Εκπαιδευτικά – Page 15

Πεφωτισμένος…

… είμαι πάλι Elluminate-d. Νομίζω ότι περπατάω και λάμπω… Τόσο φωτισμένος είμαι. Οι μέρες που έρχονται θα είναι γεμάτες συγκινήσεις…

Πρώτα από όλα μεθαύριο ψηφίζουμε…. Καλά αστειεύομαι… Αυτό δεν είναι συγκίνηση… ή είναι; Τέλος πάντων… νομίζω ότι οι δημοτικές εκλογές πρέπει να γίνονται “εκτάκτως” κάθε εξάμηνο με εξαγγελία πεντέμισι μήνες πριν… μπας και φτιαχτούν οι Δήμοι. Τι οργασμό έργων είχαμε, τι καθαριότητα, τι φροντίδα, τι παρουσία δημοτικών αρχών. Να το βάλουμε θέμα. Κάθε εξάμηνο εκλογές.

Καλά θα σοβαρευτώ….

Λοιπόν έχουμε και λέμε…

Τη Παρασκευή έχουμε ΑΣΜΠΕΤΑ. Τι είναι το ΑΣΜΠΕΤΑ; Χμ… Μπορείτε να το δείτε εδώ…. αλλά μπορείτε να το ζήσετε αν θέλετε με ένα απλό σχόλιο. Τι είναι; Να σας πω δυο λόγια – γι αυτούς που βαριούνται να διαβάσουν. Πριν περίπου 3 χρόνια μια παρέα bloggers που τότε γράφαμε στο Pathfinder (μετά μερικοί αλλάξαμε μετερίζι) είπαμε να πάμε να πιούμε ένα ποτάκι. Και το ποτάκι έγινε παρέα. Και συχνά πυκνά βγαίνουμε για να μας δούμε. LIVE όχι μέσα από τα πληκτρολόγια. Αυτός είναι ένας λόγος να είμαι χαρούμενος, γιατί θα βρεθώ με φίλους και θα γνωρίσω και άλλους.

Ο άλλος είναι ότι στις 16 του Νοέμβρη ξεκινάμε με τα webinars. Τι είναι αυτό…Α!!!! Ωραίο πράμα!!!! Διαδικτυακά σεμινάρια, ανοικτά σε όλους με θέματα… εκπαιδευτικά. Και με πολύ καυτό θέμα…. “Η αξιολόγηση στην εκπαίδευση”. Το λέμε έτσι γενικά αλλά σε λίγο θα έχουμε αναλυτικές πληροφορίες. Για να καταλάβετε τι είναι τα Webinar μπορείτε να δείτε εδώ.

Μην ανησυχείτε όμως θα σας ενημερώσουμε έγκαιρα. Όπως και για το υπόλοιπο πρόγραμμα.

Στις 24 Νοεμβρίου στο σχολείο έχουμε παρουσίαση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ στα παιδιά. Ακούγεται λιγάκι σαν σχήμα οξύμωρο… Το αντίθετο θα ήταν πιο σωστό. Τέλος πάντων θα προσπαθήσουμε. Εγώ έχω το κομμάτι της παρουσίασης στα παιδιά των δυνατοτήτων που έχει κάποιος στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ.

Τη πρώτη Δεκέμβρη θα γίνει το απόγευμα ανοικτή εκδήλωση στο σχολείο, πάλι για το ΙΝΤΕΡΝΕΤ αλλά για τους γονείς αυτή τη φορά. Εκεί φυσικά και όσοι από εσάς που το διαβάζετε θέλετε να περάσετε να μας δείτε και live είστε καλοδεχούμενοι. Και εκεί θα έχω παρουσίαση αλλά αυτή τη φορά θα κάνω απλά μία παρουσίαση του ψηφιακού χώρου του σχολείου.

Αρχές Δεκέμβρη έχω πενθήμερη, με την Γ’ λυκείου και φτάσαμε στα Χριστούγεννα. Καλό έτσι.

Μέχρι τα Χριστούγεννα θα έχουμε τουλάχιστον τρεις εισηγήσεις με webinar. Α!!!! Το ξέχασα. Αρχίζει και η επιμόρφωση Β’ επιπέδου. Λέει ότι θα ξεκινήσει 6 Δεκέμβρη, αλλά ακόμα σήμερα, δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα Κέντρα Στήριξης Επιμόρφωσης ποιο πρόγραμμα θα έχουν και πόσους θα δεχτούν, κλπ κλπ. Και στις 6 Δεκεμβρίου ποιοι θα παρακολουθήσουν και που και πως…. Θα δούμε. Πότε; … ε καλά!!! Θα δούμε….

Λοιπόν πάλι κάτι βρέθηκε και αυτές τις μέρες, Πάλι κάπως θα πορευτούμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Και όλο και κάτι καινούργιο θα μάθουμε. Και όλο και κάτι καινούργιο θα προσφέρουμε σε αυτούς που θέλουν να μάθουν.

Δεν ξέρω πως σας φαίνονται εσάς όλα αυτά. Εμένα με έχουν κυριολεκτικά συνεπάρει. Θα σας ενημερώνω σχετικά. Υπομονή….

Μέχρι τότε να ψηφίσετε, όσοι θέλετε, ό,τι θέλετε, και με το καλό να ξαναβρεθούμε. Μέχρι τότε…

Τη καλησπέρα μου.

Ρώτησα τους μαθητές μου…(μέρος 2ο)

Τους ρώτησα στην αρχή του χρόνου, πριν καν τους γνωρίσω και με γνωρίσουν. Τους ρώτησα ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ιδανικού μαθητή.

Πάλι με τις ίδιες συνθήκες, πάλι μίλησαν κάποιοι και φυσικά δεν είναι σίγουρο ότι αυτά που ακούστηκαν και καταγράφηκαν αντιπροσωπεύουν το σύνολο των μαθητών.

Ας δούμε λοιπόν ποια χαρακτηριστικά έχουν οι ιδανικοί μαθητές όπως το είπαν οι ίδιοι.

1. Να δείχνει σεβασμό

2. Να είναι επιμελής

3. Να είναι συστηματικός

4. Να είναι δραστήριος

5. Να μη φοβάται να μιλήσει και να ρωτήσει

6. Να γνωρίζει τα όριά του.

7. Να δείχνει συνέπεια.

8. Να συμμετέχει στο μάθημα.

9. Να έχει απορίες στο μάθημα.

10. Να διαβάζει και να προετοιμάζεται.

11. Να μην είναι προκατειλημμένος.

12. Να παίρνει πρωτοβουλίες.

13. Να προσφέρεται να βοηθήσει τους συμμαθητές του.

14. Να προσπαθεί.

15. Να είναι υπομονετικός.

16. Να βρίσκει ενδιαφέρον εκεί που δεν υπάρχει.

17. Να παρακολουθεί και να προσέχει στα μαθήματα ακόμα και σε αυτά που δεν τον ενδιαφέρουν.

18. Να δείχνει ευπρέπεια και σοβαρότητα.

19. Να σέβεται τους συμμαθητές του.

20. Να υπάρχει καθαριότητα, στον ίδιο και το χώρο του.

