Author: manaliss

Πω πω κρύοοοοοο…..

Το είδαμε και αυτό.

Τη προηγούμενη εβδομάδα βρέθηκα συνοδεύοντας μία “πενταήμερη” εκδρομή Γ’ λυκείου στο Βερολίνο. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Όμως ένα σημείο είναι που έχει ενδιαφέρον.Όλη την εβδομάδα η θερμοκρασία δεν ξεπέρασε πάνω από 2 βαθμούς το μηδέν. “Έπαιζε”  από -3 μέχρι +2 βαθμούς Κελσίου και από χιόνι… άλλο τίποτα .Έφυγα με πουκαμισάκι τη Δευτέρα και τα υπόλοιπα στη τσάντα και μόλις βγήκα Βερολίνο τα φόρεσα. Όχι υπερβολές μη νομίζετε… φουτεράκι  βαμβακερό, σκουφί και γάντια.  Και ήμουν μια χαρά. Αυτά τα οποία ευγνωμονούσα όλο το πενθήμερο, ήταν τα μποτάκια και οι μάλλινες κάλτσες. Τελικά το μυστικό είναι στα ζεστά πόδια.

Τώρα για τα υπόλοιπα θα γράψουμε κάποια πράγματα σε επόμενη φάση. Κάποια γενικά σχόλια…

Το Βερολίνο είναι πολύ όμορφο – τουλάχιστον όσο είδαμε. Από χρώμα δεν μπορώ να πω μια και ήταν όλο άσπρο. Από την άλλη έχει πάρα πολλά και όμορφα κτίρια για να δει κανείς και χωρίς υπερβολή είναι ένα ατελείωτο μουσείο. Σε κάθε γωνία είναι και ένα μουσείο. Πολύ  άπλα…

Αν πιστέψουμε το ξεναγό – έχουμε λόγους να αμφιβάλλουμε για την ακρίβεια των δεδομένων που μας είπε – η έκταση του Βερολίνου είναι όσο όλη η Αττική (!) και σε κάθε Βερολινέζο (4.000.000 ) αντιστοιχούν 10.000 δέντρα (!). Υπερβολικά τα βρίσκω πάντως οι αποστάσεις ήταν μεγάλες μέσα στην πόλη και τα πάρκα τεράστια.

Για το Potsdam τι να πω… Μια βίλα είδαμε και μια περασάδα κάναμε. Οι λίμνες έξω από το Βερολίνο, πανέμορφες. Και οι διαδρομή μέσα από τα δάση πολύ όμορφη. Το μνημείο του Γουλιέλμου… ανακαινιζόταν και έτσι βοηθήσαμε στην ανακαίνιση μετακινώντας μεγάλες ποσότητες χιονιού από το χώρο γύρω. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, και το συνολικό αποτέλεσμα μοναδικό. Χρησιμοποιήσαμε την τεχνική του “χιονοπόλεμου”. Πολύ καλή για μεγάλες ποσότητες χιονιού.

Η Δρέσδη… άλλη πόλη μουσείο. Και εδώ πολύ πράμα. Τι να πρωτοδείς και που να πρωτοσταθείς. Είχαμε συνεχή χιονόπτωση στο δρόμο, που μας έριξε πίσω από χρόνο, και μετά είχαμε και την αγωνία της επιστροφής και όχι άδικα… Σε κάποια φάση γυρνώντας… μέσα σε πέντε λεπτά – κυριολεκτικά – ο πεντακάθαρος δρόμος έγινε άσπρος και τρέχαμε με 80 Κμ πάνω στο χιόνι… (δεν είχε κάτσει ακόμα, με το πέρασμα έλιωνε αλλά σίγουρα 10 λεπτά ακόμα φτάνανε να μη λιώνει πλέον).

Από οργάνωση πάντως καλά κάνουν και είναι φημισμένοι. Μιλάμε σε κάποια φάση στο αντίθετο ρεύμα δυο εκχιονιστικά με διαφορά πέντε μέτρων μπρος πίσω είχαν πάρει από μια λωρίδα και τρέχανε με 70- 80 Κμ και αδειάζανε το δρόμο και από πίσω όλα τα αυτοκίνητα ακολουθούσαν. Στις τρεισήμισι μετά τα μεσάνυχτα τα φορτηγάκια περνούσαν από όλους τους πεζόδρομους και ξύνανε, σκουπίζανε, αλατίζανε όλες τις διαδρομές. (κάτι σαν ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε). Το βράδυ οι δρόμοι ήταν κατάλευκοι και το άλλο πρωί κατάμαυροι.

Τώρα για τους Γερμανούς… και τις Γερμανίδες… αγέλαστοι !!! Σοβαρό θέμα… Ούτε ένα χαμόγελο… μιλάμε. Μικροί,  μεγάλοι.Κανείς.  Μάλιστα όταν καταλάβαιναν ότι είμασταν Έλληνες είχαμε μια αυξημένη δόση αυστηρότητας. Βλέπετε θεωρούν ότι οι Γερμανοί πληρώνουν τα χρέη μας. Και δεν μας χωνεύουν καθόλου για αυτό. Πολλοί μιλάνε Ελληνικά και φυσικά υπάρχουν πολλοί Έλληνες.

Το ξενοδοχείο – σαν ξενοδοχείο – καλό. Το προσωπικό γενικά καλό. Πάρα πολλοί Έλληνες. Ο μάνατζερ όμως είναι σίγουρα μια υπόθεση που θα μπορούσε να δώσει δουλειά σε κάποιον ψυχολόγο για αρκετό χρόνο, προκειμένου να αναλύσει τις εμμονές του περί ιδιοκτησίας, ενδυματολογικού κώδικα, κατηγορίες ανθρώπων, σοβινιστικών απόψεων και φυσικά Χανίου της Γραβιάς… Τέλος πάντων – και πολλά έγραψα και πολύ ασχολήθηκα με τον κύριο.

Συνολικά. Το Βερολίνο αξίζει… Πολύ αξίζει… αλλά να έχεις χρόνο. Και έναν καλό οδηγό. Όχι ξεναγό αλλά βιβλιαράκι. Τουλάχιστον εσύ που θα το επισκεφτείς θα το διαβάσεις, γιατί κάποιοι ξεναγοί νομίζουν ότι τα γνωρίζουν όλα για τον Αίσχυλο (ο τονισμός δικός του) και όλα όσα παρουσιάζουν. Τέλος πάντων. Στο αεροπλάνο είναι μια καλή ιδέα για λίγο διάβασμα.

Και ενώ όλη τη βδομάδα ήμουν μια χαρά στην Γερμανία, μόλις έφτασα Ελλάδα, ψόφησα στο κρύο. Τι πράμα είναι αυτό!!!! Μέχρι να μοιράσουμε τους μαθητές στο σχολείο και να φύγουν με τους γονείς τους… ξύλιασα. Εδώ το κρύο είναι διαπεραστικό. Στο Βερολίνο όχι. Πάντως αν πάτε τέτοια εποχή χρειάζεται “ευέλικτο” ντύσιμο. Γιατί μέσα έχει πολύ υψηλές θερμοκρασίες και έξω πολύ χαμηλές.

