Featured Posts

  • Prev
  • Next

Ψηφιακές δεξιότητες – ο εκπαιδευτικός

Posted on : 19-02-2013 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ

0

Αρκετά καθυστερημένα, πρέπει να ομολογήσω, και γράφω το δεύτερο κείμενο πάνω στις ψηφιακές δεξιότητες.

Στη προηγούμενη έγγραφή έχει ήδη αναφερθεί η αλλαγή που πραγματοποιείται στην εκπαίδευση. Μέσα σε αυτή την αλλαγή, η οποία περιστρέφεται γύρω από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο εκπαιδευτικός πρέπει να πάρει θέση. Στην προηγούμενη εγγραφή είχα αναφέρει ότι ένας τρόπος για να περάσει η ψηφιακή εποχή στην εκπαίδευση είναι η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών.

Γιατί άραγε ο εκπαιδευτικός να αποκτήσει ψηφιακές δεξιότητες; Αυτό νομίζω ότι είναι ένα βασικό ερώτημα. Ίσως είναι και το βασικό ερώτημα – αντίρρηση που θα βάλουν οι εκπαιδευτικοί όταν τους πεις να επιμορφωθούν στις ψηφιακές δεξιότητες. Δεν θα μπω στην επιχειρηματολογία του τύπου, μου χρειάζονται τα μόρια για διευθυντής ή δεν ξέρω και εγώ για ποιο άλλο λόγο. Θα προσπαθήσω να βρω κάποιους λόγους … πιο σοβαρούς.

Το πρώτο, βασικό και κύριο… Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε.  Πρέπει να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Να μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τους μαθητές μας. Φυσικά και θα τους θαυμάζουμε για τις δεξιότητές τους στις νέες τεχνολογίες, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να μείνουμε απ’ έξω.

Το δεύτερο είναι οι καινούργιες δυνατότητες που παρέχονται. Και είναι πολλές. Το θέμα είναι… αξίζει να τις χρησιμοποιήσεις; Οι απόψεις είναι διιστάμενες. Όταν παρακολουθούσα την επιμόρφωση Β επιπέδου είχαμε πολλές τέτοιες συζητήσεις.

Για τους αμύητους, μιλάμε για τις επιμορφώσεις Α και Β επιπέδου για τους εκπαιδευτικούς. Η επιμόρφωση Α επιπέδου αφορά βασικές διεργασίες στη χρήση του υπολογιστή αλλά και σε δημορφιλή προγράμματα, Word, Excel, Power point. (με την ευκαιρία ξεκινάει η καινούργια επιμόρφωση Β επιπέδου για όποιον ενδιαφέρεται ανεξάρτητα από το ότι οι δικές μας εξετάσεις είναι ενάμιση χρόνο αδιόρθωτες).

Στις συζητήσεις λοιπόν αυτές έμπαινε έντονα ο προβληματισμός, γιατί να βάλουμε αυτές τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, αντί να κάνουμε καλύτερα το μάθημά μας, και να δώσουμε περισσότερο χρόνο στους μαθητές μας. Και αν αξίζει να αφιερώσει κανείς τόσο χρόνο για την προετοιμασία ενός μαθήματος με εφαρμογή νέων τεχνολογιών, όταν είναι γνωστό ότι το αναλυτικό πρόγραμμα είναι υπερφορτωμένο, που σημαίνει ότι θα μπορούσες να δώσεις περισσότερο χρόνο στο μάθημα. Δεν μπορέσαμε να βρούμε πειστική απάντηση. Από την άλλη τα προτεινόμενα προγράμματα για χρήση των νέων τεχνολογιών και της ψηφιακές εποχής είχαν κάτι να δώσουν… το 2005. Τα περισσότερα είναι μεταγλωττισμένα προγράμματα που είχαν δημιουργηθεί κάπου στο 2000 με δεδομένα της τότε εποχής. Κάποια, σε μεγάλο βαθμό είχαν περάσει το βιβλίο σε ψηφιακή μορφή, χωρίς να προσφέρουν κάτι διαφορετικό από το να διαβάζουν από το μόνιτορ αντί για το βιβλίο. Θα έλεγα ότι μάλλον αρνητικά συμπεράσματα βγάζαμε.

Τελικά ο εκπαιδευτικός δεν πρέπει να έχει ψηφιακές δεξιότητες; Μάλλον πρέπει. Να περιγράψω εγώ με ποιον τρόπο έχω αξιοποιήσει κάποιες ψηφιακές δεξιότητες.

Το e-mail. Το απλό κλασσικό e-mail με έχει εξυπηρετήσει πολλές φορές για να στείλω στους μαθητές κάποιοα παλιά θέματα, αναβολή ή καθορισμό διαγωνίσματος, σημειώσεις, απαντήσεις διαγωνισμάτων.

Επεξεργασία ήχου και εικόνας. Αυτό είναι πιο προχωρημένο μια και με βοήθησε να φτιάξω βίντεο εκπαιδευτικά. Με αρκετά προβλήματα στην αρχή αλλά και σημαντική βελτίωση στο τέλος, μπορείτε να τα βρείτε στο κανάλι ” manaliss ” στο You Yube. Γύρω στα 100 βίντεο σε συγκεκριμένα θέματα λυκειακής χημείας, που αν κρίνω από την επισκεψιμότητα, μάλλον έχουν βοηθήσει πολύ κόσμο.

Blogging Και τώρα ακριβώς αυτό κάνω, blogg-άρω. Αλλά διατηρώ και ένα ακόμα blog στο σχολικό δίκτυο με δραστηριότητες των μαθητών. Ποια η χρησιμότητά του; Η δημόσια αναγνώριση των δραστηριοτήτων μαθητών. Τους αρέσει να τους αναγνωρίζει κάποιος τα καλά… όπως σε κάθε ένα μας άλλωστε. Εννοείται ότι παίρνω όλα τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την ασφάλεια των μαθητών.

Webinars δηλαδή διαδικτυακά σεμινάρια. Αυτό είναι νέο φρούτο. Το δοκίμασα 2-3 φορές αλλά μάλλον οι μαθητές δεν ήταν έτοιμοι. Δηλαδή είχαν τεχνικά προβλήματα, να συνδεθούν και να ρυθμίσουν το μικρόφωνό τους. Ο σκοπός ήταν να κάνουμε ένα μάθημα παραπάνω αφού είχαν διαβάσει και να λυθούν ενδεχόμενες απορίες από το διάβασμα, μέσα από το διαδικτυακό αυτό σεμινάριο. Πέντε ή έξη μαθητές το πολύ  είχαν πάρει μέρος σε κάθε διαδικτυακό σεμινάριο. Και αρκετοί από αυτούς δυσκολεύτηκαν πολύ να εγκαταστήσουν το μικρόφωνό τους. Κάποιοι δεν το κατάφεραν καν. Το αναφέρω γιατί μερικές φορές οι δεξιότητες των μαθητών δεν είναι τόσο ανώτερες των δικών μας… (αλλά για τις δεξιότητες των μαθητών σε άλλη φάση).

Java εφαρμογές στο Ίντερνετ. Όχι κάποιες που έφτιαξα εγώ αλλά κάποιες που βρήκα έτοιμες. Στο PhET του Πανεπιστημίου Denver. Αυτές οι εφαρμογές – κάπου 140 – με επίδειξη αναλύουν πολύ συγκεκριμένα τμήματα της θεωρίας, και διευκολύνουν τους μαθητές να κατανοήσουν βασικές έννοιες.

Θα παρατηρήσετε ότι οι ψηφιακές εφαρμογές που έχω αναφέρει… δεν είναι αυτό που λέμε μάθημα. Είναι παράπλευρες δραστηριότητες που διευκολύνουν μεν το μάθημα, αλλά δεν αναφέρονται στο μάθημα.

Για το μάθημα έχω μια πλατφόρμα MOODLE. Περιέχει μεγάλη ποσότητα υλικού αλλά οι μαθητές δεν το αξιοποιούν. Το θεωρούν επιπλέον δουλειά και έτσι “το αποφεύγουν” .

Σε όλα τα παραπάνω, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η υλικοτεχνική υποδομή και φυσικά η σύνδεση στο διαδίκτυο. Είναι γνωστό ότι σε πολλά σχολεία υπάρχουν αρκετά προβλήματα σε αυτό το θέμα. Από ότι ίσως παρατηρήσατε η απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων και η αξιοποίησή τους στην εκπαίδευση είναι μια “δουλειά” πλήρους απασχόλησης, για να διαβάσεις, να φτιάξεις, να ενημερωθείς, να ανεβάσεις στο διαδίκτυο, να ενημερώσεις και… και… και…

Τελικά δεν είναι σαφές αν οι ψηφιακές δεξιότητες του εκπαιδευτικού τον βοηθάνε να κάνει καλυτερο μάθημα. Ίσως κάποιοι πίσω από αυτές τις τεχνολογίες προσπαθούν να κρύψουν δικές τους ανεπάρκειες. Σίγουρα κάποιοι αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες με εποικοδομητικό τρόπο στη τάξη.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο κάθε εκπαιδευτικός  πρέπει να αποκτήσει ψηφιακές δεξιότητες. Το πως θα τις αξιοποιήσει στη τάξη είναι άλλο θέμα. Όταν εξοικειωθεί με αυτές, θα μπορέσει να κάνει προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα, όπου οι μαθητές θα εμπλακούν σταδιακά και εποικοδομητικά. Και τα βήματα αυτά θα πρέπει να γίνουν με βάση την Ελληνική πραγματικότητα. Δηλαδή να μπορούν οι μαθητές να ολοκληρώσουν αυτά που τους ζητάμε. Ένα εκπαιδευτικό σενάριο με συγκεκριμένους στόχους θα μπορούσε να δώσει στους μαθητές μια άλλη προοπτική χρήσης του υπολογιστή.