21. Να μην απογοητεύεται και να μην επηρεάζεται από τις συνθήκες.

22. Να προσέχει και να ευχαριστιέται στο μάθημα.

23. Να δέχεται την ανθρώπινη φύση του καθηγητή.

24. Να προσπαθεί ουσιαστικά και όχι μόνο για τους βαθμούς.

Πάλι δεν θα σχολιάσω καθόλου. Τα αναφέρω όπως τα είπα. Βάζουν πολλά θέματα, πάρα πολλά θέματα. Ας τα σκεφτούμε λιγάκι όσοι μπαίνουμε σε τάξεις. Να δούμε λίγο τα πράγματα από το θρανίο του μαθητή.

Τη καλημέρα μου.

Το νέο Λύκειο… ( Μέρος 3ο : οι προτάσεις )

Σήμερα μία παρουσίαση βιβλίου με καθυστέρησε και έτσι δεν έχω πολύ χρόνο. Από την άλλη ο Κώστας δεν μου έστειλε ολοκληρωμένη τη πρόταση. Θα προσπαθήσω λοιπόν να πω τη βασική ιδέα και από τα δυο, που ακούστηκαν με τις προσθήκες του Γιώργου.

Η κεντρική ιδέα σε όλες τι προτάσεις είναι η ευελιξία στην επιλογή των μαθημάτων. Ειδικότερα ο ένας συνάδελφος μιλάει για μείωση των υποχρεωτικών στις 8 ώρες ενώ η άλλη πρόταση μιλάει για 12 ώρες. Και οι δύο μιλάνε για τις φυσικές επιστήμες να έχουν όλες και βασικές δεξιότητες (3 ώρες) και υψηλό επίπεδο (6 ώρες) – στη φυσική και τη Χημεία – και Βιολογία και Περιβαλλοντικές να παραμείνουν στις 3.Το σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό και των δυο προτάσεων είναι η δυνατότητα επιλογής από το ίδιο “καλάθι” περισσότερες από μια φορές. Και οι δύο μιλάνε για ένα βασικό (6ωρο) μάθημα και επιλογή περισσότερων μαθημάτων που μπορεί να είναι από την ίδια ομάδα.

Έτσι ο υποψήφιος Ιατρικής θα μπορέσει να έχει και βιολογία και χημεία, αλλά και μαθηματικά και …ό,τι άλλο χρειάζεται. Αλλά και ο υποψήφιος του Πολυτεχνείου θα μπορεί να έχει Μαθηματικά σαν κύριο μάθημα αλλά και επαρκείς γνώσει φυσικής και χημείας που θα του χρειαστούν.

Το κόστος είναι ότι θα έχει επιλογή να μη διαλέξει από την ομάδα των “καλλιτεχνικών” και αντ’ αυτής να πάρει τα μαθήματα, που είπαμε. Επίσης στην πρόταση με τις 8 ώρες φεύγουν από το βασικό κορμό, η ξένη γλώσσα και έτσι πάει στην ομάδα των ξένων γλωσσών, ενώ τα Λατινικά μετακομίζουν στα φιλολογικά.

Αν κάποιος έχει έφεση στις ξένες γλώσσες θα μπορούσε να πάρει 2 ή και 3 ξένες γλώσσες ενώ μια θα ήταν βασική. Το ίδιο και στα φιλολογικά θα μπορούσε να πάρει κάποιος και Αρχαία αλλά και Λατινικά (όχι σε 6ωρα αλλά για 3ώρες).

Αναγνωρίζω ότι δεν είναι με μεγάλη σαφήνεια γραμμένα αλλά η ένωση Ελλήνων Χημικών έχει και τις δύο προτάσεις αναλυτικά. Απλά ρωτείστε και θα τις μάθετε.

Σύμφωνα με μια άποψη, το σύστημα αυτό είναι αντιγραφή του ΙΒ αλλά στο περίπου. Τέλος πάντων δεν ξέρω και φοβάμαι ότι δεν έδωσα και σαφή εικόνα για το περί τίνος πρόκειται.

Τέλος πάντων… Τη καλησπέρα μου.

Το νέο Λύκειο… ( μέρος 2ο :Η Ένωση Ελλήνων Χημικών)

Χθες το Βράδυ μου ήρθε το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ένωση Ελλήνων Χημικών για το θέμα. Την δημοσιεύω αυτούσια, χωρίς σχόλια.

Δελτίου Τύπου

Στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στις 2/9/2010 στα γραφεία της Ένωσης Ελλήνων Χημικών με θέμα :
«Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΝΕΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ;»

και στην οποία συμμετείχε μεγάλος αριθμός καθηγητών Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης διατυπώθηκαν σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών και ιδιαίτερα της Χημείας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Με βάση πληροφορίες για τη δομή του Νέου Λυκείου προτείνεται δραματική μείωση της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου με ταυτόχρονη αύξηση των ωρών διδασκαλίας των θεωρητικών μαθημάτων.

Η ΕΕΧ διαφωνεί με κάθε σχέδιο περαιτέρω υποβάθμισης της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών και ιδιαίτερα της Χημείας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, διότι εκτιμά ότι ο επιστημονικός αλφαβητισμός αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη διαμόρφωση συνειδητών πολιτών ικανών να λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις, για την κοινωνική εξέλιξη και τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη της χώρας , αλλά και την προώθηση της Επιστήμης και της Τεχνολογίας.

Η ΕΕΧ είναι έτοιμη να συμβάλλει με προτάσεις στο σχεδιασμό της δομής του Νέου Λυκείου, με στόχο ένα πραγματικά σύγχρονο και αποτελεσματικό Λύκειο, το οποίο να εκπαιδεύει με επάρκεια τον πολίτη του 21^ου αιώνα αλλά και να προετοιμάζει τον αυριανό επιστήμονα.

Επίσης μου ήρθε η μία από τις δυο προτάσεις που ακούστηκαν. Θα ήθελα να έχω και την δεύτερη για να τις ανεβάσω μαζί… (Κώστα ελπίζω να διαβάζεις). Αύριο θα ανεβάσω και τις προτάσεις. Αν δεν έχω κάτι συγκεκριμένο θα ανεβάσω ό,τι θυμάμαι με επιφύλαξη. Δεν είναι – και για τις δύο περιπτώσεις – κάτι επίσημο. Είναι κάποιες σκέψεις που διακατέχονται από την κοινή λογική και δίνουν μια ευελιξία στις επιλογές και μια ισορροπία.

Κάποια από τα σχόλια – και στο Διδάσκοντας Φυσικές Επιστήμες – τοποθετούν το θέμα συντεχνιακά. Με απλά λόγια να δούμε πως θα μπορέσουμε να μη χάσουμε σαν κλάδος αυτά που έχουμε. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Είναι μια νέα αντίληψη που περνάει και πρέπει να δούμε αν αυτή η αντίληψη είναι κάτι που θέλουμε. Αν τα Πανεπιστήμια μας θα μπορέσουν να σταθούν με τη νέα γενιά των φοιτητών μετά από την εφαρμογή του νέου συστήματος. Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να πω. Είναι όλη αυτή η μυστικότητα που υπάρχει σε όλη αυτή την ιστορία. Λες και πρόκειται για βιομηχανικό μυστικό και το κρατάνε μέχρι την τελευταία στιγμή για να το ανακοινώσουν και να “ταράξουν την αγορά”. Το ότι θα μας ταράξουν είναι το μόνο σίγουρο. Το αποτέλεσμα ποιο θα είναι, δεν ξέρω.