Στην επιστροφή μπαίνοντας στο αεροπλάνο, μόλις βγήκαμε πάνω από τα σύννεφα… είδα τον γαλάζιο ουρανό και ένα ολόλαμπρο ήλιο. Αφέθηκα στον ήλιο και χάζευα τα σύννεφα. Τότε κατάλαβα πραγματικά τι αξίζει… Μου είχε λείψει…το χάδι του.

Τη καλησπέρα μου…

Webinar… Μέρος 4ο

Προχθές τσαντίστηκα… τσαντίστηκα ποικιλοτρόπως. Στην αρχή τσαντίστηκα με αυτό που έβλεπα…Προσπάθησα να βρω ίχνη μοντάζ… όσο μπορώ να δω δηλαδή…Αφού δεν είδα…τσαντίστηκα με τους πολιτικούς… Μα τόσο ανερυθρίαστα πια… στήνονται πίσω από ένα ταμπελάκι που γράφει ΤΡΟΪΚΑ – δίπλα στο όνομά της χώρας μας – και μιλάνε σαν αν μη τρέχει τίποτα…Όμως δεν το έψαξα πάλι… Δέχτηκα την “εικόνα” όπως την έβλεπα… Και τέλος φυσικά τσαντίστηκα με εμένα, που τόσο εύκολα ανέβασα σε κοινή θέα σε όλο το κόσμο με σχόλια – ήπια οφείλω να ομολογήσω – αλλά που έδειχναν την τσαντίλα μου. Και πραγματικά συνειδητοποίησα πόσο εύκολα μπορείς να οδηγηθείς αλλά και να οδηγήσεις μια μερίδα κόσμου σε κάποια συμπεράσματα. Φυσικά δεν έχω τίποτα να πω για το Γιώργο που μου το έστειλε. Και αυτός την ίδια τσαντίλα με εμένα είχε και το ίδιο παρορμητικά λειτούργησε. Αφού λοιπόν έγραψα ό,τι έγραψα, έγραψα και τις διορθώσεις και το άφησα εκεί… να το βλέπουν όλοι. Να βλέπουν όλοι πόσο προσοχή χρειάζεται πριν μεταφέρεις και “αναμεταδώσεις” εικόνα. Και πόσο πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν (πολλές φορές έτσι όχι πάντα…)

Λοιπόν έχουμε και λέμε… διαδικτυακών σεμιναρίων συνέχεια. Τέταρτη συνέχεια πάνω στην αξιολόγηση. Αυτή τη φορά το έχει πάρει όλο πάνω του ο Γιώργος. Βλέπετε την βδομάδα που ξεκινάει θα συνοδεύω την εκδρομή της γ’ λυκείου. Πάντως είναι μερικά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψη σας.

ΠΡΩΤΟ : και πολύ σημαντικό… Άλλαξε η μέρα. Γίνεται Τετάρτη αυτή τη βδομάδα. Η Τρίτη είχε ήδη κλείσει. Αν κάποιους τους αναστατώνουμε το πρόγραμμα, δυστυχώς ήταν κάτι έξω από τις δυνατότητές μας.

ΔΕΥΤΕΡΟ : η ώρα αλλάζει… λίγο. Επιστρέφει στις 9.00 το βράδυ Αυτό σημαίνει ότι από τις 8.30 και μετά όλο και  κάποιος θα είναι μέσα. Αν είναι η πρώτη σας φορά επισκεφτείτε το χώρο, για να εξοικειωθείτε λίγο. Υπάρχουν και τρία βιντεάκια στο YOU TUBE για να δείτε. Προσπαθώ να περιγράψω γενικά το χώρο, τα κεντρικά χειριστήρια και τα χειριστήρια δίπλα στον πίνακα. Ρίξτε μια ματιά.

ΤΡΙΤΟ : Ομιλητής θα είναι ο Γιάννης Βλάχος και η περίληψη της εισήγησης είναι αυτή που ακολουθεί, όπως την έστειλε ο ίδιος. Την μεταφέρω…

Σχεδιασμός διαγωνίσματος με τη βοήθεια βιβλιοθήκης παραδειγμάτων. Τα χαρακτηριστικά ενός καλού διαγωνίσματος. Η αναλογία δηλωτικής και διαδικαστικής γνώσης. Η ποικιλομορφία των έργων αξιολόγησης σε σχέση με το πλήθος τους. Εκτίμηση του χρόνου που θα πρέπει να διατεθεί για την απάντηση. Σχεδιάζοντας διαγώνισμα στο πλαίσιο της αξιολόγησης για όλους/ αξιολόγησης ενσωμάτωσης. 10 προτάσεις για καλύτερη διδασκαλία – αξιολόγηση.

ΤΕΤΑΡΤΟ : και τελευταίο μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο ΔΦΕ και για να συνδεθείτε θα χρειαστεί…να πατήσετε εδώ και να ακολουθήσετε τις οδηγίες.

Τη καλημέρα μου.

ΔΕΝ Άλλαξε το όνομα της χώρας;….

…και δεν το πήραμε χαμπάρι;

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ….

Δυστυχώς μαθαίνει κανείς με το δύσκολο δρόμο και έτσι φαίνεται και η μεγάλη δύναμη του μέσου στην πληροφόρηση αλλά και στην παραπληροφόρηση…

Και λυπάμαι πολύ περισσότερο που μέσα στον παρορμητικό συναισθηματισμό μου, το ανέβασα χωρίς να το διασταυρώσω. Βλέπετε για εμάς ΤΡΟΪΚΑ σημαίνει ΔΝΤ κλπ κλπ.

Εδώ όμως λέει ότι η ΤΡΟΪΚΑ που έχει μπροστά του δεν είναι η δική μας…αλλά τα τρία κράτη που αποτελούσαν την ΤΡΟΪΚΑ του ΟΑΣΕ και είναι η Ελλάδα, το Καζακστάν και η Λιθουανία.

Δεν τη κατεβάζω… το αφήνω όπως είναι γιατί έτσι θα μου θυμίζει να είμαι πιο προσεκτικός… Από ότι κατάλαβα, πάντως διαβάζοντας τα σχετικά άρθρα… δεν ήμουν μόνο εγώ που τσαντίστηκα.

Στην ομιλία του Πρωθυπουργού στο Καζακστάν το ταμπελλάκι μπροστά έγραφε…

TROIKA – GREECE. Όλες οι άλλες χώρες εξακολουθούσαν να έχουν το δικό τους όνομα… ενώ εμείς είχαμε δύο…

Και όμως και εδώ στο 2.42 λεπτό, φαίνεται δίπλα το Καζακστάν που έχει επίσης το ΤΡΟΪΚΑ στο όνομά του.

Να μας ζήσει το “νεοφώτιστο”. Το βίντεο δεν είναι ανεξάρτητη παραγωγή. Είναι με τη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας και έχει την έγκριση του γραφείου του πρωθυπουργού; Α! είχαμε και ένα ταμπελλάκι που έλεγε μόνο GREECE αλλά ο πρωθυπουργός μας δεν μιλούσε πίσω από αυτό…

Δείτε το για να μην έχετε αμφιβολίες :

Αυτά τα όμορφα….

Τη καλησπέρα μου.

