Category: Ιντερνετ

Ένας κόσμος τόσο μεγάλος και όμως τόσο μικρός…

Μερικές φορές προβληματίζομαι πιο είναι το όριο και που πρέπει να σταματήσω. Άλλες φορές σκέφτομαι : μα τόσες δυνατότητες πριν 10 χρόνια ούτε που μπορούσα να τις φανταστώ…Δεν μπορώ να τις αφήσω έτσι…Κάτι πρέπει να κάνω…Κάπως να τις αξιοποιήσω, να τις εκμεταλλευτώ…Και εκεί μάλλον τη πατάω. Γιατί το ΙΝΤΕΡΝΕΤ είναι γνωστή σειρήνα και σου παίρνει τα μυαλά. Δεν είναι ανάγκη να είναι “περίεργες” σελιδες αυτές που επισκέπτεσαι. Ούτε απαγορευμένα site, σεσημασμένα με διάφορες επισημάνσεις. Αρκεί να έχεις διάθεση να μάθεις…Και αν έχεις διάθεση να μάθεις, και έχεις ένα υπολογιστή μπροστά σου, την πάτησες…

Η φυσική τάση του ανθρώπου να βάζει ερωτήματα του τύπου : πως έγινε αυτό, τι είναι αυτό, τι θα γινόταν αν… και άλλα τέτοια είναι ο καλύτερος τρόπος να χαθείς στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Κάποτε θα διάβαζες ένα βιβλίο, κάποτε θα “στρατοπαίδευες” σε μια βιβλιοθήκη για να βρεις τις απαντήσεις στα ερωτήματα. Τώρα θες μια σύνδεση…απλά. Κάπου εκεί βρίσκομαι από ότι ίσως καταλάβατε. Κάποιοι με θαυμάζουν ή θαυμάζουν (= απορούν) με όσα κάνω. Όμως για εμένα είναι μάλλον διαφορετικά…γιατί έχω φτάσει στο “θέλω και άλλα” του κακομαθημένου παιδιού. Προχθές στις ευχές που έδινα λόγω γιορτών σε φίλους και γνωστούς…κάποιος μου είπε…”Δεν κάνεις κανένα μεταπτυχιακό… (μπας και ηρεμήσεις λίγο ίσως θα ήθελε να συμπληρώσει).” Τι το ήθελες βρε Τασούλη αυτό το σχόλιο. Εδώ και δέκα μέρες δεν έχω ησυχάσει με τη σκέψη…Έτσι μετά το εννεάμηνο σεμινάριο για την εκπαιδευτική ψυχολογία (πρόπερσι), την εξάμηνη επιμόρφωση (πέρυσι) στο Β επίπεδο, και το 7μηνο σεμινάριο (φέτος) φέτος στην εκπαίδευση απο μακριά (e-learning MOODLE) άρχισα να ψάχνω κάτι πιο “βαρύ” και μόνιμο…(που στο καιρό μου ήταν πολύ δύσκολο να κάνω…)

Πριν από αυτό όμως θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια πράγματα. Τι θα λέγατε για την αναζήτηση της σκέψης…Να το πω αλλιώς…THINK QUEST  (της ORACLE). Να σας πω…Όλοι οι μεγάλοι της πληροφορικής έχουν ένα κομμάτι που αναφέρεται στην εκπαίδευση. Λογικό το βρίσκω…( πελάαααααατες ΜΟΥ…που έλεγε κάποια διαφήμιση παλιά…) μια και οι μαθητές είναι το αυριανό κοινό που θα τους στηρίξει. Αλλά το θέμα είναι πόσο μπορούμε εμεις να αξιοποιήσουμε αυτά τα sites προς όφελος των μαθητών μας. Και – εδώ που τα λέμε είναι σημαντικό – πόσο διατεθειμένοι είμαστε να διαθέσουμε χρόνο για να αξιοποιήσουμε.  Ο καθένας το ξέρει και το κρίνει από τα δικά του δεδομένα.

Να σας πω δυο λόγια λοιπόν και κρίνετε μόνοι σας…

THINKQUESΤ μία λέξη για το διαδίκτυο ή η αναζήτηση της σκέψης…Είναι  μια πλατφόρμα για σχολεία μόνο. Και άλλα τέτοια περιβάλλοντα υπάρχουν σίγουρα. Να σας θυμίσω…Το ΣΧΟΛΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ το δικό μας πρώτο και καλύτερο, αν και έχει βγάλει ένα κακό όνομα ότι περισσότερο είναι “κρεμασμένο” παρά ΟΚ. Πάντως πρέπει να πω ότι οι άνθρωποι που το στηρίζουν ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΕΣ. Αν μάθετε κάτω από τι δύσκολες συνθήκες προσπαθούν να στηρίξουν αυτό το σύστημα, το ελάχιστο που μπορούμε να τους πούμε είναι “Ευχαριστώ”. Και του προσθέτουν συνέχεια νέες δυνατότητες. Σίγουρα η πρώτη επιλογή για τον εκπαιδευτικό. Μετά το EDMODO επίσης για εκπαιδευτικούς και σχολεία με πολλές δυαντότητες για συνεργασίες. Το EDUTOPIA για τους εκπαιδευτικούς, (της Αμερικής) αλλά έχει πολύυυυυ πράμα και χρήσιμο. Όλα προσφέρουν υλικό, δυνατότητες, επικοινωνία. Εδώ στην Ελλάδα έχουν αναπτυχθεί αξιολογότατα δίκτυα όπως το ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ και το ΥΛΙΚΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ που υποστηρίζονται και υποστηρίζουν εκπαιδευτικούς.

Πάμε στο THINKQUEST τώρα. Εκεί γράφεσαι αρχικά σαν σχολείο. Κάνει αίτηση ο καθηγητής – όποιος καθηγητής θέλει – αλλά την εγγραφή τη κάνει ο διευθυντής του σχολείου. Ο δε καθηγητής γίνεται αυτομάτως admin. Μετά φτιάχνει προφιλ δικό του, σχολείου κλπ κλπ όλη η προεργασία. Και μετά περνάμε στο “ψαχνό”. Πρόσκληση συναδέλφων και μαθητών. Και εδώ καλό είναι να υπάρχει ένας “πυρήνας” καθηγητών, που να το ψάχνουν το θέμα για να το προωθήσουν. Για τους μαθητές παίρνουν ένα κωδικό και θα πρέπει ο καθηγητής τους να εγκρίνει την εγγραφή. Είναι ένα κλειστό περιβάλλον, μονο για μαθητές και καθηγητές και φυσικά είναι καθήκον μας να το προστατεύσουμε και να το κρατήσουμε έτσι. Μη δίνουμε το κωδικό όπου να είναι και να μην εγκρίνουμε όποιον να είναι. Απλά πράγματα.