Αν είχαμε μια πλήρη ενημέρωση, να έχουμε σωστούς πίνακες με τις ώρες και τις κατανομές, και μια σωστή τοποθέτηση για το τι ακριβώς γίνεται….

Αν είχαμε ένα διάλογο ειλικρινή όπου ο ένας να ακούει τον άλλο και να τον λαμβάνει υπόψη και όχι να κοιτάει πως θα τον αιφνιδιάσει…

Αν ρωτούσαν τα Πανεπιστήμια τι περιμένουν να γνωρίζουν οι πρωτοετείς φοιτητές…

Εντάξει λέμε ότι το Λύκειο αποδεσμεύεται από το Πανεπιστήμιο. Αλλά όπως και να έχει, το Λύκειο θα δώσει στο πρωτοετή φοιτητή τις απαραίτητες γνώσεις. Ρωτάμε για να ακούσουμε, όχι για να μη πούμε ότι δεν ρωτήσαμε. Ακούμε για να λάβουμε υπόψη και όχι για να φτιάξουμε άλλοθι ότι έγινε διάλογος.

Δεν ξέρω…Δυστυχώς μόνο αυτό μπορώ να πω. Αν μπορούμε να έχουμε μια πλήρη ενημέρωση, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε το σκεπτικό.

Αυτά για σήμερα… Τη καλησπέρα μου.

Το νέο Λύκειο…(μέρος 1ο : Η παρουσίαση)

Το διάβασα σήμερα στην Ημερησία του Σαββάτου και έπαθα ένα κάτι τις…Το ξαναδιάβασα και πάλι έμεινα στο κάτι τις…Το κοιτούσα και δεν καταλάβαινα… Μετά πρόσεξα τη φράση…”Σύμφωνα με πληροφορίες της ΗτΣ…” και σκέφτηκα… “Μακάρι να κάνουν λάθος γιατί αν δεν κάνουν λάθος, τότε θάβουν το Λύκειο και υπονομεύουν τις φυσικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια.”

Μέσα από τ άρθρο φαίνεται η ελαφρότητα, με την οποία αντιμετωπίζουν στο υπουργείο Παιδείας το θέμα “Σχολική Μεταρρύθμιση” και το μέλλον των παιδιών μας αλλά και το μέλλον των Πανεπιστημίων μας και της Βιομηχανία ας μας. Δηλαδή όλων μας. Ειλικρινά εύχομαι όταν ανακοινωθεί το νέο Λύκειο, να μην έχει σχέση με αυτό που σας παρουσιάζω αμέσως τώρα.

Σας παρουσιάζω τα βασικά σημεία. Όσοι θέλουν λεπτομέρειες υποθέτω ότι μπορούν να το βρουν στο ΙΝΤΕΡΝΕΤΙ. Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε κάποιες σκέψεις συναδέλφων ΕΔΩ μαζί με συνημμένο ένα πίνακα που δείχνει τη δομή του Νέου Λυκείου.

Το Λύκειο στην Β και Γ Λυκείου χωρίζεται σε δύο μεγάλα τμήματα :

1. Υποχρεωτικά :

Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία : 4+2 = 6 ώρες.

Αγγλικά : 3 ώρες

Φυσική Αγωγή : 3 ώρες

Δραστηριότητα : 2 ώρες (Νέο “μάθημα” που έχει σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές και κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα και να τους ωθήσει σε εθελοντικές δράσεις)

ΣΥΝΟΛΟ : 14 ώρες (Ξεκινάμε με δεδομένο 5Χ7 = 35 ώρες άλλα υπόλοιπο για “μοίρασμα” 21 ώρες)

2. Επιλογής :

Εδώ εμφανίζονται 6 ομάδες μαθημάτων χωρισμένα σε τρίωρα και εξάωρα. Τα τρίωρα θεωρούνται ότι παρέχουν επαρκείς δεξιότητες στο μάθημα, ενώ τα εξάωρα “εις βάθος γνώση του αντικειμένου”. Ο μαθητής καλείται να επιλέξει ένα εξάωρο και 5 τρίωρα ένα από κάθε ομάδα. Δηλαδή (1Χ6 + 5Χ3 = 21 ώρες και κλείσαμε). Δείτε τις ομάδες και μετά σχολιάζουμε μέσα από παραδείγματα.

Α. ΑΡΧΑΙΟ-ΓΝΩΣΙΑ

1. Αρχαία ελλ. Γλώσσα & γραμματεία. (6 ώρες)

2. Αρχαία ελληνική γραμματεία (3 ώρες)

3. Αρχαία Ιστορία (3 ώρες)

4. Ιστορία των ιδεών (3 ώρες)

Β. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

1. Μαθηματικά υψηλού επιπέδου (6 ώρες)

2. Μαθηματικά βασικού επιπέδου (3 ώρες)

Γ. ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

1. Φυσική (6 ώρες)

2. Χημεία (3 ώρες)

3. Βιολογία (3 ώρες)

4. Περιβαλλοντικές επιστήμες (3 ώρες)

Δ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

1. Οικονομία ( 6 ώρες )

Οικονομία (3 ώρες)

Πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες (3 ώρες)

Ευρωπαϊκή ιστορία (3 ώρες)

Ψυχολογία (3 ώρες)

Αρχές Ηθικής και Φιλοσοφίας (3 ώρες)

Θρησκευτικά (3 ώρες)

Ε. ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ

Λατινικά ( 6 ώρες)

Γαλλικά ( 3 ή 6 ώρες)

Γερμανικά (3 ή 6 ώρες)

Ισπανικά (3 ή 6 ώρες)

Ιταλικά (3 ή 6 ώρες)

ΣΤ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

1. Εικαστικά (3 ώρες)

2. Μουσική (3 ώρες)

3. Θέατρο και Κινηματογράφος ( 3 ώρες)

Λοιπόν αυτό είναι… Καλό φαίνεται αλλά λειτουργεί; Για να δούμε.

Έχουμε ένα μαθητή που θέλει να πάει Ιατρική.

Σε ποια μαθήματα νομίζετε ότι θα έπρεπε να έχει βαθιά γνώση;…

Υποθέτω ότι το μυαλό σας πήγε στην Βιολογία και μετά στην Χημεία. Ωραία κανένα από τα δύο δεν έχει 6ωρο για βαθιά γνώση. Αναγκαστικά λοιπόν διαλέγει…Φυσική. Ναι αλλά δεν θα μπορέσει να πάρει ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ από την ομάδα αυτή. Οπότε πάει η χημεία και η βιολογία. Ας δούμε κάτι άλλο στον ίδιο μαθητή…Ποιο άλλο κύριο μάθημα (6ωρο) θα μπορούσε να πάρει… Μάλλον Μαθηματικά… είναι το μόνο που κολλάει “κάπως” αν και οι γιατροί δεν νομίζω ότι φημίζονται για την καλή σχέση τους με τα μαθηματικά…Ωραία λοιπόν… έστω Μαθηματικά. Και πάλι από το πακέτο των πειραματικών επιστημών μπορεί να πάρει μόνο ένα …Φυσική δεν μπορεί είναι εξάωρο, Μένουν Χημεία, Βιολογία και Περιβαλλοντικές επιστήμες.

