. Κάποτε έβλεπα και το σχόλιο, ότι ο…τάδε μοιράζεται τις φωτογραφίες μόνομε φίλους του. Τώρα όπου κάνω “κλικ” ανοίγει. Χωρίς περιορισμό ή κάποια δέσμευση.Οι ζωές των άλλων λίγα κλικ μακριά.

Δεν ξέρω αν εγώ το βλέπω έτσι… λόγω του ότι είμαι μετανάστης στη ψηφιακή εποχή…. ενώ οι “ιθαγενείς” ( digital natives ) έχουν άλλη αντιμετώπιση. Πιθανόν η μεγάλη εξοικείωση να μη δημιουργεί αίσθηση ανασφάλειας ή να υπάρχει άγνοια κινδύνου. Το θέμα είναι ότι όλα είναι εκεί… στο διαδίκτυο.

Με έχω πιάσει να φτάνει “το ασανσέρ” στο πάτο και να πατάω για να πάει ακόμα πιο κάτω και να συνεχίσω να βλέπω.  Πολλοί πλέον δεν έχουν κάτι δικό τους να προσφέρουν και αναμασάνε το ήδη υπάρχον υλικό. Κάνουν κοινoποιήσεις σε χιλιοειδωμένα βίντεο… μόνο και μόνο, για να βάλουν κάτι. Και μαζεύουν τα likes μόνο και μόνο, για να μετρήσουν πόσοι τους βλέπουν. Και αν δεν δουλεύει το Ιντερνετ… δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Με έχω πιάσει να στέλνω δουλειές ανελαστικές “πίσω” και να χαζεύω στο φατσοβιβλίο. Ή να κάνω διάλειμμα από τη δουλειά μου για να διαβάσω “κάτι” και μετά να ξεχνάω να γυρίσω στο διάβασμα. ή τέλος να χάνω ώρες απ΄τον ύπνο μου για να κάνω κάτι… και αυτό είναι να χαζεύω.Κάτσε να δεις πως μου το είπαν : new tec αυπνία. Δεν ξέρω, με ενοχλεί

Πολλές φορές αισθάνομαι ότι “μπαίνω στις ζωές των άλλων.” Και μάλλον πρέπει να σταματήσω. Αλλά μήπως να το σκεφτείτε και όλοι εσείς, οι άλλοι, κάποιοι παρακολουθούν άλλους μέσα από τα προφίλ τους αντί να τους παίρνουν ένα τηλέφωνο και να τους μιλήσουν όπως κάνανε κάποτε;

Μάλλον πρέπει να περάσω στην αποτοξίνωση…

Από την άλλη… για να σκεφτούμε, μήπως έχουμε όλη τη ζωή μας σε κοινή θέα;

Για σκέψη…

Τη καλησπέρα μου.

 

Big Data – SaaS – Internet of Things : Άγνωστες λέξεις… ακόμα.

Posted on : 24-11-2014 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Προ ημερών βρέθηκα στην ετήσια εκδήλωση της ORACLE. Oracle day 2014 λεγόταν η εκδήλωση. Μια εκδήλωση όπου μπορείς να πάρεις κλεφτές ματιές στο μέλλον, και αν αφεθείς, να ονειρευτείς και εσύ, όσο μπορείς, πως μπορεί να είναι τα πράγματα στο μέλλον.

Δεν θεωρώ ότι δικαιούμαι τον χαρακτηρισμό του μάντη ( oracle ) αλλά τουλάχιστον μπορώ να πω τι είδα…και να μοιραστώ κάποιες σκέψεις…

Word Cloud "Big Data"

Big Data : Πρωτοάκουσα τον όρο πέρυσι από τον Θεόδωρο Βασιλακη που ήρθε και μίλησε στο σχολείο μας. Τι είναι… μα αυτό που λέει το όνομά τους : μεγάλος όγκος δεδομένων.  Μάλλον δεν το έχουμε σκεφτεί γιατί συνήθως σαν δεδομένα έχουμε στο μυαλό μας τα αρχεία, τα βίντεο, τις παρουσιάσεις, και όλα όσα εμείς ανεβάζουμε στο διαδίκτυο. ΛΑΘΟΣ!!!! Για σκεφτείτε… πόσες αποδείξεις κόβονται καθημερινά στα σούπερ μάρκετ, και αυτές μεταφέρονται στα λογιστήρια των εταιρειών για επεξεργασία, πόσα αυτοκίνητα περνάνε τα διόδια και πόσα τηλέφωνα δουλεύουν ταυτόχρονα. Πήρα μερικά απλά παραδείγματα για να μη βάλω άλλα όπως κάμερες ασφαλείας, ειδήσεις, φατσοβιλίο και mail και… και… και…. Όλα αυτά περνάνε μέσα από υπολογιστές και είναι πληροφορίες (data) που μεταφέρονται και επεξεργάζονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Κάπου πάνε, κάπου αποθηκεύονται ( σε φάρμες υπολογιστών !!!! ώραίος όρος ) και κάποιοι υπολογιστές τα επεξεργάζονται!!! Εκατομύρια και δισεκατομμύρια bytes ανα δευτερόλεπτο ( για να μη πω Gigabytes ή Terabytes…) Όπως και να έχει ένας τεράστιος όγκος δεδομένων πρέπει να αποθηκευτεί, να επεξεργαστεί, να καταχωριστεί και να αξιοποιηθεί σε τελική ανάλυση.  Αυτά είναι τα big data με δυο λόγια. Σε όλα υπάρχει ένα τεράστιο πλέγμα όπου όλα είναι μαζί και χώρια… Το βλέπουμε ( απέξω απέξω ) στις διάφορες σειρές αστυνομικού τύπου NCIS όπου υπάρχει πρόσβαση σε κάμερες, κινητά, υπολογιστές κλπ… κλπ… κλπ… Εκεί αν παρατηρήσουμε θα δούμε κάποια από αυτά που συζητάμε εδώ.