ΥΓ : Ευχαριστώ το Γιώργο που φρόντισε να το στείλει και να το πάρουμε “χαμπάρι”.

Σεμινάρια, Webinars, ημερίδες και άλλα…

Πέμπτη σήμερα… και επιτέλους βρήκα το χρόνο να γράψω…

Μια γεμάτη βδομάδα και πλέον είμαι σε ανάπαυλα και ηρεμία…

Τη Τρίτη είχαμε τον τρίτο γύρο των διαδικτυακών σεμιναρίων πάνω στην αξιολόγηση και πήγα καλύτερα από κάθε άλλη φορά. Η μέγιστη προσέλευση σε κάποια φάση έφτασε τα 63 άτομα. Το σημαντικό όπως έχω ήδη αναφέρει είναι ότι ο μεγάλος όγκος των συναδέλφων έμεινε μαζί μας μέχρι το τέλος. Τα φαινόμενα δείχνουν ότι σιγά σιγά πάμε για ένα νέο θεσμό. Μια κατάσταση που φαίνεται ότι θα συνεχίσει και θα αποτελέσει πόλο έλξης των εκπαιδευτικών που ψάχνονται. Αν θέλετε να τα ακούσετε και να τα παρακολουθήσετε – χωρίς την διαδραστικότητα βέβαια – αλλά παρακολουθήστε και το ΔΦΕ όπου γίνεται η ενημέρωση. Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να σας δούμε στη συζήτηση αλλά και να πάρετε μέρος σε αυτή. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι μπορεί η επικοινωνία να γίνεται από το Διδάσκοντας Φυσικές Επιστήμες αλλά δεν αφορά μόνο τις Φυσικές Επιστήμες. Δηλαδή η αξιολόγηση είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο σαφώς δεν αφορά μόνο τις φυσικές επιστήμες. Σχεδιάζουμε θέματα, που έχουν να κάνουν με Εκπαιδευτική Ψυχολογία, διδακτική, θέματα Ιντερνετ και εκπαίδευσης, μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην διδακτική, εκπαίδευση μέσα από “εικονικούς κόσμους” αλλά και εκπαιδευτικά συστήματα άλλων χωρών. Έχουμε πολλά σχέδια και όποιος από εσάς θα μπορούσε να βοηθήσει ευπρόσδεκτος…

Τη βδομάδα που έρχεται, οικοδεσπότης θα είναι ο Γιώργος, μια και εγώ θα συνοδεύω την Τρίτη λυκείου σε “πενταήμερη” εκδρομή. Δεν ξέρω αν θα ευκαιρώ να ανοίξω το netbook  και να βρεθώ μαζί σας… Όσοι έχουν συνοδέψει σχολικές εκδρομές ξέρουν καλά, ότι δε έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο.

Χθες στο σχολείο έγινε η ημερίδα πάνω στην ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Ήταν η τρίτη φάση μια σειράς εκδηλώσεων που ξεκίνησαν περίπου 2 μήνες πριν. Ειδικότερα, ξεκίνησε με μία συζήτηση μέσα στη τάξη πάνω στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ από τους συναδέλφους, έγινε μια εκδήλωση για τους μαθητές την προηγούμενη Τετάρτη και έκλεισε χθες με την εκδήλωση για τους γονείς. Είχαμε προσκεκλημένους τον κ. Σφακιανάκη, (Δ/ντής του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος) , τον κ. Κορμά (εκπρόσωπο του Ελλ. Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου ) και τον κ. Παπαπαύλου (μέλος της ΕΕΤΤ). Μπορεί ο κόσμος να μην ήταν υπερβολικός σε πλήθος αλλά οι 60-70 γονείς και συνάδελφοι από σχολεία της περιοχής που παραβρέθηκαν, σίγουρα αποκόμισαν πολύτιμες πληροφορίες.

Εγώ έμεινα με δυόμιση ώρες βίντεο που μένει να επεξεργαστώ και να φτιάξω ταινιάκι.

Αλήθεια θα σας ενδιέφερε το ηχητικό να ανέβει και να το ακούσετε; Αν ναι να μου το πείτε να ανεβάσω το OST (original sound track) και να το ακούσετε.

Περιμένω τα αποτελέσματα για την πιστοποίηση β επιπέδου στις Νέες τεχνολογίες στην Εκπαίδευση. Θα είναι κομματάκι ζόρικο, μια και έχει 96 ώρες υποχρεωτική παρακολούθηση και κάπου 20-30 με συνεργασία και προετοιμασία σε εφαρμογές. Είναι πολύ καλό και θα με πάει μέχρι τον Ιούνη, αν κληρωθώ. (έχει κλήρωση αν υπάρχουν πολλές αιτήσεις) Πάντως το γεγονός ότι η προθεσμία έληγε χθες στις 2 και πήρε παράταση μέχρι τη Δευτέρα, δείχνει μάλλον ότι δεν γέμισαν οι αίθουσες.

Τελείωσε η διαδικασία της περισυλλογής των ερωτηματολογίων, για το ΙΝΤΕΡΝΕΤ, μένει η επεξεργασία. Μαζεύτηκαν 285 απαντήσεις, με μεγάλη διασπορά όσον αφορά την περιοχή της Ελλάδας. Επίσης μισοί μαθητές – μισοί καθηγητές  και περίπου μισοί – μισοί άντρες γυναίκες… γενικά καλή διασπορά. Οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν μια αντίφαση όσον αφορά τη χρήση μαθητών και καθηγητών, αναμενόμενο άλλωστε. Θα δείξει… αλλά εσείς θα τα μάθετε… το Μάιο, όταν ανακοινωθεί η εργασία. (έτσι τα είπα για να σας προκαλέσω ενδιαφέρον).

Αυτά και άλλα πολλά…Έτσι τα έγραψα… για να τα θυμάμαι και να μη τα ξεχάσω…

Παρακολουθήστε τα διαδικτυακά σεμινάρια και κυρίως κάντε κριτική. Σχολιάστε και προτείνετε.

Τη καλησπέρα μου….

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ : Μόλις καθορίστηκε. Και επειδή δεν ξέρω αν θα προλάβω να κάνω νέα καταχώρηση…

Ανακοινώθηκε το τέταρτο Webinar…

Προσοχή Αλλάζει η μέρα: Είναι ΤΕΤΑΡΤΗ 8/12.  Όλες οι πληροφορίες για το καινούργιο διαδικτυακό σεμινάριο είναι εδώ…..  Ο λόγος είναι ότι η Τρίτη είχε “κλείσει” την ώρα που θέλαμε. Συγγνώμη αν αναστατώνουμε κάποιους συναδέλφους που είχαν ήδη κανονίσει τις δουλειές τους για Τρίτη. Βέβαια από την αρχή είχαμε πει ότι η μέρα και η ώρα δεν είναι σταθερές. Ελπίζουμε να “βρεθείτε” και να περάσετε καλά.

Vendetta… και άλλες ιστορίες…

Κυριακή σήμερα, ο Νοέμβρης στο φεύγα και ο Δεκέμβρης στο έλα. Παρόλα αυτά ο πρωινός καφές, καταναλώθηκε στο μπαλκόνι. Αρκετά γλυκό το πρωινό, και όταν σε έβλεπε ο ήλιος, ακόμα καλύτερο.