Μέσα σε αυτό τώρα υπάρχουν περίπου 17-18.000 πρότζεκτς από όλο το κόσμο. Σε διάφορα επίπεδα (Δημοτικού – μέχρι 12, Γυμνάσιο – Λύκειο – μέχρι 17 και …”μετά” μέχρι 21) με πλήθος θεμάτων, μια και η θεματολογιά είναι ανοικτή. Μπορούν να συνδεθούν διάφοροι καθηγητές από διάφορα σχολεία, να φτιάξουν τη σελίδα τους και να αναπτύξουν ένα θέμα…αλλά και να βρουν υλικό, να συνεργαστούν με σχολεία του εξωτερικού, να …να…να…(δεν ξέρω ακόμα το ψάχνω). Έχει και ένα ετήσιο διαγωνισμό για διάφορα θέματα…

Γενικά πάντως αυτό που κάνει στη πραγματικότητα, είναι το κόσμο μας μικρό. Μέσα από αυτό η εκπαιδευτική κοινότητα γίνεται ενιαία. Οι καθηγητές και οι μαθητές είναι παντού ίδιοι…(λέμε τώρα) και μπορούν να συνεργαστούν σε θέματα που τους ενδιαφέρουν. Να ανταλλάξουν απόψεις, να προβληματιστούν, να μάθουν. Λοιπόν είστε έτοιμοι να ξαμολυθείτε στην αναζήτηση της σκέψης; Αν ναι…πληκτρολογείστε THINKQUEST και κάνετε την εγγραφή…Υπομονή όμως…θα σας ψάξουν λίγο να δουν το σχολείο, και τον διευθυντή. Εννοείται ότι έχετε συνεννοηθεί με τον Διευθυντή γιατί αυτός θα δώσει το ΟΚ, δηλαδή  ότι θέλει να ξεκινήσει το σχολείο την αναζήτηση. Βρείτε τους υποστηρικτές σας στους συναδέλφους…για τους μαθητές μην ανησυχείτε αυτοί είναι “σαν στο σπίτι τους…” αν τους το πείτε, θα τους δείτε να περιμένουν την έγκρισή σας για εγγραφή την ίδια μέρα κιόλας.  Και μια και το συζητάτε, όταν ξεκινήσετε πείτε το μου γιατί αισθάνομαι λίγο μόνος μου εκεί μέσα…Αντε να κανουμε καμία παρέα… να γίνουμε πολλοί.

Λοπόν…..καλό ψάξιμο, καλά διαβάσματα, καλή εξερεύνηση…Α!!!!Το ξέχασα Η γλώσσα είναι τα Αγγλικά. Μή γράψετε τίποτα στα Ελληνικά δεν θα τα “δει”.

Αυτά…Πάω να δω τα “παιδάκια” μου στο Γαλλικό θέατρο. Ανεβάζουν παράσταση στο σχολείο. Θα υπάρχει ανταπόκριση μετά…

Τη καλησπέρα μου (πάλι Παρασκευή σήμερα…Χμ!!!! Καλά)

Διαδικτυακό μάθημα real time…

Το πρώτο σεμινάριο στο διαδίκτυο το κάναμε με τη Δέσποινα τη Μακρή, 1η Ιουλίου του 2010, και είχαμε τους καθηγητές των φυσικών επιστημών από όλη την Ελλάδα. Μετά με τον Γιώργο το Παναγιωτακόπουλο φιλοξενήσαμε τον Γιάννη Βλάχο, σχολικό σύμβουλο του κλάδου για τέσσερα διαδικυτακά σεμινάρια πάνω στην αξιολόγηση. Ήταν πάλι για τους καθηγητές των φυσικών επιστημών και όχι μόνο. Και εδώ η Δέσποινα βοήθησε κυρίως τη βδομάδα που ήμουνα στη πενθήμερη εκδρομή. Ήταν Νοέμβριος – Δεκέμβριος του 2010. Αυτό ήταν…το μικρόβιο είχε μπει….

Χθες λοιπόν έκανα ένα δίωρο μάθημα σε μαθητές μου πάνω σε ένα παλιό θέμα… από τη χημεία της Α΄λυκείου. Το είχαν ζητήσει μετά από ένα διαγώνισμα που… δεν πήγαν όπως ήθελαν.

Να σας δώσω κάποιες τεχνικές πληροφορίες και μετά κάποιες πρακτικές πληροφορίες.

Τα τεχνικά….Μας φιλοξένησε το BigMarker όπου με μια απλή εγγραφή παραχωρεί τον “χώρο” όσο μεγάλο θέλετε. Δεν είναι πρόγραμμα και δεν θέλει εγκατάσταση. Σας ανοίγει ένα περιβάλλον που περιέχει : λίστα συμμετεχόντων, λίστα όσων έχουν μικρόφωνο, χεράκι για συμμετοχή, chat και χώρο για βίντεο αν θέλετε. Μπορείτε να ανεβάσετε αρχείο για να δείξετε ή να καταβάσετε και να τρέξετε την εφαρμογή που σας επιτρέπει να μοιραστείτε την επιφάνεια εργασίας σας. Αυτό είναι το εργαλείο. Αν θέλετε έχει μια ανάλυση 800Χ600 και ότι βαλετε σε αυτή τη περιοχή φεύγει για τους συμμετέχοντες.Καλό εργαλείο. Εκεί μπορείτε να δείξετε ότι θέλετε. Από βίντεο, να ανοίξετε ένα αρχείο και να το δείξετε, ή να δείξετε κάτι από τον browser. Μια λεπτομέρεια μόνο : δουλεύει με ΙΝΤΕΡΝΕΤ explorer. Με το MOZILLA κάποια παράθυρα βγάζανε κενά στις επιλογές. Ρίξτε μια ματιά στην εικόνα :

Εδώ βλέπετε μια πλήρη ανάπτυξη. Εϊναι ένα παλιό θέμα ανεβασμένο, για σημείο αναφοράς και επεξηγήσεις, Είναι ένα παράθυρο του GIMP στο οποίο γράφω με μια γραφίδα και το στέλνω στους μαθητές, και όλα όσα είπαμε. Έχω και την παλέτα ανοικτή για αλλαγές στο χρώμα γραφής. Μια χαρά όλα.