images

SaaS : Software as a Service Και εδώ έχουμε κάτι καινούργιο πάλι… κάποτε αγοράζαμε το πρόγραμμα, το εγκαθιστούσαμε, πάλιωνε, το “αναβαθμίζαμε”, κάποιες φορές δεν έτρεχε ή είχε πρόβλημα με άλλα παρόμοια προγράμματα ( conflicts )… και άλλα τέτοια όμορφα. Ωραία… Ξεχάστε τα. Σε λίγο καιρό – όχι μακριά χρονικά – θα μπαίνετε στο διαδίκτυο και θα αποκτάτε πρόσβαση σε κάποια προγράμματα στο “σύννεφο” ( = cloud ) και θα πληρώνετε ότι και όσο χρησιμοποιείτε… κάτι σαν τη ΔΕΗ ( !!!) αλλά με ένα μικρό κόστος το μήνα – γιατί θα απευθύνεται σε πολλούς – θα μπορούμε να έχουμε πάντα τη τελευταία έκδοση, που θα τρέχει όσο γρήγορα τρέχει το ιντερνέτ μας, θα έχουμε ασφάλεια στη χρήση και άλλα τέτοια. Όμως οι βασικές λειτουργίες θα είναι δωρεάν ( ήδη ισχύει πχ στο google apps και στα office 365 ) και αν θες κάτι παραπάνω θα πρέπει να πληρώσεις… το κάτι τις σου… Αυτό ακούγεται ενδιαφέρον, και ίσως να λύνει κάποια προβλήματα… βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση το Ιντερνετ παντού με όσα θετικά ή αρνητικά σημαίνει αυτό. Για Ελλάδα…θα αργήσει. Αλλά και στο εξωτερικό όποτε έχω βρεθεί και εκεί τα ίδια. Θα έλεγα ότι εμείς είμαστε πιο large στο ιντερνετ. Στα ξενοδοχεία πχ δωρεάν και αξιοπρεπέστατο, ενώ όπου βρέθηκα στο εξωτερικό μόνο στην είσοδο στους δικούς τους υπολογιστές. Αν ήθελες WiFi πληρώνεις… Από την άλλη έχω μάθει από παλιούς μου μαθητές ότι το κόστος στα σπίτια και οι ταχύτητες είναι έξω από την Ελληνική πραγματικότητα (πολύ μικρό κόστος και πολύ μεγάλες ταχύτητες πάντα σε σύγκριση με την Ελλάδα ). Τέλος πάντων.

the-internet-of-things

Και πάμε sτο Internet of things. Εδώ το πράγμα δείχνει μακρινό… μοιάζει με εκείνη τη διαφήμιση γνωστής εταιρείας οικιακών συσκευών που έβαζες μακαρόνια και έπαιρνες παστίτσιο έτοιμο. Τι σημαίνει αυτό… Ας πάρουμε ένα έξυπνο ψυγείο, που από το bar code ή από ένα αισθητήρα στη συσκευασία ξέρει τι έχεις μέσα πότε το πήρες και με κάποιο τρόπο ξέρει πότε τελειώνει… οπότε ή σου βγάζει μηνυμα σε κάποια οθόνη, ή σου βγάζει λίστα για ψόνια ή αν το “εκπαιδεύσεις” στέλνει τη λίστα στο σούπερ μάρκετ και σου έρχονται στο σπίτι… Καλό; Ίσως, Δεν ξέρω τι “ευελιξία έχει” αν δεν βρει κάτι να πάρει κάτι άλλο για παράδειγμα. Όπως και να έχει αυτό είναι απλό παράδειγμα… ίσως όχι εντελώς αντιπροσωπευτικό, αλλά σίγουρα κάτι που μπορούμε να καταλάβουμε. Σκεφτείτε τώρα πρακτικά ένα μεγάλο πλήθος συσκευών που επικοινωνούν, συνεργάζονται και “παίρνουν” τις αποφάσεις που τους έχουμε πει να πάρουν. Εδώ το κινητό τηλέφωνο συνήθως γίνεται το κέντρο ελέγχου όλων αυτών των συσκευών.

Εικόνες από το μέλλον… για να το παίξω και λίγο Ασίμωφ, με τις προβλέψεις του – λέω εγώ τώρα… ότι μετά από κάποια χρόνια… το Ιντερνετ θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος του… ( δηλαδή των δεδομένων του ). Κάποιος, κάπου… κάποτε θα βρει αυτή την εγγραφή… αν υπάρχει ακόμα σε κάποιον σέρβερ…ή όπως αλλιώς θα το λένε τότε… και εκεί θα δείξει αν πέτυχα τίποτα…

Πάντως σίγουρα ο κόσμος που έρχεται θα είναι διαφορετικός… δεν μπορώ να κρίνω αν θα είναι καλύτερος ή χειρότερος… σίγουρα διαφορετικός.

Τη καλησπέρα μου…

Κάνοντας μάθημα από το σπίτι…

Posted on : 01-11-2014 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

webinar_0

Μερικές φορές υπάρχει η ανάγκη να κάνουμε ένα μάθημα… παραπάνω. Αυτό φυσικά μπορεί να γίνει στις τάξεις. Τι γίνεται όμως αν δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στη τάξη, ή αν χρειάζεται να συνγκεντρώσεις μαθητές από διάφορες περιοχές; Εκεί τη λύση την δίνει το διαδίκτυο.

Μια πολύ χρήσιμη εφαρμογή είναι τα Webinar. Συγχώνευση των λέξεων Web seminar ή με άλλα λόγια “διαδικτυακό σεμινάριο”. Ένα μάθημα από το σπίτι λοιπόν. Τόσο για τον καθηγητή όσο και για τον μαθητή. Τι χρειάζεται;  Ένας υπολογιστής και φυσικά σύνδεση στο Ιντερνετ.

Πως γίνεται; Μάλλον απλό.

Χρειαζόμαστε ένα περιβάλλον εργασίας ή μια “διαδικτυακή αίθουσα”. Υπάρχουν πολλοί πάροχοι που δίνουν αυτές τις δυνατότητες. Μπορεί αν θέλετε να έχετε μέχρι 10 μαθητές ή και μέχρι 250 (!). Ανάλογα με το αν επιλέγετε δωρεάν εφαρμογή ή επί πληρωμή.

Στη περίπτωση τη δική μου χρησιμοποιώ το Big Marker που μπορεί να δεχτεί μέχρι 250 μαθητές, απαιτεί εγγραφή μόνο από τον εισηγητή ( και όχι από τους ακροατές – αν δεν θέλουν ) και δεν χρειάζεται να κατεβάσεις κάποια προγράμματα… εκτός από τη Java φυσικά.