Χθες έκανα shopping therapy.

Το κράνος μου ήταν σε μαύρο χάλι, το είχα 4-5 χρόνια και ευτυχώς δεν το είχα αξιοποιήσει ποτέ. Τα γάντια μου επίσης τα είχα λιώσει – κυριολεκτικά. Έτσι πήγα για ανανέωση εξοπλισμού μηχανής. Πήρα ένα πολύ όμορφο κράνος και ένα σετάκι με γαντάκια, τα οποία ελπίζω επίσης να πετάξω όταν τα βαρεθώ και όχι από χρήση. Μου είναι λιγάκι “κορσεδαριστό” το κράνος. Γενικά πρέπει να είναι εφαρμοστό, αλλά τώρα μοιάζω με “ροφό” με τα μάγουλα ζουπηγμένα μέσα. Φαντάζομαι σε λίγο χρόνο, θα κάτσουν λίγο τα μαξιλαράκια και θα έρθω στα ίσα μου.Τα παλιά μου τα άφησα εκεί, αν υπάρχει κανείς να τα αξιοποιήσει, όσο έχουν ακόμα κάποια ζωή…

Μετά πήγα και αγόρασα δυο παντελονάκια, ένα νούμερο μικρότερα!!!! Ναι ακόμα μπαίνω στο πλύσιμο. Τα προηγούμενα παντελόνια – καλοκαιρινά – ήταν πλέον πολύ χαλαρά και ο  μόνος λόγος που στέκονταν στο ύψος τους ήταν…οι τιράντες.  Έτσι αυτά, κάθονται σωστά, αν και είναι λίγο στενά στη μέση, τονίζοντας τους έντονους προκοιλιακούς μου μυς.  Αλλά δεν πειράζει, έτσι θα θυμάμαι ότι έχω δρόμο ακόμα. Και φυσικά μετά είχα καφέ!!! Διπλό αυτή το φορά… Στο Τιτάνια όπου γινόταν η εκδήλωση για τη βία στο σχολείο με το φίλο μου το Νίκο και μετά δεύτερο γύρο – κλασσικά – με τους συμμαθητές.

Σήμερα πήρα όπως συνήθως τις κυριακάτικες εφημερίδες και είπα να τις διαβάσω στο μπαλκόνι – με καφέ φυσικά – και με τη σύζυξ. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι είναι Σαββατοκύριακο,  από το μη τρέξιμο. Αλλά μαύρισε η ψυχή μου…Τέτοιο ψυχοπλάκωμα από τα πρωτοσέλιδα και τα δευτεροσέλιδα… άλλο πράμα. Δηλαδή όλη αυτή η αγωνία να μας πείσουν ότι δεν έχουμε καμία ελπίδα για τίποτα, τι να πω… Δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ την πρόσφατη προβολή του V for Vendetta όπου ο έχων την εξουσία, διαβλέποντας τον κίνδυνο, της επανάστασης, αμόλυσε τα ΜΜΕ να πείσουν το κόσμο “ότι τους έχει ανάγκη”, και φυσικά οι τηλεοράσεις οι οποίες ήταν ελεγχόμενες – στη ταινία γιατί εδώ… σαφώς και δεν είναι (χρρρρ!!!! χρ!!!!!)  – έκαναν αυτό που πρέπει… δημιούργησαν πανικό.

Που φτάσαμε, να αντιπαραβάλλουμε την πραγματική ζωή με μια ταινία Χολλυγουντιανή. Τέλος πάντων.  Με της σύγκριση αυτή υποτίθεται ότι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί μιλάμε… Λέμε τώρα… Δεν το ζούμε… Έχω κατασυγχιστεί…

Αν δεν παίρνουμε εφημερίδες θα κλείσουν (ήδη κλείνουν) και θα μείνουν στο δρόμο οι μικροί, όχι οι μεγάλοι…(δεν παίρνω εφημερίδες από αλτρουισμό… μάλλον μαζοχισμό θα έλεγα). Τι μπορούμε να κάνουμε…Πάντως τη τηλεόραση στις ειδήσεις την έχω κόψει. Δεν μπορώ τις “κωλοτούμπες” των anchor man και woman  στα δελτία, που κατευθύνουν τις συζητήσεις…. (λάθος….) διευθύνουν τις συζητήσεις πάνω σε καυτά θέματα, μνημονικά… και μετά βγαίνουν οι αγανακτισμένοι πολίτες να εκφράσουν την οργή τους… Μα οι περισσότεροι δεν φαίνονται… στα Mall που γίνονται οι έρευνες. Είναι στα σπίτια τους και μετράνε τι μπορούν να κάνουν για να μοιράσουν σωστά τα λεφτά που παίρνουν – όσα είναι αυτά – που συνήθως τελειώνουν μέχρι τις 5-10 του κάθε μήνα. Και ρωτάνε τους νέους για το μέλλον…Τι να σου πει ο νέος των 18-20 χρονών με τον βομβαρδισμό που δέχεται; Και έχουμε μια νέα γενιά χωρίς όνειρα και προοπτικές, Σπουδαστές που κοιτάνε να μαζέψουν ένα σωρό πτυχία και μεταπτυχιακά, αφενός να είναι καλύτερα εξοπλισμένοι για την αγορά εργασίας, και από την άλλη για να καθυστερήσουν να βγουν στην αγορά εργασίας. Και βγαίνοντας εισπράττουν άρνηση γιατί είναι overqualified!!!! (δηλαδή με υπερβολικά προσόντα που δεν δέχεται να πληρώσει ο εργοδότης). Παράνοια…δεν νομίζω.

Πριν δύο χρόνια, έρχεται μια μαθήτρια τρίτης Λυκείου στο σχολείο πανικόβλητη…Τι έχεις ….Μαρία. Η Ελλάδα πτωχεύει… τι θα κάνουμε, και εγώ μιλάω για σπουδές κλπ κλπ κλπ…. κάτι πρέπει να κάνω…Είδα και έπαθα να την ηρεμήσω. Αυτά κάνουμε… Δεν την είδα φέτος να δω πως είναι… μάλλον με υπογλώσσια ή αντικαταθλιπτικά στα 20.

Νομίζω ότι πρέπει να βρούμε το χαμόγελό μας πάλι, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να ενισχύσουμε – όσο μπορούμε – την τοπική αγορά, τον γείτονα μαγαζάτορα, να προσέχουμε να αγοράζουμε Ελληνικά προϊόντα (ξέρετε αυτά που στο bar code ξεκινάνε με το 520…) γιατί αυτά δίνουν χρήματα στην ελληνική οικονομία. Αλήθεια δεν ξέρω ποιος είναι ο κωδικός των Γερμανικών προϊόντων, να γυρίσουν μερικά στα αζήτητα, καλό θα τους κάνει… Αρκετά τους ταΐσαμε. Να καλημερίσουμε το γείτονα… και να χαμογελάμε…”γιατί κάνει τους άλλους να ανησυχούν”… Αρκετά πια…

Τη καλημέρα μου…και είναι μια ωραία μέρα. Εμείς έχουμε ήλιο και 20 βαθμούς έξω. Οι “άλλοι” έχουν μούχλα, κρύο και υγρασία μέσα και έξω…Μη τους κάνουμε το χατήρι.