Για να δούμε ένα άλλο παράδειγμα…

Ένας μαθητής θέλει να πάει στο Πολυτεχνείο…Να μη πω χημικούς μηχανικούς (εκεί δεν πάει με τίποτα…) αλλά ας πούμε …Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς. Αντιμετωπίζει το εξής δίλημμα : Κύριο ( 6ωρο μάθημα ) : Φυσική ή Μαθηματικά. Αν είναι Φυσική εντάξει αλλά μαθηματικά θα αποκτήσει τις Βασικές γνώσεις (τρίωρο) ενώ αν είναι ανάποδα και διαλέξει μαθηματικά αναγκαστικά θα πάρει χημεία ή βιολογία από την ομάδα των πειραματικών επιστημών.

Νομίζω γίνεται φανερό ότι θα προχωρήσει με περιορισμένες γνώσεις προκειμένου να σπουδάσει αυτό που θέλει.

Πάμε τώρα στα φιλολογικά : Ένας μαθητής θέλει να πάει για Φιλοσοφική…

Μπορεί να επιλέξει βασικό μάθημα : Είτε Αρχαία είτε Λατινικά. Μετά στα τρίωρα :

Για Αρχαία επιλογή : Μαθηματικά / Περιβαλλοντικές επιστήμες / πολιτικές ή κοινωνικές επιστήμες ή Ευρωπαϊκή ιστορία ή Ψυχολογία ή Αρχές ηθικής και φιλοσοφίας ή Θρησκευτικά / κάποια δεύτερη ξένη γλώσσα / κάποιο πολιτιστικό αντικείμενο.

Καλό πακέτο. Χωρίς προβλήματα και πλήρες.

Αν επιλέξει Λατινικά θα έχει Αρχαία Ελληνική γραμματεία (3ωρο) και όλα τα άλλα όπως έχουν εκτός από την ξένη γλώσσα μια και τα Λατινικά θεωρούνται ξένη γλώσσα (!!!) και είναι σε άλλο πακέτο επιλογών. Και εδώ πλήρες πακέτο. Τυχαίο ;;;;; Δεν νομίζω.

Εδώ πρέπει να πούμε ότι το κάθε Πανεπιστήμιο θα πρέπει να επιλέξει ποια 2 (μόνο 2) από τα 4 μαθήματα που θα εξεταστούν οι μαθητές πρέπει να κατέχουν για να είναι υποψήφιοι σε αυτό. Αλλά είπαμε ότι το Λύκειο αποδεσμεύεται από το Πανεπιστήμιο…

Και ρωτάω …ο αφελής

Πως θα λειτουργήσει η βιομηχανία με απόφοιτους Πολυτεχνείου – αν καταφέρουν να τελειώσουν με βασικές γνώσεις Μαθηματικών – χημείας ή βιολογίας. (είπαμε η φυσική εμφανίζεται μόνο κύριο μάθημα – 6ωρο).

Πως θα μπορέσουν να λειτουργήσουν τα πανεπιστημιακά τμήματα της Φυσικομαθηματικής και του Πολυτεχνείου με φοιτητές που έχουν βασικές δεξιότητες στη Χημεία, Βιολογία, Φυσική ή Μαθηματικά (είπαμε ΔΕΝ μπορείς να τα πάρεις όλα) και ποιοι θα επανδρώσουν αύριο τις αντίστοιχες θέσεις στην παραγωγή;

Φυσικά θα ξέρουν Ξένες γλώσσες και εικαστικά, μουσική ή κινηματογράφο… Δεν τα υποτιμώ καθόλου αλλά αν έμπαινε θέμα επιλογής σε βάθος χρόνου για γνώση και εξέλιξη… μάλλον θα χάνανε. Δεν εξετάζω αν είναι καλό ή κακό, αλλά…

Δεν βάζω θέματα βιβλίων, αναλυτικού προγράμματος, ή υποδομών, (αιθουσών εργαστηρίων, καθηγητών, θρανίων, καρεκλών… αν με εννοείτε τι θέλω να πω). Δεν βάζω θέμα ενημέρωσης καθηγητών, (για επιμόρφωση… ούτε λόγος… δεν το συζητάμε). Αυτά είναι λυμένα. Πάλι κάποιοι θα τρέχουν…

Οι μαθητές προσπαθώντας να καταλάβουν τι γίνεται…

Οι καθηγητές για να μπορέσουν να δουν τι θα πουν και με ποιο τρόπο…

Οι γονείς για να πληρώνουν τα φροντιστήρια που θα δώσουν τις απαραίτητες γνώσεις υποδομής που τώρα πια το σχολείο όντως ΔΕΝ τις παρέχει.

Οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές για να μπορέσουν να κάνουν μάθημα με φοιτητές που δεν έχουν γνώσεις υποδομής.

Κλείνοντας…

Έτσι όπως δημοσιεύθηκε δεν δουλεύει…απλά. Έχουμε πρόβλημα στην παιδεία λέμε σήμερα… αύριο θα λέμε Δεν έχουμε παιδεία, γιατί θα την έχουμε διαλύσει. Ελπίζω να μην είναι το τελικό κείμενο αυτό αλλά “κάποιες σκέψεις…” ή να κατάλαβαν “λάθος” αυτοί που το άκουσαν.

Σήμερα το πρωί μαζευτήκαμε στην Ένωση Ελλήνων Χημικών και είπαμε το “αυτονόητο” (πολύ πέραση έχει η φράση)… ότι αυτό είναι έκτρωμα. Και κάναμε το αυτονόητο… σκεφτήκαμε (κάτι πολύ συνηθισμένο για εμάς…για άλλους δεν ξέρω…) και λειτουργήσαμε με τον αυτονόητο τρόπο… ακούσαμε και τους συναδέλφους καθηγητές (από την ένωση Φυσικών ήταν παρόντες, ενώ οι Βιολόγοι έστειλαν “χαιρετισμό”) και τους πανεπιστημιακούς και μάθαμε τι γίνεται… και όπως είναι αυτονόητο…. βγάλαμε και κάποια συμπεράσματα και έχουμε και προτάσεις…

Μήπως λοιπόν από το “Μαρούσι” πρέπει να κάνουν το αυτονόητο…να καλέσουν τις αντίστοιχες ενώσεις των φυσικών επιστημών, να συζητήσουν και κυρίως να τις ακούσουν… (ουσιαστικά). Να μη βγει άλλο ένα “ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ” στο ποδάρι με θύματα την Ελληνική Παιδεία, αλλά και την Ελληνική Οικονομία. Γιατί – τώρα το σκέφτηκα – αν θέλουμε να ανοίξουμε θέσεις για νέους επιστήμονες στην Ελληνική αγορά μάλλον είναι “στρέβλωση”, να κλείσουμε τα Ελληνικά Πανεπιστήμια για να έρθουν οι νέοι επιστήμονες από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Πολλά έγραψα. Διαβάστε τα, σκεφτείτε τα… πρόκειται για τα παιδιά μας αλλά και για εμάς τους ίδιους…

Μόλις μου έρθει το υλικό με κάποιες προτάσεις που ακούστηκαν από κάποιους συναδέλφους, θα τις δείτε και εσείς.