Πάμε στα πρακτικά. Είναι κανονικό μάθημα. Άρα θέλει όλη τη σχεδίαση ενός μαθήματος. Τι θα πεις, τι θα γράψεις και πως θα το πεις. Τι σημειώσεις θα χρειαστείς, τι ασκήσεις θα κάνεις και τι παραδείγματα θα δειξεις. Όλα αυτά τα ανεβάζεις σε ένα φάκελο, και τα αφήνεις σε μια θέση στην επιφάνεια εργασίας, για όποτε τα χρειαστείς. Μετά ρυθμίζεις το μικρόφωνο. Καλό θα είναι να τα έχεις όλα κλειστά και να συνεννοηθείτε με το κοινό σας όποιος θέλει να μιλήσει να σηκώνει “χεράκι” ώστε να ολοκληρώνετε τη φράση σας και να δίνετε το λόγο όπου εσείς θέλετε. Καλό θα είναι να έχετε μικρά σημεία παύσης ώστε να δίνετε το λόγο στους μαθητές σας να σηκώνουν το χέρι ή να γράφουν στο chat και να προλαβάινετε να τα διαβάζετε.

Το συγκεκριμένο το είχα ανοικτό και διαθέσιμο σε όσους θέλανε. Βέβαια δεν είχα βάλει το σύνδεσμο σε κοινή θέα, αλλά αν το έκανα κοινοποίηση θα ήταν ανοικτό σε όλους.  Ίσως σε κάποια επόμενη φορά, να το δώσω έτσι για να μπει όποιος θέλει, με μια μόνο προϋποθεση να μου πει πως το είδε και να ασκήσει κριτική. Από ότι καταλάβατε…θα το ξανακάνω. Και γιατί να είναι μονο μαθητές άραγε και να μη είναι μια ανοικτή συζήτηση, κάτι σαν think tank για συζήτηση.

Το βλέπουμε πάντως.

Και για να μη ξεχνιόμαστε…

Τη ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/12 έχουμε εκδήλωση για το Νίκο Γκάτσο και

Το ΣΑΒΒΑΤΟ 17/12 έχουμε BAZAR.

Και τα δύο μη τα χάσετε. Το ένα θα είναι καλύτερο από το άλλο. Και αν είστε απόφοιτοι της Σχολής, εννοείται ότι θα έρθετε και στα δύο και θα δώσετε το παρόν. Και μη ξεχνάτε το

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ.

Μπορούμε…η μικρή προσπάθεια του καθενός θα δώσει ένα μεγάλο αποτέλεσμα…τώρα που το έχουμε όλοι ανάγκη. Διαβάστε τα σχετικά άρθρα με τις λεπτομέρειες και τη πρόσκληση.

Τη καλησπέρα μου…

Καινούργιες εμπειρίες…συνέχεια απροσδιόριστη.

Το να έχεις παιδιά, λένε, σου αλλάζει τη ζωή. Δεν ήξερα τι εννοούσαν τότε. Τώρα σχεδόν 22 χρόνια μετά μπορώ να καταλάβω τι εννοούσαν.  Απο το τσουλούφι του Παναγιώτη να εξέχει από το τραπέζι και να τον βρίσκουμε, τις δραπετεύσεις του Κυριάκου από το κρεβάτι, μέχρι την επιμονή του Χαράλαμπου.

Πέρασε ο καιρό και όπως λέω, όταν είναι και οι τρεις στα πίσω καθίσματα, δεν βλέπω πλέον τίποτα από τον κεντρικό καθρέπτη.

Αυτό το καιρό, ο Χαράλαμπος συμμετέχει σε πολλές μουσικές εκδηλώσεις άλλοτε με τη κιθάρα του, άλλοτε με το μπάσσο του. Πρόβες, μουσικές ορχήστρες, παραστάσεις στο σχολείο… η παρουσία του πλέον κρίνεται απαραίτητη και η παρουσία του γίνεται πλέον εμφανής. Άντε πρόβες, άντε τρέξιμο, πήγαινε, έλα καί όλα τα σχετικά. Και το διάβασμα διάβασμα. Β’ λυκείου φέτος είναι στα “ζεστάματα” για τις εξετάσεις ενός συστήματος που τελειώνει.

Ο Κυριάκος φοιτητής, με όλο το πακέτο, συνελεύσεις, κομματικά, καταλήψεις, διαβάσματα, κοψίματα. Καινούργια πράγματα πάλι…

Ο Παναγιώτης έχοντας τελειώσει με στρατά, ΙΕΚ κάνει την πρακτική του και…κάνει  τα πρώτα του αβέβαια βήματα στην αγορά εργασίας. Όμως έχει και τα άλλα που κάνει. Ένα από αυτά είναι να βάζει μουσική στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Συμμετέχει σε δυο διαδικτυακούς σταθμούς, ο ένας διεθνής και ο άλλος Ελληνικός. Βέβαια στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ και αυτός διεθνής είναι. Μέσα σε αυτή τη λογική κάνει και πάρι για να γνωριστούν με το κόσμο τους. Έτσι τη Παρασκευή στις 9 του μήνα, οργανώνει ένα πάρτι στο Obi cofee bar πίσω από τη Κλαυθμώνος.  Η πρόσκληση είναι εδώ : https://www.facebook.com/events/191608000924158/ Περάστε για ένα ποτάκι που λένε. Συστάσεις δεν θα χρειαστούν, μια και όσοι με ξέρουν θα αναγνωρίσουν εύκολα και τον Παναγιώτη (δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό για το “παιδί” αλλά λέμε τώρα).

Για εμένα δεν ξέρω μια και έχω ένα διαδικτυακό σεμινάριο με την Α’ λυκείου για απορίες, αν και όταν τους το είπα, μάλλον αντέδρασαν αρνητικά αλλά θα δείξει. Ίσως αργότερα περάσω για κανένα ποτάκι… που λένε.