Το μάθημα γίνεται όπως κάθε μάθημα…. με πίνακα, βιβλίο, σημειώσεις, power point, ή ότι άλλο εσείς θέλετε. Μπορείτε να έχετε μέχρι 12 βιντεοκάμερες… Εγώ θα έλεγα ότι αν δεν έχετε κάμερα δενέχετε ενοχλεί… Σε πολλά σεμινάρια που έχω παρακολουθήσει, οι ανοικτές κάμερες, δημιουργούν κωμικές καταστάσεις, γιατί πολλοί ξεχνάνε ότι “τους βλέπει όλος ο κόσμος” και έτσι εμφανίζονται διάφορα στις οθόνες μας. Έτσι μάλλον καλύτερα είναι οι κλειστές κάμερες, ή αν έχουμε μια συζήτηση τότε εντάξει, εφόσον όλου έχουμε τις βιντεοκάμερες μας ανοικτές και συζητάμε.

Αύριο έχω το πρώτο μάθημα της χρονιάς στη Χημεία της Α Λυκείου. Έφτιαξα ένα βίντεο με τις βασικές οδηγίες για να μπορέσει κάποιος να δουλέψει και μπορείτε να το βρείτε εδώ. Είναι ένα αρχείο που παίζει σε οποιοδήποτε browser χρησιμοποιείτε χωρίς να κατεβάσετε κάποιο συγκεκριμένο αρχείο.

Αν έχετε τη διάθεση να βρεθείτε στο “κοινό” της τάξης, αύριο στις 8 το βράδυ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον σύνδεσμο που βρίσκεται εδώ.

Θα δημοσιευθεί και αντίστοιχος σύνδεσμος στο facebook. Αν εσείς δεν θέλετε αλλά έχετε ένα μαθητή της Α Λυκείου που θα ενδιαφερόταν να παρακολουθήσει, ενημερώστε τον σχετικά.

Καλό μήνα και φυσικά… τη καλησπέρα μου.

Διακοπές και άλλα σχετικά και άσχετα…

Posted on : 21-07-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ

0

1070056_653031484725341_1991450474_n

Περίοδος διακοπών. Έτσι έχουμε συνηθίσει να λέμε. Έτσι ήταν συνήθως το καλοκαίρι. Ο καιρός της ξεκούρασης και της ανάπαυσης. Με δεδομένο ότι είχες δουλειά όλο το προηγούμενο χρόνο, κάποτε έπρεπε να ξεκουραστείς και να φορτίσεις τις μπαταρίες σου. Σε συνεννόηση με τους συναδέλφους έβρισκες εκείνο το δεκαήμερο ή δεκαπενθήμερο που μπορούσες να ξεκλέψεις για να μπορέσεις να φύγεις. Και μετά που γυρνούσες είχες να ξεπεράσεις την κατάθλιψη της επιστροφής όπως όλοι λένε, και να μπεις σε μια σειρά.

Αυτά μέχρι πριν 3-4 χρόνια. Από τότε σταδιακά τα πράγματα έχουν αλλάξει. Αρχικά μειώθηκαν τα χρήματα, και αυτό έφερε τη μείωση στις μέρες. Μετά… μειώθηκαν οι προορισμοί, γιατί τα χρήματα εξακολουθούσαν να μειώνονται. Οι συνήθεις προορισμοί, περιορίστηκαν στα συγγενικά πρόσωπα, και στα πατρικά… Αν κάποιος είχε ένα εξοχικό, συνήθως αποκτημένο σε άλλες εποχές αυτομάτως έγινε ο τελικός προορισμός αλλά και αντικείμενο “διαμοιρασμού” μεταξύ των φίλων  (πολλοί δεν το σκέφτονται ή αν το έχουν σκεφτεί δεν το λένε μη προσβάλλουν τους φίλους τους αν τους καλέσουν). Και φτάσαμε στο τελευταίο στάδιο… τις αθέλητες… υποχρεωτικές “διακοπές” της απόλυσης. Σίγουρα την απόλυση την έχουν αποκαλέσει με διαφορετικούς τρόπους αλλά διακοπές σίγουρα όχι. Και αυτοί που βιώνουν αυτή τη κατάσταση, μάλλον δεν είναι ευχαριστημένοι με αυτή τη κατάσταση.

Μετά από όλη αυτή την εισαγωγή, φτάσαμε στην αφορμή της εγγραφής. Η αφορμή ήταν το φατσοβιβλίο και ότι ανεβαίνει αυτές τις μέρες. Επίσης μια εγγραφή φίλου για το τι τον χαλάει – από άλλη σκοπιά – έδωσε τα παραπάνω ερεθίσματα.

Στο φατσοβιβλίο έχω περίπου 1000+ παλιούς μου μαθητές, φίλους. Βλέποντας τις εγγραφές τους θα μπορούσα  να τις χωρίσω σε τρεις κατηγορίες.

1. Οι καινούργιοι απόφοιτοι (1 μ2 3 χρόνια) έχουν ανεβάσει όλες τις φάσεις των διακοπών τους. Σε όλα τα μέρη με όλες τις εκδοχές… πρωινές (εννοούμε μετά μεσονύκτιο), βραδινές, θαλασσινές, εκδρομικές… και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς. Αν και πάντα έλεγα μέσα στη τάξη ότι ό,τι ανεβαίνει στο διαδίκτυο… δεν κατεβαίνει ποτέ… παρόλα αυτά έχουν ανέβει τα πάντα.

2. Οι “μεσαίοι” απόφοιτοι, μέχρι 10-12 χρόνια, οι περισσότεροι σε φάση σπουδών και πανεπιστημιακών διακοπών, αλλά και με έντονο προβληματισμό για τα τεκταινόμενα, ανεβάζουν συνδέσμους με κοινωνικά, θέματα, ειδήσεις που έχουν αποκλειστεί, συγκεντρώσεις και άλλα. Επίσης βέβαια έχουν και φωτό από τις διακοπές αλλά “άλλου τύπου”.

3. Οι “μεγάλοι”, περί τα 30+ χρόνια σε ηλικία, πολλοί “οικογενειακά αποκαταστημένοι” όπως θα λέγαμε, εμφανίζουν φωτό από οικογενειακές διακοπές, με τα παιδάκια τους σε διάφορες φάσεις, να μοιράζονται οικογενειακές φάσεις.

