Featured Posts

  • Prev
  • Next

Ρε σεις… μπας και χάσαμε το μέτρο;

Posted on : 03-03-2012 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Κοινωνικά, Υπολογιστές

0

Βρέθηκα σήμερα σε μια διημερίδα για τις τεχνολογίες αιχμής και άκουσα την εξής φράση… “Είναι τραγικό σήμερα ένα σπίτι να μην έχει ΙΝΤΕΡΝΕΤ…” και συνέχισε…. “Έτσι που είναι σήμερα τα πράγματα, ένας υπολογιστής κοστίζει ένα πεντακοσάρικο…(για ευρώ μιλούσε)…”

Λοιπόν να σας πω τα δικά μου δεδομένα…Εργάζομαι σε ένα σχολείο που σε κάθε αίθουσα έχω δυο γραμμές για ΙΝΤΕΡΝΕΤ, πρίζες που δουλεύουν όλες και είναι στη θέση τους, πάνω από τις μισές αίθουσες έχουν προτζέκτορα και από αυτές οι μισές έχουν και υπολογιστή συνδεδεμένο, τέσσερις έχουν διαδραστικό πίνακα… και πολλά άλλα καλούδια. Υπάρχουν δύο αίθουσες πληροφορικής, με 15 υπολογιστές η κάθε μια που δουλεύουν όλοι και ο πληροφορικάριος παραχωρεί την αίθουσα του για χρήση. Μια βιβλιοθήκη πλήρης, με βιβλιοθηκάριο και καμιά δεκαριά  υπολογιστές που επίσης δουλεύουν. Και οι μαθητές μου έχουν όλοι, έχουν τουλάχιστον ένα υπολογιστή στο σπίτι. (Συνήθως ένα σταθερό και ένα φορητό). Και ρωτάω… Είναι το σχολείο που εργάζομαι, ένα σχολείο που ανήκει στο μέσο όρο για να μεταφέρω τις εμπειρίες μου σε όλους τους άλλους;

Γιατί εγώ ακούω άλλα πράγματα…Δηλαδή για αίθουσες πληροφορικής με 5-6 υπολογιστές που οι μισοί δουλεύουν και ο πληροφορικάριος δεν αφήνει άλλους να τους χρησιμοποιήσουν μη διαλύσουν το δίκτυο. (ακούστηκε κατά κόρον στην επιμόρφωση Β επιπέδου από πολλούς συναδέλφους για τις εργασίες που έπρεπε να κάνουν.) Γνωρίζω για  Διευθυντές που έχουν υπολογιστές “φυλαγμένους” για να μη χαλάσουν… ενώ στην αίθουσα των εργαστηρίων ΦΕ δεν υπάρχει Η/Υ (Θα μπορούσε να φτιαχτεί για τις Ερευνητικές Εργασίες). Ξέρω για παιδιά που είναι σε χωριό στην ορεινή Αχαΐα και οι γονείς τους, αγρότες, με μόρφωση κάπου στο Γυμνάσιο και άμα…, δουλεύουν για “ένα πεντακοσάρικο”…  το μήνα και τα παιδιά κάθε μέρα κάνουν 22 + 22 =44 χιλιόμετρα τη μέρα με το υπεραστικό λεωφορείο, (για τον “μεγάλο” Α γυμνασίου) για να πάνε και να έρθουν στο Αίγιο και να μορφωθούν. Και για τα Αγγλικά τους, ξανακατεβαίνουν το απόγευμα, και διαβάζουν στο αυτοκίνητο, με τη μαμά, περιμένοντας το ένα το άλλο για να τελειώσουν τα αγγλικά. Και τα δύο μικρά του δημοτικού επίσης κάνουν το ίδιο ταξίδι καθημερινά αλλά με ταξί… λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι… το “25άρι” του ΙΝΤΕΡΝΕΤ το μετράνε αλλιώς…Και αντί να πληρώσουν το “πεντακοσάρικο” του υπολογιστή, χρησιμοποιούν τον παλιό υπολογιστή των παιδιών μου που “ήταν για πέταμα” με βάση τα Αθηναϊκά δεδομένα.

Λοιπόν ας ξεφύγουμε από τον μικρόκοσμό μας και να δούμε τι γίνεται γύρω μας. Θέλουμε να βοηθήσουμε; Να σας πω εγώ μερικούς τρόπους….

1. Ψάξτε σε φίλους που δουλεύουν σε μεγάλες εταιρείες. Συχνά πυκνά κάνουν αναβάθμιση υπολογιστών και βγάζουν υπολογιστές πενταετίας – συνήθως – σε καλή κατάσταση. Βάλτε τους Διευθυντές σας στο παιγνίδι, να κάνουν μια βεβαίωση αποδοχής δωρεάς…Ας εκτεθούν και λιγάκι… Διευθυντές είναι… και να πάρουν τους υπολογιστές αυτούς και να τους κάνουν ένα σέρβις. Τι σημαίνει σέρβις…Εγκαταστείστε LINUX, φωνάξτε την ΕΛΑΚ και ζητείστε να σας φτιάξουν δίκτυο με τους υπολογιστές αυτούς. Το έχουν κάνουν πολλές φορές και δουλεύει (Thin Client λέγεται… και υποστηρίζεται πλήρως από το Linux). Αλλά και αυτόνομοι να είναι οι υπολογιστές πάλι θα δουλέψουν καλά. Με 30 ευρώ παίρνετε ένα router και κάνετε την αίθουσα ασύρματο δίκτυο.

2. Παψτε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για την δουλειά των άλλων. Φτιάξτε τη δική σας…τη καλύτερη δυνατή και ανεβάστε την. Και κάντε την και κοινόχρηστη. Όλοι ψάχνουμε την δουλειά των άλλων και ξεχνάμε να δείξουμε την δουλειά τη δική μας. Γιατί η δική μας μας πήρε πολύ χρόνο, είναι δική μας και είναι πολύτιμη. Χρησιμοποιείστε δημοφιλείς σελίδες όπως το Slideshare για τις παρουσιάσεις σας, το Scribd για τα κείμενά σας, ή το Calameo ή κάποιο αντίστοιχο για τις ηλεκτρονικές σας εκδόσεις. Και διαλέξτε τα καλύτερα κομμάτια και στείλτε τα “πάνω” (UPLOAD). Φτιάξτε τα βιντεάκια σας και ανεβάστε τα σε κοινή θέα στο YOU TUBE για να τα αξιοποιήσουν όσοι θέλουν.  Και μη νομίζετε ότι είμαι μόνο λόγια. Αν σε οποιοδήποτε από αυτά τα site ζητήσετε manaliss θα με βρείτε. Άρα μη περιμένετε από το Υπουργείο ή κανένα άλλο να κάνει την δουλειά. Τη δουλειά θα τη κάνετε εσείς. Και αν χρησιμοποιήσατε “πρώτη ύλη” από το διαδίκτυο, μη ξεχάσετε να δηλώσετε τη πηγή.

Το συζήτησα το “περιστατικό” με τη παρέα του καφέ του Σαββάτου… (τους συμμαθητές μου). Η άποψή τους ήταν διπλή… Από την μια η θέση για το Ίντερνετ χαρακτηρίστηκε ακραία και μη αντιπροσωπευτική. Από την άλλη όμως αυτή η ακραία άποψη, ίσως μπορέσει να αποτελέσει κινητήρια δύναμη, για να αλλάξουν κάποια πράγματα.  Μπορεί σήμερα να μας φαίνονται ακραία, αλλά σε βάθος χρόνου, μπορεί να είναι μια πραγματικότητα. Δεν ξέρω.