Το Σ-Κ δίνω εξετάσεις για την πιστοποίηση Β επιπέδου…Αυτό και αν είναι καινούργια εμπειρία…μετά από τριάντα χρόνια, πάλι εξεταζόμενος. Βλέπετε καλόμαθα να εξετάζω και τώρα ζορίζομαι… Είναι φοβερό πάντως πόσο έυκολα “ξεμαθαίνεις” να στρώνεσαι και να διαβάζεις. Αν και ποτέ δεν σταμάτησα να διαβάζω, ή χρονική πίεση ήταν κάτι που το είχα ξεχάσει. Έτσι προσπαθώ να τα βάλω σε σειρά. Μέχρι τη Δευτέρα είχα την εισήγηση στην Ημερίδα της Ένωσης Χημικών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Να την έτοιμάσω, να τη διαβάσω, να την παρουσιάσω…να βγει στο χρόνο, να φτάξω το Power Point, να βρω όλα όσα ήταν απαραίτητα για να έχω μια σωστή παρουσίαση σεβόμενος τους συναδέλφους που θα περνούσαν όλη τη Δευτέρα το απόγευμα μαζί μας, για να αποκομίσουν κάτι για την δική τους δουλειά στις τάξεις.

Ο φίλος μου ο Νίκος Καμπύλης φρόντισε και με απαθανάτισε. Μόλις ηρεμήσω…φέτος ελπίζω θα κόψω και το βίντεο και θα το ανεβάσω…οπότε θα σας ενημερώσω σχετικά. Προς το παρόν μόνο φωτό…

Τη Τρίτη, είχα ενισχυτική διδασκαλία στο πρόγραμμα μείζωνος επιμόρφωσης, με μια συνάδελφο και φίλη και από τη Τετάρτη και μετά διαβάζω για τη πιστοποίηση. Ανάμεσα σε αυτά και το σχολείο, με τα διαγωνίσματα, και όλες τις τρέχουσες υποχρεώσεις…Μια χαρά δηλαδή.

Αν δεν το καταλάβατε… αυτή τη στιγμή κάνω διάλειμμα και λουφάρω από τον εαυτό μου…πίνοντας τον πρωινό καφέ… Αλλά όπως λέμε… όλα τα καλά τελειώνουν… οπότε

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο…πάω για δουλειά και μετά…βλέπουμε

Ημερίδα στο ΕΙΕ για ανοικτό λογισμικό…

Και έτσι βρέθηκα σήμερα στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, να παρακολουθώ μια ημερίδα για το ανοικτό λογισμικό και τις πρακτικές εφαρμογές του στην εκπαίδευση. Οι εφαρμογές που αναφέρθηκαν ήταν πολλές και η μία καλύτερη από την άλλη.

Από όλα αυτά κράτησα την εισήγηση για το πως μπορεί κανείς με ένα μικρό κόστος να στήσει ένας δίκτυο σε ένα σχολείο με παλιούς υπολογιστές. Μπήκαν αρκετά θέματα, αλλά δόθηκαν και οι λύσεις. Το Linux αλλά και το ανοικτό λογισμικό γενικά θα έλεγα ότι δίνει λύσεις σε όλα, αλλά φοβάμαι μη φανώ  υπεραισιόδοξος. Πάντως η αίσθηση που είχα ήταν καριβώς αυτή. Τόσο που λέω να δοκιμάσω. Θα δω.

Πάρτε και μια φωτογραφία από τη συνεδρίαση.

Το δεύτερο είχε να κάνει με την χρήση των forum στην εκπαίδευση. Αυτό ήδη άρχισα να το ψάχνω. Το έστησα και θα δοκιμάσω να δω πως δουλεύει. Η παρουσίαση έδειχνε ότι υπήρχαν πολλές δυνατότητες.

Όπως γίνεται συνήθως, σου ανοίγει η όρεξη αλλά για να φας πρέπει να μαγειρέψεις. Και προβληματίζομαι γιατί δουλεύοντας τρία χρόνια τώρα με το MOODLE έχω περάσει ήδη πολλές ώρες. Να τα διαγράψω έτσι; Δύσκολο μου φαίνεται. Το ψάχνω πάντως.

Πάντως όπως και να έχει το ελεύθερο λογισμικό ανεβαίνει συνέχεια, και στου δύσκολους καιρούς που ζούμε είναι μια καλή προοπτική. Κοιτάξτε την…και πείτε μου καμία ιδέα και για μένα.

Μέχρι τότε…τη καλησπέρα μου…

Κουράστηκα να κρύβομαι…

…πίσω από κωδικούς εγγραφές και site.

Είναι γνωστό ότι είμαι χημικός και είναι γνωστό ότι είμαι στην εκπαίδευση συνολικά…(μετράω μισό…) 27 συνολικά χρόνια. Και είναι γνωστό (εντάξει όχι πολύ) ότι ασχολούμαι με τους υπολογιστές περίπου 25 χρόνια (μιλώντας για PC αν βάλεις και SPECTRUM και COMMODORE πάμε στα 29).  Η αποκάλυψη έγινε με το WEB 2.0. Η ευκολία να δημιουργήσεις υλικό είναι εκπληκτική. Και αυτό έχω κάνει…

Τα τελευταία 4-5 χρόνια έχω κάνει πολλά, και βρίσκονται δεξιά αριστερά στο διαδίκτυο. Στο διαδίκτυο κυκλοφορώ με το username : manaliss Με αυτό θα με βρείτε σχεδόν παντού. Και δεν μιλάω μόνο για κοινωνικά δίκτυα…facebook, msn (εκεί είναι λίγο διαφορετικό : manalissav), linkedin, twitter, hi5 και δεν ξέρω τι άλλο υπάρχει. (εννοείται σε αυτά δεν είμαι συνέχεια. Είναι μόνιμα ανοικτά, αλλά αφιερώνω κανένα δεκάλεπτο την ημέρα και μόνο αν έχω κάποια ειδοποίηση).

Είμαι στο YOU TUBE όπου στο κανάλι μου μπορείτε να βρείτε 98 βίντεο, τα περισσότερα των οποίων είναι παραδόσεις χημείας. Αναφέρονται σε χημεία Λυκείου, οπότε αν έχετε κάποιον που ενδιαφέρεται στείλτε τον από εκεί.

Είμαι στο scribd όπου έχω ανεβάσει κάποια κείμενα – λίγο γενικότερα εδώ – οφείλω να ομολογήσω.

Μετά ανακάλυψα το calameo. Εκεί έχω κάποιο υλικό σχετικά με τις ερευνητικές εργασίες, άλλο δικό μου και πρωτότυπο, άλλο από άλλους δημιουργούς. Μου άρεσε η μορφή βιβλίου που έχει.

Πρόσφατα ανακάλυψα το paper.li και έφτιαξα τρεις εφημερίδες…διαφορετικές.