Σεμινάρια και παρουσιάσεις… (μέρος 2ο)

Τελικά μείναμε πάλι Τρίτη, αλλά εξαντλήσαμε τα χρονικά περιθώρια και το βάλαμε 9.30 το βράδυ.

Έτσι το επόμενο διαδικτυακό σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 30/11 (του Αγίου Ανδρέα) στις 9.30 το βράδυ.  Θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά. Όλες οι πληροφορίες υπάρχουν στο ΔΦΕ και μπορείτε να συνδεθείτε από εδώ.

Όσον αφορά το 2ο σεμινάριο υπάρχει πλήρης καταγραφή από τη Δέσποινα Μακρή εδώ για όποιον θέλει να δει τι είπαμε. Για περισσότερες πληροφορίες περάστε από το ΔΦΕ για να ενημερωθείτε.

Αυτά τα ολίγα για τα σεμινάρια…

Τη καλησπέρα μου.

Σεμινάρια και παρουσιάσεις…

Χθες βράδυ έγινε το δεύτερο διαδικτυακό σεμινάριο πάνω στην αξιολόγηση των μαθητών. Χθες βρήκαμε τα “κλειδιά” και η αίθουσα ήταν ανοικτή για όλους. Και με όλα τα καθίσματα. (καμιά τρακοσαριά…) Δεν τα γεμίσαμε αλλά οι 40 + συνάδελφοι που ήταν μαζί μας μάλλον το ευχαριστήθηκαν, γιατί δεν έφυγε κανείς. Έμειναν  όλοι μαζί μας μέχρι το τέλος. Και η συζήτηση πήγε πάρα πολύ καλά. Λίγο μουδιασμένα πρέπει να πω, αλλά έγινε συζήτηση. Και αυτό είναι το σημαντικό. Και όπως λέω συνήθως…”μας άρεσε και θα το ξανακάνουμε”. Την άλλη βδομάδα θα συνεχίσουμε, αλλά προσπαθούμε να βρούμε μια άλλη μέρα. Έχουμε προβληματιστεί γιατί αρκετοί συνάδελφοι έχουν δηλώσει ότι έχουν κάποια προβλήματα να παρακολουθήσουν τα σεμινάρια αυτά, λόγω ημέρας και ώρας. Ψάχνουμε να δούμε πως μπορούμε να εξυπηρετήσουμε όσο γίνεται περισσότερους συναδέλφους. Είπαμε λοιπόν να δούμε, ποια άλλη μέρα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, ώστε κάποιοι συνάδελφοι που λόγω υποχρεώσεων, χάνουν το σεμινάριο, μήπως μπορέσουν να παρακολουθήσουν, κάποιες από τις συνεδριάσεις. Θα δούμε πως θα το κανονίσουμε.

Αν χθες για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορέσατε να μας παρακολουθήσετε μπορείτε να δείτε – ακούσετε – παρακολουθήσετε την μαγνητοφώνηση που είναι εδώ. Αν θέλετε να κάνετε ανακεφαλαίωση ή να επαναλάβετε κάποια σημεία μπορείτε να το δείτε εδώ. (Το ίδιο είναι αλλά έτσι φαίνονται περισσότερα 🙂 ). Πάντως αν χθες είσασταν μαζί μας και σας άρεσε αυτό που παρακολουθήσατε, πείτε και στους φίλους σας από τη μία μεριά και βοηθείστε μας να γίνουμε καλύτεροι από την άλλη, στέλνοντας μας τα σχόλια και τις προτάσεις σας στο ΔΦΕ

Πολύ σύντομα θα έχουμε και τον ορισμό του νέου διαδικτυακού σεμιναρίου.

Σήμερα έγινε και η πρώτη παρουσίαση για το Ιντερνετ. Το “Εμείς και το ΙΝΤΕΡΝΕΤ” παρουσιάστηκε στους μαθητές σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιηθούν και να προβληματισθούν στη χρήση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Αν κρίνουμε από την ησυχία και “το χειροκρότημα” πήγε μάλλον καλά. Έδειξαν ενδιαφέρον και προσοχή, τόσο στην δικιά μου παρουσίαση – απαρίθμηση των δυνατοτήτων όσο και στην αναφορά του Κώστα πάνω στους κινδύνους. Ο φιλοξενούμενος μας Κώστας Χαμπίδης παρουσίασε στους μαθητές μας, την συλλογική και συμμετοχική υπόσταση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ.  Στη συζήτηση ακούστηκαν ερωτήσεις των μαθητών, στις οποίες προσπαθήσαμε να απαντήσουμε.

Εντύπωση μου προκάλεσε το σχόλιο μαθητή που χρησιμοποίησε την έκφραση ότι : ” Για να μπω στο “τάδε” site, με υποχρεώνει να πατήσω ένα “κουμπί” που δεν ξέρω τι θα κάνει…” Η φράση “με υποχρεώνει…” είναι αυτή που μου έκανε εντύπωση. Όταν κατάληξε στο… “Τι μπορώ να κάνω…” και του απάντησα ότι επιλέγεις να μη πατήσεις το κουμπί, αντέδρασε σαν να μη μπορούσε να το αποφύγει. Μπορεί να ήταν ένα παιδί αυτό που μίλησε αλλά δείχνει τον τρόπο που αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά το διαδίκτυο. Η απάντηση ήταν “έχεις επιλογή και κρίση…” Αν δεν θες, επιλέγεις να μη συνεχίσεις. Αλλιώς συνεχίζεις και αντιμετωπίζεις τις πιθανές συνέπειες.

Έτσι για αυτή την εβδομάδα τελειώσαμε από εκδηλώσεις.

Για όσους ενδιαφέρονται ξεκίνησε η πιστοποίηση Β’ επιπέδου για τους εκπαιδευτικούς. Μέχρι και την Τετάρτη 1/12 μπορείτε να κάνετε ηλεκτρονικά την αίτηση εδώ…. εφόσον έχετε περάσει το πρώτο επίπεδο. Φυσικά και γράφτηκα. Το πρόγραμμα είναι απαιτητικό σε ώρες και δουλειά. Ελπίζω να μπορέσω να ολοκληρώσω το πρόγραμμα. Θα δείξει.

Τη Τετάρτη 1/12 αν θέλετε περάστε από το σχολείο μια βόλτα κατά τις 7 το απόγευμα μας γνωρίσετε από κοντά και να μας ακούσετε. Έχουμε την εκδήλωση για την Ασφάλεια στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Μπορείτε να δείτε την αφίσα εδώ.

Θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά.

Έχουμε και άλλα… αλλά αργότερα. Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου.

Webinar… Μέρος 2ο από τα πολλά…

Σάββατο απόγευμα, ο καφές με το μείγμα Νες και Εσπρέσσο να μοιράζει το άρωμά του μπροστά μου, ο Yanni  με το Ακρογυάλι του να ακούγεται και εγώ μπροστά στο πληκτρολόγιο.

