Τώρα που κοιμάστε και προσπαθείτε σιγά σιγά να ξεξυπνήσετε, βρίσκω ευκαιρία να κάνω τον απολογισμό της προηγούμενης χρονιάς και τον προγραμματισμό της επόμενης. Θυμάμαι ότι κάτι τέτοιο έκανα και πέρυσι, αλλά δεν το έχω διαβάσει. Θα το δοαβάσω μετά να δω αν πρωτοτύπησα… και αν έκανα αυτά που είχα προγραμματίσει.
Τη χρονιά που πέρασε λοιπόν… (τα γράφω όπως μου έρχονται χωρίς αξιολόγηση…)
– Ανακάλυψα το Twitter και μπόρεσα να καταλάβω τους 14-χρονους με το SMS. Ακόμα το μαθαίνω και βρίσκω ότι είναι εντυπωσιακό εργαλείο. Μέσα από αυτό “γνώρισα” πολλούς ενδαφέροντες ανθρώπους σε όλο το κόσμο. Κάποια στιγμή μπορεί να τους έχω και απέναντί μου με τη φυσική τους υπόσταση.
– Τέλειωσα την επιμόρφωση για την πιστοποίηση Β επιπέδου, και έδωσα και τις εξετάσεις για το “χαρτί”. Για εμένα το συγκεκριμένο ήταν μια απογήτευση. Ο λόγος ήταν ότι δώσαμε χρόνο και χρήμα για να μάθουμε προγράμματα της προηγούμενης δεκαετίας (και ξέρετε τι σημαίνει στην πληροφορική 10 χρόνοια κενό), όταν υπάρχουν ελεύθερα στο διαδίκτυο δεκάδες εξαιρετικά προγράμματα και δωρεάν και σύγχρονα και …και… και … Τέλος πάντων. Επίσης μου φάνηκε παράλογο να γίνεται μια τέτοια διαδικασία, όταν ένας μεγάλος αριθμός σχολείων στερείται στοιχειωδών υποδομών για τη πληροφορική, ή το εργαστήριο πληροφορικής αποτελεί “άβατο” για τους άλλους καθηγητές…πλην “πληροφορικάριους”. Τέλος πάντων…έγινε και αυτό.
– Παρακολούθησα την ενημέρωση για τα PROJECTS ή όπως αλλιώς λέγονται Ερευνητικές Εργασίες. Και εδώ καλό θα ήταν να λέγανε τα ίδια πράγματα τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο. Γιατί δεν είπαν τα ίδια. Μάζεψαν τις ερωτήσεις και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε τον Ιούνιο – διαμόρφωσαν τον Σεπτέμβριο πάνω σε αυτά (σωστό σαν κίνηση…) και έτσι το κάθε σχολείο κάνει τα δικά του ανάλογα το αν έχουν επιμορφωθεί Ιούνιο ή Σεπτέμβριο. Καλό;
-Βρέθηκα στη Κρήτη…Ναι το ξέρω ότι από εκεί κατάγομαι αλλά είχα καιρό να πάω και να γυρίσω. Και έτσι “τους φόρτωσα όλους” και 15 μέρες γυρνάγαμε. Τουλάχιστον τώρα μπορώ να πω ότι τα παιδάκια μου γνώρισαν 5 μπαρμπάδες και 10 ξαδέρφια. Τι θα θυμούνται δεν ξέρω, ξέρω όμως ότι κατάλαβαν ότι υπάρχουν ρίζες εκεί. Και αυτός ήταν ο στόχος.
– Βρέθηκα στις Βρυξέλλες, σε ένα τριήμερο αθλητικό, με τρέξιμο, ενημερώσεις, συζητήσεις. Θετική σαν εμπειρία, αλλά είχε περιθώρια βελτίωσης στον προγραμματισμό. Επίσης δεν μπορέσαμε να δούμε και να μιλήσουμε με τους Ευρωβουλευτές που έλεγε το πρόγραμμα. Τόση δουλειά πια. Τέλος πάντων.