Στο σχήμα που ακολουθεί φαίνονται κάποια από τα μοντέλα εκπαίδευσης που θα μπορούσαν να έχουν χρήση των ψηφιακής τεχνολογίας.

Τη καλησπέρα μου

 

Ψηφιακές δεξιότητες – τα γενικά

Posted on : 08-02-2013 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Εϊναι μια φράση που ακούγεται συνέχεια. “Ψηφιακές δεξιότητες” εδώ, ψηφιακές δεξιότητες εκεί… digital skills ο αγγλικός όρος. Τι είναι άραγε οι ψηφιακές δεξιότητες; Το έχουμε σκεφτεί;

Για να δούμε λιγάκι…

Είναι ψηφιακή δεξιότητα να ανοίγω τον υπολογιστή; Μπα δεν νομίζω, αλλά να βλέπω τα e-mail είναι. Να απαντάω στην αλληλογραφία είναι, να ανοίγω και να επισκέπτομαι sites είναι επίσης. Να γράφω κείμενο… μπα δεν νομίζω… αυτό είναι γραφομηχανή, αλλά να ανοίγω ένα αρχείο και να αποθηκεύω το κείμενο που έγραψα είναι ψηφιακή δεξιότητα. Να το διαμορφώνω σε μέγεθος και είδος γραμματοσειρών, να αλλάζω τη μορφή του με παραγράφους και κενά είναι. Να ανοίγω ένα πρόγραμμα είναι όπως και να το κλείνω είναι αλλά και να αποθηκεύω ένα αρχείο. Να εγκαθιστώ ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή, δεν το συζητάμε είναι ψηφιακή δεξιότητα.  Όπως επίσης και να αποεγκαθιστώ.

Τελικά πόσο μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι… Μάλλον για πολύ ακόμα, μια και συνέχεια ανεβάζομε το επίπεδο των γνώσεων. Θα μπορούσαμε τελικά να πούμε τι είναι ψηφιακές δαξιότητες;

Να προσπαθήσω να δώσω έναν ορισμό. Ψηφιακές δεξιότητες, θα μπορούσα να πω ότι είναι η ικανότητα, να δημιουργήσεις, διαμορφώσεις αποθηκεύσεις και μοιραστείς ένα ψηφιακό αρχείο.  Αυτό σημαίνει ότι όλες οι απαιτούμενες γνώσεις υποδομής, όπως εγκατάσταση προγράμματος, άνοιγμα αρχείου, χρήση του προγράμματος , αποθήκευση και τέλος εξαγωγή του προϊόντας με διάφορες μορφές για διαμοιρασμό είναι δεδομένες.

Τι γίνεται όμως με την εκπαίδευση; Η εκπαίδευση αλλάζει. Αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς και πολλές φορές με τρόπο που είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Τα σύγχρονα μοντέλλα εκπαίδευσης θέλουν τον μαθητή να συμμετέχει και τον καθηγητή δίπλα του. Θέλουν τον μαθητή να ανακαλύπτει και τον καθηγητή να κατευθύνει απλά και όχι να δίνει απαντήσεις.  Τα εκπαιδευτικά εργαλεία αλλάζουν. Την θέση του πρασινοπίνακα, έχει πάρει η οθόνη του υπολογιστή. Οι μαθητές είναι πολύ εξοικειωμένοι με το μέσον, οι καθηγητές όχι. Οι μαθητές είναι πολλές ώρες μέσα στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ αλλά όχι για να μελετήσουν. Περισσότερο για “να βρεθούν”. Αντίθετα οι καθηγητές δεν αξιοποιούν αυτές τις δυνατότητες. Το γραπτό κείμενο (texting) είναι κοινό χαρακτηριστικό στους νέους από τα SMS μέχρι τα chat – rooms. Αντίθετα οι εκπαιδευτικοί προτιμάνε να μιλάνε.

Θα λέγαμε ότι είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, παράλληλοι. Άρα δεν πρόκειται να τμηθούν και αυτό είναι κακό για την εκπαίδευση. Πρέπει να υπάρχουν κοινές προσεγγίσεις και κοινές πορείες. Πως θα μπορέσει να γίνει αυτό, με επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και εισαγωγή εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών μέσων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τους μαθητές για να μάθουν καλύτερα. Αυτό όμως δεν είναι εύκολο γιατί ο κπαιδευτικός συνήθως έχει ένα αναλυτικό πρόγραμμα να ακολουθήσει και αυτό συνήθως επιβάλλει συγκεκριμένες εκπαιδευτικές πρακτικές.

Το παλιό και γενικό “μάθε παιδί μου γράμματα” έχει εξειδικευθεί μια και η γνώση έχει τόσο πολύ αυξηθεί σε όγκο που η διαχείρηση όλης της πληροφορίας, είναι από μόνη της ένα τεράστιο κεφάλαιο.  Η εκπαίδευση προσεγγίζει τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δώσει στους μαθητές διεξοδους επαγγελματικές στη σημερινή κατάσταση. Η τεχνική εκπαίδευση είναι η λύση που προτεινεται αν και η Ελληνική κοινωνία – κυρίως λόγω παλαιότερης εμπειρίας – δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί τη χρησιμότητα της τεχνολογικής εκπαίδευσης.

Το διάγραμμα που βλέπετε συσχετίζει τις ψηφιακές δεξιότητες με διάφορους άξονες. Σε επόμενες εγγραφέςε θα προσπαθήσω να αναπτύξω κάθε ένα από αυτούς τους άξονες και να τους συσχετίσω με τις ψηφιακές δεξιότητες. Η ανάπτυξη αυτή θα βρίσκεται στη γενική γραμμή, “ψηφιακές δεξιότητες και εκπαίδευση”. Οπότε μείνετε συντονισμενοι και παρακολουθείστε τα βήματα. Και αν έχετε κάτι να σχολιάσετε, ευπροσδεκτο το σχόλιο.

Τη καλησπέρα μου.

 

Το μέλλον…

Posted on : 16-01-2013 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

…άδηλον.

Πόσα έχουν γραφτεί για το μέλλον. Πόσες ιστορίες έχουν γραφτεί για αυτούς που ξέρουν το μέλλον. Και πόσα χρήματα έχουν δοθεί για να μάθει κάποιος το μέλλον. Αύριο το σημερινό μέλλον θα είναι παρόν και κάτι άλλο θα είναι πάλι το μέλλον… και δώστου πάλι. Ένα συνεχές κυνηγητό το χρόνου και του… μέλλοντος.

Κάποιος που έχει κάποια χρονια πάνω στη Γη, μπορεί να σκεφτεί το παλιό “μέλλον” και να το συγκρίνει με αυτό που ζεί σήμερα… για να δει αν είχε προβλέψει καλά. Όχι ότι έχει καμία σημασία η πρόβλεψη, αλλά είναι ένα παιγνίδι που συχνά το κάνουμε.

Έτσι για να δω τι σκεφτόμουν το 1982 όταν καθόμουν μπροστά από τον Spectrum 48 K (Ναι συνολική μνήμη 48ΚΒ και ήταν υπολογιστής και είχε και προγράμματα… Τώρα το μέγεθος μνήμης αυτό είναι ξεχασμένο). Πόσο με ενθουσίαζε ο 8088 με τα 4,77 ΜΗz συχνότητα και την πράσινη οθόνη με κάρτα Hercules 64 KB… το πρώτο μου PC το 1986… και 26 χρόνια μετά κάποια GHz ταχύτητα, κάποια GB μνήμη και κάποια TB σκληροί δίσκοι… Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να τα φανταστώ. Και από το ξερό πρρρρπππρρρρριιιι του μόντεμ που πότε εύρισκε τη γραμμή και μπλόκαρε το τηλέφωνο με τα 12 Kbps στα 14 Mbps και πότε “μας πετούσε έξω” μέχρι την συνεχή και αδιάλειπτη σύνδεση στο διαδίκτυο… ούτε αυτό μπορούσα να το σκεφτώ ποτέ. Ότι στη τσέπη μου έχω το τηλέφωνο που ζυγίζει 130 γρμ και έχει δυνατότητες τάξεις μεγέθους ανώτερες από τον υπολογιστή που γέμιζε το γραφείο μου το 2000, ένα Pentium στα 1600 GHz, ήταν κάτι έξω από κάθε φαντασία…

Το 1986 που ξεκίνησα να διδάσκω : καινοτομία ήταν η χειρόγραφη σημείωση, προχωρώντας παραπέρα το 1990 καινοτομία έγινε η δακτυολγραφημένη σημείωση, ενώ το 1995 καινοτομία ήταν το διασκόπιο (κν overhead projector). Το 2000 αφού ξεπεράσαμε τον ιό, καινοτομία ήταν η εκπαιδευτική τηλεόραση, το 2005 καινοτομία έγινε το power point, το 2009 καινοτομία μας είπαν ότι  ήταν το netbook και φροντίσαμε να αποκτήσουν όλοι  οι νέοι μαθητές ενώ το 2010 πήρε τη σκυτάλη ο διαδραστικός πίνακας που θα μας έβαζε στην νέα εποχή της εκπαίδευσης. Τα χρόνια που ακολούθησαν δεν μπορούσαμε να ασχοληθούμε με καινοτομίες. Μέσα σε 26 χρόνια έγινε “κοσμογονία” στην εκπαίδευση. Άλλαξαν τα πάντα. Εκτός από ένα… την έδρα.