Συνήθως οι φίλοι τους στο φατσοβιβλίο, ανήκουν στην ίδια “ηλικιακή ομάδα” με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας άτυπος διαγωνισμός – ανταγωνισμός, πάνω στο ποιος περνάει καλύτερα. Αντίθετα εγώ καλύπτοντας ένα μεγάλο ηλικιακό φάσμα (από 17 μέχρι 40 για τους απόφοιτους μου αλλά και παραπάνω για τους φίλους μου) μπορώ να έχω μια συνολική εικόνα, που γενικά μοιάζει με τη παραπάνω.

Οι μεγαλύτερης ηλικίας, γενικά ασκούν κριτική και στάση αναμονής. Παρατηρούν, σχολιάζουν λίγο, και σπανίως “εκτίθενται” γράφοντας εκτενώς την άποψή  τους. Βλέπετε το διαδίκτυο δεν είναι ο χώρος μας. Για εμένα η παρέα είναι να έχω το φίλο απέναντι, να τον βλέπω και να τον ακούω. Αν μοιράζομαι και το καφεδάκι, εκεί η παρέα αποκτά άλλη διάσταση.

Επανερχόμενος στην αρχή της εγγραφής. Καλοκαίρι λοιπόν. Μια εποχή για σκέψη ανασυγκρότηση και κανένα μπανάκι πότε πότε.  Σε όποια φάση και αν είστε… το καλοκαίρι μπορεί να γίνει αφορμή για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Και το βασικό. Το Ιντερνετ δεν είναι το σπίτι μας. Αυτό είναι και το νόημα της εικόνας.

Τη καλησπέρα μου.

Μου τη δίνουν οι εκβιασμοί…

Posted on : 07-07-2013 | By : manaliss | In : Ιντερνετ

0

Όχι ρε φίλε… δεν πρόκειται να πατήσω like για να διαβάσω το άρθρο σου.  Αν έχεις να πει κάτι πες το. Αν  έχεις άποψη, βγες μπροστά και τόλμα να μιλήσεις. Βαρέθηκα αυτό το “νέο τροπάρι”  : Πάτα like για να διαβάσεις τη συνέχεια. Σκοτίστηκα για τη συνέχεια. Ποτέ και σε κανένα. Έτσι πετυχαίνουν δηλαδή την “κυκλοφορία που θέλουν” στο διαδίκτυο.

Όχι ρε φίλε δεν θα σου δώσω πρόσβαση στις επαφές μου, για να συνδεθώ στη σελίδα σου. Γιατί τους φίλους μου τους σέβομαι και δεν θα τους κάνω πάσα σε εσένα, για να στέλνεις ότι εσύ θέλεις μετά στα γραμματοκιβώτια τους. Κάποιοι φίλοι μου το κάνανε – πιθανότατα χωρίς να το σκεφτούν – και εγώ τώρα δέχομαι πάνω από 150 mail καθημερινά άσχετα και για άσχετα. Και όπως και πριν… έχεις κάτινα πεις… πες το.

Κομμένοι οι εκβιασμοί. Ούτε like ούτε πρόσβαση. Αρκετά και αν σας αρέσει. Στείλτε το και παραπέρα, γιατί νομίζω ότι πάει να γίνει η νέα μόδα.

Άντε να τελειώνουμε. Τη καλησπέρα μου… για να δούμε κανένα Grand Prix.

Συνέδρια… γιατί να συμμετέχω;

Posted on : 01-07-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

imagesΌπως συνηθίζω μετά από κάθε συνέδριο ακολουθούν κάποιες εγγραφές σχετικές με τα συνέδρια. Συνήθως υπάρχουν και τουριστικές εγγραφές αλλά και άλλες με πρακτικές και χρηστικές οδηγίες. Η προσπάθεια είναι η εμπειρία και η πληροφορία να διαχυθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Σήμερα θα προσπαθήσω να δώσω κάποια κίνητρα σε όλους να συμμετέχουν σε ένα Συνέδριο ή μια ημερίδα, μεταφέροντας σας τις δικές μου σκέψεις και τον προβληματισμό γύρω από τη συμμετοχή σε ένα συνέδριο.

Στην αρχή συνειδητοποιείς ότι κάπου χρειάζεσαι κάτι παραπάνω, και αρχίζεις να αναρωτιέσαι… και γιατί όχι… να πάω να παρακολουθήσω μία ημερίδα ή ένα συνέδριο… και αρχίζεις και ψάχνεις. Είναι εύκολο να βρεις μια και πολύ συχνά γίνονται τέτοιες δραστηριότητες από διάφορους φορείς. Από σχολεία, διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πανεπιστήμια και άλλα… Συνολικά κάποιος που ενδιαφέρεται μέσα σε ένα χρόνο μπορεί να παρακολουθήσει από 5 έως 10 εκδηλώσεις κάθε χρόνο. Βέβαια οι περισσότερες γίνονται “εκτός ωραρίου” και πολύ συχνά αν είναι ημερίδες ή διημερίδες και Συνέδρια γίνονται Σαββατοκύριακα.  Συνήθως υπάρχει κόστος στις ημερίδες και διημερίδες, που καλύπτει τις βασικές ανάγκες υποδομής. Το κόστος αυτό είναι από 20 έως 50 €. Αν τα βάλεις όλα, στη χειρότερη περίπτωση φτάνουν τα 500 €, εφόσον δεν βάλεις μετακινήσεις, καφέδες ή ότι άλλο “υποστηρικτικό”  καταναλώσεις. Καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, κυρίως στους καιρούς που ζούμε. Συνήθως οι επιμορφώσεις από δημόσιους φορείς είναι δωρεάν και γίνονται σε δημόσιους χώρους, μειώνοντας το κόστος. Κάποια στιγμή το βαριέσαι και λες… θα τα μάθω μόνος μου…

Και περνάς στο επόμενο στάδιο… που είναι το Ίντερνετ. Και αρχίζεις και κατεβάζεις μετά μανίας… και τυπώνεις… και μαζεύεις… ό,τι σχετικό και άσχετο. Και αρχίζεις και διαβάζεις… και διαβάζεις και… διαβάζεις… και αρχίζεις και “θολώνεις”.

Και εκεί πλέον φτάνεις στο τρίτο στάδιο… της επιλογής. Δεν πάει έτσι… κάπου πρέπει να διαλέξω τι θα διαβάζω. Και αρχίζεις και βάζεις “φίλτρα” και ξεδιαλέγεις τι κατεβάζεις στον υπολογιστή σου… αλλά πάλι πολλά είναι. Αρχίζεις πλέον και θέλεις κάποιο τρόπο οργάνωσης και επεξεργασίας. Γιατί οι γνώσεις “χορεύουν” μέσα στο μυαλό σου, χύμα και σου έρχονται φλασιές και ιδέες για να κάνεις κλπ κλπ κλπ και μετά ξανά από την αρχή… Από την άλλη οι επιμορφώσεις, τα συνέδρια και το διάβασμα έχουν φτιάξει μια βάση για να μπορείς να πατήσεις και να δεις πιο μακριά.