Τη Τρίτη κάναμε το πρώτο Webinar από μια μεγάλη σειρά – θέλουμε να πιστεύουμε – τέτοιων σεμιναρίων.Είχαμε αρκετά προβλήματα πριν, και ταλαιπωρήσαμε κόσμο. Μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ όσοι δεν τα έχετε διαβάσει.

Αυτή τη Τρίτη συνεχίζουμε με το δεύτερο της σειράς. Τώρα όμως μάθαμε από τα λάθη μας. Τουλάχιστον τώρα ξέρουμε πως θα δεχτούμε όλο το κόσμο που θα έρθει. Οπότε κοπιάστε (πατήστε τον σύνδεσμο για να δεχτείτε το προγραμματάκι που θα σας φέρει κοντά μας) και φέρετε και τους φίλους σας. Κερνάμε… γνώσεις, προβληματισμό, απόψεις, συζήτηση. Δεν το έχουμε συνηθίσει το στυλ, η αλήθεια είναι… και επειδή πολλοί γνωστοί και φίλοι, που δεν κατάφεραν να μπουν, με ρώτησαν τι ακριβώς είναι “‘αυτό”, να σας πω δυο λόγια.

Ας θυμηθούμε κάποιο σεμινάριο που παρακολουθήσαμε, για οποιοδήποτε θέμα… Είχαμε προεδρείο, κεντρικό ομιλητή, και κοινό. Ένας πίνακας ή προτζέκτορας συμπλήρωνε την εικόνα. Γίνεται η συζήτηση, γίνονται ερωτήσεις, δίνονται απαντήσεις, κλπ κλπ. Συνήθως έχει διάλειμμα για καφέ, και επανάληψη… Στο διάλειμμα, γίνονται άσχετες συζητήσεις, γνωριμίες, τηλέφωνα κλπ κλπ. Κάπως έτσι δεν θα περιγράφατε ένα συνέδριο; Ωραία, τα ίδια γίνονται και εδώ… αλλά στο διαδίκτυο.

Ειδικότερα, το προεδρείο αποτελείται αυτή τη φορά από το Γιώργο Παναγιωτακόπουλο, εμένα και εισηγητή έχουμε τον Γιάννη Βλάχο. Η μέρα των συζητήσεων σε αυτή τη φάση είναι η Τρίτη. Τα λέω έτσι γιατί το σχήμα είναι ευέλικτο. Προσπαθούμε να καλύψουμε όλους τους συναδέλφους που ενδεχομένως έχουν υποχρεώσεις και δεν μπορούν να παρακολουθήσουν. Έτσι ήδη πήγαμε μια ώρα πίσω (από 8 στις 9 το βράδυ) Δεν μπορέσαμε πιο πίσω γιατί στις 11.00 το βράδυ έχουν άλλοι κάποιο σεμινάριο και εμείς θα πρέπει “να τα μαζεύουμε” μέχρι τις 10.30 να αδειάζουμε το “δωμάτιο” για τους επόμενους.  Για αυτούς που δεν θα μπορέσουν να έρθουν θα υπάρχει η “μαγνητοφώνηση” όλης της εκδήλωσης για να την παρακολουθήσουν. Θα δοθούν οι κατάλληλοι σύνδεσμοι, μόλις τους αποκτήσουμε και εμείς. Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για το περιβάλλον και το τι προσφέρει βλέποντας το βιντεάκι που έχω ανεβάσει εδώ.

Έχει κάποιες διαφορές… Δηλαδή δεν έχει διάλειμμα, άρα μη περιμένετε καφέ και κουλουράκια. Φυσικά κανείς δεν σας απαγορεύει να έχετε φροντίσει εσείς για αυτό στο γραφείο σας. Επίσης για τις συζητήσεις μπορείτε να γράφετε στο chat room αλλά προσοχή… ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΛΑ… ( 🙂 )

Κλείνοντας το θέμα… Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το σεμινάριο στο Διδάσκοντας Φυσικές Επιστήμες.

Η βδομάδα που ξεκινάει, δείχνει ενδιαφέρουσα και με προοπτικές….

Τη Δευτέρα έχουμε ενημέρωση γονέων στο σχολείο…( η αλήθεια είναι ότι η διαδικασία είναι πολύ κουραστική για εμένα μια και έχω 8 τμήματα και συνολικά περίπου  180 μαθητές. Αλλά θα περάσει.) Ταυτόχρονα ξεκινάει ένα σεμινάριο Εκπαίδευσης από μακριά που αναφέρεται στις πλατφόρμες ασύγχρονης εκπαίδευσης, στο οποίο είμαι εγγεγραμμένος. Επίσης κλείνει η διαδικτυακή έρευνα, που έχουμε ξεκινήσει περίπου ένα μήνα τώρα με σκοπό να “προσδιορίσουμε” κατά πόσο το ΙΝΤΕΡΝΕΤ μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μαθητές και καθηγητές για εκπαίδευση από μακριά. Οι πρώτες εικόνες από τα στατιστικά είναι αντιφατικές. Θα τα επεξεργαστούμε και θα σας πω… το Μάιο, αφού παρουσιαστεί η εργασία (αν εγκριθεί) στη Σύρο. Πάντως έχει πάει καλά μια και έχουμε μαζέψει περίπου 250 απαντήσεις και είναι ένα “αξιοπρεπέστατο δείγμα”. Εδώ το Excel-άκι θα βγάλει σπίθες.

Τη Τρίτη έχουμε το Webinar. Μέχρι να έρθει η ώρα του έχουμε “ελεύθερο χρόνο”…

Τη Τετάρτη έχουμε στο σχολείο για τους μαθητές μια εκδήλωση για το ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Εκεί έχω μια εισήγηση. Μετά έχω κάποια διαγωνίσματα να διορθώσω, κάποια θέματα να βγάλω, κάποιους βαθμούς να υπολογίσω.

Τη Πέμπτη…  δεν έχω τίποτα !!!!! Μπα δεν μπορεί. Εννοείται ότι έχω σχολείο το πρωί αλλά… δεν μπορώ να θυμηθώ αν έχω κάτι “έκτακτο”.

Τη Παρασκευή έχω να οργανώσω με το φίλο μου τον Δημήτρη ένα prive – Webinar γιατί σκοπεύει να με βάλει να παρακολουθήσω μάθημά του στο Πανεπιστήμιο Πατρών όπου διδάσκει. Και θέλει να τα στήσουμε μαζί… για να δει πως πάει… Εδώ υπομονή… Αν δουλέψει καλά, μάλλον θα βρεθούμε όλοι μαζί στη τάξη του. Διδάσκει διδακτική στις Φυσικές Επιστήμες. (ακούγεται κάπως…)

Το Σαββατοκύριακο… μάλλον θα τη κοπανήσω… Να πάω από Αίγιο μεριά, να δω αν το σπίτι είναι όρθιο… μια και έχω να πάω μόλις 2 μήνες και κάτι ψιλά.

Α! Να μη ξεχάσω… έχω και μια εργασία να παραδώσω για εκείνο το σεμινάριο που έγραψα τη Δευτέρα… Αμάν… κουράστηκα και με τη σκέψη και με το μέτρημα. Δόξα τω Θεώ, κάτι βρέθηκε και για αυτή τη βδομάδα…. Ευτυχώς δηλαδή…

Πάω να κάνω πρόβα και να χρονομετρήσω τη παρουσίασή μου της Τετάρτης…

Τη καλησπέρα μου… Ελπίζω να σας δω τη Τρίτη.