Τη καλησπέρα μου.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Μόλις έμαθα τον σύνδεσμο για το άρθρο της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ. Μπορείτε να το δείτε εδώ.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2 : Μόλις το διάβασα… Ορισμός της έννοιας Δεξιότητα : Ο όρος δεξιότητα καλύπτει την απόκτηση και δυνατότητα εφαρμογής από τον εκπαιδευόμενο τεχνικών γνώσεων και εμπειρίας, που απαιτούνται για την άσκηση ενός έργου ή εργασίας. (Δηλαδή διεκπεραιωτικά… χωρίς να είναι ανάγκη να υπάρχουν γνώσεις υποδομής.)

Επιτέλους ισότητα…

Να σας βάλω λίγο στο κλίμα…

Ήταν 1999. Ο Γεράσιμος Αρσένης εφαρμόζει για πρώτη χρονιά το σύστημα των κατευθύνσεων για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο από το Λύκειο. Έχει εξαγγείλει την εξίσωση σε όλες τις διαδικασίες των ιδιωτικών και των δημόσιων εκπαιδευτικών. Εξίσωση….χμ όχι ακριβώς. Ακούστε την ιστορία και κρίνετε:

Μόλις δίνουν τις πρώτες εξετάσεις – θυμάστε 14 μαθήματα, και για Β’ λυκείου. Παράλληλα με τις εξετάσεις των δεσμών της Γ’ λυκείου, το νέο σύστημα είχε φύγει πίσω χρονικά. Κόντευε να μπει ο Ιούλιος, και τα γραπτά δεν τα είχαν αγγίξει γιατί οι συνάδελφοι του δημοσίου κυνηγούσαν τις δέσμες και τα λεφτά που δίνονταν για τις διορθώσεις για το νέο σύστημα “δεν ήταν καλά”. Εμείς μη γνωρίζοντας διαδικασίες, κάναμε τη δουλειά μας στο σχολείο και μέχρι εκεί. Μας καλούν λοιπόν εναγωνίως να βοηθήσουμε και πηγαίνοντας μας δίνουν ένα “χαρτί” να υπογράψουμε ότι δεν θα διεκδικήσουμε καμία άλλη αποζημίωση εκτός από τα διορθωτικά. Ρωτώντας τους συναδέλφους μάθαμε για τα Σάββατα και τις Κυριακές, και μη χρήση αδείας για τον Ιούλιο, και όταν είπαμε ότι ή πληρωνόμαστε όπως όλοι ή καθόλου και σηκωθήκαμε να φύγουμε ακούσαμε ένα “καλά θα δούμε τι θα γίνει”. Να σας πω τι έγινε. Αυτά τα λεφτά δεν τα πήραμε ποτέ. Γιατί; Γιατί η εγκύκλιος που αναφερότανε στους βαθμολογητές είχε μια παραπομπή σε μια άλλη εγκύκλιο του 1988 που έλεγε ότι τις εξετάσεις τις διενεργούν ΔΗΜΟΣΙΟΙ εκπαιδευτικοί, άρα εμείς δεν δικαιούμαστε αποζημίωσης. Καλό; Έχει και άλλο…

Το χρόνο που μεσολάβησε πηγαίνοντας για το 2000 ο υπογράφων έκατσε δίπλα σε ένα διευθυντή οικονομικών – δεν θυμάμαι ακριβώς την ειδικότητα του στο υπουργείο παιδείας – και συντάξαμε τη νέα εγκύκλιο, με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να πληρωθούν και οι συνάδελφοι των ιδιωτικών σχολείων. Αν και τη πρώτη χρονιά δημιουργήθηκε θέμα αν έπρεπε να πληρωθούν από το ιδιωτικό σχολείο ή από το δημόσιο. Τελικά με τα χίλια ζόρια αρχίσαμε να πληρωνόμαστε. Το ΙΚΑ ήθελε να μας βάζει πρόστιμο γιατί πληρωνόμασταν Νοέμβρη για αμοιβές Ιουλίου και είδαμε και πάθαμε να βγει εγκύκλιος που να λέει ότι αφού τα χρήματα εκταμιεύονται Νοέμβριο από το Δημόσιο δεν πρέπει να πληρώνουμε πρόστιμο. Τα γράφω αυτά γιατί οι νέοι συνάδελφοι νομίζουν ότι τα όποια χρήματα παίρνουν τους έρχονται μόνα τους.

Πάει αυτό. Ρυθμίστηκε.

Πάμε στα παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά. Όποτε αλλάζουν τα βιβλία εμείς αποκλειόμαστε από τα αντίγραφα των νέων βιβλίων. Για να βρω τα βιβλία του καθηγητή στις χημείες που διδάσκω έπρεπε μέσα από προσωπικές επαφές να παρακαλέσω φίλους και γνωστούς για να φτάσουν κάποια αντίγραφα στα χέρια μου. Έμαθα ότι βγήκαν μόνο τη πρώτη χρονιά κάποια αντίγραφα και μετά τέρμα.Τίποτα άλλο. Επισήμως στο παιδαγωγικό Ινστιτούτο όσες φορές πήγα δεν πήρα τίποτα. Είτε γιατί δεν είχαν είτε γιατί δεν επιτρεπόταν (όταν είχαν).

Μια φορά μάλιστα μας στείλανε ένα πακέτο για την Λυκειακή χημεία και μετά από 15 μέρες το ζητήσανε πίσω. Ναι…. Δεν επιτρεπόταν. Διαβάστε εδώ την ιστορία.

Μετά ήταν το θέμα με την επιμόρφωση Α επιπέδου. Όλοι όσοι ήξεραν ηλεκτρονικούς υπολογιστές μπορούσαν να δώσουν την πιστοποίηση χωρίς να παρακολουθήσουν το σεμινάριο. Αλλά οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί είναι βέβαιο ότι ΔΕΝ ξέρουν να χρησιμοποιούν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, άρα πρέπει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να παρακολουθήσουν το σεμινάριο για να πάρουν την πιστοποίηση. Φέτος τον Απρίλιο ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δόθηκε η δυνατότητα να πάρουμε την πιστοποίηση χωρίς το σεμινάριο. Και φυσικά την πήρα από τους πρώτους, και όσοι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν το έχουν κάνει να πάνε. Τώρα ετοιμάζομαι για την πιστοποίηση Β’ επιπέδου τον Δεκέμβριο. Εδώ ξέρω ότι είναι υποχρεωτική η παρακολούθηση αλλά και πάλι δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι να “με περιμένει στη γωνία”.