Έχεις πλέον φτάσει στο… να βγεις μπροστά και να μιλήσεις. Θεωρείς ότι πλέον μπορείς και εσύ να πεις πράγματα σε άλλους. Αυτό όμως έχει και ένα άλλο αποτέλεσμα. Έχεις πλέον στόχο στη μελέτη σου.  Δεν διαβάζεις ότι πέσει στα χέρια σου. Αλλά έχεις αντικείμενο και θέμα. Για να καταλάβετε τι εννοώ, θα σας μεταφέρω τη φετινή μου εμπειρία.

Πέρυσι βλέπω για ένα συνέδριο στο ΠαΠει με θέμα τις ΤΠΕ στην εκπαίδευση και καταληκτική ημερομηνία κάπου στα μέσα Ιουλίου. Ξεκινάω μετά το Πάσχα και βάζω θέμα : “Την επιμέλεια του ψηφιακού υλικού στην εκπαίδευση”. Αφορμή η ενασχόληση μου με τις  ψηφιακές εφημερίδες στο paper.li και στο scoop.it. Οι τρεις πρώτες είναι στον “αυτόματο” :  “Τα καθημερινά“,  “Τα Καθημερινά – Γενική Έκδοση” και “Οι σύνδεσμοι του εκπαιδευτικού“. Με κατάλληλες ρυθμίσεις μαζεύουν υλικό από το διαδίκτυο, “μόνες τους” και το δημοσιεύουν κάθε μέρα οι δύο πρώτες και κάθε Σάββατο βράδυ η τελευταία.  Η τελευταία “Τα Νέα του LFH” είναι χειροποίητη και μου παίρνει αρκετό χρόνο κάθε μέρα. Ανανεώνεται κάθε φορά που ανεβάζω ένα άρθρο με μια λογική blog. Αυτή την εμπειρία θέλησα να μοιραστώ με τους συναδέλφους που με παρακολούθησαν και όχι μόνο. Και κάθισα και μελέτησα, κατέθεσα την εργασία και όλο το καλοκαίρι ασχολήθηκα με αυτή την εργασία. Έμαθα πολλά και κυρίως τακτοποίησα πολλά στο μυαλό μου. Για το συνέδριο έγραψα εδώ όπως συνηθίζω άλλωστε και ανέβασα την εργασία και την παρουσίαση σε δύο χωριστά βίντεο εδώ και εδώ… για όποιον θέλει να τη παρακολουθήσει. Έτσι η μελέτη μου είχε ένα στόχο. Πέρασε το καλοκαίρι και  στα τέλη Σεπτέμβρη, εξαγγέλθηκε το Συνέδριο της Σύρου. Νέα πρόκληση… Νέο διάβασμα… για να δούμε τι θα είναι αυτή τη φορά…

Τον Απρίλιο του 2012, είχα βρεθεί σε μία ημερίδα της ORACLE για το Cloud computing και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στο e-learning που φέτος έγινε στο Ευγενίδειο, υπήρχαν πολλές αφορμές για σκέψη… οπότε ήταν αρκετά εύκολο να επιλεγεί το θέμα… : Το υπολογιστικό νέφος. Ωραία αλλά πως; Άρχισα να διαβάζω, προσπαθώντας και εγώ να καταλάβω τι ακριβώς είναι… εκεί λοιπόν συνειδητοποίησα ότι… το ξέρω. Και μάλιστα καλά, γιατί πολλές εφαρμογές του – σε δωρεάν μορφή, τις χρησιμοποιώ καθημερινά. Και εσείς διαβάζοντας αυτό το κείμενο, κάνετε ακριβώς αυτό το πράγμα. Και έτσι μπήκε μπροστά η κεντρική ιδέα… το νέφος και η εκπαίδευση. Μετά άρχισα να γράφω σε χαρτί… ναι παραδοσιακά… και να σκέφτομαι τι θα πω. Τι θα μπορούσε να ενδιαφέρει τους καθηγητές που θα μαζευτούν να ακούσουν… Θα τους ενδιέφεραν θεωρητικά θέματα… μπλα μπλα μπλα… που λένε ή κάτι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν; Μάλλον το δεύτερο. Αλλά αν δεν ξέρουν τι είναι το νέφος; Δεν πρέπει να υπάρχει μια εισαγωγή; Κάποια σημεία αναφοράς… για να ξέρουν για τι μιλάμε… Και έτσι η εργασία χωρίστηκε στα δύο. Ένα θεωρητικό και ένα πρακτικό.  Και πάλι δεν μου άρεσε. Δηλαδή… μου έλειπε η προηγούμενη εμπειρία… που δεν υπήρχε. Μήπως είχαν άλλες χώρες; Και μπήκε μια ακόμα παράμετρος… τι έχουν κάνει άλλες χώρες… ευρωπαϊκές και μη. Υπήρξε υλικό από διάφορα συνέδρια του εξωτερικού αλλά και από την UNESCO και Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οπότε έκλεισε η δομή.

1. Εισαγωγή γενική.

2. Εμπειρία άλλων χωρών με χρήση νέφους στην εκπαίδευση και γενικές “πολιτικές” από διάφορους φορείς.

3. Χρήση στην εκπαίδευση.