Η μία είναι τα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ του Μ. Αλισαβάκη. Αυτή βγαίνει κάθε μέρα στις 5 το απόγευμα και περιέχει επιλεγμένα θέματα για εκπαίδευση και τεχνολογία από το δίκτυο των επαφών μου στο Twitter. Γενικά μπορεί να βρει κανείς θέματα για εκπαιδευτικούς ή νέες τεχνολογίες.

Η επόμενη είναι τα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ – Γ. Έκδοση όπου έχει όλους του συνδέσμους από το δίκτυο μου στο Twitter, χωρίς περιορισμό ή επιλογή. Εδώ το υλικό είναι πολύ γενικότερο ως προς την ύλη. Εμπεριέχει την προηγούμενη εφημερίδα. Αυτή βγαίνει μια ώρα νωρίτερα. Και οι δύο είναι αυτόματες εκδόσεις, χωρίς δική μου παρέμβαση εκτός αν στείλω και εγώ κάποιο Tweet οπότε θα μπει στην έκδοση.

Η τελευταία είναι ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ. Αυτή είναι εβδομαδιαία και βγαίνει Κυριακή βράδυ κατά τις 9 (σε καμιά ωρίτσα δηλαδή από τώρα). Αυτή έχει δικές μου κυρίως επιλογές και περιέχει εκείνα τα site που είδα μέσα στη βδομάδα και βρήκα αξιόλογα ώστε να κρατήσω μια σημείωση και να τα ξαναδώ.

Σύνδεσμοι για όλα αυτά υπάρχουν αριστερά στο blog και μπορείτε να τα επισκεφτείτε και από εκεί. Χρησιμοποιείστε και το αρχείο για παλιότερες εκδόσεις.

Μετά είναι τα blogs : Το τελευταίο μου “παιδάκι” είναι το “Σχολείο χωρίς μαθητές είναι παράθυρο χωρίς θέα…”

Τα παλιότερα “παιδάκια μου” είναι στη καρτέλα : ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥ ΙΧΝΟΣ

Μετά είναι οι ιστοσελίδες στα Google sites. Εκεί θα αναφέρω τη ΧΗΜΕΙΑ Α’ ΛΥΚΕΙΟΥ με αρκετό υλικό διαθέσιμο για όποιον μαθητή του χρειάζεται αλλά και η ΧΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ η οποία περιέχει παραδόσεις Οργανικής Χημείας για Γ’ Λυκείου.

Τέλος υπάρχει το MOODLE μια πλατφόρμα ηλεκτρονικής μάθησης. Αυτή πρέπει να διαβάσω λίγο να δω με ποιο τρόπο θα “την ανοίξω” μια και συχνά πυκνά βλέπω ότι κάποιοι προσπαθούν να μπουν και δεν τους αφήνει.

Έχω και άλλα αλλά δεν τα θυμάμαι. Συνήθως είναι γενικά ξεχασμένα, αφού τα έχω ξεχάσει και εγώ. Στο ψηφιακό ίχνος θα δείτε τις πρώτες προσπάθειες αλλά και κάποια άλλα sites με μικρότερο ενδιαφέρον. Τότε που τα έφτιαξα είχαν λόγο ύπαρξης… τώρα δεν ξέρω.

Επειδή η Χημεία πάντοτε αποτελούσε “μεγάλη αγάπη” στο σχολείο και σίγουρα κάποιοι θα ήθελαν ενδεχομένως να ρωτήσουν κάτι – κατά καιρούς – νομίζω ότι με όλα τα παραπάνω… δεν κρύβομαι καθόλου. Οπότε διαλέξτε και ρωτείστε… Πιθανότατα θα βρω χρόνο να σας απαντήσω…

Νομίζω ότι σας έδωσα αρκετή δουλειά… οπότε ρίξτε το στη μελέτη…Μοιραστείτε τους θησαυρούς σας και πάρτε από τους δικούς μου.

Τη καλησπέρα μου…

Είναι παράνοια…

Ξεκίνησα από τις περικοπές των εξόδων. Ο πάροχος ήταν πολλά υποσχόμενος και με ανταγωνιστική τιμή.  Έτσι φάνταζε δελεαστική η πρότασή του. Και τσίμπησα…Τι τσίμπησα δηλαδή όλο το αγκίστρι έφαγα.

Και φτάνουμε στις 18 Οκτώβρη όπου συνδέθηκα… τουλάχιστον έτσι μου είπαν. Και τους πίστεψα αλλά δεν έβλεπα την σύνδεση. Και όταν πήρα την υποστήριξη άρχισαν τα γνωστά…Βγάλτε τα καλώδια, βάλτε τα έτσι, βάλτε τα γιουβέτσι μήπως τελικά σου κάνει κοκορέτσι…. Μας έχουν πρήξει με τη κασέτα αυτή. Τέλος πάντων το έπαιξα για μια ακόμα φορά αυτό το παιγνίδι και φυσικά δεν έβγαλα κανένα αποτέλεσμα. Το έδωσα Βλάβη την Τετάρτη και αφού τα είπα στο κακομοίρη του τηλεφωνικού κέντρου – αλήθεια τι φταίνε τα παιδάκια, άλλοι κάνουν τις μλκίες – μου έστειλε άμεσα (σήμερα μετά από πέντε μέρες!!!!- για όσους δεν καταλαβαίνουν τη σημασία του άμεσα) ο οποίος μου δήλωσε ότι ο Καρέας δεν πιάνει τίποτα εκτός από ΟΤΕ και ότι πρέπει να κάνω διακοπή της σύνδεσης. Καταλάβατε εκείνης της ανύπαρκτης σύνδεσης που υποτίθεται έχω εδώ και μια βδομάδα. Και όταν ρώτησα τι πρέπει να κάνω… μου είπε ότι πρέπει να ξεκινήσω την διαδικασία της σύνδεσης από την αρχή με τον ΟΤΕ. Αποτέλεσμα 30 και κάτι ψιλά €για την φορητότητα του αριθμού. Φόρος βλακείας θα έλεγα εγώ. Και όταν είπα στους άλλους ότι με εξαπάτησαν γιατί επί μία βδομάδα μου υπόσχονταν 24 Mbps σίγουρα (εντάξει 10 στην καλύτερη αλλά και έτσι καλά ήταν.) Και ο τεχνικός με ένα τηλέφωνο είπε στα κεντρικά ότι δεν πιάνει στο Καρέα, όλοι συμφώνησαν με τη μια και είπαν για κατάργηση… και συμφώνησαν με τη μια. Μόνο οι πωλητές ήταν σίγουροι για τα αποτελέσματα.