Το μάθημα εξακολουθεί να γίνεται μετωπικά και με διάλεξη. Μικρές αλλαγές. Είπαμε ο εκπαιδευτικός του 1900 σε μια τάξη του 2000 με πολύ μικρό χρόνο προσαρμογής θα μπορέσει να διδάξει. Έτσι τα netbook πολύ γρήγορα “χάλασαν” και έτσι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι καλό και πέσανε σε αχρησία. Οι διαδραστικοί πίνακες κουνήθηκαν, και χάλασαν οι ρυθμίσεις τους, χάθηκαν τα “μολυβάκια τους” και μείνανε να γεμίζουν το τοίχο. Στη καλύτερη περίπτωση γίνανε οθόνη προβολής κάποιου βίντεο ή παρουσίασης power point. Ναι αυτά τα είχα πει… και μάλιστα σε τρεις συνέχειες.

Και τώρα… ο εκπαιδευτικός τι ρόλο έχει στη τάξη; Και όλα αυτά που του  προσφέρονται με το ΙΝΤΕΡΝΕΤ τι θα τα κάνει; Πως θα τα αξιοποιήσει; Και οι μαθητές, που χαρακτηρίζονται ψηφιακοί ιθαγενείς, μια και μεγάλωσαν μέσα στο ψηφιακό κόσμό και δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι έξω από αυτόν, πως θα μπορέσουν να μάθουν και να εκπαιδευτούν; Μεγάλο θέμα. Και καλά οι μαθητές. Οι καθηγητές που χαρακτηρίζονται ψηφιακοί μετανάστες μια και προσπαθούν να μάθουν την νέα – ξένη – γλώσσα και να επικοινωνήσουν με πρωτογνωρους τρόπους, πως θα μπορέσουν; Πολλές απορίες.

Αυτές τις απορίες θα προσπαθήσουμε να λύσουμε σε μια συζήτηση στρογγυλού τραπεζιού που οργανώνεται από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και θα γίνει την Δευτέρα 21 Ιανουαρίου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Αμαλίας 8).

Να σας δείξω την πρόσκληση :

Μια ομάδα από πέντε συνομιλητές που καλύπτουν όλο το φάσμα της εκπαίδευσης θα μιλήσουμε για τις δεξιότητες στην εκπαίδευση, και επειδή θέλουμε την ενεργό συμμετοχή του κοινού στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, σας θέλουμε εκεί, αλλά προσέξτε… τηλεφωνείστε για κράτηση. Τα στοιχεία υπάρχουν όλα στη πρόσκληση.

Η συζήτηση στην οποία συμμετέχω ξεκινάει στις 4.30 το μεσημέρι και θα την συντονίζει ο δημοσιογράφος κ. Βασιλάκος από το in.gr. Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και στο Facebook στην αντίστοιχη σελίδα.

Ελάτε λοιπόν να συζητήσουμε για το που “πάει η εκπαίδευση” όπως θα λέγαμε αλλά αν είναι δυνατόν μέσα από τη κουβέντα να δώσουμε και μια άλλη διέξοδο, πιθανόν μια άλλη ματιά ή και μια άλλη πορεία, που κανείς μας δεν είχε φανταστεί.

Τη καλησπέρα μου.

Η διαθεματικότητα και άλλες ιστορίες… με δράκους.

Posted on : 18-09-2012 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Τεχνικά

0

Το μισό μου μάτι παίζει στο παράθυρο της τηλεόρασης μέσα στο μόνιτορ που δείχνει το Beowolf (για εκατοστή εικοστή όγδοη φορά…και μετά θα γράψουμε και εξετάσεις). Οπότε έχοντας τους δράκους μπορστά μου θυμήθηκα και το δράκο της διαθεματικότητας.

Τη διαθεματικότητα την γνώρισα πριν περίπου 10 χρόνια όταν είχε αρχίσει να συζητιέται σαν μια καινούργια διδακτική πρακτική. Θα “ανακάτευε” πολλούς κλάδους, δίνοντας την ευκαιρία στους συναδέλφους να συνεργαστούν αλλά και στους μαθητές να καταλάβουν ότι στη γνώση δεν υπάρχουν στεγανά και κάθετα διαχωριστικά. Τα διδακτικά πεδία συνδυάζονται και οι μαθητές καλούνται να ψάξουν να βρουν και να συνδυάσουν θέματα και γνώσεις. Ωραίο, στη σύλληψη, με δυνατότητες και προοπτικές… Εμείς στη Σχολή το ψάξαμε πολύ και βγάλαμε πολλές εργασίες. Δραστηριοποιήσαμε τους μαθητές μας και καταφέραμε να ανεβάσουμε το επίπεδο όσο μπορούσαμε παραπάνω. Απόδειξη είναι η βράβευση της εργασίας που πραγματοποιήθηκε πρόπερσι στη Σχολή με θέμα τη Σικελία τηνΑίτνα αλλά και τις αποικίες των Ελλήνων στη περιοχή. Βραβεύθηκε τρίτη ανάμεσα σε 470 εργασίες από όλη την Ελλάδα, (ισοψήφισε με άλλες 2 με 358 /360 βαθμό) κάτι που δείχνει ακριβώς την εμπειρία μας. Το 2007 σε ημερίδα των σχολικών συμβούλων παρουσίασα τον τρόπο με τον οποίο εμείς μπορούμε να δραστηριοποιήσουμε μεγάλη ομάδα μαθητών (70 – 80 μαθητές) να συμμετέχουν όλοι και να παραδώσουν εργασίες. Το αναφέρω γιατί αυτές οι διαθεματικές εργασίες ήταν σχεδιασμένες για μικρές ομάδες 15-20 ατόμων. Εμείς δουλέυαμε με τάξεις.

Πέρασε ο καιρός και φτάσαμε… πέρυσι, όπου ανακοινώθηκαν οι ερευνητικές εργασίες. Ένας θεσμός που επιτέλους συνδύαζε τα διαθεματικά προγράμματα, με το “μάθημα”. Τα έβαζε στη τάξη, τα έκανε κτήμα όλων των μαθητών και όχι μικρών ομάδων εθελοντών.  Έγραψα πολλά για τα Project, διάβασα, έβγαλα σημειώσεις για τους συναδέλφους, έκανα παρουσιάσεις, παρεμβάσεις στην ένωση χημικών και παρουσιάσεις σε ημερίδες.  Σε όλες μιλούσα για την διαθεματικότητα, και το τρόπο με τον οποίο εμείς στο σχολείο μας φροντίζαμε στις ομάδες να υπήρχαν “άσχετες” ειδικότητες. Έτσι οι μαθητές θα είχαν την δυνατότητα να ακούσουν διάφορες απόψεις και να ψάξουν στη συνέχεια να βρουν απαντήσεις. Τον Μάιο του 2012 σε ένα συνέδριο του ΕΚΠΑ ο “θεωρητικός” των ερευνητικών εργασιών, κ. Ματσαγγούρας μίλησε για την αναβάθμιση του μαθήματος με την συνδιδασκαλία από δύο καθυηγητές ταυτόχρονα μέσα στη τάξη. Αυτό που εμείς στις φυσικές επιστήμες ζητάμε μετ’ επιτάσεως στα εργασήρια και αρνούνται κατηγορηματικά δόθηκε “εν μια νυκτί” στις ερευνητικές εργασίες.  Νέος αέρας… το Μάιο.

Πέρασε το καλοκαίρι και ήρθε ο Σεπτέμβρης με “άλλο αέρα” και τα πήρε και τα σήκωσε όλα. Ένας καθηγητής στη τάξη μόνος του…να κάνει και τη διαθεματικότητα και τα πάντα… Πως  μπορεί να κάνει κάποιος διαθεματική προσέγγιση σε ένα θέμα…μάλλον μόνο από το Υπουργείο το ξέρουν και πρέπει να το μοιραστούν μαζί μας. Πως έγινε ξαφνικά και με μια διευκρινιστική εγκύκλιο βρέθηκαν πολλοί με μειωμένο ωράριο, να ψάχνουν πως να καλύψουν το πρόγραμμά τους…πάλι κάποιοι το ξέρουν και πρέπει να το μοιραστούν μαζί μας.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά βρεθήκαμε να έχουμε μικρό καλάθι, και να ψαχνόμαστε απέναντι στους μαθητές μας. Πάλι βρεθήκαμε μόνοι να ψαχνόμαστε για το πως θα κάνουμε το μάθημα. Το πως θα φροντίσουμε τους μαθητές μας για μια ακόμα φορά είναι θέμα της φαντασίας μας και της δημιουργικότητας μας.