Πάντως νομίζω ότι όλοι όσοι ασχολούμαστε με την εκπαίδευση “και την ψάχνουμε” τη δουλειά, όσον αφορά τις δυνατότητες που δίνουν οι νέες τεχνολογίες, καλό είναι να αρχίσουμε να παράγουμε υλικό, πρωτότυπο, καλό, και κυρίως χρήσιμο. Από όλους. Ανοίξτε ένα site στο διαδίκτυο (τα 100 MB είναι ο χώρος που δίνουν τα περισσότερα sites δωρεάν) και βάλτε τη δουλειά σας εκεί. (Δείτε το chemallfh που αφορά τη Χημεία Α λυκείου. Δεν έχει ανανεωθεί εδώ και τρία χρόνια όμως ακόμα το βλέπουν 1000 άτομα το μήνα – προφανώς μαθητές Α λυκείου ή/και  καθηγητές).

Ξανά τέλος πάντων. Μη κρίνουμε τα πάντα με τα δεδομένα που έχουμε. Δεν είναι σίγουρο ότι είναι ο κανόνας. Να κοιτάξουμε να εμπνεύσουμε τους μαθητές μας, να αξιοποιήσουμε όσο μπορούμε καλύτερα τις κλασσικές μεθόδους διδασκαλίας και να ενισχύσουμε όσο μπορούμε αυτές τις μεθόδους με τις νέες τεχνολογίες.

Ρίξτε μια ματιά γύρω σας και πράξτε ανάλογα. Αλλά μη χάσουμε το μέτρο. Εμείς οι “Αθηναίοι” έχουμε άλλα δεδομένα. Μη τα γενικεύουμε.

Αχ!!! Τα είπα πάλι. Σκεφτείτε τα.

Τη καλησπέρα μου…

Μερικές ώρες ακόμα μπορώ να έχω;

Posted on : 23-02-2012 | By : manaliss | In : Γενικά, Εκπαιδευτικά, Υπολογιστές

0

Έχετε αναρωτηθεί γιατί το εικοσιτετράωρο είναι εικοσιτετράωρο; Μάλλον όχι… Εμένα με απασχολεί πολύ τώρα τελευταία. Θα ήθελα να έχω τρεις τέσσερις ώρες ακόμα μέσα στη μέρα. Αν τις είχα θα ήξερα τι να τις κάνω. Δηλαδή έτσι για να σας αγχώσω λίγο, να σας περιγράψω τι έκανα το τελευταίο δεκαήμερο…

Βρέθηκα στον FLASH, τον ραδιοφωνικό σταθμό…Μια επίσκεψη που πολύ την ευχαριστηθήκαμε. Πήραμε συνεντεύξεις, μας πήρανε συνεντεύξεις, μάθαμε, ρωτήσαμε, είδαμε συμμετείχαμε σε διαδικασίες που δεν νομίζω ότι θα είχαμε αλλιώς. Έτσι με τον τεχνικό ήχου όλο δικό μας, ένα επαγγελματικό στούντι σε κατάληψη και τον Διευθυντή του σταθμού στο ανακριτικό τραπέζι… Μια μοναδική εμπειρία…Μέχρι και τον ιδιοκτήτη ρωτήσαμε…Ήθελε να μας μιλήσει και εμείς του πήραμε συνέντευξη…Κανείς δεν γλύτωσε…Μπορείτε να τις ακούσετε εδώ…(στο άλλο blog). Μετά περάσαμε σε ένα στούντιο σε λειτουργία, ενώ γινόταν εκπομπή. Ο Σπύρος Χαριτάτος, ξαφνικά βρέθηκε στη γιάφκα του, με ένα μεγάλο πλήθος μαθητών… και από όλους βρήκε εμένα να ρωτήσει… και έτσι βρέθηκα συνεντευξιαζόμενος.  Μπορείτε να τη ακούσετε και αυτήν εδώ… Μετά ξεμοναχιάσαμε τον Αργύρη Κωστάκη, δημοσιογράφο και… του πήραμε συνέντευξη. Αντιστρέψαμε τους ρόλους, και τους περάσαμε από τη δοκιμασία του μικορφώνου. Αυτή την συνέντευξη δεν μπορείτε να την ακούσετε ακόμα, γιατί δεν πρόλαβα…(δουλειά για τις παραπάνω ώρες…) Τη Πέμπτη πήγαμε από τα Εκπαιδευτήρια Δούκα με δύο από τα τρία τμήματα της Α’ Λυκείου και παρουσιάσαμε μια από τις Ερευνητικές Εργασίες, μαζί με άλλα πέντε σχολεία. Είδαμε πως γίνονται οι Ερευντητικές Εργασίες σε άλλα σχολεία, ανταλλάξαμε απόψεις, συζητήσαμε, σχολιάσαμε και γνωριστήκαμε… Η εκδήλωση βιντεογραφήθηκε, αλλά ακόμα δεν πρόλαβα να κόψω τα κομμάτια εκείνα που αναφέρονται στις εκδηλώσεις και να τα ανεβάσω για να τις δείτε…(βάλτε το και αυτό στις παραπάνω ώρες). Σαββατοκύριακο βρέθηκα στο Αίγιο, για κλάδεμα των δέντρων. Δεν το έκανα γιατί είχε παγετό τα βράδια (δείτε προηγούμενη εγγραφή) οπότε και αυτή η δουλειά έμεινε στο περίμενε. Είναι και ο τοίχος που τον πέταξε ο πάγος… (βάλτε και αυτές τις δουλειές στο σωρό).

Δευτέρα – Τρίτη πρωί προετοιμάζω μια εργασία για να παρουσιάσω, για μια δουλειά που έχω κάνει πέρυσι, στο site  του σχολείου.  Τρίτη απόγευμα, ήμουνα στις πρόβες μιας μουσικής βραδιάς στο 2ο Λύκειο Αχαρνών, και την Τετάρτη το απόγευμα ήμουν στην εκδήλωση… Ακόμα δεν έχω επεξεργαστεί το υλικό (βάλε το και αυτό στον εξτρα χρόνο…). Την Τετάρτη το πρωί παρακολούθησα στο Μεγάλη Βρεττανία μια ημερίδα για τη χρήση του σύννεφου… (cloud computing). Σε δυο τρία χρόνια (και πολλά έβαλα…)όλα έτσι θα γίνονται. Το χορό σέρνει η Apple και οι άλλοι έρχονται…

Κάπου στα ενδιάμεσα, ενημέρωσα το site με το μάθημα της πρώτης Λυκείου, για την Χημεία. Ανέβασα βιντεάκια, έβγαλα σημειώσεις και όλα τα καλά.Ετοίμασα τις ερευνητικές εργασίες των μαθητών σε ψηφιακή έκδοση και μπορείτε να τη δείτε εδώ… μόνο να έχετε χρόνο, μια και τον χρειαστείτε γιατί ειναι μολις 330 σελίδες.  Έκανα μοντάζ στον αποκριάτικο χορό του σχολείου με τα συγκροτήματα, αλλά ακόμα δεν έφτιαξα το βίντεο …(στο σωρό). Σήμερα ήμουν το πρωινό στο Υπουργείο Παιδείας, παρουσιάζοντος τις εργασίες των μαθητών και το βράδυ έχω τα εγκαίνεια του Δημήτρη Ρόκου…..Όλο και κάτι μου έχει ξεφύγει… αλλά δεν θυμάμαι…Που θα μου πάει…

ΑΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑ!!!!! Έρχεται τετραήμερο και θα ξεκουραστώ….Χα χα…

Τι ζήτησα… 3-4 ώρες παραπάνω στη μέρα μπορώ να έχω;

Τη καλησπέρα μου….