Και πάμε στο κουλό τώρα… Σύνδεσα το παλιό μοντεμ και έχω ίντερνετ, και δίκτυο με τη μια !!!! ενώ η μεταφορά θα γίνει σε 15 εργάσιμες…Τα υπογλώσσια μου…Δεν με ενοχλεί όχι αλλά είναι να τρελαίνεσαι. Πάντως από τον ΟΤΕ μου είπαν ότι όσο είμαι στο κύκλωμα της CYTA μπορώ να συνδεθώ στο δίκτυο του ΟΤΕ με τους κωδικούς που είχα μια και δεν έχουν ακόμα διαγραφεί. Όταν φύγω από το κύκλωμα τις CYTA δεν θα έχω ΙΝΤΕΡΝΕΤ αλλά μετά θα συνδεθώ στον ΟΤΕ και θα είμαι ΟΚ. Καταλάβατε τίποτα; Ούτε εγώ. Φαίνεται ότι αυτό που έπρεπε να παρέχει η CYTA το παρέχει όταν διαγράφηκα από αυτήν. Τέλος πάντων… Τα νεύρα μου…

Τηλέφωνο σίγουρα δεν έχω…ΊΝΤΕΡΝΕΤ έχω και μάλιστα καλό (14,7 Mbps) με ημερομηνία λήξης – άγνωστη.

Λίγη υπευθυνότητα δεν θα έβλαπτε. Τσάμπα ταλαιπωρία στο κυνήγι των πελατών. Συγχύστηκα πάλι αν και δεν ξέρω αν αξίζει το κόπο.

Οπότε δεν θα τους κάνω τη χάρη να τους χαρίσω τα εγκεφαλικά μου…Μέχρι τότε και μέχρι όποτε μπορώ να επικοινωνώ τη καλησπέρα μου….

Τι αξίζει τελικά;

Αυτές τις μέρες διαβάζω συνέχεια για τις νέες τάσεις στην εκπαίδευση…Είναι κάτι που ξεκίνησε αρκετό καιρό πριν και τώρα αρχίζει και παίρνει μορφή. Πολλά έχουν γραφτεί και φυσικά δεν μπορείς να τα ξέρεις όλα. Διαβάζεις διαβάζεις διαβάζεις… και όσο διαβάζεις τόσο μπλέκεσαι.

Πάντα ήμουν θιασώτης του “κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινάει με ένα βήμα”. Εντάξει είναι σλόγκαν διαφήμισης αλλά για σκεφτείτε το. Πρέπει το πρώτο βήμα να είναι σταθερό, προσεκτικό, μελετημένο…Για να ακολουθήσει το επόμενο και να ξεκινήσει το ταξίδι… Και σε κάθε βήμα, γνωρίζεις κόσμο, μαθαίνεις πράγματα και μοιράζεσαι. Τελικά αυτό αξίζει… να μοιράζεσαι…

Το είχε πει…δεν ξέρω ποιος ήταν ο πρώτος. Εγώ το πρωτοείδα στη πράξη από τον Διονύση τον Μάργαρη με το ylikonet που πρόσφατα αναφέρθηκε και από το υπουργείο σαν δίκτυο αναφοράς… επιβραβεύοντας με αυτό το τρόπο όλους όσους ενεργά έχουν φροντίσει το δίκτυο αυτό να είναι ενημερωμένο και πλήρες.

Το είχα γράψει και εγώ…ΕΔΩ Και είναι ίσως η καλύτερη ιδέα. Δεν θα ξεχάσω την έκπληξη συναδέλφου από την Ηγουμενίτσα, όταν πρωτοδιόριστη οι αγαπητοί της συνάδελφοι της ανέθεσαν το “Πολυτεχνείο” σαν σχολική γιορτή και την άφησαν ολομόναχη. Μου ζήτησε υλικό και της έστειλα ό,τι είχα… και δεν το περίμενε από ένα άγνωστο.

Δεν θα ξεχάσω την Κατερίνα, υπάλληλο φαρμακείου που ήθελε βοήθεια με τη χημεία, και καθε λίγο μου έστελνε τις απορίες της και δεν κατάλαβε γιατί της απαντούσα τόσο αναλυτικά. Η Εύα από τη Στουτγάρδη, ο Βαγγέλης από τα Κύθηρα, ο Γιώργος από το Άργος, η Ξένια μάλλον από την Αθήνα. Όλοι μαθητές μου… που ποτέ δεν γνώρισα…

Από την άλλη ο Γιώργος από την βιβλιοθήκη του ΠαΠει που μου παραχώρησε ένα αντίγραφο μιας εργασίας για τις ρουμπρίκες μόνο και μόνο επειδή του εξήγησα τη συγκεκριμένη ανάγκη που υπήρχε…

Τι αξίζει τελικά; Μα το να μοιράζεσαι… Να δίνεις απλόχερα αυτό που έχεις και να μη περιμένεις “αποζημίωση”. Δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει “πρωτότυπη” εργασία, τουλάχιστον στο κλάδο μας. Σίγουρα δεν έχουν γραφτεί όλα… αλλά η νοοτροπία αλλάζει… Οι φωτοτυπίες μας που ήταν η “επαγγελματική μας προίκα” έχουν προ πολλού γίνει κτήμα ολονών μετά τον πρώτο απόφοιτό μας…

Ψάχνοντας όλες αυτές τις μέρες βρήκα θησαυρούς. Από βιβλία στο διαδίκτυο – πρακτικά για τα πάντα – συλλογές συνδέσμων – πρακτικά για τα πάντα – δωρεάν μαθήματα πανεπιστημίων – πρακτικά για τα πάντα – και βίντεο μαθήματα – πρακτικά για τα πάντα. Το πρόβλημα είναι : Είναι πάρα πολλά. Αλλά είπαμε… κάνουμε το πρώτο βήμα και προχωράμε… Με σχέδιο και στόχο… Δεν προχωράμε έτσι… για να προχωράμε ή γιατί… “βρήκαμε κάποια χρήματα” και πρέπει να τα αξιοποιήσουμε…

Μια και… άνωθεν έχουμε μείνει στις γενικές ανακοινώσεις για το Νέο Σχολείο, χωρίς να γνωρίζουμε την κατάληξή του, μας μένει να οργανωθούμε μεταξύ μας και να δούμε πως  μπορούμε να προσφέρουμε το καλύτερο στους μαθητές μας. Εδώ ό καθένας έχει την άποψη του για το τι είναι το καλύτερο, αλλά όποια και να είναι η επιλογή μας οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι μαθητές μας…

Μέσα από προγράμματα επιμέλειας (currator programs) προσπαθώ να μαζέψω όλους αυτούς τους θησαυρούς τουλάχιστον να υπάρχουν κάπου μαζεμένοι για να τους βρίσκουμε.