Η λύση στο υγειονομικό…

… μου ήρθε από ένα φίλο. Ο Γιώργος λοιπόν έγραψε “πως πέρασε την τελευταία εβδομάδα…” Σαν τις εκθέσεις του Δημοτικού κάτι : Πως πέρασα το καλοκαίρι κλπ κλπ.

Απολαύστε τον…

” ΙΣΤΟΡΙΕΣ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΤΡΕΛΛΑΣ

Παρασκευή 12/11: Η μητέρα μου θα βγει από το νοσοκομείο «Σωτηρία». Ο γιατρός που την παρακολουθεί πρέπει να μας γράψει ένα χαρτί, για να πάρουμε οξυγόνο στο σπίτι. Όμως δεν τον βρίσκουμε στο γραφείο και έτσι φεύγουμε ( κατά τις 9 το βράδυ) χωρίς το χαρτί.

Δευτέρα 15/11: Στις 12 το μεσημέρι είμαι στο νοσοκομείο για να πάρω το χαρτί, καθώς η ώρα που δέχονται οι γιατροί είναι 12-1. Στις 2 ακριβώς μετά από 2 ώρες ορθοστασία έξω από το γραφείο του επιμελητή, κρατώ το πολύτιμο χαρτί στο χέρι μου. Είναι όμως αργά για να πάω στο ταμείο της μητέρας μου να πάρω την έγκριση. Δεν πειράζει, αύριο πάλι. Άλλωστε τι πιο ευχάριστο από μια επίσκεψη στον «Οίκο του Ναύτου»;

Τρίτη 16/11: Επίσκεψη στον «Οίκο του Ναύτου» της Αθήνας (κοντά στην  Ομόνοια), όπου υπάγεται η μητέρα μου. Με πληροφορούν όμως ότι ειδικά για το οξυγόνο θα έπρεπε να πάω στον «Οίκο του Ναύτου» του Πειραιά. Ίσως  θα προλάβαινα να πάω τώρα κατευθείαν με ένα ταξί;  Όοοοχι βέβαια. Εκεί δέχονται μόνο μέχρι τις 10.30. Δεν πειράζει, αύριο πάλι. Άλλωστε τι πιο ευχάριστο από μια επίσκεψη στον «Οίκο του Ναύτου» του Πειραιά;

Τετάρτη 17/11: 8.15 το πρωί βρίσκομαι στον «Οίκο του Ναύτου» του Πειραιά.  Μέσα σε μόλις 45 λεπτά η αρμόδια υπάλληλος (αφού έχει μιλήσει σε 17 τηλέφωνα και έχει φάει ένα πεντανόστιμο σάντουιτς) μου έχει ετοιμάσει το χαρτί (ένα έντυπο στο οποίο συμπλήρωσε 4 λέξεις). Τώρα όμως πρέπει να πάρω υπογραφές από τον παθολόγο και τον πνευμονολόγο και να της το ξαναφέρω. Ο παθολόγος μόλις ανοίγει το γραφείο του και, βρίζοντας το ελληνικό δημόσιο, μου βάζει την πρώτη υπογραφή. Η πνευμονολόγος όμως παρά το γεγονός ότι έχει προγραμματισμένα ραντεβού από τις 8.55 και οι ασθενείς περιμένουν στο διάδρομο δεν εμφανίζεται ως τις 9.30.  Οργισμένος πια (γιατί άραγε;) απευθύνομαι σε μια περαστική γιατρό η οποία με μεγάλη προθυμία και παρά το γεγονός ότι δεν είναι δουλειά της κατορθώνει (δεν ξέρω πώς) να μου εξασφαλίσει την πολυπόθητη υπογραφή. Τρισευτυχισμένος τρέχω στην αρμόδια υπάλληλο από όπου είχε ξεκινήσει ο σημερινός Μαραθώνιος ελπίζοντας πως είμαι κοντά στο τέλος. Αμ δε: η υπάλληλος αγνοείται. Περνούν 15 λεπτά και λίγο πριν από το επερχόμενο εγκεφαλικό μια περαστική κυρία με ενημερώνει πως δε χρειάζεται η συγκεκριμένη υπάλληλος. Αρκεί να της αφήσω εκεί το ένα αντίγραφο και να συνεχίσω ακάθεκτος στη θυρίδα 1 του Ισογείου. Από κει και πέρα τα γεγονότα εξελίσσονται με την ταχύτητα του φωτός. Από το Ισόγειο στον ημιόροφο και από εκεί στον 1ο και ναι, ώ του θαύματος, έχω τελειώσει. Μετά από 4 ημέρες και από τόσες υπέροχες διαδρομές (Σωτηρία-Ομόνοια-Πειραιάς) έχω τελειώσει. Τι αίσθηση ευτυχίας! Ποιος ξενέρωτος Ευρωπαίος (που προφανώς θα είχε τελειώσει όλη αυτή τη διαδικασία σε λίγα λεπτά) θα μπορούσε να βιώσει αυτό το λυτρωτικό συναίσθημα; Τελικά έχει δίκιο ο Άνθιμος: Είναι θεία τύχη να γεννηθείς Έλληνας! ”

Και τώρα το ερώτημα… που κολλάει η λύση στο υγειονομικό… Μα είναι φανερό. Αν έχεις κάποια ανάγκη και δεν έχεις ένα “Γιώργο”, ο οποίος φημίζεται για την ευγένεια του – σε αυτούς που τον ξέρουν – να τρέχει και να ανεβοκατεβαίνει σκάλες, να γυρίζει τη μισή Αθήνα και Πειραιά, να χάνει μισή βδομάδα, και όλα όσα περιγράφονται δύο πράγματα μπορούν να συμβούν… Ή να τα παρατήσεις ή … να μη προλάβεις να τα ολοκληρώσεις (το τελευταίο το απεύχομαι σε όλους φυσικά). Και έτσι το ταμείο γλυτώνει κάποια έξοδα… και γίνεται εξοικονόμηση πόρων. Το ξέρω ότι το είχατε καταλάβει… αλλά να είπα να το τονίσω και εγώ.

Τη καλημέρα μου.