Το ήξερα ότι κάτι είχα ξεχάσει…Εγκατέστησα σε δυο υπολογιστές με CELERON 1,4  UBUNTU και λειτούργησα και αναθάρρησαν. Μια αναβάθμιση στο 11.10 και είμαστε έτοιμοι… (και αυτό στο σωρό). Κάτι άλλο θα σκεφτώ πάλι… αλλά ό,τι και να είναι μάλλον θα το προσπεράσω…

Καλησπέρα και πάλι….

Ένας κόσμος τόσο μεγάλος και όμως τόσο μικρός…

Posted on : 13-01-2012 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Μερικές φορές προβληματίζομαι πιο είναι το όριο και που πρέπει να σταματήσω. Άλλες φορές σκέφτομαι : μα τόσες δυνατότητες πριν 10 χρόνια ούτε που μπορούσα να τις φανταστώ…Δεν μπορώ να τις αφήσω έτσι…Κάτι πρέπει να κάνω…Κάπως να τις αξιοποιήσω, να τις εκμεταλλευτώ…Και εκεί μάλλον τη πατάω. Γιατί το ΙΝΤΕΡΝΕΤ είναι γνωστή σειρήνα και σου παίρνει τα μυαλά. Δεν είναι ανάγκη να είναι “περίεργες” σελιδες αυτές που επισκέπτεσαι. Ούτε απαγορευμένα site, σεσημασμένα με διάφορες επισημάνσεις. Αρκεί να έχεις διάθεση να μάθεις…Και αν έχεις διάθεση να μάθεις, και έχεις ένα υπολογιστή μπροστά σου, την πάτησες…

Η φυσική τάση του ανθρώπου να βάζει ερωτήματα του τύπου : πως έγινε αυτό, τι είναι αυτό, τι θα γινόταν αν… και άλλα τέτοια είναι ο καλύτερος τρόπος να χαθείς στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Κάποτε θα διάβαζες ένα βιβλίο, κάποτε θα “στρατοπαίδευες” σε μια βιβλιοθήκη για να βρεις τις απαντήσεις στα ερωτήματα. Τώρα θες μια σύνδεση…απλά. Κάπου εκεί βρίσκομαι από ότι ίσως καταλάβατε. Κάποιοι με θαυμάζουν ή θαυμάζουν (= απορούν) με όσα κάνω. Όμως για εμένα είναι μάλλον διαφορετικά…γιατί έχω φτάσει στο “θέλω και άλλα” του κακομαθημένου παιδιού. Προχθές στις ευχές που έδινα λόγω γιορτών σε φίλους και γνωστούς…κάποιος μου είπε…”Δεν κάνεις κανένα μεταπτυχιακό… (μπας και ηρεμήσεις λίγο ίσως θα ήθελε να συμπληρώσει).” Τι το ήθελες βρε Τασούλη αυτό το σχόλιο. Εδώ και δέκα μέρες δεν έχω ησυχάσει με τη σκέψη…Έτσι μετά το εννεάμηνο σεμινάριο για την εκπαιδευτική ψυχολογία (πρόπερσι), την εξάμηνη επιμόρφωση (πέρυσι) στο Β επίπεδο, και το 7μηνο σεμινάριο (φέτος) φέτος στην εκπαίδευση απο μακριά (e-learning MOODLE) άρχισα να ψάχνω κάτι πιο “βαρύ” και μόνιμο…(που στο καιρό μου ήταν πολύ δύσκολο να κάνω…)

Πριν από αυτό όμως θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια πράγματα. Τι θα λέγατε για την αναζήτηση της σκέψης…Να το πω αλλιώς…THINK QUEST  (της ORACLE). Να σας πω…Όλοι οι μεγάλοι της πληροφορικής έχουν ένα κομμάτι που αναφέρεται στην εκπαίδευση. Λογικό το βρίσκω…( πελάαααααατες ΜΟΥ…που έλεγε κάποια διαφήμιση παλιά…) μια και οι μαθητές είναι το αυριανό κοινό που θα τους στηρίξει. Αλλά το θέμα είναι πόσο μπορούμε εμεις να αξιοποιήσουμε αυτά τα sites προς όφελος των μαθητών μας. Και – εδώ που τα λέμε είναι σημαντικό – πόσο διατεθειμένοι είμαστε να διαθέσουμε χρόνο για να αξιοποιήσουμε.  Ο καθένας το ξέρει και το κρίνει από τα δικά του δεδομένα.

Να σας πω δυο λόγια λοιπόν και κρίνετε μόνοι σας…

THINKQUESΤ μία λέξη για το διαδίκτυο ή η αναζήτηση της σκέψης…Είναι  μια πλατφόρμα για σχολεία μόνο. Και άλλα τέτοια περιβάλλοντα υπάρχουν σίγουρα. Να σας θυμίσω…Το ΣΧΟΛΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ το δικό μας πρώτο και καλύτερο, αν και έχει βγάλει ένα κακό όνομα ότι περισσότερο είναι “κρεμασμένο” παρά ΟΚ. Πάντως πρέπει να πω ότι οι άνθρωποι που το στηρίζουν ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΕΣ. Αν μάθετε κάτω από τι δύσκολες συνθήκες προσπαθούν να στηρίξουν αυτό το σύστημα, το ελάχιστο που μπορούμε να τους πούμε είναι “Ευχαριστώ”. Και του προσθέτουν συνέχεια νέες δυνατότητες. Σίγουρα η πρώτη επιλογή για τον εκπαιδευτικό. Μετά το EDMODO επίσης για εκπαιδευτικούς και σχολεία με πολλές δυαντότητες για συνεργασίες. Το EDUTOPIA για τους εκπαιδευτικούς, (της Αμερικής) αλλά έχει πολύυυυυ πράμα και χρήσιμο. Όλα προσφέρουν υλικό, δυνατότητες, επικοινωνία. Εδώ στην Ελλάδα έχουν αναπτυχθεί αξιολογότατα δίκτυα όπως το ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ και το ΥΛΙΚΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ που υποστηρίζονται και υποστηρίζουν εκπαιδευτικούς.

Πάμε στο THINKQUEST τώρα. Εκεί γράφεσαι αρχικά σαν σχολείο. Κάνει αίτηση ο καθηγητής – όποιος καθηγητής θέλει – αλλά την εγγραφή τη κάνει ο διευθυντής του σχολείου. Ο δε καθηγητής γίνεται αυτομάτως admin. Μετά φτιάχνει προφιλ δικό του, σχολείου κλπ κλπ όλη η προεργασία. Και μετά περνάμε στο “ψαχνό”. Πρόσκληση συναδέλφων και μαθητών. Και εδώ καλό είναι να υπάρχει ένας “πυρήνας” καθηγητών, που να το ψάχνουν το θέμα για να το προωθήσουν. Για τους μαθητές παίρνουν ένα κωδικό και θα πρέπει ο καθηγητής τους να εγκρίνει την εγγραφή. Είναι ένα κλειστό περιβάλλον, μονο για μαθητές και καθηγητές και φυσικά είναι καθήκον μας να το προστατεύσουμε και να το κρατήσουμε έτσι. Μη δίνουμε το κωδικό όπου να είναι και να μην εγκρίνουμε όποιον να είναι. Απλά πράγματα.

