Featured Posts

  • Prev
  • Next

Το κινητό, τα Webinars, το ΑΣΜΠΕΤΑ και άλλες ιστορίες…

Posted on : 12-11-2010 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ, Κοινωνικά, Υπολογιστές

Tags: , , , ,

0

Χθες βραδάκι κατά τις 9.00 χάζευα στη τηλεόραση… στο μόνιτορ ( :) ) και ταυτόχρονα κοιτούσα με το μισό μάτι το Elluminate για τη Τρίτη. Χτυπάει το κινητό και βλέπω το πρόσωπο του γιόκα μου, κάτι πολύ συνηθισμένο για αυτή την ώρα, όπου τελειώνοντας τα μαθήματα πολλές φορές βγαίνει βόλτα και ενημερώνει σχετικά. Απαντάω και ακούω ….κενό και μετά από λίγο μια άγνωστη φωνή… Μέχρι να καταλάβω τι γίνεται ως γνήσιος  νεοέλλην πατήρ που σέβεται τον εαυτό του, είχα βάλει στο μυαλό μου, τρακαρίσματα, κλοπές και ό, τι άλλο χαρούμενο. Τελικά τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Ο γιόκας μου είχε χάσει το κινητό του και ένα παιδί που το είχε βρει πήρε τηλ στο “μπαμπάς” για να δει πως θα το επιστρέψει… Ναι….να το επιστρέψει. Με δεδομένο ότι ήταν και κάποιο κινητό αξιώσεων… “γιατί δεν παίρνουμε ό,τι κι ό,τι….. :)  ” η έκπληξη έγινε ακόμα μεγαλύτερη. Μετά από μια σύντομη συνομιλία βρέθηκα σε 15 λεπτά μπροστά στο “ΠΑΙΔΩΝ” όπου ο ευγενέστατος Σταύρος με περίμενε και μου έδωσε το κινητό. Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν πολλοί Σταύροι (ήταν γύρω στα 17- 18) και κάποιοι γονείς πίσω από αυτούς που σκέφτηκε ότι ένα τέτοια κινητό (Vivaz) σε κάποιον θα στοιχίσει και θα κοστίσει ακριβά, και πήρε τηλέφωνο και το επέστρεψε.  Μέσα στη γκρίνια και τη μιζέρια που μας έχουν ποτίσει, κάποιοι ξεχωρίζουν και ευτυχώς.

Και φτάνει η κρίσιμη μέρα… της Τρίτης για το Webinar. Να σας πω λίγο την ιστορία. Ήταν Μάης μήνας του 10 όταν σε κάποιο από τα πολλά mail είχα μια πρόσκληση από τη Δέσποινα Μακρή, συνάδελφο από τη Καβάλα, η οποία με προσκαλούσε στο πρώτο webinar στα Ελληνικά. Δεν ξέρω αν είχε προηγηθεί άλλο αλλά ακόμα δεν έχει αμφισβητηθεί. Και μάλιστα μου είχε ζητήσει να είμαι και moderator (!!!) Το θέμα ήταν να “βρεθούμε” διαδικτυακά συνάδελφοι από όλη την Ελλάδα και να διερευνήσουμε το “μέσον” και τις δυνατότητές του. Είχε κάνει όλη τη δουλειά και προετοιμασία και μου πρόσφερε την θέση του διαχειριστή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία καταλάβαμε αρκετά και κυρίως μπορέσαμε να δούμε και να εκτιμήσουμε το “μέσον”. Σήμερα θέλω να πιστεύω ότι περνάμε σε μια επόμενη φάση, ίσως όχι τόσο διερευνητική αλλά ουσιαστική. Η πρόθεση είναι να έχουμε εισηγητές “απ΄έξω” που να έχουν να πουν στους συναδέλφους. Αυτό σημαίνει ψάξιμο, συνεννοήσεις, επικοινωνία και προσπάθεια στησίματος, γιατί όλοι μας μαθαίνουμε. Κανείς δεν ξέρει και όλοι προσπαθούμε να δούμε πως θα δώσουμε κάτι καλύτερο και ουσιαστικότερο.