Και τότε άρχισα να γράφω στον υπολογιστή. Μου πήρε περίπου ένα τρίμηνο από Οκτώβρη μέχρι το Χριστούγεννα με διάφορες μορφές και προσθήκες – αφαιρέσεις… προσπαθώντας να μείνω στο θέμα.  Μέσα Γενάρη έκλεινε η πρώτη προθεσμία παράδοσης, (γιατί δόθηκαν παρατάσεις) και η εργασία έφυγε για αξιολόγηση. Μετά από ένα μήνα περίπου επιστράφηκε με σχόλια και υποδείξεις διόρθωσης και συμπλήρωσης… Άντε πάλι “τα κεφάλια μέσα…”. Και μετά από 10 ημέρες, αφού πέρασε γενικό λίφτινγκ ξαναέφυγε για έγκριση ή απόρριψη τελική. Και τελικά εγκρίθηκε για παρουσίαση. Οπότε περάσαμε στην αναμονή…  ήταν τέλη Φλεβάρη του 13. Όταν ορίστηκαν οι ημερομηνίες δημιουργήθηκε άλλο θέμα… ο χρόνος παρουσίασης. Μικρός… πολύ μικρός. Και για εμένα που έχω μάθει να λέω πολλά… ακόμα μικρότερος. Τι να πω και τι να αφήσω…

Και πάμε στο τελευταίο μέρος του θέματος συνέδριο : η ομιλία και η παρουσίαση. Οι αποφάσεις πάρθηκαν… το νέφος θα “φαγωθεί” για να ακουστούν οι εφαρμογές.Όποιος θέλει το διαβάζει… περισσότερο ενδιαφέρον έχουν οι χρήσεις στη τάξη. Όπερ και εγένετο. Ξανά χαρτί και μολύβι… Η εργασία μπροστά και μέτρημα…

-Αυτό το λέω… διαφάνεια 1.

Αυτό όχι, αυτό όχι, αυτό όχι…

Αυτό ναι… διαφάνεια 2… και πάει λέγοντας.

Και βγήκε η παρουσίαση… στο χαρτί. Τώρα πρέπει να φτιαχτεί και να ειπωθεί. Και έτσι το Πάσχα έφτιαξα την παρουσίαση… να μαζέψω τις φωτό, να φτιάξω τη σειρά το χρόνο κλπ κλπ. Και μετά άρχισαν οι εξετάσεις… και μετά τελείωσαν οι εξετάσεις (έτσι γίνεται συνήθως).

Τελευταία φάση είναι να πούμε την παρουσίαση… Το χρονόμετρο να μετράει… και πάμε….19 λεπτά… Πολλά (15 λεπτά είναι ο χρόνος).. Θέλει κόψιμο…Για να δούμε τι μπορούμε να κόψουμε… Ξανά… 17 λεπτά… ξανά…15 λεπτά…(καλά είμαστε αλλά ρυθμός πολυβόλο).  Για να δω… άσε δεν μπορώ να κόψω άλλο. Θα το βιάσω λίγο…και θα έρθει στα ίσα του.

Έτοιμος… και έτσι το Σάββατο στις 22 του Ιουνίου σε μια τεράστια πολυγωνική αίθουσα… με καμιά 20-ριά άτομα… παρουσίασα την εργασία μου. Κανείς δεν ήξερε τι είχε κρυμμένο μέσα της… μόνο εγώ (και όλοι εσείς τώρα πια). Χρόνος…. 17 λεπτά περίπου… Δεν τα κατάφερα να μείνω μέσα στα όρια…Μπορείτε να τη παρακολουθήσετε σε δύο δόσεις στα βίντεο που ακολουθούν :

Παρουσίαση μέρος πρώτο

Παρουσίαση μέρος δεύτερο

Η κάμερα ήταν στατική γιαυτό δεν μπορείτε να δείτε το υπόλοιπο κοινό…

Η εργασία

και η παρουσίαση είναι στο σύνδεσμο που ακολουθεί : PAROYSIASH SYROY (εδώ οι διαφάνειες αλλάζουν με το πάτημα του διαστήματος ή του ENTER. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες διαφάνειες που “λογοκρίθηκαν” για τη μείωση του χρόνου. Τις άφησα γιατί περιέχουν τη δομή του νέφους για όποιον θέλει.)

Για όλους τους παραπάνω λόγους συμμετέχω στα συνέδρια. Και κάθε φορά επενδύω το πολυτιμότερο που έχω… χρόνο από τον εαυτό μου. Γιαυτό με είδατε και με ενόχλησε στη προηγούμενη εγγραφή η απουσία των ομιλητών και ο τρόπος που δεν ενημέρωσαν όσοι δεν ενημέρωσαν και η παρουσίαση δι’ αντιπροσώπου. Επειδή όμως ο χρόνος που επενδύω είναι και για τον εαυτό μου, δεν νομίζω να σταματήσω… τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Ήδη ψάχνω το θέμα για τη Νάουσσα το 2014….Θα εξαγγελθεί το Σεπτέμβριο αλλά ήδη 19-20-21 Οκτώβρη έχουμε συνέδριο, πριν μια ημερίδα, μετά μια άλλη… Κάτι θα βρεθεί και φέτος… δεν νομίζω να βαρεθώ.

Από ότι καταλάβατε έκλεισαν τα σχολεία και έτσι εξηγούνται οι μεγάλες εγγραφές.

Τη καλησπέρα μου…

Συνέδρια… Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον…

Posted on : 27-06-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Ταξιδιωτικά

0

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, βρέθηκα στη Σύρο στο 7ο συνέδριο για τη χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση.

Η εμπλοκή μου με τις ΤΠΕ και τους υπολογιστές πάει πολύ πίσω… για τους υπολογιστές κάπου στο 1986 πήρα το πρώτο PC. Παλιότερα είχα SPECTRUM και COMMODORE 64. Με το που πήρα το PC είπα ότι αυτό θα γίνει το εργαλείο μου στην εκπαίδευση. Νομίζω ότι τότε πρέπει να πω ότι ξεκίνησα με τις ΤΠΕ. Πολύ σύντομα κατάλαβα ότι όταν δούλευα μόνος μου, ανακάλυπτα την Αμερική ξανά και ξανά… Τα έκανα όλα μόνος μου… και αυτό που ήταν “θρίαμβος” και επιτυχία για εμένα ήταν κάτι πολύ κοινό και ξεπερασμένο για άλλους. Και έψαξα να βρω αυτούς τους άλλους.  Το Ιντερνετ δεν ήταν αυτό που είναι τώρα. Έμπαινες με μόντεμ για όσο χρόνο χρειαζόσουν και μετά έκλεινες γιατί χρεωνόσουν στο τηλέφωνο. Εννοείται ότι δεν υπήρχε παραμονή on line… κάπου. Και οι ταχύτητες 28 Κbps αρχικά και 56 Kbps αργότερα “στα γρήγορα”.  Τώρα τρέχουμε με 12000 Kbps.  Έτσι τους άλλους έπρεπε να τους βρεις… ζωντανούς. Και άρχισε να πηγαίνω στις ημερίδες ( η λέξη συνέδριο ήταν βαριά ). Και όποτε έβλεπα εγκύκλιο για κάποια ημερίδα… πρώτος…. Εννοείται ότι δεν υπήρχαν ανακοινώσεις ή events…  Μετά από κάποια χρόνια πήρα θάρρος και θεώρησα ότι είχα και εγώ κάτι να πω… και άρχισα να κατεβάζω εισηγήσεις. Και να ανεβαίνω στο βήμα. Ήταν περίπου 10 χρόνια πριν.  Εκεί άρχισα να “εκτίθεμαι”. Πάντα είχα το άγχος της ευθύνης απέναντι στο κοινό που με παρακολουθούσε. Προσπαθούσα να βρω εξειδικευμένα θέματα και πολύπλοκα… αλλά πολύ σύντομα κατάλαβα ότι όσοι έρχονταν ψάχνανε και ψάχνονταν να βρουν το τρόπο να κάνουν το μάθημα τους καλύτερο και πιο ενδιαφέρον  για τους μαθητές τους. Αλλά θέλανε και το πρακτικό και χρήσιμο. Δεν θέλανε τις θεωρητικολογίες. Έτσι άρχισα να προσανατολίζομαι σε διδακτικές πρακτικές.  Ογκομέτρηση με χρήση του Excel στο 2000 (!). Power Point και λάθη στις παρουσιάσεις, Διαθεματικές εργασίες και προγράμματα για πολυπληθείς ομάδες. Και τότε άρχισα να blogάρω. Ήταν 2007. Το Ιντερνετ είχε αλλάξει και οι δυνατότητες επίσης. Και η πληροφόρηση επίσης.