Αλλά είναι και κάτι άλλο. Γιατί να είναι ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός με αορίστου χρόνου σύμβαση (δηλαδή με 6 χρόνια προϋπηρεσία) ενώ ο αναπληρωτής συνάδελφος του δημοσίου με μηδέν (ο) χρόνια προϋπηρεσία να μπορεί να πάρει τη πιστοποίηση άμεσα. Φαίνεται ότι στη λογική των κρατούντων ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός δεν έχει ανάγκη ή ότι πρέπει να είναι σίγουροι ότι θα παραμείνει καθηγητής (!!!! λες και δεν μπορούν να τον διαγράψουν…ΌΟΟΟΟΧι ισότητα).

Και πάμε στο τελευταίο. Είναι το σχολικό δίκτυο. Ναι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να εγγραφούν στο σχολικό δίκτυο. Μπορείτε να δείτε λεπτομερή αναφορά εδώ. Λοιπόν από φέτος το ΥΠΕΠΘ εκτιμά ότι η δυνατότητα σύνδεσης στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο πρέπει να παρέχεται και στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς…με σύμβαση αορίστου χρόνου. Η bold γραφή είναι από την εγκύκλιο. Έχει μια γραφειοκρατική διαδικασία, με την αίτηση, να την υπογράφει ο προϊστάμενος, αφού ελέγξει την σύμβαση αορίστου χρόνου κλπ κλπ κλπ. Πάλι βέβαια για αορίστου χρόνου μιλάμε.

Πως το λέει ο λαός μας… “Ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι.” Έ! αυτό. Βρήκαν να περιορίσουν τις δυνατότητες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και να … εξοικονομήσουν τι; Ειλικρινά αν υπάρχει κάποια ερμηνεία θα ήθελα να μου την μεταφέρετε. Γιατί εγώ δυσκολεύομαι να βρω λογική σε αυτή τη μερική “ισότητα”. Όπως λέμε “ολίγον έγκυος….” ε! κάτι τέτοιο μου φαίνονται όλα αυτά.

Τέλος πάντων τα είπα πάλι. Αν διαβάζει κανείς διαθέτων κοινή λογική και νου, να πράξει τα αυτονόητα ας προχωρήσει. Αν πάλι έχω πέσει “θύμα” ελλιπούς ενημέρωσης..ενημερώστε με παρακαλώ.

Τη καλησπέρα μου.

Κόρινθος… και συνέδριο

“Ου παντός πλειν εις Κόρινθον…” λέγανε οι αρχαίοι για την Κόρινθο όταν ήταν στις μεγάλες της δόξες.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα μπει ποτέ στην Κόρινθο. Τουλάχιστον δεν το θυμόμουνα.

Από τη Πέμπτη λοιπόν μέχρι και σήμερα πραγματοποιήθηκε στη Κόρινθο το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο με Διεθνή συμμετοχή για την Εφαρμογή των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση.Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα και απασχολεί πολύ τους εκπαιδευτικούς αλλά και το Υπουργείο.

Εδώ κάποιες πρώτες σκέψεις πάνω σε αυτό, οι οποίες έχουν καταγραφεί εδώ και πολύ καιρό και σε κάθε συνέδριο επιβεβαιώνονται είναι ότι…αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι η νοοτροπία. Δεν έχει να κάνει με καθηγητές πληροφορικής όπως αναφέρθηκε αρκετά συχνά χθες, ούτε με υποδομές. Έχει να κάνει με το τι έχουμε στο μυαλό μας. Έχει να κάνει με το πόσο θέλουμε να ξεβολευτούμε, και πόσο θέλουμε να μάθουμε για να μπορέσουμε να περάσουμε τη γνώση στους άλλους. Διότι όταν σχολικός σύμβουλος δηλώνει ότι στην Ανατολική Αθήνα, οι καθηγητές πάνε για να πάρουνε σύνταξη… υπονοώντας ότι αφού έχουν πάρει όσες μεταθέσεις ήταν να πάρουν εκεί πάνε και “κατασταλάζουν” περιμένοντας τον καιρό να περάσει, για να βγουν στη σύνταξη. Δεν ξέρω αν το είπε σαν δήλωση ή εννοούσε ότι όλοι αυτοί οι καθηγητές πλέον δύσκολα ξεβολεύονται για κάτι νέο. Σίγουρα το θέμα της εκπαίδευσης πρέπει να το δούμε από άλλη σκοπιά. Ίσως αν κατεβούμε από την έδρα και καθήσουμε λίγο στα θρανία;

Ίσως να δούμε την τάξη και το αντικείμενο μας με τα μάτια του 15χρονου – όσο είναι δυνατόν να θυμηθούμε πως είναι αυτό. Να δώσουμε ποικιλία, ενδιαφέρον, να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε το κόσμο. Ξέρετε τι μου είπε ότι θα ήθελε να έχει ο καθηγητής του, ένας μαθητής; Έντονα χρώματα στα ρούχα του (!!!!)Μήπως η χρωματική γκάμα των ρούχων μας εκτείνεται από στο μπλέ – σκούρο μπλε μέχρι το μαύρο; Ακόμα και αυτό δείχνει κάτι για το πως αντιμετωπίζουμε τη “δουλειά” μας, κάνοντας μια εργασία, με τα ρούχα της δουλειάς… όποια και αν είναι αυτά – ο καθένας μας ξέρει – και όχι σαν να είμαστε οι οικοδεσπότες σε ένα ταξίδι γνώσης και πληροφορίας. Να μπορέσουμε να παρασύρουμε τους μαθητές μας στην ανακάλυψη και όχι στην κονσέρβα της απομνημόνευσης. Αλλά αυτό σημαίνει ότι και εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αφεθούμε, να παρασυρθούμε. Τέλος πάντων τώρα παρασύρθηκα εγώ. Πάντως οι ΤΠΕ υπόσχονται να δώσουν μια διέξοδο σε αυτά. Αλλά από την άλλη πάλι μέσα από τα συνέδρια μάλλον φαίνεται ότι η νοοτροπία θα αργήσει να αλλάξει.

Γιατί; Μα για όσο διάστημα παρακολουθώ όλη αυτή τη κίνηση (περίπου 3 χρόνια τώρα) έχω την ίδια εικόνα. Οι εργασίες έχουν την ίδια δομή (έχω ήδη αναφέρει για τις σχολές των εισηγητών σε προηγούμενη εγγραφή.) Καταγραφές δεδομένων και αριθμών που σύντομα έκαναν το κοινό να χάνει κάθε ενδιαφέρον. Και όχι μόνο αυτό. Όσο και αν έχεις καλή θέληση και διάθεση δύσκολα δέχεσαι στατιστική ανάλυση με 6 μαθητές. Όπως και να έχει. Τέλος πάντων ίσως είμαι κακός αλλά επιμένω ότι ο κόσμος διψάει για πληροφορίες και γνώσεις όχι για νούμερα. Οι συνήθεις ασθένειες των συνεδρίων ήταν εδώ και κυρίως ο χρόνος (Το είδα και στην Βέροια – Νάουσα ) Το ΙΝΤΕΡΝΕΤΙ καλό και δυνατό. Ο χώρος, όμορφος, μαζεμένος και συγκροτημένος. Λίγες αίθουσες και σχετικά λίγες εισηγήσεις. Έτσι είχες τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις κάποιες. Και από το μεσημέρι και μετά λειτουργούσαν κάποιες στη κεντρική αίθουσα. Βέβαια η διάρκεια είχε μια μέρα παραπάνω : από Πε μέχρι Κυ. Το catering αξιοπρεπέστατο – αν και οφείλω να ομολογήσω ότι σε όσα έχω πάει μέχρι στιγμής εδώ όλοι ήταν άψογοι -. Η οργάνωση θα έλεγα ότι ήταν πολύ καλή. Σίγουρα κάποιοι τρέχανε πολύ πιο πριν για αυτό. Τα πρακτικά δόθηκαν μόνο σε ηλεκτρονική μορφή με την μορφή των περιλήψεων των εισηγήσεων. Δεν ξέρω αν τα βιβλία είναι καλύτερα αλλά εγώ είμαι της παλιάς σχολής και θέλω να “μυρίζω” χαρτί όταν διαβάζω.