Μέσα σε αυτό τώρα υπάρχουν περίπου 17-18.000 πρότζεκτς από όλο το κόσμο. Σε διάφορα επίπεδα (Δημοτικού – μέχρι 12, Γυμνάσιο – Λύκειο – μέχρι 17 και …”μετά” μέχρι 21) με πλήθος θεμάτων, μια και η θεματολογιά είναι ανοικτή. Μπορούν να συνδεθούν διάφοροι καθηγητές από διάφορα σχολεία, να φτιάξουν τη σελίδα τους και να αναπτύξουν ένα θέμα…αλλά και να βρουν υλικό, να συνεργαστούν με σχολεία του εξωτερικού, να …να…να…(δεν ξέρω ακόμα το ψάχνω). Έχει και ένα ετήσιο διαγωνισμό για διάφορα θέματα…

Γενικά πάντως αυτό που κάνει στη πραγματικότητα, είναι το κόσμο μας μικρό. Μέσα από αυτό η εκπαιδευτική κοινότητα γίνεται ενιαία. Οι καθηγητές και οι μαθητές είναι παντού ίδιοι…(λέμε τώρα) και μπορούν να συνεργαστούν σε θέματα που τους ενδιαφέρουν. Να ανταλλάξουν απόψεις, να προβληματιστούν, να μάθουν. Λοιπόν είστε έτοιμοι να ξαμολυθείτε στην αναζήτηση της σκέψης; Αν ναι…πληκτρολογείστε THINKQUEST και κάνετε την εγγραφή…Υπομονή όμως…θα σας ψάξουν λίγο να δουν το σχολείο, και τον διευθυντή. Εννοείται ότι έχετε συνεννοηθεί με τον Διευθυντή γιατί αυτός θα δώσει το ΟΚ, δηλαδή  ότι θέλει να ξεκινήσει το σχολείο την αναζήτηση. Βρείτε τους υποστηρικτές σας στους συναδέλφους…για τους μαθητές μην ανησυχείτε αυτοί είναι “σαν στο σπίτι τους…” αν τους το πείτε, θα τους δείτε να περιμένουν την έγκρισή σας για εγγραφή την ίδια μέρα κιόλας.  Και μια και το συζητάτε, όταν ξεκινήσετε πείτε το μου γιατί αισθάνομαι λίγο μόνος μου εκεί μέσα…Αντε να κανουμε καμία παρέα… να γίνουμε πολλοί.

Λοπόν…..καλό ψάξιμο, καλά διαβάσματα, καλή εξερεύνηση…Α!!!!Το ξέχασα Η γλώσσα είναι τα Αγγλικά. Μή γράψετε τίποτα στα Ελληνικά δεν θα τα “δει”.

Αυτά…Πάω να δω τα “παιδάκια” μου στο Γαλλικό θέατρο. Ανεβάζουν παράσταση στο σχολείο. Θα υπάρχει ανταπόκριση μετά…

Τη καλησπέρα μου (πάλι Παρασκευή σήμερα…Χμ!!!! Καλά)

Διαδικτυακό μάθημα real time…

Posted on : 10-12-2011 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Το πρώτο σεμινάριο στο διαδίκτυο το κάναμε με τη Δέσποινα τη Μακρή, 1η Ιουλίου του 2010, και είχαμε τους καθηγητές των φυσικών επιστημών από όλη την Ελλάδα. Μετά με τον Γιώργο το Παναγιωτακόπουλο φιλοξενήσαμε τον Γιάννη Βλάχο, σχολικό σύμβουλο του κλάδου για τέσσερα διαδικυτακά σεμινάρια πάνω στην αξιολόγηση. Ήταν πάλι για τους καθηγητές των φυσικών επιστημών και όχι μόνο. Και εδώ η Δέσποινα βοήθησε κυρίως τη βδομάδα που ήμουνα στη πενθήμερη εκδρομή. Ήταν Νοέμβριος – Δεκέμβριος του 2010. Αυτό ήταν…το μικρόβιο είχε μπει….

Χθες λοιπόν έκανα ένα δίωρο μάθημα σε μαθητές μου πάνω σε ένα παλιό θέμα… από τη χημεία της Α΄λυκείου. Το είχαν ζητήσει μετά από ένα διαγώνισμα που… δεν πήγαν όπως ήθελαν.

Να σας δώσω κάποιες τεχνικές πληροφορίες και μετά κάποιες πρακτικές πληροφορίες.

Τα τεχνικά….Μας φιλοξένησε το BigMarker όπου με μια απλή εγγραφή παραχωρεί τον “χώρο” όσο μεγάλο θέλετε. Δεν είναι πρόγραμμα και δεν θέλει εγκατάσταση. Σας ανοίγει ένα περιβάλλον που περιέχει : λίστα συμμετεχόντων, λίστα όσων έχουν μικρόφωνο, χεράκι για συμμετοχή, chat και χώρο για βίντεο αν θέλετε. Μπορείτε να ανεβάσετε αρχείο για να δείξετε ή να καταβάσετε και να τρέξετε την εφαρμογή που σας επιτρέπει να μοιραστείτε την επιφάνεια εργασίας σας. Αυτό είναι το εργαλείο. Αν θέλετε έχει μια ανάλυση 800Χ600 και ότι βαλετε σε αυτή τη περιοχή φεύγει για τους συμμετέχοντες.Καλό εργαλείο. Εκεί μπορείτε να δείξετε ότι θέλετε. Από βίντεο, να ανοίξετε ένα αρχείο και να το δείξετε, ή να δείξετε κάτι από τον browser. Μια λεπτομέρεια μόνο : δουλεύει με ΙΝΤΕΡΝΕΤ explorer. Με το MOZILLA κάποια παράθυρα βγάζανε κενά στις επιλογές. Ρίξτε μια ματιά στην εικόνα :

Εδώ βλέπετε μια πλήρη ανάπτυξη. Εϊναι ένα παλιό θέμα ανεβασμένο, για σημείο αναφοράς και επεξηγήσεις, Είναι ένα παράθυρο του GIMP στο οποίο γράφω με μια γραφίδα και το στέλνω στους μαθητές, και όλα όσα είπαμε. Έχω και την παλέτα ανοικτή για αλλαγές στο χρώμα γραφής. Μια χαρά όλα.

Πάμε στα πρακτικά. Είναι κανονικό μάθημα. Άρα θέλει όλη τη σχεδίαση ενός μαθήματος. Τι θα πεις, τι θα γράψεις και πως θα το πεις. Τι σημειώσεις θα χρειαστείς, τι ασκήσεις θα κάνεις και τι παραδείγματα θα δειξεις. Όλα αυτά τα ανεβάζεις σε ένα φάκελο, και τα αφήνεις σε μια θέση στην επιφάνεια εργασίας, για όποτε τα χρειαστείς. Μετά ρυθμίζεις το μικρόφωνο. Καλό θα είναι να τα έχεις όλα κλειστά και να συνεννοηθείτε με το κοινό σας όποιος θέλει να μιλήσει να σηκώνει “χεράκι” ώστε να ολοκληρώνετε τη φράση σας και να δίνετε το λόγο όπου εσείς θέλετε. Καλό θα είναι να έχετε μικρά σημεία παύσης ώστε να δίνετε το λόγο στους μαθητές σας να σηκώνουν το χέρι ή να γράφουν στο chat και να προλαβάινετε να τα διαβάζετε.

Το συγκεκριμένο το είχα ανοικτό και διαθέσιμο σε όσους θέλανε. Βέβαια δεν είχα βάλει το σύνδεσμο σε κοινή θέα, αλλά αν το έκανα κοινοποίηση θα ήταν ανοικτό σε όλους.  Ίσως σε κάποια επόμενη φορά, να το δώσω έτσι για να μπει όποιος θέλει, με μια μόνο προϋποθεση να μου πει πως το είδε και να ασκήσει κριτική. Από ότι καταλάβατε…θα το ξανακάνω. Και γιατί να είναι μονο μαθητές άραγε και να μη είναι μια ανοικτή συζήτηση, κάτι σαν think tank για συζήτηση.

Το βλέπουμε πάντως.

Και για να μη ξεχνιόμαστε…

Τη ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/12 έχουμε εκδήλωση για το Νίκο Γκάτσο και

Το ΣΑΒΒΑΤΟ 17/12 έχουμε BAZAR.

Και τα δύο μη τα χάσετε. Το ένα θα είναι καλύτερο από το άλλο. Και αν είστε απόφοιτοι της Σχολής, εννοείται ότι θα έρθετε και στα δύο και θα δώσετε το παρόν. Και μη ξεχνάτε το

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ.