Και μια και μιλάμε για δημιουργικότητα…μια ιδέα του Γιώργου του Παναγιωτακόπουλου την έβαλα σε πράξη… Ποια ήταν η ιδέα; Να φωτογραφίζω τον πίνακα και να ανεβάζω τη φωτογραφία στο διαδίκτυο για τους μαθητές μου σαν σημείο αναφοράς. Ποιο το όφελος; Πρώτα απ’ όλα οι μαθητές μπορούν να ξαναδούν όσα γράφτηκαν στη τάξη. Μετά οι απόντες έχουν ένα σημείο αναφοράς για το τί έγινε στη τάξη.  Μπορούν να ενημερωθούν για το τι γράφτηκε στο πίνακα και μαζί με μια σχετική ενημέρωση να είναι μέσα στα πράγματα.

Ποια είναι η διαδικασία… Ενημερώνεις τον διευθυντή σου και παίρνεις την έγκριση, να χρησιμοποιήσεις κινητό τηλέφωνο στη τάξη (από τα απαγορευμένα) και να φωτογραφίσεις το πίνακα μόνο. Αν είχες φωτογραφική μηχανή θα ήταν καλύτερα, αλλά το κινητό είναι πάντα στη τσέπη οπότε είναι πιο εύχρηστο. Ενημερώνεις τους μαθητές σου για το τι θα κάνεις…για να μη σε μιμηθούν, ανοίγεις ένα δωρεάν site (google sites για παράδειγμα με 100 ΜΒ), φτιάχνεις μια αρχειοθήκεη και ξεκινάς. Α!!!! Σημαντικό… να φτιάχνεις “καλούς πίνακες” και να μη ξεχνάς πριν σβήσεις να φωτογραφίζεις. Το αποτέλεσμα… για την Γ’ Λυκείου, μπορείτε ενα το δείτε εδώ. Οι μαθητές φαίνεται ότι το εκτιμούν γιατί μπαινουν και το βλέπουν. Όχι πολλοί αλλά μπαίνουν, και αυτό είναι θετικό.

Εδώ θα ήθελα και τη δική σας γνώμη  ή ακόμα καλύτερα την γνώμη μαθητών για αυτό. Πως τους φαίνεται σαν ιδέα.  Το κόστος… χρόνος.  Όλα τα άλλα είναι δωρεάν. To GIMP για να κόψω και να μειώσω το μέγεθος της φωτό, το site ευγενής προσφορά της Google, άρα χρόνος… είναι το μόνο κόστος.

Από ότι φαίνεται η δημιουργικότητα των εκπαιδευτικών είναι μεγάλη… ακόμα και μετά την “μισθολογική” εκτίμηση που τους δείχνουν. Και ευτυχώς, γιατί αν οι εκπαιδευτικοί δεν ήταν αυτοί που είναι, πολλά θα ήταν αλλιώς.

Τροφή για σκέψη σήμερα… Αφορμή για σχολιασμό… τον οποίο επιζητώ και περιμένω.

Τη καλησπέρα μου…

Τα συνέδρια, εγώ και οι άλλοι…

Posted on : 07-09-2012 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Νομίζω μου γίνεται συνήθεια ο τίτλος… Δεν ξέρω πόσο μπορώ να τον διατηρήσω… Δεν έχω και ιδιαίτερες βλέψεις… όπως μου έρχεται κάθε φορά.

Όσοι με ξέρουν νομίζω ότι ξέρουν ότι έχω ένα “προβληματάκι”… μου αρέσει να μιλάω… Ναι το ήξερα ότι δεν περνούσε από το μυαλό σας και για αυτό το έγραψα αμέσως. Από την άλλη έχω ένα θέμα να ψάχνομαι… και να προσπαθώ να είμαι μέσα στα πράγματα… Το ήξερα ότι ούτε αυτό περνούσε από το μυαλό σας… οπότε το έγραψα και αυτό…

Παρασκευή λοιπόν σήμερα, η πρώτη Παρασκευή του σχολικού έτους, με αρκετό τρέξιμο και ήδη τρεις μέρες μάθημα… (το έχω ξαναγράψει ότι ξεκινάμε νωρίς…από τη Τετάρτη μπήκαμε σε τάξη για μάθημα) και είπα να λουφάρω λίγο από τον εαυτό μου, και να γράψω δυο αράδες… Το θέμα σήμερα είναι τα Συνέδρια…

Ας τα πάρουμε από την αρχή… και η αρχή είναι περίπου στο 2000. Τότε υπήρχαν κάποιοι “τύποι” οι οποίοι ονειρεύονταν μια αλλαγή στην εκπαίδευση… κάτι διαφορετικό. Σε αυτό το διαφορετικό άρχισε να παίζει ο υπολογιστής. Το καιρό εκείνο οι υπολογιστές δεν είχαν την ανάπτυξη που έχουν σήμερα και λίγοι μπορούσαν να προβλέψουν την διάδοση τους σε δώδεκα χρόνια. Από την άλλη η εκπαίδευση, ακολουθώντας ένα βιομηχανικό μοντέλο εκπαίδευσης περίπου 150 χρόνων, με συγκεκριμένο τρόπο και μέθοδο (ανεξάρτητα αν η παιδαγωγική και η διδακτική έχει αλλάξει η βασική δομή παραμένει). Αυτοί λοιπόν οι οραματιστές άρχισαν να μιάνε για e-learning, για μικτή μάθηση (blended learning) και άλλα τέτοια περίεργα πράγματα… Κάποιοι άκουσαν και μέσα σε αυτούς τους κάποιους ήμουνα και εγώ… Προσπάθησα λοιπόν να καταλάβω τι γίνεται και “που πάει το πράμα”… όπως λένε. Έκανα και εγώ τα δικά μου όνειρα και προσπάθησα να σκεφτώ τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να αλλάξω και εγώ κάποια πράγματα. Στην αρχή άκουγα… αλλά πολύ σύντομα άρχισα να λέω…

Το 2000 περίπου – δεν θυμάμαι ακριβώς – στη Σχολή κάναμε μια ημερίδα για την εκπαίδευση και εκεί είχα φτιάξει ένα excel – άκι, το οποίο βάζοντας τον όγκο και το ρΗ της μέτρησης, έβγαζε τη γραφική παράσταση… απλοϊκό για τα σημερινά δεδομένα, αλλά κάτι διαφορετικό.  Μετά άρχισαν οι ημερίδες από τους σχολικούς συμβούλους… και πάλι παρών με εισηγήσεις… το 2004 εισήγηση με θέμα τα λάθη στο Power Point, (τότε αυτό ήταν το must στην εκπαίδευση), το 2005 εισήγηση με θέμα την αξιολόγηση και τα συστήματα αξιολόγησης, και το 2006 εισήγηση με θέμα την οργάνωση διαθεματικού ερευνητικού προγράμματος για μεγάλες ομάδες μαθητών (τάξη 70-80 άτομων).  Τα χρόνια εκείνα τα περιβαλλοντικά προγράμματα και οι διαθεματικές εργασίες, ήταν η νέα άποψη στην εκπαίδευση. Μετά κάναμε στη Σχολή μια ημερίδα φυσικών επιστημών όπου η εργασία που παρουσίασα ήταν ουσιαστικά μια εργασία μικτής εκπαιδευσης (blended learning)  μια και μιλούσα για την χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην εκπαίδευση.

Τελείωσε η περίοδος την ημερίδων και των διημερίδων και περάσαμε στην περίοδο των συνεδρίων. Οι οργανώσεις των καθηγητών άρχισαν να οργανώνουν συνέδρια πανελλαδικά για να μπορέσουν οι ιδέες και οι απόψεις να διαδοθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Η αλήθεια είναι αυτό με φόβισε λιγάκι… Η ημερίδα σε τοπικό επίπεδο παρέχει μια ασφάλεια όταν μιλάς… αλλά να μιλάς σε κοινό από όλη την Ελλάδα… είναι κάπως σαν να λέμε “αλλαγή επιπέδου”.  Είπα λοιπόν να δοκιμάσω και… δοκίμασα το 2009 στη Σύρο όπου παρουσίασα μια εργασία πάνω στα blog. Ακολούθησε το 2010 το συνέδριο της Ημαθίας, όπου ναι μεν εγώ δεν είχα εισήγηση αλλά ο συνοδοιπόρος μου τα τελευταία χρόνια σε αυτή τη πορεία, καθηγητής της πληροφορικής, Κώστας Σχοινάς, κόλησε το “μικρόβιο” και παρουσίασε εισήγηση στη κεντρική καταληκτική συνεδρίαση πάνω στην ασφάλεια στο διαδίκτυο, μια εργασία η οποία του ζητήθηκε να παρουσιασθεί και σε άλλα δύο συνέδρια, κάτι που για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους δεν έγινε δυνατόν. Στο 2011 στη Σύρο πάλι παρουσίασα εργασία με θέμα “Πόσο έτοιμοι είμαστε για το διαδίκτυο”. Η εργασία στηρίχτηκε σε μία έρευνα που κάναμε με την φίλη και συνάδελφο από τα Πανεπιστημιακά χρόνια Έφη Λουκέρη, ανάμεσα σε μαθητές και καθηγητές, για το κατά πόσο μπορούμε να αξιοποιήσουμε το διαδίκτυο στην εκπαίδευση. Σε αυτό το συνέδριο πέρασα για πρώτη φορά και από την πλευρά των κριτών, μια διάκριση σημαντική.