Αυτά όλα έγιναν το Σάββατο. Αλλά το καλύτερο ήταν ότι εγώ πάλι Σάββατο μεσημέρι έπινα καφέ με φίλους, όχι όμως στο Βύρωνα αλλά στη Κόρινθο και οι φίλοι ήταν ο Τάσος και η Άννα. Ο συγκάτοικος μου από τα φοιτητικά μου χρόνια και η γυναίκα του – από τότε επίσης. Και μετά από πολλά χρόνια που είχαμε να βρεθούμε, χθες είπαμε αρκετά. Βέβαια το ότι ο γιος μου πήγε φαντάρος και ότι ο γιός τους είναι στο τρίτο έτος στο Πολυτεχνείο, τα χάσαμε αλλά τα άλλα τα “καλύψαμε”.

Αλλά και η Κόρινθος ήταν το κάτι άλλο. Πολύ ωραία. Με ένα φανταστικό παραθαλάσσιο πάρκο – πεζόδρομο ότι πρέπει για βόλτα αλλά και οι γύρω δρόμοι – το εμπορικό μέρος επίσης πολύ αξιόλογο. Ωραία η Κόρινθος αλλά μια ζωή περνάμε από έξω πηγαίνοντας όπου πάμε. Πάντως αξίζει για στάση και καφεδάκι. Ίσως αντί για τον Ισθμό θα ήταν μια καλή παράκαμψη.

Με το ΤΠΕ θα υπάρχει συνέχεια και θα υπάρχουν και εξελίξεις, για τις οποίες θα σας ενημερώνω. Υπομονή λοιπόν γιατί το τοπίο είναι “αχαρτογράφητο” και η χαρτογράφηση γίνεται στο χέρι με αργά βήματα.

Μέχρι τότε υπομονή και τη καλησπέρα μου…

Το σχολείο μου…

Φυσικά και ξέρετε ότι είμαι καθηγητής Χημείας. Έχω γράψει άλλωστε αρκετές φορές. Το ξέρετε ότι είμαι σε ιδιωτικό σχολείο, και αυτό το έχω γράψει αρκετές φορές.

Το σχολείο που εργάζομαι είναι η Ελληνογαλλική Σχολή Αγίας Παρασκευής “Ευγένιος Ντελακρουά” όπως είναι ο πλήρης τίτλος του.

Να σας ξεναγήσω λοιπόν…

Περάστε….

Ρίξτε μια συνολική ματιά. Περάστε από την είσοδο…

Να σας δείξω λίγο το χώρο από ψηλά…(ας είναι καλά το BING και η σύγχρονη τεχνολογία.)

Πρώτα μια γενική άποψη που φαίνεται όλος ο χώρος γύρω γύρω…

Για να δείτε λίγο τους χώρους από ψηλά δείτε άλλες δυο φωτό, λίγο πιο κοντά…

Και άλλη μια…

Έχω επισημάνει τους χώρους όχι ότι δεν φαίνονται αλλά έτσι για να επισημανθούν.

Αυτά που δεν φαίνονται είναι η σχεδίαση του σχολείου σε “γραμμή Corbusier” με το “βαρύ, γεωμετρικό” στυλ του (σχόλιο παλιού μαθητή που μεταφέρω με επιφύλαξη ως προς την ακρίβεια του), τα βιοκλιματικά χαρακτηριστικά του με τον προσανατολισμό του στο χώρο, τα συστήματα παθητικού φυσικού αερισμού, και τα γεωμετρικά στοιχεία που διευκολύνουν τη σωστή κυκλοφορία της θερμότητας αλλά και του φυσικού αέρα. Χαρακτηριστικά μάλλον πρωτοποριακά για το 1979 – 1981 που χτίστηκε.

Αυτή η εγγραφή έγινε με αφορμή τα σχόλια παλιών μαθητών του σχολείου για το σχολείο και τις μνήμες. Έτσι σκέφτηκα να τους δώσω μια εικόνα από το σήμερα. Βέβαια ξέρω ότι θα τους λείψει το χωμάτινο γήπεδο, αλλά και θα ζηλέψουν τα “χόρτινο” γήπεδο όπως έχει γίνει τώρα.

Φέτος κλείνουμε τα 30 χρόνια και προβλέπετε να γίνει “ψιλονταβαντουράκι” με διάφορες εκδηλώσεις όπου πιθανότατα θα κυκλοφορήσουν πολλοί παλιοί μαθητές, για να τους ξαναδούμε.

Φυσικά και δεν ξέχασα την Άνδρο αλλά τώρα το ψιλοβαριέμαι. Δεν πειράζει θα το χρησιμοποιήσετε για τις διακοπές του χρόνου.

Τη καλημέρα μου… Ξεκινάει το καθημερινό τρέξιμο.

Όταν ο “μεγάλος” είναι αναίσθητος…

Σήμερα είχαμε τα μηχανογραφικά. Σε απλά ελληνικά σήμερα βάλαμε αρίθμηση στα όνειρα και τα σχέδια. Τους δώσαμε σειρά προτεραιότητας και πλέον περιμένουμε να δούμε τι σειρά δώσανε και όλοι οι άλλοι για να δούμε ποιο όνειρό μας θα πραγματοποιηθεί.

Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι απλά αλλά δεν είναι…

Τα μηχανογραφική χωρίζονται σε δυο κατηγορίες… στα “αδιαπραγμάτευτα” και τα “προσαρμοσμένα.”

“Αδιαπραγμάτευτα” ονομάζω τα μηχανογραφικά εκείνων των παιδιών που κατάφεραν να πιάσουν τις μονάδες που χρειάζονται για να πιάσουν τη σχολή που θέλουν άρα στο μηχανογραφικό πρώτη πρώτη είναι η σχολή – στόχος, το όνειρο που στοχεύει ο μαθητής. Αυτά συνήθως έχουν λίγες σχολές μια και καλύπτουν το όνειρο.

“Προσαρμοσμένα” ονομάζω τα μηχανογραφικά εκείνων των παιδιών που δεν μπόρεσαν να πιάσουν τα μόρια για τη σχολή – όνειρο, και αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν στα δεδομένα που επιβάλλουν οι βαθμοί που πήραν. Αυτά συνήθως έχουν πολλές επιλογές κυρίως λόγω ανασφάλειας και αβεβαιότητας για το τι είναι η κάθε σχολή.