Μπορούμε…η μικρή προσπάθεια του καθενός θα δώσει ένα μεγάλο αποτέλεσμα…τώρα που το έχουμε όλοι ανάγκη. Διαβάστε τα σχετικά άρθρα με τις λεπτομέρειες και τη πρόσκληση.

Τη καλησπέρα μου…

Ημερίδα στο ΕΙΕ για ανοικτό λογισμικό…

Posted on : 19-11-2011 | By : manaliss | In : Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Και έτσι βρέθηκα σήμερα στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, να παρακολουθώ μια ημερίδα για το ανοικτό λογισμικό και τις πρακτικές εφαρμογές του στην εκπαίδευση. Οι εφαρμογές που αναφέρθηκαν ήταν πολλές και η μία καλύτερη από την άλλη.

Από όλα αυτά κράτησα την εισήγηση για το πως μπορεί κανείς με ένα μικρό κόστος να στήσει ένας δίκτυο σε ένα σχολείο με παλιούς υπολογιστές. Μπήκαν αρκετά θέματα, αλλά δόθηκαν και οι λύσεις. Το Linux αλλά και το ανοικτό λογισμικό γενικά θα έλεγα ότι δίνει λύσεις σε όλα, αλλά φοβάμαι μη φανώ  υπεραισιόδοξος. Πάντως η αίσθηση που είχα ήταν καριβώς αυτή. Τόσο που λέω να δοκιμάσω. Θα δω.

Πάρτε και μια φωτογραφία από τη συνεδρίαση.

Το δεύτερο είχε να κάνει με την χρήση των forum στην εκπαίδευση. Αυτό ήδη άρχισα να το ψάχνω. Το έστησα και θα δοκιμάσω να δω πως δουλεύει. Η παρουσίαση έδειχνε ότι υπήρχαν πολλές δυνατότητες.

Όπως γίνεται συνήθως, σου ανοίγει η όρεξη αλλά για να φας πρέπει να μαγειρέψεις. Και προβληματίζομαι γιατί δουλεύοντας τρία χρόνια τώρα με το MOODLE έχω περάσει ήδη πολλές ώρες. Να τα διαγράψω έτσι; Δύσκολο μου φαίνεται. Το ψάχνω πάντως.

Πάντως όπως και να έχει το ελεύθερο λογισμικό ανεβαίνει συνέχεια, και στου δύσκολους καιρούς που ζούμε είναι μια καλή προοπτική. Κοιτάξτε την…και πείτε μου καμία ιδέα και για μένα.

Μέχρι τότε…τη καλησπέρα μου…

Τι αξίζει τελικά;

Posted on : 02-10-2011 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Κοινωνικά, Υπολογιστές

0

Αυτές τις μέρες διαβάζω συνέχεια για τις νέες τάσεις στην εκπαίδευση…Είναι κάτι που ξεκίνησε αρκετό καιρό πριν και τώρα αρχίζει και παίρνει μορφή. Πολλά έχουν γραφτεί και φυσικά δεν μπορείς να τα ξέρεις όλα. Διαβάζεις διαβάζεις διαβάζεις… και όσο διαβάζεις τόσο μπλέκεσαι.

Πάντα ήμουν θιασώτης του “κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινάει με ένα βήμα”. Εντάξει είναι σλόγκαν διαφήμισης αλλά για σκεφτείτε το. Πρέπει το πρώτο βήμα να είναι σταθερό, προσεκτικό, μελετημένο…Για να ακολουθήσει το επόμενο και να ξεκινήσει το ταξίδι… Και σε κάθε βήμα, γνωρίζεις κόσμο, μαθαίνεις πράγματα και μοιράζεσαι. Τελικά αυτό αξίζει… να μοιράζεσαι…

Το είχε πει…δεν ξέρω ποιος ήταν ο πρώτος. Εγώ το πρωτοείδα στη πράξη από τον Διονύση τον Μάργαρη με το ylikonet που πρόσφατα αναφέρθηκε και από το υπουργείο σαν δίκτυο αναφοράς… επιβραβεύοντας με αυτό το τρόπο όλους όσους ενεργά έχουν φροντίσει το δίκτυο αυτό να είναι ενημερωμένο και πλήρες.

Το είχα γράψει και εγώ…ΕΔΩ Και είναι ίσως η καλύτερη ιδέα. Δεν θα ξεχάσω την έκπληξη συναδέλφου από την Ηγουμενίτσα, όταν πρωτοδιόριστη οι αγαπητοί της συνάδελφοι της ανέθεσαν το “Πολυτεχνείο” σαν σχολική γιορτή και την άφησαν ολομόναχη. Μου ζήτησε υλικό και της έστειλα ό,τι είχα… και δεν το περίμενε από ένα άγνωστο.

Δεν θα ξεχάσω την Κατερίνα, υπάλληλο φαρμακείου που ήθελε βοήθεια με τη χημεία, και καθε λίγο μου έστελνε τις απορίες της και δεν κατάλαβε γιατί της απαντούσα τόσο αναλυτικά. Η Εύα από τη Στουτγάρδη, ο Βαγγέλης από τα Κύθηρα, ο Γιώργος από το Άργος, η Ξένια μάλλον από την Αθήνα. Όλοι μαθητές μου… που ποτέ δεν γνώρισα…

Από την άλλη ο Γιώργος από την βιβλιοθήκη του ΠαΠει που μου παραχώρησε ένα αντίγραφο μιας εργασίας για τις ρουμπρίκες μόνο και μόνο επειδή του εξήγησα τη συγκεκριμένη ανάγκη που υπήρχε…

Τι αξίζει τελικά; Μα το να μοιράζεσαι… Να δίνεις απλόχερα αυτό που έχεις και να μη περιμένεις “αποζημίωση”. Δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει “πρωτότυπη” εργασία, τουλάχιστον στο κλάδο μας. Σίγουρα δεν έχουν γραφτεί όλα… αλλά η νοοτροπία αλλάζει… Οι φωτοτυπίες μας που ήταν η “επαγγελματική μας προίκα” έχουν προ πολλού γίνει κτήμα ολονών μετά τον πρώτο απόφοιτό μας…

Ψάχνοντας όλες αυτές τις μέρες βρήκα θησαυρούς. Από βιβλία στο διαδίκτυο – πρακτικά για τα πάντα – συλλογές συνδέσμων – πρακτικά για τα πάντα – δωρεάν μαθήματα πανεπιστημίων – πρακτικά για τα πάντα – και βίντεο μαθήματα – πρακτικά για τα πάντα. Το πρόβλημα είναι : Είναι πάρα πολλά. Αλλά είπαμε… κάνουμε το πρώτο βήμα και προχωράμε… Με σχέδιο και στόχο… Δεν προχωράμε έτσι… για να προχωράμε ή γιατί… “βρήκαμε κάποια χρήματα” και πρέπει να τα αξιοποιήσουμε…

Μια και… άνωθεν έχουμε μείνει στις γενικές ανακοινώσεις για το Νέο Σχολείο, χωρίς να γνωρίζουμε την κατάληξή του, μας μένει να οργανωθούμε μεταξύ μας και να δούμε πως  μπορούμε να προσφέρουμε το καλύτερο στους μαθητές μας. Εδώ ό καθένας έχει την άποψη του για το τι είναι το καλύτερο, αλλά όποια και να είναι η επιλογή μας οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι μαθητές μας…

Μέσα από προγράμματα επιμέλειας (currator programs) προσπαθώ να μαζέψω όλους αυτούς τους θησαυρούς τουλάχιστον να υπάρχουν κάπου μαζεμένοι για να τους βρίσκουμε.