Πέρυσι δεν είχε εισήγηση αλλά είχε παρακολούθηση συνεδρίων στη Κόρινθο και τη Πάτρα και φέτος αρχίζοντας από τον Οκτώβριο 5 – 6 – 7 του μήνα στον Πειραιά θα έχουμε διπλή εισήγηση και ο Κώστας και εγώ. Κοπιάστε να σας δούμε. Δεν σας λέω λεπτομέρειες για να σας έχω σε εγρήγορση. Ελάτε να δείτε και να κρίνετε.

Πολλά είπα για το εγώ… πάμε τώρα στο “οι άλλοι”.

Αυτό αναφέρεται σε δύο άξονες…

Πρώτα η Σχολή, η οποία έχοντας υιοθετήσει την πρακτική της παρακολούθησης των συνεδρίων, μας δίνει την πρακτική και οικονομική δυνατότητα, να συμμετέχουμε σε αυτά τα Συνέδρια… γιατί κακά τα ψέματα… είναι δύσκολοι καιροί και αυτές οι μετακινήσεις έχουν ένα υπολογίσιμο κόστος.

Μετά όλοι οι άλλοι συμμετέχοντες στα συνέδρια. Μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι ακόμα ονειρεύονται το καινούργιο, το διαφορετικό, το άλλο για τα παιδιά όλου του κόσμου. Άνθρωποι που έχουν βάλει σκοπό στη ζωή τους, να μπορέσουν να αξιοποιήσουν όλες αυτές τις νέες δυνατότητες που δίνει το διαδίκτυο, δυνατότητες που κανείς μας δεν θα μπορούσε να φανταστεί πριν μερικά χρόνια. Όλοι αυτοί οι εκπαιδευτικοί χαράζουν ένα καινούργιο δρόμο. Δυστυχώς είναι αρκετά μοναχικός μια και δεν υπάρχει κάποιος κεντρικός σχεδιασμός και φυσικά δεν υπάρχει κάποια υποστήριξη για να διαδοθεί παραπέρα σε περισσότερους συναδέλφους. Παρ’ όλα αυτά κάθε συνέδριο είναι μια γιορτή… οι άνθρωποι που συμμετέχουν έχουν μια θετική αύρα που είναι φανερή σε κάθε συγκέντρωση. Η διάθεση είναι θετική. Οι συζητήσεις δεν σταματάνε. Ο κύκλος των γνωριμιών διευρύνεται συνέχεια, και αυτό σημαίνει ότι σιγά σιγά γνωριζόμαστε και δίνονται μεγαλύτερες δυνατότητες να διαδοθούν αυτές οι νέες απόψεις.

Έτσι σε ένα μήνα από σήμερα, ελάτε να σας δούμε και να μας δείτε στο Πειραιά. Να βρεθείτε σε αυτή τη γιορτή της καινοτομίας, όπου προσπαθούμε να βρούμε τα σταθερά σημεία πάνω στα οποία θα πατήσουμε  για να κάνουμε το επόμενο βήμα. Ποιο θα είναι αυτό δεν είμαστε σίγουροι. Θα το δούμε όταν βρούμε που θα πατήσουμε.

Πιθανότατα να έχουμε και επόμενο γύρο τον Απρίλιο στη Σύρο. Θα δείξει… βλέπετε ότι με τις τρέχουσες συνθήκες δεν μπορούμε να κάνουμε μακρόπνοα σχέδια. Θα δείξει.

Ξέφυγα πάλι… σταματάω εδώ και σας περιμένουμε…

Καλό βράδυ και καλό σαββατοκύριακο.

Homo Interneticus…

Posted on : 06-04-2012 | By : manaliss | In : Ιντερνετ, Κατηγορία από μόνο του., Κοινωνικά

0

Η εγγραφή που ακολουθεί έχει μια ιστορία. Δεν είναι δική μου. Για την ακρίβεια είναι του φίλου μου του Γιώργου. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που μπαίνουν κάποια στιγμή στη ζωή σου και μένουν εκεί για πάντα. Μπορεί να μην είναι ο κολλητός που βρισκεσαι καθημερινά, μια και έμενε Θεσσαλονίκη, αλλά πάντα είχαμε κάτι να πούμε. Και τα λέγαμε συχνά πυκνά. Τώρα γίνανε λίγο “χειρότερα” όσον αφορά την απόσταση, μια και είναι πλέον στη Γερμανία. Πάλι όμως οι νέες τεχνολογίες μηδένισαν τις αποστάσεις. Προχθές λοιπόν τα συζητάγαμε, και μια και είναι συγγραφέας, του ζήτησα ένα κείμενο του. Έτσι σήμερα παρουσιάζω ” ζεστό – ζεστό ” ένα κείμενό του. Και ποιο θα ήταν το θέμα; Το Ιντερνετ φυσικά.

Απολαύστε το κείμενο, γραμμένο από ένα “θεωρητικό” μια και είναι φιλόλογος (τελείωσε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), και όχι των πρακτικών. Αν κάποιος θέλει να επικοινωνήσει με τον ίδιο, μου το λέει εμένα ή χρησιμοποιεί…το Ιντερνετ. Σήμερα λοιπόν ο Γιώργος Βασιλείου-Μιχαήλ είναι συγγραφέας-σύμβουλος και ζει στη Βαυαρία, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Μόναχο. Παρέχει επαγγελματικά τις εξής υπηρεσίες: Ghostwriting, Proof Reading & Editing, Life Coaching. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο email info@healthalphabet.com και να τον βρείτε στο Facebook στη διεύθυνση http://www.facebook.com/people/George-B-Michail/1173307032.

Και τώρα το κείμενο.

” Το 1996, προβλέποντας µε εντυπωσιακή ακρίβεια τις µελλοντικές εξελίξεις της τεχνολογίας, ο ιδρυτής της Microsoft, Bill Gates, έγραφε πως κάποια μέρα «η εικονική πραγµατικότητα θα είναι σίγουρα πολύ πιο συναρπαστική από όλα τα βιντεοπαιχνίδια και ο εθισµός θα είναι πολύ µεγαλύτερος».

Μόλις δέκα χρόνια αργότερα, η εικονική πραγµατικότητα ήταν ήδη µια «υπαρκτή πραγµατικότητα». Και σήµερα, ο virtual κόσµος του διαδικτύου βρίθει από εικονικούς τόπους συναντήσεων, οι οποίοι είναι είτε πιστά αντίγραφα υπαρκτών τόπων είτε ολότελα νέοι, αυθύπαρκτοι τόποι.

Σ’ αυτούς τους διαδικτυακούς τόπους συρρέουν καθηµερινά κατά χιλιάδες (ή και κατά εκατοµµύρια) άνθρωποι απ’ όλον τον κόσµο, για να γνωρίσουν «κάποιο πολύ ξεχωριστό άτοµο», να συζητήσουν ή να φλερτάρουν µαζί του, ακόµα και να συνταξιδέψουν µαζί του σε άλλους εξίσου εικονικούς τόπους, δικαιώνοντας απόλυτα τον «Mister Microsoft».

Αυτή η ιδιότυπη «µετανάστευση» (παρότι εικονική και µε έναν άλλο τρόπο µόνιµη, αφού δεν συντελείται άπαξ, αλλά επαναλαµβάνεται ες αεί, κατά τακτά ή άτακτα διαστήµατα) θυµίζει εν πολλοίς την αλλοτινή µετανάστευση των ανθρώπων της υπαίθρου προς τα µεγάλα αστικά κέντρα.

Και όπως εκείνη η µετανάστευση συνοδεύτηκε από την αστικοποίηση του αγροτικού πληθυσµού που, µε τη σειρά της, συνετέλεσε στη διαµόρφωση ενός νέου τύπου ανθρώπου, του homo urbanus», έτσι και η τωρινή µετανάστευση συνοδεύεται από την ολοένα αυξανόµενη «εικονικοποίηση» της σύγχρονης ζωής, που, µε τη σειρά της, συντελεί στη διαµόρφωση ενός νέου τύπου ανθρώπου: του διαδικτυακού ανθρώπου, δηλαδή του «Homo Interneticus».