Ξεκινάμε λοιπόν τη Τρίτη με το Elluminate τα σεμινάρια. Υπάρχουν πολλά να πούμε και σίγουρα αυτό το περιβάλλον είναι άγνωστη λέξη για πολλούς. Γι αυτό έχουμε ετοιμάσει μια σειρά βοηθήματα. Δεν θα τα εμφανίζω  ολόκληρα αλλά θα βάζω μια σύντομη περιγραφή και τον σύνδεσμο.

  1. Ένα βασικό κείμενο γραμμένο από τη Δέσποινα Μακρή το Μάιο με πολύ χρήσιμες πληροφορίες θα το βρείτε εδώ.
  2. Βίντεο στο YOU ΤUBE  με το περιβάλλον και πολύ βασικά στοιχεία για την χρήση του. Αυτού θα πρέπει να το δουν όλοι οι συμμετέχοντες και βρίσκεται εδώ.
  3. Δεύτερο βίντεο πάλι στο YOU TUBE όπου εμφανίζονται τα βασικά χειριστήρια στο περιβάλλον. Μπορείτε να το δείτε εδώ.
  4. Το τελευταίο βίντεο περιέχει τα χειριστήρια που υπάρχουν δίπλα στον ασπροπίνακα και σας επιτρέπεται η χρήση. Μπορείτε να το δείτε εδώ.

Πριν την έναρξη του σεμιναρίου στις 8 το βράδυ, κατά τις 7.30 θα μπορείτε να συνδεθείτε και να πειραματιστείτε όσο θέλετε ώστε να εξοικειωθείτε με το χώρο και τις λειτουργίες του. Για το περιεχόμενο μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες εδώ… Μέσα σε αυτή την ανακοίνωση υπάρχει και ο σύνδεσμος σύνδεσης όπως και εδώ. Είπαμε… ο σύνδεσμο θα “κατεβάσει” ένα προγραμματάκι ” και τα Vista και 7, θα σας ρωτήσουν για την εγκατάσταση. Πείτε ναι και σε 1-2 λεπτά θα βρεθείτε στη παρέα. Πριν μπείτε θα σας ζητηθεί το όνομά σας, δώστε το Ελληνικά, τα υποστηρίζει και καλό θα είναι να δώσετε ένα χαιρετισμό μέσα από το Chat room λέγοντας και από που είστε. Παράδειγμα εγώ θα έγραφα : “Καλησπέρα από Αθήνα” Το όνομά μου φαίνεται αυτόματα, οπότε… δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

Όταν ο Παπαγιαννόπουλος δεν μπορούσε να πει το “to know us better” και το έλεγε ΑΣΜΠΕΤΑ, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό θα γινόταν…διάφορα πράγματα. Όλα όμως σημαίνουν παρέα, γνωριμία. Έτσι λοιπόν σήμερα έχουμε ΑΣΜΠΕΤΑ. Δεν θα βρεθώ με ΑΣΜΠΕΤΙΑΝΟΥΣ, θα βρεθώ με φίλους, και θα γνωρίσω και άλλους. Το περιμένω πως και πως… Αν έχετε απορίες…κοιτάξτε δεξιά στους συνδέσμους…Εκεί πρώτο πρώτο … τι λέει…μπράβο. Πατείστε το και βγείτε μια βόλτα στο blog του ασμπέτα. Θα μάθετε πολλά… Από εμένα προς το παρόν τίποτα άλλο.

Το τετραήμερο προβλέπεται να είναι γεμάτο… πολύ γεμάτο… πάρα πολύ γεμάτο. Σας εύχομαι να περάσετε καλά.

Τη καλημέρα μου.

Η πρόκληση της χρονιάς.