Κάθε ιδέα δεκτή, κάθε πρόταση συζητήσιμη και κάθε κριτική ευπρόσδεκτη… Ας εκτεθούμε επιτέλους…

Τη καλησπέρα μου…

ΥΓ : Να μη ξεχνάμε και τους καλούς μας τρόπους… Καλό μήνα…

Χαρίστε…Συγγνώμη να ανοίξω τα παράθυρα…

Posted on : 29-08-2011 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Γενικά, Εκπαιδευτικά, Κοινωνικά, Υπολογιστές

0

να αεριστεί λίγο το blog… Έπιασε σκόνη και μυρίζει “κλεισούρα”. Αρχίζω να μη γράφω πια τόσο συχνά. Δεν είναι ότι έχω δουλειά, εντάξει όλο και κάτι βρίσκεται, αλλά κυρίως είναι η νέα ενασχόληση μου σαν εκδότης. Δεν μπορώ να βρω τη φόρμουλα εκείνη που θα φροντίζει να φέρνει την κατάλληλη πληροφορία στην εφημερίδα. Θέλω θέματα σχετικά με εκπαίδευση, τεχνολογίες, καινοτομίες στην εκπαίδευση, τρόπους διδασκαλίας και ότι άλλο θα μπορούσε να ενδιαφέρει εκπαιδευτικούς που το ψάχνουν και ψάχνονται.

Δεν ήξερα τι να κάνω και έτσι έβγαλα δύο εφημερίδες. Τη γενική έκδοση, που είναι συνδεδεμένη, με όλους όσους ακολουθώ, μέσω Twitter.  Όσοι έχουν κάποιο σύνδεσμο εμφανίζονται στη γενική έκδοση. Στην περιορισμένη έκδοση, έχω βάλει σχετικές λέξεις κλειδιά αλλά αν δεν προωθήσω κάποια μνήματα τα άρθρα είναι πολύ λίγα. Ακόμα δεν έχω βρει εκείνες τις λέξεις κλειδιά αλλά που θα πάει…

Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι στο Twitter. Από το twitter έρχονται συνέχεια πληροφορίες. Όση ώρα σας γράφω έχω ήδη πάρει 15 tweets – και μου έχει σπάσει το νεύρα ο υπολογιστής που γράφει με υστέρηση περίπου 1 δευτερολέπτου. Το Τwitter είναι για να λες σε όλους που είσαι και τι κάνεις. Ωραία. Γιατί να το κάνεις αυτό…δεν ξέρω. Αν όμως είσαι σε ένα μέρος με ωραίο περιβάλλον. Τότε το μήνυμα σου, κάνει μια διαφήμιση στο χώρο και το κάνει γνωστό παραέξω. Αλλά αν βρεις ένα ωραίο site που πιθανόν να ενδιαφέρει και κάποιον άλλο, τότε στέλνεις τον σύνδεσμο και το μοιράζονται όλοι. Καλό; Εμένα μου αρέσει. Η εφημερίδα μου δημοσιεύει ό,τι στέλνω εγώ, αλλά και αυτοί που ακολουθώ (απαραίτητη προϋπόθεση, να περιέχουν σύνδεσμο). Έτσι λοιπόν, μαθαίνω όλα όσα στέλνουν αυτοί που παρακολουθώ και εκεί το είδα. Ξεκίνησε από τη βιβλιοθήκη Λιβαδειάς. Το είδα εδώ. Διαβάστε το λιγάκι προσεκτικά και πείτε μου τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για αυτό…

Το σκέφτηκα πολύ και έχω κάποιες ιδέες. Θα σας τις παρουσιάσω μία μία…

Ξεκινάμε από την βασική αρχή ότι ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία. Εντάξει είμαστε σε περίοδο λιτότητας αλλά νομίζω ότι αυτά που θα πω κάτι θα σας θυμίζουν…

Λοιπόν

1. Έχουμε αγώνες ποδοσφαίρου…Νομίζω ότι πολλοί από εμάς πήρανε καινούργιες τηλεοράσεις. Τις παλιές τι τις κάνατε; Να σας δώσω μερικές λύσεις….Δωρίστε τις σε ένα σχολείο. Συνήθως οι τηλεοράσεις που έχουμε στα σπίτια μας είναι αρκετά μεγάλες ώστε να δείχνουν σωστά σε μια τάξη. Με ένα τραπεζάκι με ρόδες και ένα DVD player των 30 € έχουμε ένα συστηματάκι που μπορεί να δείξει σε μια τάξη ένα εκπαιδευτικό βίντεο. Δωρίστε την σε ένα φορέα – εστία – οίκο ή όπως αλλιώς λέγεται.  Δωρίστε το σε ένα ορφανοτροφείο.

2. Έχουμε παιδάκια; Μάλλον. Δύο πράγματα εδώ… έχουμε το συνήθειο στα παιδιά μας να τα φορτώνουμε με δώρα, παιδικά βιβλία, παιγνίδια επιτραπέζια, ή άλλα. Τα παιδιά μεγαλώσανε και τα πράγματα αυτά ακόμα γεμίζουν ντουλάπια ή σέρνονται δεξιά αριστερά. Εδώ λοιπόν μπορούμε να τα στείλουμε σε κάποιο χωριό ή απομακρυσμένο νησί. Μη ψάχνετε πολύ… προ καιρού έγινε μια κίνηση με το Καστελλόριζο…για βιβλία, ή κάρτες κλπ κλπ για να δείξουμε σε αυτούς τους ανθρώπους ότι δεν είναι ξεχασμένοι τουλάχιστον από τους απλούς ανθρώπους γιατί από τους κρατούντες δεν είμαι σίγουρος. Τα κατεβάζετε, τα ξεσκονίζετε, τα ελέγχετε αν είναι σωστά (είναι σπάσιμο να ξεσηκωθεί ένα παιδάκι με ένα επιτραπέζιο και μετά να μη μπορεί να παίξει…Αν δεν είναι πλήρες πετάξτε το… δεν το παίζει κανείς. Μη το στείλετε λειψό). Μετά σκεφτείτε τις διάφορες στέγες κακοποιημένου παιδιού ή προστασίας της οικογένειας. Εκεί μερικοί από αυτούς που διαχειρίζονται τα ιδρύματα αυτά είναι διεκπεραιωτικοί απλά που σημαίνει ότι πιθανά να σας αντιμετωπίσουν με αδιαφορία. Μην απογοητευτείτε. Προσπαθείστε λίγο πριν καταλήξουν στην ανακύκλωση ή στα σκουπίδια.

Το ίδιο ισχύει και για τα βιβλία. Παλιά παιδικά βιβλία ή σχολικά βοηθήματα – τα περισσότερα αχρησιμοποίητα – σίγουρα θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιο παιδάκι.

Το δεύτερο έχει να κάνει με την τεχνολογία. Πολλοί γονείς θα πάρουν ή πήραν υπολογιστή για τα παιδάκια τους για το “σχολείο” όπως θέλουν να λένε… Το θέμα είναι πολύ συχνά έχουμε ας πούμε παλιά CD – Player, MP3 – player με μικρή μνήμη που πια δεν μας κάνουν, η φωτογραφικές μηχανές με πολύ μικρή ανάλυση που επίσης δεν μας κάνουν πια. Και αυτές είναι πάλι σε κάποιο ντουλάπι και σκονίζονται και αραχνιάζουν. Ξέρετε πόσα σχολεία θα εκτιμούσαν μια απλή ψηφιακή φωτογραφική μηχανή…Δεν ξέρω πόσα έχουν αλλά και μόνο μια μηχανή για να τη δώσουν στα παιδιά χωρίς το φόβο της φθοράς, θα ήταν χρήσιμη. Το ίδιο και οι παλιές βιντεοκάμερες. Να μη συνεχίσω…Πολλά από αυτά που έχουμε στο σπίτι μας μπορούν να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία να αξιοποιηθούν.