Αυτός ο Homo Interneticus ζει ένα µεγάλο µέρος της ζωής του μέσα στον ιδιότυπο κόσµο του ∆ιαδικτύου και δηµιουργεί έναν ιδιότυπο πολιτισµό, τον «διαδικτυακό πολιτισµό». Η ίδια ανάγκη που σπρώχνει τον άνθρωπο στην εκκλησία ή στο γήπεδο, δηλαδή η ανάγκη του «ανήκειν κάπου», είναι αυτή που τον σπρώχνει και στο ∆ιαδίκτυο και τον µετατρέπει σε Homo Interneticus.

Το ∆ιαδίκτυο είναι µια δεύτερη ευκαιρία για (ατοµική και κοινοτική) ζωή. Ή, καλύτερα, η διαδικτυακή ζωή είναι µια «δεύτερη ζωή», η οποία, όµως, δεν αποτελεί επ’ ουδενί καρικατούρα της «πρώτης»⋅ είναι, αντίθετα, µια ολοκληρωµένη νέα ζωή, µια «vita nova». Αυτό είναι και το σηµαντικότερο χαρακτηριστικό του Homo Interneticus: ζει µια δεύτερη ζωή, παράλληλα µε την πρώτη.

Αν και η δυνατότητα γι’ αυτήν τη δεύτερη ζωή υπάρχει από τα πρώτα κιόλας χρόνια της εµφάνισης του ∆ιαδικτύου, εντούτοις φτάνει στα υψηλότερά της επίπεδα σε τούτον τον αιώνα, µε την ανάπτυξη και την ευρύτερη διάδοση των τεχνολογιών «εικονικής πραγµατικότητας» (“virtual reality”). Κορυφαία έκφραση της «vita nova» αποτελεί, σήµερα, ο διαδικτυακός τόπος Second Life (ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.secondlife.com).

Ο τόπος, που σύµφωνα µε τους δηµιουργούς του είναι «ένας τρισδιάστατος εικονικός κόσµος, που οικοδοµείται εξολοκλήρου από τους ίδιους τους κατοίκους του, στους οποίους και ανήκει», άνοιξε τις πύλες του το 2003 και ήδη τον Ιανουάριο του 2007 είχαν «µετοικήσει» σ’ αυτόν 2.500.000 άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη!

Οι κάτοικοι της Second Life µοιράζουν τον χρόνο τους ανάµεσα στην «πραγµατική» και την «εικονική» ζωή τους, κινούνται δηλαδή αδιάκοπα ανάµεσα σε µια «πρώτη» και µια «δεύτερη» ζωή. Μέσα στον εικονικό κόσµο τους, έχουν το δικό τους σώµα, το δικό τους σπίτι, ακόµα και τη δική τους δουλειά! Και αναπτύσσουν, όπως και στον πραγµατικό κόσµο, σχέσεις κοινωνικές, επαγγελµατικές, φιλικές, ερωτικές.

Aς ακούσουµε (σε ελεύθερη δική µου µετάφραση) πώς περιέγραφε, το 2006, στιγµιότυπα της ζωής του σ’ αυτόν τον κόσµο ο Robert D. Hof, δηµοσιογράφος του «Business Week» (http://www.businessweek.com/magazine/content/06_18/b3982001.htm) :

«Καθώς περπατώ στο γυαλισµένο ξύλινο πάτωµα του ειρηνικού κινέζικου αγροτόσπιτου, ένα σιντριβάνι κελαρύζει απαλά και µια λεπτή αύρα ανακινεί την βαθυκόκκινη κουρτίνα της µιας εισόδου. Ντυµένη µ’ ένα κοµψό µπλε-πορφυρό φόρεµα, η Anshe Chung µε οδηγεί σ’ ένα χαµηλό κάθισµα, σ’ ένα τραπέζι πάνω στο οποίο είναι ήδη στρωµένα µπολ µε άσπρο ρύζι και φλιτζάνια µε πράσινο τσάι. Βρίσκοµαι εδώ για να συζητήσω µαζί της την εντυπωσιακή ανάπτυξη της επιχείρησής της, η οποία, αν και δηµιουργήθηκε µόλις δυο χρόνια πριν, απασχολεί σήµερα 17 ανθρώπους. Καθώς συζητάµε, η ιστορία της ακούγεται σαν ένα ακόµη κλασικό παραµύθι του επιχειρηµατικού κόσµου.

»Με τη µόνη διαφορά, ότι δεν ανέφερα µια µικρή λεπτοµέρεια: η χώρα της Chung, το όµορφα φτιαγµένο σπίτι της, ο ατµός που βγαίνει από τα φλιτζάνια του τσαγιού, όλα αυτά… δεν υπάρχουν. Ή, µάλλον, υπάρχουν µόνον ως pixels που χορεύουν στις οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών όλων εκείνων των ανθρώπων, οι οποίοι κατοικούν στον online εικονικό κόσµο που ακούει στο όνοµα Second Life.

»Η Anshe Chung είναι µια persona [avatar] ή ένας γραφιστικός χαρακτήρας οθόνης, φτιαγµένος από έναν Κινέζο δάσκαλο που ζει στη Γερµανία, κάπου κοντά στη Φρανκφούρτη. Και το καθιστικό δωµάτιο, στο οποίο η Chung και η δική µου persona ανταλλάσσουν γραπτά µηνύµατα, είναι µόνο µια σκηνή σε ένα απέραντο online διόραµα, που το διαχειρίζεται ο δηµιουργός της Second Life, δηλαδή το ερευνητικό εργαστήριο «Linden Lab» στο Σαν Φρανσίσκο.

»Οι συµµετέχοντες εγκαθιστούν το λογισµικό της Second Life στους προσωπικούς υπολογιστές τους, συνδέονται στο σύστηµα και χρησιµοποιούν, κατόπιν, το ποντίκι και το πληκτρολόγιό τους, για να περιπλανηθούν στα απέραντα φυσικά τοπία και τα αστικά περιβάλλοντα, να κουβεντιάσουν µε φίλους, να χτίσουν τα εικονικά τους σπίτια στα οικόπεδα της φανταστικής γης, και να διευθύνουν πραγµατικές επιχειρήσεις».

Τυπικά, η Second Life δεν είναι παρά ένα ακόµη από τα πολλά online παιχνίδια στα οποία µπορούν να συµµετέχουν ταυτόχρονα πολλοί παίκτες και τα οποία είναι ιδιαίτερα δηµοφιλή στην εποχή µας, αφού εκατοµµύρια άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσµο δέχονται να πληρώνουν δεκαπέντε και πλέον δολάρια τον µήνα για να παίξουν σε αυτά.

Στην πραγµατικότητα, όµως, η Second Life είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό παιχνίδι. Είναι, όπως λέει και το όνοµά της, µια «δεύτερη ζωή», απόλυτα πραγµατική, τουλάχιστον για τη γενιά που µεγάλωσε µε τα video games. Η γενιά αυτή, άλλωστε, δεν αναγνωρίζει σαφείς διαχωριστικές γραµµές ανάµεσα στο παιχνίδι και την πραγµατική ζωή. Γι’ αυτό και επιµένω να µιλώ για µια «vita nova» και όχι για µια απλή καρικατούρα της πραγµατικής ζωής. Γι’ αυτό και ο Robert D. Hof τονίζει ότι η Second Life εκτοξεύει το παιχνίδι στα απώτατα όριά του, ώστε αυτό παύει να είναι παιχνίδι. Λέει χαρακτηριστικά:

«Στην πραγµατικότητα, είναι υπερβολικό να την ονοµάζουµε [τη Second Life] παιχνίδι, αφού οι κάτοικοι, όπως προτιµούν να αποκαλούνται οι παίκτες, δηµιουργούν τα πάντα. Αντίθετα απ’ ό,τι συµβαίνει σε άλλους εικονικούς κόσµους, η τεχνολογία της Second Life επιτρέπει στους ανθρώπους να κατασκευάζουν αντικείµενα, όπως ρούχα ή προσόψεις καταστηµάτων, από την αρχή, στη λογική του παιχνιδιού LEGO, και δεν τους περιορίζει στην απλή επιλογή ρούχων για τα οµοιώµατα ή προκατασκευασµένων κτιρίων, από ένα µενού. Αυτό σηµαίνει ότι οι κάτοικοι µπορούν να υλοποιήσουν οτιδήποτε µπορούν να φανταστούν, από συµβολαιογραφικές υπηρεσίες µέχρι τα κεριά που λιώνουν στα κηροπήγια».

Θα κλείσω την αναφορά µου στη Second Life (και στον Homo Interneticus), αντιγράφοντας την παράγραφο µε την οποία κλείνει το κείµενό του ο Robert D. Hof. Αφού πρώτα περιγράψει τη διένεξή του µε µιαν οµάδα κατοίκων της Second Life, οι οποίοι προσπάθησαν να τον πείσουν να ανταλλάξει µε κάποιο άλλο το οικόπεδό του, ο δηµοσιογράφος σηµειώνει:

«Στην αρχή, αναρωτιέµαι γιατί έχω (ή έχει το οµοίωµά µου, η persona µου) µια τόσο ενστικτώδη αντίδραση στην ενοχλητική παρέµβαση των γειτόνων. Στη συνέχεια, µε καταλαµβάνει µια έξαψη γονικής περηφάνιας: η persona µου, που µέχρι τώρα έχει ενεργήσει σχεδόν όπως θα ενεργούσα κι εγώ, αποτραβηγµένη από το πλήθος και προσέχοντας ιδιαίτερα τη στίξη στις γραπτές συνοµιλίες της, αποκτά ξαφνικά µια δική της ζωή. Σε τι θα εξελιχθεί το alter ego µου; ∆εν ξέρω ακόµα. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ωραίο µε τους εικονικούς κόσµους. Σε αντίθεση µε τον υλικό κόσµο, σ’ έναν εικονικό κόσµο µπορούµε να ζήσουµε τη δεύτερη ζωή µας έτσι όπως τη θέλουµε εµείς».