Ήταν 2008 όταν διάβασα για το 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο στη Σύρο. Είπα να στείλω εισήγηση… για τα blog. Ήταν Συνέδριο και Πανελλήνιο. Μεγάλο άγχος… και στη Σύρο και νησί…  Και έγινε δεκτή η εργασία άρα έπρεπε να πάω… Άδεια από το σχολείο, κόστος… και άλλα καλά.

Και πήγα… και ήταν μοναδική εμπειρία. Όλοι εκεί είχαν το ίδιο κόλλημα με τους υπολογιστές… κάτι σαν ένας παιδικός σταθμός. Όπου και αν πήγαινα γνώριζα κόσμο και μιλούσα για τις ιδέες μου αλλά άκουγα και μάθαινα. Η πληροφορίες ήταν παντού. Το μόνο που έπρεπε ήταν να τις μαζέψεις. Η σημαντικότερη αίσθηση ήταν ότι δεν ήσουν μόνος… Αυτή η αίσθηση ότι υπάρχουν κάποιοι που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες αλλά κυρίως, που έχουν διάθεση να μοιραστούν τις γνώσεις τους μαζί σου είναι ίσως η ουσία των συνεδρίων. Ακολούθησε η Βέροια το 2010 και ξανά η Σύρος το 2011. Και ήμουν εκεί. Και μάζευα πληροφορίες. Και κάθε φορά αισθανόμουν καλύτερα. Γιατί ο κύκλος των γνωστών μεγάλωνε και οι γνώσεις επίσης. Το 2011 πέρασα στην ομάδα των κριτών του συνεδρίου. Το θεώρησα εξαιρετική τιμή αλλά και ευθύνη.

Το 2012 “χάσαμ唨τη Βέροια γιατί δεν έγινε… και τα μνημόνια άρχισαν να ελέγχουν πολλά πράγματα, ανάμεσα σε αυτά, και τη ζωή μας.  Και φτάσαμε το 2013 πάλι στη Σύρο.  Όπου υπήρχε εισήγηση… όπως γίνεται πολύ συχνά.

Το φετινό συνέδριο, υπήρξε και αυτό θύμα του Πάσχα. Με το να είναι το Πάσχα στις 5 /5 και να βάλει το Υπουργείο τις εξετάσεις στις 17/5, το συνέδριο έφυγε πίσω στις 21-22-23/6 κοινώς στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Αρχικά ακούστηκε καλή ιδέα… να κάνουμε και κανένα μπανάκι…(άλλο Μάιος και άλλο τέλη Ιουνίου). Έτσι τη Παρασκευή από τις 11.30 που έφτασε το καράβι μέχρι τις 5.30 που ξεκινούσε το συνέδριο υπήρχε αρκετός χρόνος και για μπανάκι και για ξεκούραση. Όπερ και εγένετο.

Η απογευματινή συνεδρίαση στο Μάννα νομίζω ότι ήταν καλή ιδέα. Το πολιτιστικό κέντρο που γινόταν παλιότερα η εναρκτήρια συνεδρίαση, ήταν στο κέντρο και υπήρχε ένα θέμα “παρκαρίσματος” ενώ δεν νομίζω ότι προσέφερε κάτι ιδιαίτερο. Η πολυγωνική στο Μάννα είναι πολύ όμορφη και διευκολύνει και τη πρόσβαση. Οι περίπου 300 θέσεις που έχει νομίζω ότι επαρκούν. Εδώ πρέπει να πούμε ότι στη περίπτωση του Συνεδρίου, φέτος πάλι υπήρξε εμπλοκή γιατί με το να βγαίνουν οι βαθμοί τη Παρασκευή, οι περισσότεροι συνάδελφοι ήρθαν με το βραδινό καράβι της Παρασκευής.

Το Σάββατο όλα ήταν έτοιμα και στημένα… Υπήρξε σαφώς μια καλύτερη εικόνα στην οργάνωση και όλα ήταν έτοιμα και δούλευαν σε σχέση με τη προηγούμενη διοργάνωση. Στο συνέδριο αυτό, τη διαφορά την έκαναν οι σύνεδροι. Υπήρχαν πολλές απουσίες. Και από ότι κατάλαβα και από τον εκάστοτε προεδρεύονται και την αγωνία που είχε, δεν είχαν ειδοποιηθεί καν.  Δηλαδή… με συγχωρείτε… εντάξει κάτι άλλαξε εκτάκτως… και δεν μπορείς να πας. Ειδοποιείς. Ένα μηνυματάκι στο κινητό και φτάνει… Δεν είναι πολύπλοκο. Και κυρίως είναι ηθικό. Γιατί, μετά την εισήγησή μου, ήθελα να παρακολουθήσω κάποιες ομιλίες και οι εισηγητές λείπανε. Εντάξει, κάποιοι στείλανε το power point με φίλους για να το διαβάσουμε… Συγνώμη… αλλά τσαντίστηκα… Σε μια εισήγηση τιμάς το κοινό σου με την παρουσία σου και σε τιμούν και αυτοί. Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση.  Θεωρώ σωστή κίνηση του προέδρου να το προσπεράσει απλά  και να προχωρήσει στην επόμενη παρουσίαση.