Και συνεχίζω με τους υπολογιστές. Παλιά κάναμε αναβαθμίσεις. Τώρα με τους ρυθμούς ανανέωσης δεν έχει νόημα να κάνουμε αναβάθμιση. Θα έχουμε πάντα ένα λειψό μηχάνημα. Και δεν θα λειτουργεί σωστά… Έτσι παίρνουμε ολοκληρωμένο καινούργια. Και το παλιό τι το κάνετε; Χαρίστε το. Βάλτε του ένα Linux ελληνικότατο και χαρίστε το. Θα τρέχει μια χαρά και τσάμπα. Για πολύ γερασμένα συστήματα…. υπάρχει ένα (αγγλικό ) σκυλάκι. Αλλά έχω την αίσθηση ότι πολύ σύντομα θα μάθει Ελληνικά.

Νομίζω ότι το πιάσατε το νόημα. Και για να κάνουμε τα λόγια πράξη… :

Χαρίζεται σιντιέρα (σύστημα αλλαγής CD) 10άρα. μοντέλο CDX 601 της SONY. Δουλεύει…Τουλάχιστον δούλευε. Αλλά λείπει το καλώδιο επικοινωνίας με τη μονάδα αναπαραγωγής. Το έχουμε χάσει. Αν κανείς ενδιαφέρεται ας μου γράψει… Κυριολεκτικά. Είμαι σε φάση αδειάσματος. Θα ψάξω και θα βρω και άλλα. Σιγά σιγά. Θα ψάξω και θα ξαναβγάλω ανακοίνωση. Μέχρι τότε, ψάξτε τα συρτάρια και τα ντουλάπια σας. Μη φοβηθείτε να χαρίσετε. Αν τυχόν είστε σε εταιρεία και κάνετε αλλαγή μηχανογραφικού εξοπλισμού, τολμήστε να προτείνετε να χαρίσουν τους υπολογιστές σε κάποιο σχολείο. Μη φοβηθείτε την “ηλικία” τους.

Τη καλησπέρα μου σε όλους…

Ζημιά και άγχος…ο καλύτερος συνδυασμός.

Posted on : 23-08-2011 | By : manaliss | In : Αυτοκριτική, Εκπαιδευτικά, Ιντερνετ, Κατηγορία από μόνο του., Υπολογιστές

0

Και ξαφνικά μέσα στη μέση του καλοκαιριού, το κλιματιστικό του αυτοκινήτου αποφάσισε να μη δουλεύει. Και οι αναδουλειές έκαναν ένα συνδυασμό εκρηκτικό. Ευτυχώς η κατάσταση εκτονώθηκε με 500 ευρώπουλα. Τόσα είχαν πέσει μέσα και τόσα ακριβώς μου περίσσευαν… Δυο μέρες έτρεχα. Να βρω ένα συνεργείο, να μπορέσει να βρει τον συμπιεστή και να αναλάβει την αλλαγή. Τελικά σήμερα το πήρα το παιγνίδι μου…σαν καινούργιο.

Και γυρνώντας το τηλέφωνο,” Η μαμά δεν είναι καλά”… Μαρούσι – Βύρωνας : 17 λεπτά. Με σκούτερ. Μια χαρά…και φτάνοντας είχαμε false alarm. Γμτ γιατί να παίρνουν τη πρώτη φορά και να ξεχνάνε τη δεύτερη… Τον άλλο δεν τον σκέφτονται; Μια ζάλη ήταν…που έφερε την καταστροφή. Φοβάμαι ότι θα την πατήσουμε σαν τον Πέτρο και τον Λύκο. Κάποια στιγμή δεν θα είναι ζάλη και δεν θα το αξιολογήσουμε καλά. Άσχημο πιάτο και δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στη τσίτα…

Μετά έχουμε το νέο σχολείο. Τα νέα είναι πολλά και όλα…δεν είναι τα καλύτερα… Άλλαξε η ύλη, αλλά δεν ξέρουμε τελικά τι θα διδάξουμε, γιατί δεν έχουν βγει τα βιβλία. Α!!! Ναι τα σημαντικότερα βιβλία θα είναι στα σχολεία στις 12 Σεπτέμβρη. Αλλά ποια είναι τα σημαντικότερα; Και με ποιο κριτήριο. Μπορώ να σας πω  ότι Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία μάλλον δεν θα είναι μια και είναι τα μαθήματα με τις περισσότερες αλλαγές στην ύλη και πιθανότατα τα καινούργια βιβλία, μια και θα είναι “κοπτοραφή” Α’ και Β’ λυκείου (τουλάχιστον της Χημείας), μάλλον θα αργήσουν.

Οι ερευνητικές εργασίες είναι…ακόμα ασαφείς. Και το πλαίσιο, και το αν θα μετρήσουν στο τέλος και πως… και όλα αυτά…

Μετά είναι η προετοιμασία, για δύο σεμινάρια, στην αρχή της χρονιάς. 2 και 3 Σεπτέμβρη. Θέμα οι ερευνητικές εργασίες και οι νέες τεχνολογίες στην διδασκαλία των ξένων γλωσσών.  Στη μία έχω εισήγηση, το άλλο είναι εργαστήριο και θα είμαι μαζί με τη Μπρισίμη τη Ρένα .

Μετά η εφημερίδα…Δεν μου βγαίνει όπως τη θέλω…Που θα  μου πάει όμως…θα τη πετύχω.Θα βρω εκείνο το συνδυασμό, που θα δίνει αξιόλογα αποτελέσματα. Υπομονή…Θέλει λίγο ψάξιμο.

Ακολουθεί η επιμόρφωση Β’ επιπέδου… κάπου τέλη Οκτώβρη, με Νοέμβρη… Πρέπει να δώσω εξετάσεις μετά για να πάρω τη πιστοποίηση…

Σας άγχωσα; Εγώ να δείτε…Η καταγραφή βασικά έχει σκοπό να μη ξεχάσω τίποτα… Αλλά όλο έχω την αίσθηση ότι κάτι ξέχασα… και συνήθως έτσι είναι … Που θα πάει όμως…Θα το θυμηθώ… Και μέχρι τότε να μη σας αγχώνω άλλο…

Τη καλησπέρα μου λοιπόν…

Την είδατε την εφημερίδα;

Posted on : 21-08-2011 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Αυτή ντε, Αριστερά που λέει “Τα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ του Μανώλη Αλισαβάκη”…Ναι αυτή.

Λοιπόν θα σας εξηγήσω λιγάκι τι είναι (ή τι θα γίνει μόλις την σταντάρω γιατί ακόμα το ψάχνω). Είναι μια εφημερίδα που βγαίνει σχεδόν μόνη της…εκμεταλλευόμενη τις αναζητήσεις μου, το Twitter και κάποιες λέξεις κλειδιά.

Πως λειτουργεί. Αν σε κάποια από τις περιηγήσεις μου βρω κάτι ενδιαφέρον, για εμένα, με ένα tweet εξασφαλίζω ότι το βράδυ θα είναι στην εφημερίδα. Και μόνο τον σύνδεσμο να βάλω, αυτό θα κόψει μια μικρή εισαγωγή και θα εμφανιστεί στο πρωτοσέλιδο. Δουλεύει αποκλειστικά με το Twitter  που όπως έγραφα προχθές είναι η νέα μου αγάπη, μετά το Linux. Αυτό μπορεί να δώσει και μεγάλη δημοσιότητα στην εφημερίδα. Προς το παρόν έχει 38 αναγνώστες (από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς).