Όπως πάντα το κείμενο δημοσιεύθηκε “ως έχει” χωρίς παρεμβάσεις και διορθώσεις.

Τη καλημέρα μου….

Βίντεο χημείας…

Posted on : 17-03-2012 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Τη βδομάδα που πέρασε έφτιαξα κάποια βίντεο σε θέματα της Οργανικής χημείας για την Γ’ Λυκείου.

Μπορείτε να τα δείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν.

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ 1

http://youtu.be/EFNZCN15O-w

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

http://youtu.be/eVkmehUBzyk

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΑΝΑΓΩΓΗ ΓΕΝΙΚΑ

http://youtu.be/1Tuo8gGLgCM

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛΩΝ

http://youtu.be/N9UUpkGlRXA

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΚΑΡΒΟΝΥΛΙΚΩΝ

http://youtu.be/uSRFMud0Bds

ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΚΑΡΒΟΝΥΛΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

http://youtu.be/Pzr7XRR9mUA

ΑΛΟΓΟΝΟΦΟΡΜΙΚΗ

http://youtu.be/kjerCCZaSew

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

http://youtu.be/JELXjw2VLdM

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ

http://youtu.be/vKXXRQuVUus

Επίσης επειδή είναι ανοικτά στο διαδίκτυο μπορείτε να ενημερώσετε όλους εκείνους που πιθανόν θα μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν. Στο κανάλι manaliss του YOU TUBE μπορείτε να βρείτε καμία εκατοστή εκπαιδευτικά βίντεο (χημείας φυσικά) από όλες τις τάξεις του Λυκείου. Επίσης μπορείτε να το πείτε σε όσους πιθανόν ενδιαφέροντα.

Οποιαδήποτε παρατήρηση, σχόλιο, πρόταση, είναι ευπρόσδεκτη.

Τη καλησπέρα μου…

Ρε σεις… μπας και χάσαμε το μέτρο;

Posted on : 03-03-2012 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Κοινωνικά, Υπολογιστές

0

Βρέθηκα σήμερα σε μια διημερίδα για τις τεχνολογίες αιχμής και άκουσα την εξής φράση… “Είναι τραγικό σήμερα ένα σπίτι να μην έχει ΙΝΤΕΡΝΕΤ…” και συνέχισε…. “Έτσι που είναι σήμερα τα πράγματα, ένας υπολογιστής κοστίζει ένα πεντακοσάρικο…(για ευρώ μιλούσε)…”

Λοιπόν να σας πω τα δικά μου δεδομένα…Εργάζομαι σε ένα σχολείο που σε κάθε αίθουσα έχω δυο γραμμές για ΙΝΤΕΡΝΕΤ, πρίζες που δουλεύουν όλες και είναι στη θέση τους, πάνω από τις μισές αίθουσες έχουν προτζέκτορα και από αυτές οι μισές έχουν και υπολογιστή συνδεδεμένο, τέσσερις έχουν διαδραστικό πίνακα… και πολλά άλλα καλούδια. Υπάρχουν δύο αίθουσες πληροφορικής, με 15 υπολογιστές η κάθε μια που δουλεύουν όλοι και ο πληροφορικάριος παραχωρεί την αίθουσα του για χρήση. Μια βιβλιοθήκη πλήρης, με βιβλιοθηκάριο και καμιά δεκαριά  υπολογιστές που επίσης δουλεύουν. Και οι μαθητές μου έχουν όλοι, έχουν τουλάχιστον ένα υπολογιστή στο σπίτι. (Συνήθως ένα σταθερό και ένα φορητό). Και ρωτάω… Είναι το σχολείο που εργάζομαι, ένα σχολείο που ανήκει στο μέσο όρο για να μεταφέρω τις εμπειρίες μου σε όλους τους άλλους;

Γιατί εγώ ακούω άλλα πράγματα…Δηλαδή για αίθουσες πληροφορικής με 5-6 υπολογιστές που οι μισοί δουλεύουν και ο πληροφορικάριος δεν αφήνει άλλους να τους χρησιμοποιήσουν μη διαλύσουν το δίκτυο. (ακούστηκε κατά κόρον στην επιμόρφωση Β επιπέδου από πολλούς συναδέλφους για τις εργασίες που έπρεπε να κάνουν.) Γνωρίζω για  Διευθυντές που έχουν υπολογιστές “φυλαγμένους” για να μη χαλάσουν… ενώ στην αίθουσα των εργαστηρίων ΦΕ δεν υπάρχει Η/Υ (Θα μπορούσε να φτιαχτεί για τις Ερευνητικές Εργασίες). Ξέρω για παιδιά που είναι σε χωριό στην ορεινή Αχαΐα και οι γονείς τους, αγρότες, με μόρφωση κάπου στο Γυμνάσιο και άμα…, δουλεύουν για “ένα πεντακοσάρικο”…  το μήνα και τα παιδιά κάθε μέρα κάνουν 22 + 22 =44 χιλιόμετρα τη μέρα με το υπεραστικό λεωφορείο, (για τον “μεγάλο” Α γυμνασίου) για να πάνε και να έρθουν στο Αίγιο και να μορφωθούν. Και για τα Αγγλικά τους, ξανακατεβαίνουν το απόγευμα, και διαβάζουν στο αυτοκίνητο, με τη μαμά, περιμένοντας το ένα το άλλο για να τελειώσουν τα αγγλικά. Και τα δύο μικρά του δημοτικού επίσης κάνουν το ίδιο ταξίδι καθημερινά αλλά με ταξί… λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι… το “25άρι” του ΙΝΤΕΡΝΕΤ το μετράνε αλλιώς…Και αντί να πληρώσουν το “πεντακοσάρικο” του υπολογιστή, χρησιμοποιούν τον παλιό υπολογιστή των παιδιών μου που “ήταν για πέταμα” με βάση τα Αθηναϊκά δεδομένα.

Λοιπόν ας ξεφύγουμε από τον μικρόκοσμό μας και να δούμε τι γίνεται γύρω μας. Θέλουμε να βοηθήσουμε; Να σας πω εγώ μερικούς τρόπους….

1. Ψάξτε σε φίλους που δουλεύουν σε μεγάλες εταιρείες. Συχνά πυκνά κάνουν αναβάθμιση υπολογιστών και βγάζουν υπολογιστές πενταετίας – συνήθως – σε καλή κατάσταση. Βάλτε τους Διευθυντές σας στο παιγνίδι, να κάνουν μια βεβαίωση αποδοχής δωρεάς…Ας εκτεθούν και λιγάκι… Διευθυντές είναι… και να πάρουν τους υπολογιστές αυτούς και να τους κάνουν ένα σέρβις. Τι σημαίνει σέρβις…Εγκαταστείστε LINUX, φωνάξτε την ΕΛΑΚ και ζητείστε να σας φτιάξουν δίκτυο με τους υπολογιστές αυτούς. Το έχουν κάνουν πολλές φορές και δουλεύει (Thin Client λέγεται… και υποστηρίζεται πλήρως από το Linux). Αλλά και αυτόνομοι να είναι οι υπολογιστές πάλι θα δουλέψουν καλά. Με 30 ευρώ παίρνετε ένα router και κάνετε την αίθουσα ασύρματο δίκτυο.

2. Παψτε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για την δουλειά των άλλων. Φτιάξτε τη δική σας…τη καλύτερη δυνατή και ανεβάστε την. Και κάντε την και κοινόχρηστη. Όλοι ψάχνουμε την δουλειά των άλλων και ξεχνάμε να δείξουμε την δουλειά τη δική μας. Γιατί η δική μας μας πήρε πολύ χρόνο, είναι δική μας και είναι πολύτιμη. Χρησιμοποιείστε δημοφιλείς σελίδες όπως το Slideshare για τις παρουσιάσεις σας, το Scribd για τα κείμενά σας, ή το Calameo ή κάποιο αντίστοιχο για τις ηλεκτρονικές σας εκδόσεις. Και διαλέξτε τα καλύτερα κομμάτια και στείλτε τα “πάνω” (UPLOAD). Φτιάξτε τα βιντεάκια σας και ανεβάστε τα σε κοινή θέα στο YOU TUBE για να τα αξιοποιήσουν όσοι θέλουν.  Και μη νομίζετε ότι είμαι μόνο λόγια. Αν σε οποιοδήποτε από αυτά τα site ζητήσετε manaliss θα με βρείτε. Άρα μη περιμένετε από το Υπουργείο ή κανένα άλλο να κάνει την δουλειά. Τη δουλειά θα τη κάνετε εσείς. Και αν χρησιμοποιήσατε “πρώτη ύλη” από το διαδίκτυο, μη ξεχάσετε να δηλώσετε τη πηγή.