Posted on : 13-10-2009 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά

Tags: , , , , , ,

3

Κάθε χρόνο, βάζω κάποιους στόχους. Οι στόχοι αυτοί είναι πολλών ειδών. Μπορεί να είναι κιλά. (Έτσι για τα Χριστούγεννα θέλω -30 μπορώ;) Μπορεί να είναι βιβλία. (Ήθελα να διαβάσω το καλοκαίρι κάποια βιβλία πληροφορικής αλλά και δυο τρία άλλα – Καλά πήγα, μάλλον τα κατάφερα). Μπορεί να είναι sites (ήθελα να το μαζέψω λιγάκι το οικόπεδό μου αλλά εκεί δεν τα πολυκατάφερα. Υπερίσχυσε η νεοελληνική νοοτροπία για το ουδέν μονιμότερο του προσωρινού). Η πρόκληση όμως έσκασε χθες και μάλιστα από το φόρουμ των διδασκόντων φυσικές επιστήμες αν και ήταν από σπόντα. Ήταν το Συνέδριο της Ημαθίας.

Να σας εξηγήσω γιατί.

Πέρυσι έμαθα για τα συγκεκριμένα συνέδρια τα οποία γίνονται μια χρονιά στη Σύρο και μια χρονιά στην Βέροια – Νάουσα. Αποφάσισα λοιπόν να πάω και σε συνεννόηση με το σχολείο έδωσα το παρόν. Όμως ήθελα να πάω με εισήγηση. Όχι απλός θεατής. Δεν έχω το βίτσιο του καθηγητή (καλά δεν το έχω πολύ… καλά μη το κάνουμε θέμα…Ωωωωχχ! Έτσι ήθελα) ήθελα όμως να απαντήσω στη πρόκληση να δω αν μπορώ να το κάνω. Βλέπετε έχω ένα μικρό προβληματάκι.

Άντε να βγάλω τα σώψυχά μου αλλά μη τα πείτε πουθενά… Λοιπόν το καιρό το δικό μου οι χημικοί δεν κάνανε καθόλου παιδαγωγικά, διδακτική και άλλα τέτοια μαθήματα. Οι δε χημικοί πηγαίνανε στη βιομηχανία. Αν “ξέπεφτε” κανείς πήγαινε στην εκπαίδευση. Έλα όμως που εγώ ποτέ δεν κοίταξα βιομηχανία. Μα ποτέ!!! Από το τρίτο έτος έβλεπα εκπαίδευση.  Τελειώνοντας λοιπόν το έριξα στο διάβασμα μπας και μπορέσω να καταλάβω αυτά τα παιδιά που ήταν οκτώ χρόνια μικρότερα μου και εγώ ήμουν καθηγητής τους και αυτά μαθητές μου ΑΛΛΛΛΛΛΑ δεν μοιάζανε καθόλου με εμένα σαν μαθητή. Από τότε λοιπόν ψάχνομαι. Διαβάζω, κοιτάζω, αφουγκράζομαι και αν δω κάτι νέο με τεχνολογία – διότι έχω και ένα κόλλημα με το σπορ εδώ και περίπου 25 χρόνια – εγώ μέσα.  Πέρυσι λοιπόν ήθελα να δω αν μπορώ να σταθώ απέναντι σε όλους εκείνους τους νέους με τα μεταπτυχιακά και τις ειδικότητες και τα διπλώματα πάνω σε διδακτικές, παιδαγωγικές, τεχνολογίες έτσι και τεχνολογίες γιουβέτσι. (Μάλλον πεινάω… τέλος πάντων). Το φαινόμενο λέγεται ανασφάλεια. Οφείλεται σε πολλούς παράγοντες… ας μην επεκταθούμε.

Πήρα λοιπόν ένα θεματάκι που μου άρεσε, τα blogs, (δεν το περιμένατε ε; Σας αιφνιδίασα…) και το παρουσίασα. Το κοινό μου (καμιά τριανταριά συνάδελφοι – με το fan club μαζί) έδειξε ότι τους άρεσε και το σχόλιο που νομίζω έκανε τη διαφορά ήταν μιας συναδέλφου που δεν ήξερα (ούτε και έμαθα). Είπε το εξής: “Επιτέλους ακούσαμε και κάτι που καταλαβαίνουμε”. Καταλαβαίνετε ότι φούσκωσα από υπερηφάνεια (πολύ συχνά το κάνω αυτό… μπας και τελικά …απλά είμαι περήφανος;)

Το μεγάλο κέρδος για μένα ήταν ότι για να φτιάξω την εργασία των δέκα σελίδων κατέβασα το μισό ιντερνέτι και διάβασα πάρα πολλά για να μπορέσω να βγάλω το ρεζουμέ. Επίσης συνειδητοποίησα ότι όταν δουλεύω “υπό πίεση” με καταληκτική ημερομηνία πάω καλύτερα (το ξέρω ότι είναι ανησυχητικό αλλά μου βγαίνει αυθόρμητα).