Εκεί λοιπόν που τα παιδιά κρατάγανε τα όνειρά τους σε ένα χαρτί με πολύ προσοχή και αγωνία, οι μεγάλοι είχαμε “ψιλοκουβεντούλα”. Ξάφνου εμφανίζεται η “Μαρία” με μια κυρία – δεν ήταν η μητέρα της γιατί την γνωρίζω – η οποία δεν ξέρω τι σχέση είχε μαζί της . Αφού διέδωσε σε όλους ότι η Μαρία αρίστευσε στο σχέδιο, κάτι που η μητέρα της Μαρίας (παρούσα ούσα) απλά συμφώνησε, και βεβαιώθηκε ότι το μάθανε όλοι για το σχέδιο άρχισε να ρωτάει κάθε παιδί που έμπαινε…

Φτάνει λοιπόν στην “Μαίρη” (είπα να αλλάξω όνομα), και ρωτάει “Εσύ που πέτυχες; “Εμείς” αρχιτεκτονική…”

– Γεωπονική …απαντάει η Μαίρη…

Σιγή η κυρία… και λέει το αμίμητο… (ευτυχώς γιατί έτσι καταλαβαίνουμε ότι τα δίποδα είναι λίγα).

– Και… καλά… τι θα κάνεις εκεί; Με ένα ύφος χιλίων καρδιναλίων και μύτη στον ουρανό…

… (δεν απαντάει η Μαίρη)

– Επιμένει το “δίποδον” : …Τι θα κάνεις στη Γεωπονική; (Με το ίδιο ακριβώς ύφος – μάλλον της ήταν “έμφυτο”)

Τέρας ψυχραιμίας και κυρίως ευγενείας η Μαίρη… απαντάει : Μου αρέσει…

– Α!!! και ξεκινάει για άλλο παιδάκι…

Αυτό το άτομο δεν έχει καμία αντίληψη ή συναίσθηση του τι σημαίνει εξετάσεις. Του τι σημαίνει “προσπάθεια” και όνειρα. Δεν ξέρω από ποιο πλανήτη κατέβηκε αλλά προφανώς ήταν πολύ μακρινός. Δεν έχει καμία αντίληψη του τι σημαίνει να πατάς τα όνειρα ενός παιδιού που έχει “λιώσει” – τουλάχιστον τρία χρόνια – πάνω από το βιβλίο για να πιάσει το όνειρο που έβαλε για τον εαυτό του, για να αποδείξει, στον εαυτό του πρώτα, ότι μπορεί, και μετά σε όλους τους άλλους. Δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει να μη πας καλά σε ένα μάθημα και να βλέπεις το οικοδόμημα να “καταστρέφεται”. Και τι σημαίνει να έχεις το μηχανογραφικό και να μη μπορείς να δώσεις νούμερο στο όνειρό σου και να ψάχνεις να βρεις ποιο τμήμα “πλησιάζει περισσότερο στο όνειρο”. Να ξεκινάς με συμβιβασμό.

Τυχαίνει να έζησα τη Μαίρη τρία χρόνια που “την είχα στα χέρια μου”. Την είδα να κερδίζει και να είναι στα σύννεφα, και την είδα να χάνει και προσπαθεί να κρατηθεί από όπου μπορεί. Την είδα να “παραμιλάει” στην αυλή πριν τις εξετάσεις, και να κλαίει τόσο από χαρά όσο και από την λύπη της απογοήτευσης. Και έρχεται η “άλλη” με την υπεροψία του θριαμβευτή (ούτε καν δικός της θρίαμβος δεν ήταν), να μηδενίσει τα πάντα.

Κάτσε κυρά μου στη θέση σου. Κλείσε το, το “μαργαριτοφόρο” που το ανοίγεις και φεύγουν τα μαργαριτάρια και όποιον πάρει η μπάλα. Η ευαισθησία και κυρίως η συνείδηση του χώρου και των περιστάσεων είναι προσόν.

Συγχύστηκα αλλά σεβάστηκα τη Μαίρη και όλα τα άλλα παιδιά και δεν μίλησα. Όταν όμως σε μια προσωπική συζήτηση ανάμεσα σε μένα και τους μαθητές μου, μπήκε σαν τον “μαϊντανό”, το βλέμμα που της έριξα και η μοναδική λέξη που της απεύθυνα (“άσχετο” ) όπως και ο τρόπος που την είπα νομίζω ότι την έπεισε να κάνει μεταβολή και να φύγει.

Είναι δύσκολες μέρες για όλα τα παιδιά. Για όλες τις Μαίρες και τους Γιάννηδες. Μη κάνετε σχόλια. Μη λέτε εκφράσεις του τύπου : “μα εσύ ήθελες…”. Είναι φανερό ότι κάτι άλλαξε με τις εξετάσεις. Δεν χρειάζονται λεπτομέρειες. Συγχαρητήρια και ευχές για καλά αποτελέσματα χρειάζονται.

Άντε γιατί μερικοί νομίζουν ότι όλος ο κόσμος γυρνάει γύρω από αυτούς και όλοι οι άλλοι είναι …τίποτα.

Τη καλησπέρα μου… και εμείς οι μεγάλοι να σκεφτόμαστε πριν το ανοίξουμε… Είπαμε οι λέξεις είναι από τα λίγα που δεν μαζεύονται όταν “φύγουν”.

Οι “κακές” παρέες…

Χθες βρέθηκα με τον Γιώργο μετά από πολύ καιρό. Έτσι είπαμε, είπαμε, είπαμε… και σχεδιάσαμε, σχεδιάσαμε, σχεδιάσαμε… (μη βιάζεστε…τώρα είναι καλοκαιράκι…και έχουμε άλλα να κάνουμε. Άλλωστε ο Σεπτέμβρης δεν είναι μακριά…Όρεξη να έχετε.) Εκεί λοιπόν μεταξύ μπύρας, κοψιδίων και όλα εκείνα τα “διαιτητικά” με τα οποία ασχολούμαι τα τελευταία περίπου δύο χρόνια, έγινε και μια συζήτηση για τα digitizers και τα screen grabbing. Το αποτέλεσμα το βλέπετε κάτω.

Τώρα θα μου πείτε τι με νοιάζει εμένα πως μοιράζονται τα ηλεκτρόνια στο σίδηρο…Μα δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι στη χαρά της “ανακάλυψης” και τις προοπτικές που ανοίγονται. Και είναι πολλές… πάρα πολλές. Είναι φανερό λοιπόν ότι έχω ενθουσιαστεί. Γιαυτό και σας παρουσιάζω ένα μικρό κομματάκι από ένα μάθημα. Είναι η πρώτη προσπάθεια και σηκώνει βελτίωση. Αλλά μικρός είμαι…θα μάθω.

Είναι φανερό λοιπόν ότι βρήκα καινούργιο παιγνίδι, και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω. Αυτά συμβαίνουν όταν κάνεις “κακές παρέες”. Σου βάζουν ιδέες…

Λοιπόν πάω να “αθληθώ”. Έχω κάτι κοψίδια να κάψω…

Τη καλημέρα μου.