Το συζήτησα το “περιστατικό” με τη παρέα του καφέ του Σαββάτου… (τους συμμαθητές μου). Η άποψή τους ήταν διπλή… Από την μια η θέση για το Ίντερνετ χαρακτηρίστηκε ακραία και μη αντιπροσωπευτική. Από την άλλη όμως αυτή η ακραία άποψη, ίσως μπορέσει να αποτελέσει κινητήρια δύναμη, για να αλλάξουν κάποια πράγματα.  Μπορεί σήμερα να μας φαίνονται ακραία, αλλά σε βάθος χρόνου, μπορεί να είναι μια πραγματικότητα. Δεν ξέρω.

Πάντως νομίζω ότι όλοι όσοι ασχολούμαστε με την εκπαίδευση “και την ψάχνουμε” τη δουλειά, όσον αφορά τις δυνατότητες που δίνουν οι νέες τεχνολογίες, καλό είναι να αρχίσουμε να παράγουμε υλικό, πρωτότυπο, καλό, και κυρίως χρήσιμο. Από όλους. Ανοίξτε ένα site στο διαδίκτυο (τα 100 MB είναι ο χώρος που δίνουν τα περισσότερα sites δωρεάν) και βάλτε τη δουλειά σας εκεί. (Δείτε το chemallfh που αφορά τη Χημεία Α λυκείου. Δεν έχει ανανεωθεί εδώ και τρία χρόνια όμως ακόμα το βλέπουν 1000 άτομα το μήνα – προφανώς μαθητές Α λυκείου ή/και  καθηγητές).

Ξανά τέλος πάντων. Μη κρίνουμε τα πάντα με τα δεδομένα που έχουμε. Δεν είναι σίγουρο ότι είναι ο κανόνας. Να κοιτάξουμε να εμπνεύσουμε τους μαθητές μας, να αξιοποιήσουμε όσο μπορούμε καλύτερα τις κλασσικές μεθόδους διδασκαλίας και να ενισχύσουμε όσο μπορούμε αυτές τις μεθόδους με τις νέες τεχνολογίες.

Ρίξτε μια ματιά γύρω σας και πράξτε ανάλογα. Αλλά μη χάσουμε το μέτρο. Εμείς οι “Αθηναίοι” έχουμε άλλα δεδομένα. Μη τα γενικεύουμε.

Αχ!!! Τα είπα πάλι. Σκεφτείτε τα.

Τη καλησπέρα μου…

Η παρουσίαση των Ερευνητικών Εργασιών…

Posted on : 02-03-2012 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ

0

Παρασκευή πάλι…και ο καφές και το μόνιτορ ζεστά να περιμένουν.

Πριν ξεκινήσω να σας δείξω μια φωτό πάνω στο τί γίνεται μέσα σε μια τάξη. Είναι περίπου η άποψη που έχουν για την Χημεία, και όχι μόνο από όσο μπορώ να ξέρω.

Δείτε την και μου λέτε.

Οι ερευνητικές εργασίες του πρώτου τετραμήνου τελειώσαν στις 20 του Γενάρη. Παρόλα αυτά ο απόηχος τους εξακολουθεί να υπάρχει. Έτσι πριν δεκαπέντε μέρες βρεθήκαμε στα Εκπαιδευτήρια ΔΟΥΚΑ για μια ημερίδα, όπως έχω ξαναγράψει.

Η ημερίδα αυτή για εμένα ήταν πολύτιμη γιατί μέσα από τις εργασίες, είδαμε πως δουλεύουν “τα άλλα σχολεία” και πήραμε μια γενικότερη ιδέα για το μάθημα. Αυτή η κίνηση δεν είναι κάτι πολύπλοκο, και ίσως θα ήταν καλή ιδέα να γίνεται και γενικότερα μεταξύ των σχολείων. Πολλά σχολεία είναι στη δίπλα γειτονιά. Θα μπορούσαν πολύ εύκολα να βρεθούν οι μαθητές του ενός στο άλλο και να ακούσουν οι μεν τις εργασίες των δε. Απλό και εύκολο. Μια απόφαση χρειάζεται.

Εμείς πήγαμε φιλοξενούμενοι και είδαμε τι γίνεται. Μιλήσαμε και ανταλλάξαμε απόψεις. Και σίγουρα η εμπειρία ήταν πολύτιμη.

Οι μαθητές μας είχαν άγχος και ήταν φανερό αυτό στην ομιλία τους. Όμως ανταποκριθήκαν στη πρόκληση και τόσο οι εισηγητές όσο και το κοινό από κάτω αποχωρήσαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Για να αποκτήσετε και εσείς εμπειρία για το τι έγινε, μπορείτε να δείτε τα αποσπάσματα από τον δικό μου χαιρετισμό αλλά και από την παρουσίαση των μαθητών.

Στους συνδέσμους λοιπόν έχουμε :

Χαιρετισμός από εμένα στην Ημερίδα.

Παρουσίαση των μαθητών με θέμα : Γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα : Σωτηρία ή Κίνδυνος;

Μερικά πρακτικά. Όταν συνδεθείτε για να δείτε το βίντεο χρειάζεται απλά ο INTERNET Explorer ή ο Mozilla χωρίς κάποιο πρόγραμμα προβολής. Επιλέξτε το μέγεθος του παραθύρου, ώστε να είναι αρκετά μεγάλο  και να φαίνεται καλά και όχι στοσομεγάλο, ώστε να χαθεί η ανάλυση. Η διάρκεια είναι 3 και 20 λεπτά αντίστoιχα. A! και κάτι σημαντικό…Όταν αρχίσει δεν σταματάει, Το βλέπετε όλο ή κλείνετε το παράθυρο. (Το κόστος του μικρού όγκου δεδομένων είναι αυτό).

Να πηγαίνουμε σιγά σιγά να κάνουμε καμία δουλειά….

Καλό Σαββατοκύριακο. Τη καλημέρα  μου…

Επί του πληκτρολογίου : Αν θέλετε να τα κατεβάσετε θα χρησιμοποιήσετε τους συνδέσμους :

Βίντεο με τον χαιρετισμό στην αρχή της εκδήλωσης.

Βίντεο με την εργασία των μαθητών.

Θησαυρός…

Posted on : 21-01-2012 | By : manaliss | In : Ιντερνετ

0

Δύο εγγραφές σε μια μέρα…Θα καώ από τη συγκίνηση. Αλλά τα βρήκα μαζεμένα και φοβήθηκα μη τα χάσω. Σας τα δίνω λοιπόν όπως είναι…

Τι είναι; Φωτογραφίες 360 μοιρών από μέρη που δύσκολα θα βρεθείτε όπως για παράδειγμα η κορυφή του Έβερεστ. Μπορείτε να περιηγηθείτε.

EVEREST :    ———————————  http://www.panoramas.dk/fullscreen2/full22.html

PARQUE OLIMPICO DE MUNICH :—————-  http://www.panoramas.dk/2008/olympics/munich-olympic-park.html

LAGO MORAINE :—————————— http://www.virtualparks.org/scenes/ZNcQpKgkII0RQsuoiWuE5JQ.html

ROMA:————————————— http://www.panorama360.es/europa/italia/RomaFromSanPietroQTVR.html

YELLOSTONE:———————————http://www.panorama360.es/america/usa/PrismaticPoolKrpano/PrismaticPool.html

GRECIA:—————————————http://www.fullscreen360.com/greece-oia.html

ALARCÓN:————————————- http://www.panorama360.es/europa/spain/AlarconQTVR.html

FESTIVAL INTERNACIONAL DEL GLOBO (BRISTOL) :http://www.panoramas.dk/2008/flash/bristol-ballon-festival.html

LAGO ANNECY:——————————– http://www.panoramas.dk/2009/lake-annecy-paragliding.html

TIME SQUARE (AÑO NUEVO):——————–http://www.panoramas.dk/New-Year/times-square.html

SIDNEY:————————————— http://www.preview.com/

NEW YORK:———————————— http://www.pixelcase.com.au/vr/2009/newyork/

CAPILLA SIXTINA:—————————— http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html

PLAZA DE SAN MARCOS:———————— http://www.360venezia.com/panorama/san_marco_notte.htm

SUECIA: ————————————— http://www.sweden.se/panos/day3/view-lg/embed.html

CASTILLO DE BUDAPEST:———————— http://www.gillesvidal.com/sziget2008/budapestchateau.htm

BIBLIOTECA:———————————–  http://www.papervision3d.org/demos/panorama/

GRAN CAÑÓN:————-http://www.panorama360.es/america/usa/HorseShoeBendKrpano/HorseShoeBend_krpano_Grande.html

GRAN CAÑÓN:———–http://www.panorama360.es/america/usa/GrandCanyonKrpano/GrandCanyon.html

ES CALÓ DE SAN AGUSTI:————–http://www.panorama360.es/europa/spain/EsCaloFormenteraKrpano/EsCaloFormentera.html

Τη καλησπέρα μου…