Έτσι φέτος λέω να πω για το MOODLE αλλά για να πω για το MOODLE πρέπει να το φτιάξω, να το τεστάρω, να το δουλέψω, να μπορέσω να κάνω μια αξιολόγηση. Χμ!!! I’ll pass. Τουλάχιστον για φέτος. Θα δω. Θα το ψάξω. Και όταν το βρω θα το δείτε και εσείς… Χμ!!! (…και αν μου πάρουν την ιδέα…)Καλά θα το δω….Εσείς δεν ξέρω αν θα το δείτε… εγώ θα το δω.

Τη καλημέρα μου και ειδικά σε όσους επιμένουν…

Η αγχολυτική επίδραση του blogging.

Posted on : 03-09-2009 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά

Tags: , , ,

0

Σήμερα μπήκαμε στη τάξη για το νέο χρόνο. Ακολουθώντας το Γαλλικό μοντέλο ξεκινήσαμε τα μαθήματα όπως προβλέπεται στις 3 του Σεπτέμβρη. Η αλήθεια είναι ότι μου έπεσε κάπως βαρύ. Δηλαδή για να γίνω σαφής δεν  μου έπεσε βαρύ το ότι γύρισα στη δουλειά. Βλέπετε τη βρίσκω με τη δουλειά μου. Έπεση βαρύ στη φωνή μου.  Μετά από δύο μήνες νορμάλ χρήσης της φωνής βρέθηκα σε τάξη και μιλούσα συνέχεια μόλις για 6 ώρες. Το αποτέλεσμα είναι ότι μάλλον αύριο μόνο  θα γράφω. Αν δεν το προσέξω θα πάω στη συγκέντρωση των χημικών και θα χρησιμοποιώ νοηματική μόνο (body talk !!! !) )

Γυρνώντας σήμερα στο σπίτι δεν είχα διάθεση για τίποτα. Το μόνο που ήθελα ήταν να γράψω δυο λόγια εδώ …έτσι να ξελαμπικάρω. Ας δούμε λίγο τη σημερινή μέρα.

Μπήκα στη τάξη που είμαι υπεύθυνος του τμήματος. Επί δύο ώρες ενημέρωσα τους μαθητές για το το πρέπει να προσέχουν και τι πρέπει να κάνουν. Επειδή το τμήμα είναι ένα τμήμα της δευτέρας λυκείου, είχαν τη περυσινή εμπειρία οπότε κάποια πράγματα ήταν γνωστά. Από την άλλη είχαμε νέα πράγματα όπως τη γρίπη. Είπαμε τα βασικά πάνω στο θέμα της υγιεινής και πρόληψης. Μετά πήγαμε για τον Αγιασμό και στη συνέχεια είχαμε περίπου μισή ώρα διάλειμμα. Εκεί είδαμε τους περυσινούς απόφοιτους που εθιμικά πλέον έρχονται κάθε χρόνο και μας βλέπουν. Τους συγχαρήκαμε για τις επιτυχίες τους αλλά ήρθαν και ακόμα παλαιότεροι απόφοιτοι ακόμα και από το 2005.