Κάθε ιδέα δεκτή, κάθε πρόταση συζητήσιμη και κάθε κριτική ευπρόσδεκτη… Ας εκτεθούμε επιτέλους…

Τη καλησπέρα μου…

ΥΓ : Να μη ξεχνάμε και τους καλούς μας τρόπους… Καλό μήνα…

Ζημιά και άγχος…ο καλύτερος συνδυασμός.

Και ξαφνικά μέσα στη μέση του καλοκαιριού, το κλιματιστικό του αυτοκινήτου αποφάσισε να μη δουλεύει. Και οι αναδουλειές έκαναν ένα συνδυασμό εκρηκτικό. Ευτυχώς η κατάσταση εκτονώθηκε με 500 ευρώπουλα. Τόσα είχαν πέσει μέσα και τόσα ακριβώς μου περίσσευαν… Δυο μέρες έτρεχα. Να βρω ένα συνεργείο, να μπορέσει να βρει τον συμπιεστή και να αναλάβει την αλλαγή. Τελικά σήμερα το πήρα το παιγνίδι μου…σαν καινούργιο.

Και γυρνώντας το τηλέφωνο,” Η μαμά δεν είναι καλά”… Μαρούσι – Βύρωνας : 17 λεπτά. Με σκούτερ. Μια χαρά…και φτάνοντας είχαμε false alarm. Γμτ γιατί να παίρνουν τη πρώτη φορά και να ξεχνάνε τη δεύτερη… Τον άλλο δεν τον σκέφτονται; Μια ζάλη ήταν…που έφερε την καταστροφή. Φοβάμαι ότι θα την πατήσουμε σαν τον Πέτρο και τον Λύκο. Κάποια στιγμή δεν θα είναι ζάλη και δεν θα το αξιολογήσουμε καλά. Άσχημο πιάτο και δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στη τσίτα…

Μετά έχουμε το νέο σχολείο. Τα νέα είναι πολλά και όλα…δεν είναι τα καλύτερα… Άλλαξε η ύλη, αλλά δεν ξέρουμε τελικά τι θα διδάξουμε, γιατί δεν έχουν βγει τα βιβλία. Α!!! Ναι τα σημαντικότερα βιβλία θα είναι στα σχολεία στις 12 Σεπτέμβρη. Αλλά ποια είναι τα σημαντικότερα; Και με ποιο κριτήριο. Μπορώ να σας πω  ότι Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία μάλλον δεν θα είναι μια και είναι τα μαθήματα με τις περισσότερες αλλαγές στην ύλη και πιθανότατα τα καινούργια βιβλία, μια και θα είναι “κοπτοραφή” Α’ και Β’ λυκείου (τουλάχιστον της Χημείας), μάλλον θα αργήσουν.

Οι ερευνητικές εργασίες είναι…ακόμα ασαφείς. Και το πλαίσιο, και το αν θα μετρήσουν στο τέλος και πως… και όλα αυτά…

Μετά είναι η προετοιμασία, για δύο σεμινάρια, στην αρχή της χρονιάς. 2 και 3 Σεπτέμβρη. Θέμα οι ερευνητικές εργασίες και οι νέες τεχνολογίες στην διδασκαλία των ξένων γλωσσών.  Στη μία έχω εισήγηση, το άλλο είναι εργαστήριο και θα είμαι μαζί με τη Μπρισίμη τη Ρένα .

Μετά η εφημερίδα…Δεν μου βγαίνει όπως τη θέλω…Που θα  μου πάει όμως…θα τη πετύχω.Θα βρω εκείνο το συνδυασμό, που θα δίνει αξιόλογα αποτελέσματα. Υπομονή…Θέλει λίγο ψάξιμο.

Ακολουθεί η επιμόρφωση Β’ επιπέδου… κάπου τέλη Οκτώβρη, με Νοέμβρη… Πρέπει να δώσω εξετάσεις μετά για να πάρω τη πιστοποίηση…

Σας άγχωσα; Εγώ να δείτε…Η καταγραφή βασικά έχει σκοπό να μη ξεχάσω τίποτα… Αλλά όλο έχω την αίσθηση ότι κάτι ξέχασα… και συνήθως έτσι είναι … Που θα πάει όμως…Θα το θυμηθώ… Και μέχρι τότε να μη σας αγχώνω άλλο…

Τη καλησπέρα μου λοιπόν…

Την είδατε την εφημερίδα;

Αυτή ντε, Αριστερά που λέει “Τα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ του Μανώλη Αλισαβάκη”…Ναι αυτή.

Λοιπόν θα σας εξηγήσω λιγάκι τι είναι (ή τι θα γίνει μόλις την σταντάρω γιατί ακόμα το ψάχνω). Είναι μια εφημερίδα που βγαίνει σχεδόν μόνη της…εκμεταλλευόμενη τις αναζητήσεις μου, το Twitter και κάποιες λέξεις κλειδιά.

Πως λειτουργεί. Αν σε κάποια από τις περιηγήσεις μου βρω κάτι ενδιαφέρον, για εμένα, με ένα tweet εξασφαλίζω ότι το βράδυ θα είναι στην εφημερίδα. Και μόνο τον σύνδεσμο να βάλω, αυτό θα κόψει μια μικρή εισαγωγή και θα εμφανιστεί στο πρωτοσέλιδο. Δουλεύει αποκλειστικά με το Twitter  που όπως έγραφα προχθές είναι η νέα μου αγάπη, μετά το Linux. Αυτό μπορεί να δώσει και μεγάλη δημοσιότητα στην εφημερίδα. Προς το παρόν έχει 38 αναγνώστες (από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς).