Στόχος της εφημερίδας είναι να υπάρχει μια ενημέρωση σε θέματα που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση, τις νέες τεχνολογίες, τις καινοτομίες και γενικά ότι μπορεί να ενδιαφέρει τον καθένα. Μπορείτε να το κάνετε για δική σας χρήση ή να αποφασίσετε να το βγάλετε στον αέρα, όπως εγώ. Μέσα από το blog βλέπετε τις κύριες ειδήσεις. Αν θέλετε να έχετε ενημέρωση θα πρέπει να συνδεθείτε μέσω Twitter  μαζί μου. Αν από την άλλη θέλετε να δημοσιευθεί ένα δικό σας Tweet  θα πρέπει να βάλετε το tag #manaliss στο tweet σας και να είστε “follower” δικός μου. Αν σας μπέρδεψα, δεν πειράζει υπομονή, Και εγώ το ψάχνω. Οπότε θα επανέλθω.

Προς το παρόν, προσπαθώ να βρω εκείνους τους συνδέσμους που θα μου δώσουν περισσότερα άρθρα ελληνικά, πάνω στο ανοικτό λογισμικό και τα εκπαιδευτικά θέματα. Θα το καταφέρω… σιγά σιγά.

Προς το παρόν, ξεφυλλίστε την εφημερίδα, δείτε τι έχει, κάνετε προώθηση με Re-Tweet (RT) και αν δείτε κάτι καλό στείλτε το με το #manaliss μέσα στο tweet.

Περιμένω τα νέα σας και την άποψη σας.

Τη καλησπέρα μου…

Τεχνολογική σύγχιση…

Posted on : 03-08-2011 | By : manaliss | In : Γενικά, Ιντερνετ, Υπολογιστές

0

Ο Ιούλιος μου προκάλεσε ένα τεχνολογικό σοκ. Να τα πάρουμε από την αρχή.

Εδώ και δύο μήνες έχω στη κατοχή μου το LG OPTIMUS 2x. Είναι ένα εντυπωσιακό κινητό τηλέφωνο. Ας πούμε τηλέφωνο γιατί οι δυνατότητες του ξεπερνάνε κάθε προηγούμενη φαντασία μου. Έχει το ANDROID 2.2 το οποίο πρώτη φορά είδα και ερωτεύτηκα. Οι αρχικές εφαρμογές κάνουν πάρα πολλά και εγώ ακόμα τα ψάχνω. Κάθε φορά βρίσκω και καινούργια.  Και κάθε φορά “ανακαλύπτω” και νέες δυνατότητες. Οι δε εφαρμογές που διατίθενται είναι πρακτικά ατελείωτες. Αλλά θέλει προσοχή στο τι θα βάλετε πάνω. Βρίσκεις συνέχεια νέα πράγματα. Αυτό που με έχει ενθουσιάσει είναι το Twitter. Όχι το δικό του αλλά η ανεξάρτητη εφαρμογή. Είναι πολύ καλή. Ίσως έτσι αρχίσω να Twit- άρω και εγώ.  Το είχα σε αδράνεια. Επίσης πολύ εξυπηρετικοί οι χάρτες και οι οδηγίες. Στη Κρήτη με βοήθησε πολύ στο να βρω μέρη και διαδρομές.

Έχει όμως ένα πρόβλημα. Κλείνει. Κάνει reset μόνο του, όταν υπερθερμαίνεται. Το φαινόμενο το θυμόμαστε όσοι είχαμε πρωτοχρησιμοποιήσει εκείνους τους Pentium 4 στα 3,4 και 3,6 GHz. Μετά μπήκαν οι 2-3 ανεμιστήρες στο κουτί και ήρθαμε στα ίσα μας. Αυτό δεν έχει κανένα ανεμιστήρα. Και έχει διπύρηνο επεξεργαστή στο 1 GHz σε ελάχιστο χώρο, χωρίς κανάλια εξαερισμού ή κάτι άλλο. Οπότε αν έχει ζέστη… θα κλείσει. Στη Παλαιοχώρα και στη στα Σφακιά, ζήτημα να έμεινε ανοικτό 10 λεπτά. Αν έβγαζα καμία φωτό ή βίντεο… δεν άντεχε τη συγκίνηση και έκλεινε. Στο διαδίκτυο έχουν γραφτεί πολλά, σχετικά. Μάλιστα σε μια λίστα με κατόχους που έχουν πρόβλημα εγώ πήρα το νούμερο 1281. Μόλις δρόσισε ήρθαμε στα ίσα μας πάλι και δουλεύει μια χαρά. Επίσης στη φόρτιση στις ζεστές ημέρες (38 β κελσίου) κλείνει.  Δεν ξέρω αν σκοπεύει κανείς να κάνει κάτι, πάντως είναι ένα φανταστικό εργαλείο. Η λέξη τηλέφωνο δεν εκφράζει στο ελάχιστο τη συσκευή. Με αυτό ασχολήθηκα όλο τον Ιούνιο.

Τέλη Ιουνίου πήρα ένα νέο notebook στο οποίο αμέσως πέρασα UBUNTU 11.04 και από πάνω EDUBUNTU. Φυσικά μιλάμε για Linux. Άλλο σοκ εκεί. Όλο τον Ιούλιο, μέχρι που έφυγα, διάβαζα, μελετούσα, έφτιαχνα. Είχε τα πάντα δωρεάν. Βρήκα χρήσιμα προγράμματα, για τα πάντα και κυρίως δωρεάν. Δεν ξέρω τι γράφουν για κάθε διανομή, ποια είναι καλύτερη και ποια χειρότερη. Σε αυτή τη φάση η συγκεκριμένη είναι υπεραρκετή και δεν έχω φτάσει ακόμα στο σημείο να πω ότι θέλω να κάνω κάτι και δεν μπορώ. Έτσι μια κουλτούρα που ξεκίνησε εδώ και 23 χρόνια, ανατρέπεται και σταδιακά αντικαθίσταται από μια άλλη. Του ανοικτού λογισμικού και του Linux. Προσπαθώ να το σετάρω που λένε και μετά θέλω να φτιάξω ένα κατοπτρικό είδωλο (mirror image) του υπολογιστή. Να μπορώ να τον αντιγράψω. Δεν το έχω καταφέρει ακόμα, αλλά πιστεύω ότι θα βρω λύση. Αν κάποιος γνωρίζει τη διαδικασία, με βοηθάει. Πάντως και εδώ ανοίγεται ένας καινούργιος κόσμος με άπειρες δυνατότητες.Και εδώ λοιπόν έχουμε διάβασμα.

Είναι ωραίο να μαθαίνεις συνέχεια νέα πράγματα. Δεν έγινα φυσικά εξπέρ αλλά σίγουρα είναι πολλά και όμορφα αυτά που μαθαίνω.

Και νάμαι τώρα εδώ στο Αίγιο με ασύρματο Ιντερνετ ON THE GO. Είναι το μόνο δίκτυο που πιάνει εδώ πάνω – ομολογουμένως – και φυσικά το διάλεξα. Οι καλοκαιρινές προσφορές με διπλάσιο όγκο δεδομένων μου ήρθαν κουτί. Δεν ήμουν σίγουρος αν θα δούλευε ή αν θα συνεργαζόταν με Linux. Βλέπετε έλεγε μόνο για Microsoft και Apple. Δεν είχε απολύτως κανένα πρόβλημα το είδε αμέσως και μόλις έπιασε σήμα συνδέθηκε.

Έτσι αυτή η εγγραφή φτάνει σε εσάς ξεκινώντας από UBUNTU, μιλάει για ANDROID  και έρχεται με INTERNET ON THE GO. Βαβυλωνία μου φαίνεται.

Που θα πάει όμως… θα τα ξεκαθαρίσω. Και τότε θα σας πω και εσάς.

Μέχρι τότε… τη καλησπέρα μου… από το Αίγιο.