Η αλήθεια είναι ότι όταν έρχονται έτσι παλιοί μαθητές και τα λέμε έτσι σαν φίλοι πια, χωρίς την ένταση των σχολικών ημερών αλλά μέσα από το φίλτρο του χρόνου είναι μια πολύτιμη εμπειρία. Γιατί πάρα πολλές φορές έχω προβληματιστεί…Τι είναι τελικά αυτό που μένει μετά από το σχολείο. Δηλαδή για το αντικείμενό μου δηλαδή, τη χημεία, τι είναι αυτό που μένει. Σας πληροφορώ ότι αυτό που μένει δεν έχει καμία σχέση με τη χημεία. Αυτό που μένει έχει να κάνει με τον άνθρωπο, τη συμπεριφορά και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μαθητές μέσα στη τάξη. Τη χημεία την “χρησιμοποιήσανε” όσο χρειαζότανε για να πετύχουν το στόχο τους που ήταν η εισαγωγή σε μια σχολή. Μετά έμεινε η εικόνα του χημικού. Μου το είπε παλιότερα μια μαθήτρια απόφοιτος του 1992 (στα 35 της περίπου σήμερα).

-Ξέρετε τη θυμάμαι από το μάθημα της Χημείας στο σχολείο;

– Ακούω.

– Το παράδειγμα με τον Αστερίξ για την Ώσμωση με της φράουλες και το μαγικό φίλτρο.

Καλά μόνο αυτό… Και ήταν και πρώτη δέσμη… Αρχιτεκτόνισσα.

Έτσι και σήμερα οι κοπελλιές που ήρθαν μίλησαν απλά και ειλικρινά, χωρίς να έχουν ενδοιασμούς και μου έδωσαν πληροφορίες για τως πως βλέπουν οι μαθητές τα πράγματα. Πληροφορίες πολύτιμες. Πληροφορίες που είναι απαραίτητες για να μπορέσω να καταλάβω.Να μπορέσω να καταλάβω τους ανθρώπους που έχω απέναντί μου και όχι τους μαθητές.  Τη χημεία “τη ξέρω” – ας πούμε (είναι μεγάλη κουβέντα αυτό)  αλλά τους ανθρώπους που έχω απέναντί μου δεν προλαβαίνω να τους μάθω. Το μόνο που μαθαίνω είναι αν ξέρουν η όχι χημεία.  Αν φτάσει εκείνη η μέρα που δεν θα μπορώ πλέον να καταλάβω τι σκέφτεται και τι αισθάνεται ο μαθητής … θα γίνω κασετόφωνο. Θα λέω το μάθημά μου και μετά … θα αλλάζω κασέτα για το επόμενο τμήμα. Κατάντια το βλέπω.  Πάντα ζητάω το feedback. Πολύ μα κατηγόρησαν για ανασφάλεια. Βλέπετε ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι η Χημεία μετά το Λαβουαζιέ περίμενε εμένα για να προχωρήσει. Ούτε θεωρώ ότι αν δεν ήμουν εγώ, το σχολείο θα έκλεινε.Αλλά θεωρώ ότι σε κάθε παιδί αφήνω ένα ίχνος που τελικά όπως έλεγα… δεν αλλάζουν πεζοδρόμιο όταν με βλέπουν ή πιο σωστά αλλάζουν πεζοδρόμιο γιατί θέλουν να έρθουν από το δικό μου πεζοδρόμιο. Και αυτό είναι το καλύτερο.  Ευχαριστώ Ειρήνη και Κατερίνα που μου δώσατε την ευκαιρία να μπορέσω να καταλάβω και φυσικά επιφυλάσσομαι να τελειώσουμε εκείνο το καφέ που δεν προλάβαμε να τελειώσουμε στο σχολικό διάλειμμα.

Και μετά από αυτό το διάλειμμα έκανα άλλες δυο ώρες μάθημα και τώρα…δεν μιλάω μπας και αντέξω αύριο να βγάλω το τρίωρο… γιατί…

ΕΧΟΥΜΕ REUNION στα Γιάννενα οι Χημικοί του 1979 και φυσικά δεν επιτρέπεται να πάω και να μη μιλάω… Πως θα κουτσομπολέψω. Φυσικά και θα έχω υλικό. Αλλά για τρεις μέρες θα είμαι…αλλού. Κυριολεκτικά.

Τη καλησπέρα μου. Ηδη είμαι καλύτερα και θα φτιάξω τη βαλίτσα μου.