Φέτος για δεύτερη συνεχή χρονιά είχα τη δεύτερη εισήγηση… Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με το πρωινό ξύπνημα… αλλά το fan club μου εμφανώς είχε… Δηλαδή αν είναι να υπάρχει δυνατότητα να υπάρχει μια κυκλική εναλλαγή… με ίδιους ομιλητές. Μια νωρίς μια αργά. Η αλήθεια είναι ότι στο προσχέδιο του προγράμματος δεν μου έκοψε να το ζητήσω… Τώρα θα το έχω κατά νου.

Και φτάνουμε στο μεσημέρι… όπου το Συνέδριο μάλλον έπεσε θύμα του τριημέρου. Στο μεσημεριανό διάλειμμα που είναι η κατεξοχήν ώρα συζήτησης, γνωριμίας, ανταλλαγής πληροφοριών και τηλεφώνων ήμασταν ελάχιστοι… Μάλλον οι παραλίες της Σύρου κερδίσανε. Αν κρίνω από το κόσμο λοιπόν ήταν το 1/3 του περυσινού ή το 1/6 του προπέρσινου… λίγοι πολύ λίγοι.

Η Κυριακή, τελευταία μέρα με μια πολύ καλή παρουσίαση για τα blogs των εκπαιδευτικών και τα σχέδια για e-learning κάτι απαραίτητο για τις Κυκλάδες.

Τώρα για το μέλλον… ΔΕΝ μου άρεσε το Skype. Αν και το χρησιμοποιώ, δεν είναι για συνέδρια. Για λύση ανάγκης καλό είναι αλλά να μη μας γίνει και συνήθεια… αλλιώς να καθόμαστε σπίτι μας… και να παρακολουθούμε “κονσέρβα”. Δηλαδή δεν θα μου άρεσε για μέλλον των συνεδρίων. Δηλαδή να πηγαίνω στο συνέδριο και να ακούω ομιλίες και παρουσιάσεις από το πανί. Επίσης το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος δεν είναι καλή ιδέα… Δηλαδή εμένα μου άρεσε η παραπάνω μέρα διακοπών, μετά το συνέδριο. Πολύ αναζωογονητική αλλά το συνέδριο χάνει. Σαφώς και μου άρεσαν τα μπανάκια… δεν λέω αλλά το συνέδριο χάνει το στόχο του. Νομίζω ότι θα ήταν μια καλή ιδέα, να υπάρχει μια ώρα, ένα ποτό, κάτι για να συνυπάρξουμε οι σύνεδροι και να τα πούμε. Αυτό είναι το βασικό στο Συνέδριο. Η ώρα του Φαγητού το Σάββατο είναι καλή… αν είχαμε και κάπου να κάτσουμε… (ρίχνω ιδέες)

Ήταν πολύ καλή κίνηση η αλλαγή της χάρτινης τσάντας… δεν έχει σημασία το ότι είναι διαφημιστική αλλά το ότι είναι μια τσαντούλα συνεδρίου. Επίσης ήταν πολύ καλή ιδέα το διαφημιστικό της νομαρχίας για τις Κυκλάδες.

Έτσι άλλο ένα συνέδριο στη Σύρο, πέρασε στην ιστορία. Για εμένα που ήμουνα σχεδόν στο σύνολο των ωρών εκεί ήταν καλό και χρήσιμο. Οι άλλοι ας προσέχανε. Αν αξιοποιήσεις το χρόνο, μπορείς να έχεις και την επιμόρφωση αλλά και τη διασκέδαση. Ήδη για του χρόνου, εξαγγέλθηκε το Συνέδριο της Νάουσας για το 2014, οπότε ας ετοιμαστούμε και να δώσουμε το παρόν.

Φέτος παρακολούθησα συνολικά τρία συνέδρια (δύο με εισήγηση) και συμμετείχα σε δύο στρογγυλά τραπέζια. Συμμετείχα και σε δύο ημερίδες σαν εισηγητής.  Όμως κάτι πρέπει να αλλάξει στα  Συνέδρια. Δεν ξέρω τι ακριβώς αλλά νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη ανανέωσης. Θεωρώ σημαντικό ότι φέτος υπήρχε κοινό με μέση ηλικία… 22. Αυτό σημαίνει μεταπτυχιακοί φοιτητές. Αυτό σημαίνει νέες ιδέες και νέα δυναμική. Ένα άνοιγμα ίσως να έδινε αυτή τη διέξοδο που λέμε.

Λοιπόν σταματάω. Έτσι απότομα. Ήδη έγινε τεράστια εγγραφή…

Τη καλημέρα μου.

Πάντα κάτι φταίει…

Posted on : 31-03-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Σήμερα έφταιγε η Βίκυ.Την γνώρισα σήμερα την ήξερα περίπου 2 χρόνια, μέσα από συζητήσεις σχετικά με την εκπαίδευση και τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, μέσα από το διαδίκτυο. Πολλές συζητήσεις, για το τι μπορεί να κάνει κανείς.

Σήμερα βρέθηκα στην Αμερικάνικη ένωση, όπου είχε ένα διήμερο συνέδριο πάνω στους τρόπους κινητοποίησης των μαθητών μέσα από το διαδίκτυο και η ομιλία της Βίκυς είχε θέμα το blog και το γιατί να γράφει σε blog κανείς.

Βέβαια η παρουσίαση ήταν επικεντρωμένη στην εκπαίδευση, αλλά έβαλε ένα γενικότερο θέμα…το οποίο μεταθέτω σε εσάς…

“Γιατί να έχει ένα blog κάποιος; Τι να γράφει κανείς εκεί μέσα;”

Θα ήθελα λοιπόν τα σχόλιά σας, και θα ήθελα τις σκέψεις σας. Αν δεν έχετε και αυτό με ενδιαφέρει… γιατί δεν έχετε; Θα μπορούσατε να έχετε; Γενικά τι νομίζετε για τα blogs; Καθημερινά μπαίνετε 70-100 άτομα στο blog, βρείτε ένα πεντάλεπτο και γράψτε την άποψή σας.

Τη καλησπέρα μου…