Webinar… σε κατάσταση πανικού…

Η μέρα έδειξε από το πρωί τις “διαθέσεις” της. Στο σχολείο, στην εκδήλωση μνήμης για τη 17η Νοέμβρη, ήθελα να βγάλω βίντεο. Παίρνω το τριποδάκι μου, τη καμερούλα μου τις φορτισμένες μπαταρίες μου, 3 κασετούλες για την εκδήλωση της μιας ώρας και πανέτοιμος – όπως νόμιζα – εμφανίζομαι στο χολ του σχολείου την ώρα της εκδήλωσης. Τα στήνω με όλη μου την άνεση και τότε… η κάμερα αρνήθηκε πεισματικά να ανοίξει το “πορτάκι” του φακού.!!!! Βρε καλό μου,  βρε χρυσό μου…τίποτα το πορτάκι. Μετά από ένα εποικοδομητικό διάλογο (@%##$%&@&^%), επέμενε να μη λειτουργεί, και έτσι έπρεπε να βρω λύση. Η λύση βρέθηκε στη βιντεοκάμερα του σχολείου. Δεν ήταν 3ΜΡx αλλά τουλάχιστον δούλευε. Μέχρι να πάω, να τα στήσω, να τα βάλω στη πρίζα… (ε! ναι έψαχνα και μπαλαντέζα) έχασα την αρχή της εκδήλωσης…(κανένα πεντάλεπτο δηλαδή…) Άρχισα να βιντεογραφώ και ταυτόχρονα, έψαχνα τη “κολλημένη” κάνοντας διάφορα τεστ για να δω τι γίνεται και τότε “Ω!!! του θαύματος!!!!” το πορτάκι άνοιξε. Τυχαίο;;;; Δεν νομίζω. Μάλλον θα φταίει η απειλή που ξεστόμισα ότι σήμερα πρωί πρωί θα ήμουν στο σέρβις της SONY να τη παραδώσω, να τη διαλύσουν… να μάθει!!! Και έτσι σαν κάθε μεγάλος σκηνοθέτης (…) είχα δύο βιντεοκάμερες… Μια κινητή και μια στατική στο τρίποδο. Μετά επειδή τη γιορτή τη κάνουμε δυο φορές, μια για το γυμνάσιο και μια για το λύκειο, παρακάλεσα ένα παιδί να τραβήξει και του Γυμνασίου μπας και βρω την αρχή. Έτσι η μέρα ξεκίνησε με 5-6 μικρά εγκεφαλικά. Τώρα μένει να περάσω τις τρεις ταινίες στον υπολογιστή και να κόψω τα καλύτερα.

Μετά την λήξη των μαθημάτων είχαμε μια μαραθώνια συνέλευση και μαζεύτηκα σπίτι κατά τις 6. (με αυτόματο πιλότο…) Ανοίγω τον υπολογιστή, φτιάχνω καφέ (ναι με αυτή τη σειρά), και ετοιμάζομαι για το σεμινάριο. Μπαίνω μέσα… ησυχία ακόμα… ωραία λέω.Κοιτάζω τα mail και κατά τις 7 “ξαναμπαίνω” – τουλάχιστον έτσι νόμιζα – πάλι ησυχία. Εκείνη την ώρα μου τηλεφωνάει ο Γιώργος και με ενημερώνει ότι ήταν ήδη 5-6 συνάδελφοι “μέσα” και εξοικειώνονταν με τον χώρο. Μπαίνω – …κανένας!!!! Και εκεί έγινε η συνειδητοποίηση… Σε άλλο “δωμάτιο” μπαίνανε οι συνάδελφοι και σε άλλο εγώ!!!!! και το χειρότερο, μπορούσα να μπω αλλά όχι σαν “διαχειριστής” ώστε να μπορέσω να κατευθύνω τη συζήτηση σαν προεδρείο μαζί με τον εισηγητή και το Γιώργο. Εκεί έγινε το μεγάλο εγκεφαλικό!!!! Όλες οι συναντήσεις με τον εισηγητή, ο χρόνος μέσα στο “δωμάτιο”, οι δοκιμαστικές παρουσιάσεις, όλα ήταν στον αέρα. Η κινητοποίηση η οποία είχε αποδώσει μια και είχαν έρθει ήδη 25-30 συνάδελφοι έγινε μια τεράστια πέτρα, έτοιμη να πέσει. Όλοι εκείνοι που μεσοβδόμαδα, κανονίσανε να “έρθουν” από εδώ για να ακούσουν κάποια πράγματα, τώρα ήταν στον αέρα και κινδύνευαν να μην ακούσουν τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι τώρα που το σκέφτομαι ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει χωρίς “προεδρείο” να κατευθύνει τη συζήτηση αλλά πολλά πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Και έτσι ψάχναμε για λύση. Η Αμερική – που μας φιλοξενούσε – δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί σε τόσο “επείγουσα” κλήση. Η εδώ αντιπροσώπευση του προγράμματος στο πρόσωπο του Ανδρέα Μανιάτη, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και το ενδιαφέρον, δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Η λύση βρέθηκα από τον “από μηχανής Θεό” των νεοελλήνων : ένα δοκιμαστικό “δωμάτιο” 25 θέσεων, που μπορούσε να φιλοξενήσει… 25 άτομα. Και έτσι όσοι πρόλαβαν πέρασαν “δίπλα”. Οι υπόλοιποι δυστυχώς έμειναν απ΄έξω. Προσπάθησα να εξηγήσω ότι υπήρχε τεχνικό πρόβλημα. Η αλήθεια είναι ότι έδειξαν κατανόηση, αν και μπορώ να καταλάβω ότι αρκετοί πρέπει να στεναχωρήθηκαν, συγχύστηκαν…. (ή ό,τι άλλο θέλετε βάλτε εδώ). Πάντως σε πρώτη φάση  το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους δώσουμε την πλήρη καταγραφή της συζήτησης και είναι εδώ. Ισχύει το γνωστό… Δέχεστε ένα αρχείο Java, το ανοίγετε και έχετε όλη τη συζήτηση, πλήρη, με ασπροπίνακα, κείμενα, τα πάντα. Λείπει η διαδραστικότητα. Η συζήτηση σε αυτό τον σύνδεσμο θα είναι διαθέσιμη μέχρι το τέλος Νοέμβρη αν και ψάχνουμε για κάτι πιο μόνιμο.

Έχω ήδη επικοινωνήσει με την Αμερική και περιμένω τους κατάλληλους κωδικούς για να έχουμε όλο το δωμάτιο δικό μας στο επόμενο webinar… Αλλά αν δεν έρθουν οι κωδικοί και τεσταριστεί το δωμάτιο…η μέρα και η ώρα θα είναι “επτασφράγιστο μυστικό” (λέμε τώρα 🙂 ).

Τώρα πως πήγε για αυτούς που παρακολούθησαν…. νομίζω πάρα πολύ καλά. Εγώ είμαι ευχαριστημένος – για το μετά, για το πριν άστε καλύτερα – και αυτό ακριβώς είναι που μας κάνει  να “το ξανακάνουμε” και μάλλον θα ακολουθήσουν πολλά ακόμα… Καλά να είμαστε, να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά… και θα έχουμε να συζητάμε για πολύ καιρό. Ήδη έπεσαν ιδέες.

Κλείνοντας οφείλω ένα μεγάλο συγνώμη σε όσους κανόνισαν και πέρασαν, από το σεμινάριο, και απογοητεύτηκαν μένοντας απ’ έξω, αλλά το μέλλον εμφανίζεται ελπιδοφόρο.

Τη καλημέρα μου.

“ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ” : Η Δέσποινα Μακρή συνάδελφος από τη Καβάλα έφτιαξε ένα αρχείο στα Google docs για όποιον θέλει να έχει τη πλήρη πληροφόρηση σχετικά με το webinar. Αξίζει να το δείτε. Μπορείτε να το δείτε εδώ. Ο πίνακας αναφοράς τα έχει όλα. Δέσποινα ευχαριστούμε και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να το γεμίσουμε.