Νέες εμπειρίες.

Posted on : 20-07-2009 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Κοινωνικά

Tags: , , , , , , ,

2

Αυτό το καιρό πάλι βιώνω νέες πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Ο  μεγάλος μου γιος είναι εδώ με άδεια απόλυσης, 20 κιλά ελαφρύτερος (παιδί του μπαμπά του γαρ είχε το περιθώριο). Τώρα είναι οριακά αδύνατος.  Μου κάνει εντύπωση που έχω γιο που “τέλειωσε στρατό”.

Στις διακοπές μας θέλει να ακολουθήσει με το δεύτερο αυτοκίνητο. Και αυτό νέο είναι.  Από τη μια φοβάμαι, από την άλλη τα δείγματα δείχνουν ότι είναι αρκετά σοβαρός. Πως ακριβώς θα γίνει δεν ξέρω. Μάλλον θα το παίξουμε 1-2. Εγώ μπροστά να δίνω τον ρυθμό και αυτό πίσω να ακολουθεί. Πάντως το έχω έγνοια. Θα έχει και πολύ κίνηση το Σαββατοκύριακο.

Αυτό το καιρό ετοιμάζω μια νέα μάζωξη και είμαι πάλι ενθουσιασμένος. Θα βρεθούμε στα Γιάννενα όσοι είχαμε μπει το  1979 στο  Χημικό. Για μια ακόμα φορά η “κόλλα” των συμμαθητών με έχει συνεπάρει. Ο τρόπος που μιλάω με τους συναδέλφους – πολλούς από τους οποίους έχω να δω πολλά χρόνια – έως και 30 – ή άντε 10 αν ήταν στην περασμένη συγκέντρωση, είναι “όλα τα λεφτά”. Είναι αυτό που λέμε αξίζει. Θα μαζευτούνε από όλο το κόσμο – κυριολεκτώντας μια και ένας θα έρθει από το Denver (!) . Ο άλλος από την Νέα Υόρκη   δεν θα μπορέσει. Οι άλλοι όλοι είναι από την Ελλάδα και οι περισσότεροι δηλώνουν ενθουσιασμένοι. Φέτος το οργανώνω εγώ και με έχει συνεπάρει. (Δηλαδή εγώ κάνω τις επαφές). Και αυτό καινούργιο.

Έχω ξεκινήσει γυμναστήριο.Αυτό το έχω ξαναπεί το ξέρω. Ενώ όμως ήμουν πολέμιος γιατί το βαριόμουνα και τώρα κοιτάω πως θα το ενσωματώσω στο πρόγραμμά μου. Αυτό και αν είναι νέο.

Έχω ξεκινήσει διάβασμα. Και αυτό το έχω ξαναπεί. Όμως αυτά που  μαθαίνω πολύ μου αρέσουν. Με πιάνει ένας ενθουσιασμός “να τα κάνω όλα”. Αλλά μετά με πιάνει πάλι ο συντηρητισμός μου και μαζεύομαι. Ναι θα τα κάνω όλα όχι όμως αύριο. Θα γίνουν με σταθερά βήματα.  Όλα αυτά πάλι αποτελούν νέες καταστάσεις.

Τώρα να μην ξεκινήσω με τις νέες καταστάσεις όσον αφορά τις ασθένειες και τις κινητικές δυνατότητες των γονιών μου που βάζει όλη την υπόθεση των μετακινήσεων σε νέες βάσεις γιατί μάλλον θα σας στεναχωρήσω. Αλλά και αυτά είναι νέες καταστάσεις.

Ωραία είναι να ξεφεύγεις από την ρουτίνα. Αλλά αν γίνονται όλα ταυτόχρονα τότε πρέπει να τα ιεραρχήσεις γιατί χάνεσαι. Φέτος λοιπόν η χρονιά προβλέπεται “ενδιαφέρουσα”…

Τέσερις και σήμερα… ( Με επηρέασε ο γιος μου μου φαίνεται).

Τη καλησπέρα μου.

ΥΓ : Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τη Σύρο.