Στόχος της εφημερίδας είναι να υπάρχει μια ενημέρωση σε θέματα που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση, τις νέες τεχνολογίες, τις καινοτομίες και γενικά ότι μπορεί να ενδιαφέρει τον καθένα. Μπορείτε να το κάνετε για δική σας χρήση ή να αποφασίσετε να το βγάλετε στον αέρα, όπως εγώ. Μέσα από το blog βλέπετε τις κύριες ειδήσεις. Αν θέλετε να έχετε ενημέρωση θα πρέπει να συνδεθείτε μέσω Twitter  μαζί μου. Αν από την άλλη θέλετε να δημοσιευθεί ένα δικό σας Tweet  θα πρέπει να βάλετε το tag #manaliss στο tweet σας και να είστε “follower” δικός μου. Αν σας μπέρδεψα, δεν πειράζει υπομονή, Και εγώ το ψάχνω. Οπότε θα επανέλθω.

Προς το παρόν, προσπαθώ να βρω εκείνους τους συνδέσμους που θα μου δώσουν περισσότερα άρθρα ελληνικά, πάνω στο ανοικτό λογισμικό και τα εκπαιδευτικά θέματα. Θα το καταφέρω… σιγά σιγά.

Προς το παρόν, ξεφυλλίστε την εφημερίδα, δείτε τι έχει, κάνετε προώθηση με Re-Tweet (RT) και αν δείτε κάτι καλό στείλτε το με το #manaliss μέσα στο tweet.

Περιμένω τα νέα σας και την άποψη σας.

Τη καλησπέρα μου…

Διακοπές και Ίντερνετ πάνε;

Μάλλον όχι…Όταν είσαι “εξαρτημένος” πολύ εύκολα παρασύρεσαι. Φέτος λοιπόν είπα να κάνω την αλλαγή και έφυγα με το λαπιτόπι και το στικάκι της Cosmote. Τα 5 GB για ένα μήνα αποδείχτηκαν υπεραρκετά, για συνήθη χρήση. Ακόμα έχω τα μισά και προβλέπεται ότι θα χάσω και αρκετά λόγω λήξης. Το θέμα είναι άλλο.

Εδώ πέρα συνειδητοποίησα ότι περνάω πολύ χρόνο μπροστά στον υπολογιστή. Για να καταλάβετε τι ακριβώς γίνεται. Οι φετινές διακοπές στο Αίγιο, προέβλεπαν κάποιες βασικές επισκευές, διάβασμα, προετοιμασία, και ενημέρωση.

Οι περισσότερες επισκευές έγιναν,… αρκετό από το διάβασμα έγινε…, το διάβασμα κατά τα 2/3, …η προετοιμασία γενικά έγινε, αλλά η ενημέρωση παρά – έγινε. Έμαθα πολλά.

(Τσαντίζομαι με το νευρικό μου χέρι…μόλις έχασα τη μισή εγγραφή και για τιμωρία τη ξαναγράφω…Τα νεύρα μου.)

Ξεκινάμε με το Linux… Την έχω καταβρεί…(το έχω ξαναπεί). Εξακολουθώ να είμαι σε αυτή τη φάση και όλα όσα επί τόσα χρόνια είχα μάθει από τα παράθυρα, εκπαραθυρώνονται, σιγά σιγά. Μετά από ενάμιση μήνα σχεδόν στο Linux δεν ξέρω πως θα συνηθίσω κάποιες παλιές εργασίες. Όλα πρέπει να γίνουν…

Μετά ανακάλυψα το Twitter.. Μή μου πείτε ότι άργησα…Ο λογαριασμός είναι παλιός…η δυναμική του είναι η αποκάλυψη για μένα. Όπως σε όλο το Ιντερνετ έτσι και εκεί κυκλοφορώ με το όνομα : manaliss. Η δυναμική του φαίνεται σε μια φράση που είπε ο Κώστας…” Πάντα πίστευα ότι το μέγεθος μετράει…μέχρι που γνώρισα το Twitter”. Δεν ξέρω αν είναι δικό του… αλλά είναι καλό… και εκφράζει πλήρως τη δυναμική του Twitter.

Μετά έμαθα να κάνω “εννοιολογικούς χάρτες”. Δηλαδή να βάζω τις σκέψεις μου σε ένα χαρτί και να βρίσκω τις διασυνδέσεις. Μη γελιέστε ότι είναι εύκολο. Δεν είναι. Συνήθως σκεφτόμαστε “γραμμικά” και η μια σκέψη ακολουθεί την άλλη. Οι διασυνδέσεις δεν φαίνονται και οι σχέσεις μεταξύ τους. Έχω μάθει να γράφω πολλά. Για να μπορέσω όλα αυτά να τα κάνω σε δυο λέξεις είναι δύσκολο. Και εκεί έχω ένα θέμα. Μέσα από τους χάρτες φάνηκε πως έμαθα σιγά σιγά… Οι πρώτες προσπάθειες ήταν χαοτικές, με πολλές διακλαδώσεις και διασυνδέσεις. Οι τελευταίες ήταν πιο ξεκάθαρες και απλές αλλά εξίσου περιεκτικές και πλήρεις. Προσπαθήστε το…σε οτιδήποτε. Ένα άδειο χαρτί χρειάζεται και ένα στυλό. Δεν είναι ανάγκη για κάποιο μεγαλόπνοο σχέδιο…Κάτι απλό, καθημερινό,  μόνο για να το δείτε… Βοηθάει να συνειδητοποιήσετε τι πρέπει να κάνετε κάθε φορά.

Μετά αποφάσισα να γίνω εκδότης…Ναι…Μερντοχάκης…(αν και αυτός κάπου έμπλεξε σε κάτι σκανδαλάκια τελευταία). Λοιπόν το blog μένει… δεν το συζητάμε αυτό… Τόσα χρόνια είναι πια ανάγκη. Μιλάμε για ηλεκτρονική εφημερίδα…Την έχω ήδη φτιάξει αλλά ακόμα προσπαθώ να μάθω πως θα τη γεμίζω…σωστά και εποικοδομητικά εννοείτε. Μόλις μάθω τα βασικά θα τη βγάλω…στον ιντερνετικό αέρα και τη κριτική σας. Απλά θέλω να το μάθω καλά, ώστε να μπορέσω να σας δώσω κάτι καλό και χρήσιμο. Αρχικά θα είναι εβδομαδιαία και μόλις το οργανώσω σωστά θα το γυρίσω σε ημερήσιο…

Οι διακοπές τελειώνουν…και όχι τίποτα, τώρα που οι τριανταφυλλιές γεμίζουν λουλούδια και το άρωμα πια γεμίζει την αυλή… Πάω να ποτίσω λοιπόν και να πάρω την ανταμοιβή μου, το άρωμα και τη δροσιά του απογεύματος…

Τη καλησπέρα μου…