– Πήγα στη Σύρο στο συνέδριο για τις ΤΠΕ στην εκπαίδευση. Με εισήγηση που είχαμε δουλέψει με την Έφη τη Λουκέρη πάνω στο πόσο έτοιμοι είμαστε για το νέο σχολείο, είχαμε αντιφατικά αποτελέσματα και βγήκε ότι οι μαθητές είναι πιο έτοιμοι (έκπληξη!!!!) και οι καθηγητές έχουν αρκετή δουλειά ακόμα. Από την άλλη το Συνέδριο έδειξε σημάδια κόπωσης, στην οργάνωση και στο κόσμο. Η κρίση ήταν εμφανής. Το γεγονός ότι φέτος δεν έγινε το “αδελφό” συνέδριο στην Ημαθία, μάλλον προδιαγράφει και το μέλλον της Σύρου. Ελπίζω και εύχομαι όχι..
– Ασχολήθηκα με το σπίτι στο Αίγιο. Βρέθηκα 10 μέρες το καλοκαίρι και έκανα κάποιες ανακαινίσεις. Το σπίτι εμφανίζει σημάδια κόπωσης και θέλει τη συντήρησή του και το χρόνο του.
– Κάναμε τις εξετάσεις και φιλεξενήσαμε το Αμερικάνικο Κολλέγιο στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Καινούργια εμπειρία που πήγε καλά.
– Με το σχολείο ξεκίνησα μια καινούργια διαδικασία, ψηφιακής παρουσίας με διαδικτυακά μαθήματα, εφημερίδες, blog, και άλλα όμορφα. Είναι μια πλήρης απασχόληση με πολλές ώρες και μέχρις στιγμής καλά αποτελέσματα. (Προσωπικά είμαι ενθουσιασμένος αλλά κρατάω μετριοπαθή στάση).
– Έχω “ανακαλύψει” πολλά καινούργια πράγματα, τόσα πολλά που δεν ξέρω πια τι να τα κάνω. Οπότε μάλλον πρέπει να οργανωθώ….
…Και με αυτό περνάμε στον προγραμματισμό.
– Πρέπει να οργανωθώ λοιπόν…να βάλω ένα σχέδιο, σε τι ακριβώς θέλω να κάνω στους διάφορους τομείς που ασχολούμαι και να κάνω προσεκτικά βήματα, με απολογισμό, σε κάθε βήμα.
– Σχέδια, δύσκολο να κάνεις…λόγω συνθηκών. Η κάθε πέρα προγραμματίζει την επόμενη, άντε τη βδομάδα. Παρακάτω δύσκολα. Το σπίτι στο χωριό θέλει ανακαίνιση, οπότε θα πρέπει κάποιες μέρες να τις αφιερώσω. Το σπίτι στην Αθήνα, θέλει τη φροντίδα του… οπότε και εδώ βρήκαμε τι θα κάνουμε. Εγώ θέλω το χρόνο μου και θα φροτνίσω να μου τον δώσω…
Δεν νομίζω ότι μπορώ να σκεφτώ τι θα κάνω. Υπάρχουν πολλά σε πολλούς άξονες : Σπίτι, Οικογένεια, Σχολείο, εγώ….κάποια στιγμή θα μπούνε σε μια σειρά…(καλά…λέμε τώρα)
Το σίγουρο είναι ότι έχουμε μια καινούργια χρονιά…Αυτό σημαίνει καινούργια αρχή… Αυτό σημαίνει καινούργιες δυνατότητες, καινούργιες προοπτικές, καινούργιες ιδέες…και άλλα καινούργια πράγματα. Άρα όλα εκείνα που πέρυσι φροντίσανε να τα βάλουνε στη καθημερινότητά μας και να μας κόψουν το χαμόγελο, τα όνειρα, τη χαρά…εμείς πρέπει να τα αφήσουμε πίσω και να φροντίσουμε με τα απλά καθημερινά να αλλάξουμε τη δική μας καθημερινότητα.
Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία. δημιουργικότητα, αισιοδοξία, επιτυχίες.
Τη καλημέρα μου…
